Tibetan
། ཟླ་རི་བ་གྲགས་བཟང་ལ་གདམས་པ། ན་མོ་གུ་རུ་ཝེ། བླ་མ་རིན་ཆེན་ཞབས་ལ་འདུད། །བུ་ཁྱོད་མངའ་རིས་སྟོད་ཕྱོགས་སུ། །འགྲོ་བར་བཞེད་ན་དམ་ཆོས་ཀྱི། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་འདི་རྫོངས་སུ་འབུལ། །རྙེད་དཀའ་དལ་འབྱོར་མི་ལུས་འདི། །རང་ཡང་ལོ་བརྒྱ་མི་འདའ་ཞིང༌། །དོ་ནུབ་རང་ཡང་གདེངས་མེད་པས། །ཚེ་འདིའི་ལས་ཐབས་མ་ཚར་བར། །འཆིའོ་སྙམ་དུ་སྐྱོ་ཤས་བསྐྱེད། །ངན་སོང་གསུམ་ན་སྐྱིད་མེད་ཅིང༌། །ལྷ་མིར་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་དང༌། །གང་དུ་བསྡད་ཀྱང་བཙོན་ར་འདྲ། །སུ་དང་འགྲོགས་ཀྱང་བཙོན་རྫི་འདྲ། །ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་བཙོན་ཆོས་འདྲ། །འདི་ལས་ནམ་ཞིག་ཐར་ཞེས་སོམས། །མར་གྱུར་འགྲོ་བ་འདི་ཐམས་ཅད། །འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་སྙིང་རེ་རྗེ། །རང་ཉིད་ཞུ་བདེས་མི་ཆོག་པས། །ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བྱ་ཞེས། །སེམས་བསྐྱེད་དྲག་པོ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དམྱལ་བར་བདག་ཉིད་འགྲོ་དགོས་ཀྱང༌། །གཞན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱའོ། །རྒྱལ་སྲིད་རྔན་པར་སྟེར་ན་ཡང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་མི་འདོར་ཞིང༌། །དོ་གལ་ཆེ་བ་ཅི་བྱུང་ཡང༌། །གཞན་ཕན་སེམས་མཆོག་རྗེད་མི་བྱ། །འཕེན་པ་མདའ་འཕངས་ལྟ་བུ་དང༌། ། དམ་བཅའ་བྲག་རི་ལྟ་བུ་དང༌། །སེང་གེ་ལྟ་བུར་སྙིང་སྟོབས་དགོས། །གདུང་སེམས་ཆེན་པོས་བླ་མ་དང༌། །ཡི་དམ་ཐུགས་རྗེ་བྱིན་རླབས་ཅན། །ཀུན་ལ་གུས་པས་གསོལ་བ་གདབ། །ནད་པ་རྣམས་ལ་སྨན་པ་དང༌། །ལམ་སྟོར་ལོང་བའི་དམིགས་བུ་དང༌། །མཉམ་པ་ལྟ་བུའི་བློ་བཞག་གོ །སྐྱོ་ཤས་སྙིང་རྗེ་མོས་གུས་གསུམ། །སྔོན་འགྲོའི་མན་ངག་མཐར་ཐུག་ལགས། །གནས་ལུགས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ། །ལུང་རིག་གི་མཐའ་རྒྱ་ཆོད་ན་ཡང༌། །མན་ངག་མེད་ན་ཐོག་མི་ཁེལ། །ལུས་ནི་བསམ་གཏན་ཕྱག་རྒྱ་བཅའ། །ངག་ཀྱང་མི་སྨྲ་རང་སོར་བཞག །སེམས་ནི་མ་བཅོས་རང་ཐད་ལ། །མ་ཡེངས་གྲིམ་ལྷོད་རན་པར་བྱ། །གང་ཤར་དྲན་པའི་སོ་པས་བཟུང༌། །རྣམ་པ་མ་འགགས་གང་དུའང་འཆར། །རང་བཞིན་མ་གྲུབ་ཅི་ཡང་མིན། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་ཡང༌། །འདི་ཉིད་ཁོ་ན་ལགས་པར་ངེས། །རང་སེམས་ཆོས་སྐུ་ལམ་ཁྱེར་ཡིན། །སྟོང་པའི་སྣང་བ་མ་འགགས་པ། །ཕྱི་རུ་སྣོད་བཅུད་ལྷ་རུ་བསྒྱུར། །གྲགས་ཚད་སྔགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །ནང་དུ་རང་ལུས་ཡི་དམ་ལྷ། །སྨྲས་ཚད་སྔགས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། །དྲན་ཚད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམ། །བཟའ་བཏུང་བདུད་རྩི་གོས་ལྷ་རྫས། །ཅི་བྱེད་ཆོས་སུ་བསྒྱུར་བར་བྱ། །སྣང་བ་ ལོངས་སྐུའི་ལམ་ཁྱེར་ཡིན། །སྐྱིད་ན་སེམས་ཅན་སྐྱིད་པར་སྨོན། །སྡུག་ན་ཀུན་གྱི་སྡུག་བ
Chinese
致月山巴·扎桑的教言 那摩咕噜哇！ 顶礼上师仁钦足！ 孩子你若前往阿里上部，我将这珍贵的正法之鬘作为赠礼献上。 这难以获得的暇满人身，自己也活不过一百岁，今晚自己也没有把握，所以在此生的事情没有做完之前，生起我将要死去的厌离心。 三恶道中没有安乐，即使生于天人，也有痛苦，无论住在哪里都像监狱，和谁交往都像狱卒，一切受用都像狱具，要想何时才能从中解脱。 观想曾经做过母亲的这些众生，在轮回中漂泊真是可怜。 仅仅自己获得安乐是不够的，现在就要获得佛果，发起强烈的菩提心并努力修行。 即使自己需要堕入地狱，也不要损害他人。 即使以王位作为奖赏，也不要舍弃殊胜的菩提心，无论发生多么重要的事情，都不要忘记利他之心。 像射出的箭一样，誓言像岩山一样，像狮子一样需要有勇气。 以大悲心，对上师和本尊具有慈悲加持者，恭敬地祈祷。 对待病人如同医生，对待迷路盲人如同向导，保持平等之心。 厌离心、慈悲心、虔诚心这三者，是前行引导的究竟。 在修持实相时，即使精通经论，如果没有窍诀也无法切中要害。 身体结跏趺坐，语不言说安住本然，心不造作安住自性，不要散乱，松紧适度。 无论出现什么，都用正念的哨兵抓住。 显现不会停止，显现在任何地方，自性不成立，什么也不是。 诸佛的密意，也确定就是这个。 自心是法身，是道用。 空性的显现不会停止，外面将器情世界转化为天尊，了知一切声响皆为咒语。 内在将自身观为本尊，了知一切言说皆为咒语，观想一切念头如幻如化。 将饮食视为甘露，衣物视为天物，无论做什么都转化为修行。 显现是 报身的道用。 快乐时祝愿众生快乐，痛苦时承担
