Tibetan
ང་དབང་པོ་སོགས། །འགྲོ་དྲུག་སྲོག་ཆགས་སུ་སྣང་བ་དང༌། །ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ཆོས། །ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ། །ཕྱི་རོལ་ན་མེད་ཀྱང་ཡོད་པར་སྣང༌། །འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །ཕྱི་ན་མེད་ཅིང་ནང་ནའང་མེད། །ཡུལ་དང་སེམས་སུ་གྲུབ་པ་མེད། །ཇི་ལྟར་སྨྱོ་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ལ། །དོན་ལ་དགྲ་བོ་མེད་ན་ཡང༌། །དགྲ་བོས་རང་ཉིད་འདེད་པར་སྣང༌། །དེ་དགྲ་བོར་སྣང་བ་སེམས་སྣང་ཡིན། །ཕྱི་རུ་མེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི། །འཁྲུལ་བས་དགྲ་བོར་སྣང་བ་ལྟར། ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡང་ག་ལ་གྲུབ། །གཟུགས་གདོད་ནས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་སེམས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ལ། །གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་མོད་ཀྱི། །གཟུགས་ཕྱིན་མེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི། །སེམས་ཀྱི་ངོར་ཡང་ག་ལ་གྲུབ། །རི་བོང་མགོ་ལ་རྭ་མེད་ན། །རྨི་ལམ་དུ་རི་བོང་རྭ་རྨི་ཡང༌། །དེ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་གྱི་སྣང་ངོ་ལས། །ཕྱི་ནང་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །འཁོར་བ་གདོད་ནས་སྟོང་པར་མ་ཟད་ཀྱི། །ལམ་གྱི་འཆར་སྒོ་སྣ་ཚོགས་དང༌། །འབྲས་བུ་དག་སྣང་རབ་འབྱམས་ཀྱང༌། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ནམ་ཡང་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་ཅིང༌། །གང་ལའང་ཕྱོགས་ཆ་ཉེ་རིང་བྲལ། ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་མཚན་ཉིད་མེད། །བལྟར་མེད་གཟུང་དུ་མེད་པ་ལ། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ཤོང་བ་དང༌། །སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་འཆར་དུ་རུང༌། །ཡོད་མེད་གང་དུའང་བརྗོད་མི་ནུས། །རིན་ཆེན་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འདི། །ཅི་ཡང་མ་ཡིན་དམིགས་སུ་མེད། །ཆོས་རྣམས་གང་གིའང་མཚན་ཉིད་དུ། །འདི་ལྟར་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་དུ་མེད། །འཁོར་བ་སྣོད་བཅུད་འཇིག་རྟེན་དང༌། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་སོགས། །དད་པ་སྙིང་རྗེ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ། །ས་དང་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང༌། །ཉམས་རྟོགས་ཡོན་ཏན་འཆར་སྒོ་དང༌། །འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་དང༌། །ཡེ་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་མཐུ་སྟོབས་དང༌། །འཕྲིན་ལས་རྒྱུན་ཆད་མེད་ པར་སྣང་བ་སྟེ། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་འཆར་སྒོ་ཟད་མེད་འདི། །རང་སེམས་གཅིག་པུའི་སྣང་བར་ཤར། །དེ་ཕྱིར་མེད་ཅེས་མི་བརྗོད་དོ། །འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས། །ཕྱི་མའི་མུ་མཐར་ཐུག་གི་བར། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གསལ་སྟོང་སྟེ། །ངན་སོང་དམྱལ་བར་སྐྱེས་དུས་ཀྱང༌། །ངོ་བོ་ངན་དུ་མ་སོང་ཞིང༌། །ནམ་ཞིག་རྫོགས་སངས་རྒྱས་དུས་སུ། །ངོ་བོར་བཟང་པོར་འགྱུར་བ་མེད། །གསལ་ཆ་རྒྱུན་མི་འཆད་ཕྱིར་མེད་པ་མིན། །ཡེ་ནས་ངོས་བཟུང་མེད་ཕྱིར་ཡོད་པ་མིན། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་གཉིས་ཀ་མིན་པའང་མིན། །དེ་དག་མ་ཡིན་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་པས། །རང་སེམས་འདི་ལ་འདི་ཡིན་བརྗོད་དུ་མེད། །བརྗོད་མེད་བསམ་མེད་དབྱིངས་ལ་མཉམ་པར་བཞག །ལྟ་བ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་གཏམ་སྟེ་ལྔ་པའོ། །རང་བཞིན་ལྟ་བ་རྣམ་དག་དེ། །སྤྱོད་པའི་གྲོགས་དང་སྦྲེལ་བར་བྱ། །དཀར་ནག་ལས་འབྲས་ཀྱི་ཕྲ་ཞིབ་ལ། །བླངས་དོར་ནན་ཏན་དུ་འབད་པ་དང༌། །དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་སྲོག་བཞིན་བསྲུངས། །དམ་དུ་བཅས་ཤིང་ཁས་བླངས་པའི། །དགེ་བ་ནན་ཏན་དུ་སྒྲུབ་པ་གཅེས། །གང་བསྟེན་ན་དམ་ཆོས་འཕེལ་བ་དང༌། །དགེ་ལ་སྦྱོར་ཞིང་བློ་མཐུན་ལ། །ཆོག་ཤེས་ལྡན་ཞིང་ཅི་བྱེད་ཀྱང༌། །སྒོ་གསུམ་ཆོས་དང་མཐུན་པ་སྟེ། །མཐོ་དམན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང༌། །གྲོགས་བཟང་དེ་འདྲ་རྙེད་ན་བསྟེན། །ད་ལྟ་དུས་ཀྱི་སྐྱོན་ཁོ་ནས། །དེའི་འདྲའི་གྲོགས་བཟང་རྙེད་དཀའ་བས། །གཅིག་ པུ་དབེན་པར་གནས་པར་བྱ། །ཆོས་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་པ་དང༌། །སྡིག་པའི་ལས་ལ་སྦྱོར་བ་ཡི། །གྲོགས་ངན་རིང་དུ་སྤང་བར་བྱ། །གྲོགས་སུ་ཞིག་ཡིན་ཡང་ཚེ་འདི་ཡི། །ཆེ་འདོད་དང་སྣང་ཤས་ཆགས་སྡང་སོགས། །ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བར་འདུག་ན་ནི། །ལུང་པ་གཅིག་ཏུའང་མི་སྡོད་དེ། །རྒྱང་རིང་ཕ་རོལ་འགྲོ་བ་མཆོག །ཆོས་བྱེད་ཉམས་ལེན་འཕེལ་བའི་ས། །གནས་ཆེན་ཡིན་པས་ཡུན་རིང་སྡོད། །ཆགས་སྡང་དང་ཕྱོགས་འཛིན་འཕེལ་བ་དེར། །གྲུབ་ཐོབ་གོང་མའི་བཞུགས་གནས་སམ། །དགེ་འདུན་གྱི་སྡེའམ་ཆོས་ཀྱི་གྲྭ། །བླ་མའི་གདན་ས་ཡིན་ན་ཡང༌། །མི་སྡོད་དབེན་པའི་གནས་སུ་འགྲོ། །ཕྱག་དང་སྐོར་བ་ལ་སོགས་པ། །ལུས་ཀྱི་དགེ་བ་ཅི་འགྲུབ་བྱ། །མི་ལུས་ཐོབ་པ་ལ་མདོ་དོན་ཡོད་པ་ཡིན། །མདོ་འདོན་གསོལ་འདེབས་སྔགས་བཟླས་སོགས། །ངག་གི་དགེ་བ་ཅི་ནུས་བྱ། །ངག་ནུས་པ་རྙེད་པའི་ཕན་ཡོན་ཡོད། །ལྷ་སྒོམ་དང་དད་པ་ཡི་རང་སོགས། །ཡིད་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་འབད་པར་བྱ། །སེམས་ཏིང་འཛིན་ལ་རང་བྱང་ཆུབ་ནས་འོང༌། །དགོས་མེད་བྲེལ་བའི་ཡལ་ཡུལ་དང༌། །ལོང་གཏམ་ཟད་མེད་ཀྱི་སྨྲ་བརྗོད་དང༌། །སེམས་མི་འགྱུ་དགུ་འགྱུའི་རྣམ་རྟོག་མཁན། །ལུས་དབེན་པར་བསྡད་ཀྱང་མདོ་མེད་ཡིན། །རྙེད་དཀའི་དལ་འབྱོར་མི་ལུས་འདི། །སོས་དལ་དུ་མ་གཏོང་ཆོས་ལ་འབུངས། །མཆོད་དང་གཏོར་མ་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། །ཡོན་གནས་ཀྱི་ཞིང་མཆོག་དགེ་ འདུན་དང༌། །སྐུ་གཟུགས་དང་མཆོད་རྟེན་ལ་མཆོད་བགྱིད་ཅིང༌། །དབུལ་འཕོངས་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་གཏོང༌། །ཀུན་འདུས་ཀྱི་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ། །མཉེས་པར་བྱེད
Chinese
我等诸根识，于六道众生中显现者，以及境色声香味触法，一切皆为自心之显现而已。虽外境无有，然却显现有。如是所显现的一切，外无内亦无，非境亦非心所成。如疯狂之错觉，实则无有敌人，然敌人却显现追赶自己。彼显现为敌人乃心之显现。不仅外境无有，于心之自性中亦如何成立？色法本初即无成立之故。于自心错乱之显现中，虽显现为色法之相，然色法不仅外境无有，于心之自性中亦如何成立？兔子头上若无角，梦中虽梦见兔子有角，然彼仅为错觉之显现，于内外任何处皆无有。如是诸法一切皆是，轮回本初即为空性，不仅如此，道之显现种种，以及果位清净显现无量，一切皆为心之幻化。心之自性如虚空，永不可能改变，于任何处皆无有亲疏之分，无有颜色形状等特征。于不可见不可执取者，无论如何皆可容纳，且能显现一切器情世间。无法说为有或无。此珍贵之心之国王，非任何事物，亦无有对境。于诸法任何特征中，无法说成是如此存在。轮回器情世间，以及业与烦恼痛苦等，信心悲心空性修，地与道之次第，以及证悟功德显现，果位佛陀之慈悲，以及智慧神变威力，事业无有间断而显现。基道果之显现无尽，于自心唯一之显现中生起。是故不可说为无有。轮回无始以来，直至最终之尽头，心之自性光明空性，即便于恶趣地狱中受生之时，本体亦未变为恶，何时圆满成佛之时，本体亦不会变为善。光明之分持续不断，故非无有。本来即是
English