English
Instructions to Zla ri ba Grags bzang Namo Guruwe! I prostrate to the precious feet of the Lama. If you, my son, intend to go to the upper part of Ngari (Ali, Tibet), I offer this precious rosary of the sacred Dharma as a gift. This human body with leisure and opportunity, which is difficult to find, will not last even a hundred years, and there is no certainty even for tonight. Therefore, before the tasks of this life are finished, generate a sense of renunciation, thinking, 'I will die.' There is no happiness in the three lower realms, and even if born as a god or human, there is suffering. Wherever one stays, it is like a prison; whoever one associates with is like a prison guard; all enjoyments are like prison possessions. Think, 'When will I ever be liberated from this?' All these beings who were once our mothers, wandering in samsara, are truly pitiable. It is not enough for oneself to be comfortable, so now, to attain Buddhahood, generate a strong mind of enlightenment and strive to practice. Even if I have to go to hell myself, I will not harm others. Even if offered a kingdom as a reward, I will not abandon the supreme mind of enlightenment, and no matter what important things happen, I will not forget the mind of benefiting others. Like an arrow shot, like a vow as solid as a rocky mountain, one needs courage like a lion. With great compassion, pray with reverence to the Lama and the Yidam, who possess compassionate blessings. Treat the sick like doctors, the lost blind like guides, and maintain a mind of equanimity. Renunciation, compassion, and devotion are the ultimate preliminary instructions. When practicing the true nature, even if one is well-versed in scripture and reasoning, without the essential instructions, one will not hit the mark. The body should be in the meditation posture, the speech should be silent and left in its natural state, and the mind should be uncorrected and left in its own place. Do not be distracted, and keep the balance between tension and relaxation. Whatever arises, seize it with the sentinel of mindfulness. Appearances are unceasing and arise anywhere, but their nature is unestablished and nothing at all. The intention of all Buddhas is definitely this alone. One's own mind is the Dharmakaya, the path to be taken. The appearance of emptiness is unceasing; externally, transform the environment and its contents into deities. Know that whatever is heard is mantra. Internally, visualize one's own body as the Yidam deity, know that whatever is spoken is mantra, and meditate on whatever is thought as illusion. Transform food and drink into nectar, clothes into divine garments, and whatever one does into Dharma practice. Appearance is the path of the Sambhogakaya. When happy, pray for the happiness of all beings; when suffering, take on
Tibetan
སྔལ་བླང༌། །དགེ་བ་བྱས་ཚད་གཞན་དོན་བསྔོ། །བྱེད་སྤྱོད་སྤྲུལ་སྐུ་ལམ་ཁྱེར་ཡིན། །དངོས་གཞི་སྐུ་གསུམ་ལམ་ཁྱེར་རོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར། །དགོས་སུ་ཚེ་འདི་ཡང་དགོས་སུ། །གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་དམ་ཆོས་དང༌། །མི་འབྲལ་འདུན་པ་དྲག་ཏུ་སྦྱང༌། །སྤྱོད་ལམ་ཀུན་དུ་དྲན་པ་ཡི། །ལྕགས་ཀྱུས་བཟུང་ལ་ཉམས་ལེན་དང༌། །རྟག་ཏུ་འབྲལ་མེད་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དགེ་རྩ་ཆོས་སྤྱོད་ཉམས་ལེན་ནི། །ཅི་བྱས་སངས་རྒྱས་རྒྱུར་བསྔོ་ཞིང༌། །སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས། །བླ་མེད་མཆོག་ལ་འགོད་པ་ཡི། །སྨོན་ལམ་ནན་ཏན་ཆེན་པོས་འདེབས། །འཕེན་པ་དྲན་པ་བསྔོ་བ་གསུམ། །རྗེས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་མཐར་ཐུག་ཡིན། །སྤྲོས་བྲལ་ངང་ནས་སྤྲོས་བཅས་ཀུན། །རྩེ་གཅིག་ཉམས་སུ་ལེན་པར་ཞུ། །གང་ལའང་འཛིན་པ་མི་བྱེད་པར། །སོ་མའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་ལེན་མཛོད། །སྔོན་ཆད་མང་དུ་བཤད་པ་ཡི། །སྙིང་པོ་འདིས་ཀྱང་དགའ་བ་སྐྱེ།། །།ཞེས་པ་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས་སྨྲས་པའོ། །མངྒལཾ། ཟླ་རི་བ་གྲགས་བཟང་ལ་གདམས་པའོ། ། ཟླ་བ་རི་པ་གྲགས་པ་བཟང་པོ་ལ་ཉེ་བར་གདམས་པ། ན་མོ་གུ་ར་ཝེ། བདག་འཆོལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱལ་ཁམས་པས། །ཉམས་མྱོང་ཀུན་སྨྲ་རུ་ཅུང་མ་བཏུབ། །ཚིག་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན་ཇི་ཙུག་འོང༌། །ཐུགས་ལ་མི་འཕྲོད་ན་ཞོག་ལ་ཐོང༌། །བླ་མཆོད་དུ་མིང་བཏགས་ཀྱི་ལྟོ་ཟན་འདི། །རང་ཚུགས་འཇིག་པའི་རྒྱུ་གཅིག་གདའ། །དབེན་པར་བསྡད་ན་མི་ལེགས་སམ། །མཐའ་རྒྱ་མ་ཆོད་པའི་དགེ་སྦྱོར་འདི། །ཟོམ་ཟོམ་གྱི་བཟང་རྫུ་ལས་མ་འདས་པས། །བརྡར་ཤ་བཅད་ན་མི་ལེགས་སམ། །བརྒྱུད་པ་ཁུངས་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཐོབ་ཀྱང༌། །བྱིན་རླབས་དང་དངོས་གྲུབ་མི་འབྱུང་བས། །ཐུག་སར་ཐུག་ན་མི་ལེགས་སམ། །ཤེས་རབ་ཆུང་ལ་དོགས་པར་ཆེ། །འདི་མོས་གུས་མི་སྐྱེ་བའི་སྔ་ལྟས་ལགས། །ཐེ་ཚོམ་སྤངས་ན་མི་ལེགས་སམ། །གཞོག་ཐབས་མེད་པའི་བྱ་གཞག་འདི། །ཚེ་སྟོང་ཟད་རུ་གཏོང་བའི་བདུད་ཅིག་ལགས། །ལིངས་ཀྱིས་སྐྱུར་ན་མི་ལེགས་སམ། །གྲོང་ཆོག་རྒྱུག་པའི་དགོན་པ་དེ། །མིང་ཆོས་པར་བཏགས་པའི་ཁྱིམ་པ་ཡིན། །ལུང་སྟོང་འགྲིམས་ན་མི་ལེགས་སམ། །རི་ཁྲོད་དུ་ཟང་ཟིང་གི་འབྱོར་པ་དེ། །དགོན་པར་བསྡད་པ་དོན་མེད་དུ་གཏོང༌། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་ན་མི་ལེགས་སམ། །ལར་དྲན་ཚད་ལག་ཏུ་བླངས་པ་ལ། །ལྷ་འདྲེ་མི་གསུམ་ཞེ་ཁྲེལ་འདོད། །མདུན་མ་རྩེ་གཅིག་དྲིལ་ན་མི་ལེགས་སམ། །ཚིག་བརྗོད་པ་ཙམ་ལ་ཞེན་པ་དེ། །དོན་སྤྱིར་ལས་པའི་བཟང་འཛིན་ཡིན། །ཚིག་བརྗོད་པ་སྤངས་ན་མི་ལེ
Chinese
首先发起（善心）。所做的一切善行都为利他回向。行持是转为化身之道。正行是转为三身之道。从现在起直到证得佛果，务必需要此生。任何时候都强烈修习与正法不分离的愿望。在一切行为中，用正念的铁钩抓住并修持，恒常不离地修行。一切善根、佛法行持和修行，无论做什么都回向于成佛之因，从成佛之后，也以强烈的愿力祈祷将一切众生安置于无上菩提。抛弃、忆念、回向这三者，是后续修行的究竟。请从离戏的境界中，将一切有戏都一心一意地修持。不要执着于任何事物，像苏摩一样地修持。以前已经多次讲过的，这个精华也带来喜悦。 这是达热纳塔所说。吉祥！对月山者扎桑的教诲。 对月山者扎巴桑波的亲切教诲。 那摩咕噜哇（藏文，梵文天城体：नमो गुरुवे，梵文罗马拟音：Namo guruve，汉语字面意思：顶礼上师）！我这个放荡不羁的瑜伽士嘉康巴，无法完全讲述我的经验。如果我说一点点话，会怎么样呢？如果不合您的心意，就请放下吧！这个名为上师供养的饭食，是摧毁自我的唯一原因。独自居住不好吗？这个没有确定界限的善行，没有超出虚假的善良，认真辨别不好吗？即使获得了传承不明的佛法，也不会产生加持和成就，在关键时刻相遇不好吗？智慧小而疑虑大，这是不生起信心的预兆，消除怀疑不好吗？这个无法改变的行为，是将生命浪费掉的魔鬼，彻底抛弃不好吗？奔波于城镇仪轨的寺庙，是名为修行人的在家人，去空旷的地方不好吗？在寂静的地方拥有喧嚣的财富，住在寺庙里毫无意义，一心一意地修行不好吗？总之，对于所记住的一切都付诸行动，会让天神、鬼怪和人类感到羞耻，将所有的事情一心一意地融合不好吗？仅仅执着于言语，是超越意义的良好执着，放弃言语不好吗？