I, the senses, etc., appearing as sentient beings in the six realms, and objects such as forms, sounds, smells, tastes, tactile objects, and dharmas, all are merely appearances of one's own mind. Although there is no external reality, it appears as if there is. All appearances like this are neither outside nor inside. They are not established as objects or mind. Just like in the deluded perception of madness, although there is no enemy in reality, the enemy appears to be chasing oneself. That appearance as an enemy is a mental projection. Not only is it not outside, but how can it be established in the nature of the mind, just like the delusion of seeing an enemy? Because form is not established from the beginning. In the deluded appearance of one's own mind, although it appears in the form of form, not only is form not outside, but how can it be established in the nature of the mind? If a rabbit has no horns on its head, even if one dreams of a rabbit with horns in a dream, that is merely an appearance of delusion, and it does not exist anywhere inside or outside. Likewise, all phenomena are such that samsara is empty from the beginning, and not only that, but also the various appearances of the path, and the infinite pure appearances of the result, all are magical displays of the mind. The nature of the mind is like the sky. It is never possible to change, and it is free from partiality, nearness, and distance to anything. It has no characteristics such as color or shape. In that which is invisible and ungraspable, no matter what is done, it can be contained, and all containers and contents can appear. It cannot be said to be either existent or nonexistent. This precious king of the mind is nothing at all and has no object. In any characteristic of phenomena, it cannot be said to exist in this way. Samsara, the container and contents of the world, and karma, afflictions, suffering, etc., faith, compassion, emptiness, meditation, the stages of grounds and paths, and the appearances of experiences, realizations, qualities, and the compassion of the Buddhas of the result, and the wisdom, miraculous powers, strength, and activities that appear without interruption. These inexhaustible appearances of the basis, path, and result arise in the appearance of one's own mind alone. Therefore, it cannot be said to be nonexistent. From beginningless samsara until the ultimate end, the nature of the mind is clear and empty. Even when born in the lower realms of hell, the essence does not become evil, and when one attains perfect Buddhahood, the essence does not become good. The aspect of clarity is continuous and uninterrupted, so it is not nonexistent. It is primordially
Chinese
无即非有， 二者不为，非二亦然。 彼等非有，他者亦无， 自心如是，不可言说。 无说无思，安住于界。 以见为主之语，此乃第五。 自性之见，清净无垢， 与行之友，联结为要。 黑白业果之细微处， 取舍务必精勤努力， 誓言与戒律，如命守护。 郑重立誓与承诺之， 善业务必精勤修持珍重。 依止何者令正法增上， 与善相应且心意相合， 知足少欲且无论做何， 身语意三与法相应者， 高低无论如何若能得， 如是善友即当依止。 如今唯是时代之过患， 如是善友实难寻得故， 当独居于寂静之处。 制造佛法障碍之事， 以及驱使造作罪恶业， 恶友应当长远舍弃之。 无论何者为友于此生， 贪图名利与傲慢嗔恨等， 若令其等日渐增长者， 则于一处亦莫居住也， 前往遥远他方为殊胜。 修法实修增长之地， 乃为圣地故当久住之。 贪嗔与偏执增长之处， 纵然是成就者之住处， 或是僧伽之寺院僧团， 抑或是上师之驻锡地， 亦莫居住往寂静处去。 顶礼与绕转等等之， 身体之善何能成办之。 获得人身乃有其意义， 诵经祈祷念诵咒语等， 语之善业尽力而为之， 获得语之能力有利益。 观修本尊与信仰随喜等， 于意之善业当勤奋为。 心于禅定中自然生智慧， 无意义之忙碌散乱处， 以及无尽之空谈废语， 心怀叵测之种种妄念者， 纵然身居静处亦无意义。 难得之闲暇圆满人身， 莫令空过当精进于法。 精勤于供养朵玛之事， 以及功德之殊胜福田， 僧众以及佛像与佛塔， 当行供养且布施贫穷， 总集之根本上师仁波切， 令其欢喜。
English
Non-existence is not existence, Neither both, nor not both either. Since those are not, nor is anything else, There's no saying 'this is it' about one's own mind. Rest equally in the sphere of unspeakable, unthinkable. The fifth discourse, which is mainly about view. That pure nature view, Should be linked with the companion of conduct. In the subtleties of black and white karma, Strive diligently to accept and reject, Protect vows and commitments like life. Cherish diligently accomplishing the virtue That has been vowed and promised. Whatever you rely on increases the sacred Dharma, Connects with virtue and agrees with the mind, Content with enough and whatever you do, The three doors are in accordance with the Dharma, No matter how high or low, If you find such a good friend, rely on them. Now, only because of the faults of the times, It is difficult to find such a good friend, Stay alone in solitude. Things that hinder the Dharma, And those who engage in sinful deeds, Bad friends should be abandoned far away. Whoever is a friend in this life, Desire for greatness and arrogance, attachment, hatred, etc., If they are increasing, Then do not stay in the same country, Going far away is supreme. A place where Dharma practice increases, It is a sacred place, so stay for a long time. Where attachment, hatred, and bias increase, Even if it is the residence of accomplished masters, Or a monastic community or Dharma school, Even if it is the seat of the Lama, Do not stay, go to a solitary place. Prostrations and circumambulations, etc., Do whatever good the body can accomplish. There is a purpose in obtaining a human body. Reciting scriptures, prayers, mantras, etc., Do whatever good the speech can do. There is a benefit to gaining the power of speech. Deity meditation and faith, joy, etc., Strive for the good of the mind. The mind naturally awakens to Samadhi. Unnecessary busy wandering, And endless empty talk and chatter, Those who create countless thoughts that disturb the mind, Even if the body stays in solitude, it is meaningless. This rare leisure and endowed human body, Do not waste time, dedicate yourself to the Dharma. Be diligent in offerings and Tormas, And the supreme field of merit for beneficiaries, The Sangha, and offer to statues and stupas, And give charity to the poor. Make the all-encompassing precious Guru happy.