English
First, generate (good intention). Dedicate all the good deeds done for the benefit of others. Actions are taking the path of the incarnate body. The main practice is taking the path of the three bodies. From now until enlightenment is attained, it is absolutely necessary to have this life. At all times, strongly cultivate the aspiration to be inseparable from the sacred Dharma. In all actions, seize and practice with the iron hook of mindfulness, and constantly practice without separation. All roots of virtue, Dharma practice, and meditation, whatever is done, dedicate it as the cause for attaining Buddhahood, and after attaining Buddhahood, also pray with strong aspiration to place all sentient beings in the unsurpassed supreme enlightenment. Abandonment, mindfulness, and dedication, these three are the ultimate subsequent practice. Please practice all phenomena, both with and without elaboration, single-mindedly from the state of non-elaboration. Do not cling to anything, practice like Soma. What has been said many times before, this essence also brings joy. This was said by Tāranātha. May there be auspiciousness! Advice to Drak Sang of Zariwa. Intimate advice to Zawa Ripa Drakpa Sangpo. Namo Guruve (藏文，梵文天城体：नमो गुरुवे，梵文罗马拟音：Namo guruve，汉语字面意思：Homage to the Guru)! I, the wandering yogi Gyalkhampa, cannot fully express my experiences. What will happen if I say a few words? If it does not suit your mind, please put it aside! This food named Guru Puja is the only cause of destroying oneself. Is it not better to live in solitude? This virtuous practice without defined boundaries has not gone beyond false goodness, is it not better to discern carefully? Even if one obtains Dharma from an unknown lineage, blessings and accomplishments will not arise, is it not better to meet at the crucial moment? Small wisdom and great doubts, this is a sign of not generating faith, is it not better to eliminate doubts? This unchangeable action is a demon that wastes life, is it not better to completely abandon it? The monastery that runs around for town rituals is a householder named a practitioner, is it not better to go to empty places? Having noisy wealth in a solitary place, staying in a monastery is meaningless, is it not better to practice single-mindedly? In short, putting everything that is remembered into action will shame the gods, demons, and humans, is it not better to integrate all things single-mindedly? Merely clinging to words is a good clinging that transcends meaning, is it not better to abandon words?