Tibetan
གུ་རེ་ཡངས། །ཕྱོགས་མེད་དུ་སྤྱོད་པ་ཉམས་རེ་དགའ། །ངོ་ལྐོག་མེད་པས་འཚང་རེ་ཆུང༌། །བུ་ཆུང་བཞིན་དུ་ལྷུག་པར་བཞག །བཟའ་གཏད་དང་བྲལ་བ་སྨྱོན་པ་འདྲ། །བླང་དོར་མེད་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས། །ལས་བྱས་ཀྱང་བྱར་མེད་ངང་དུ་གདའ། །བསགས་ཀྱང་སོགས་པར་མི་གདའ་འོ། །འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་བཤད་ཙམ་ན། །བཟོ་བཅོས་མེད་པའི་རང་སེམས་འདི། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པར་གདའ། །བཅོས་མའི་སངས་རྒྱས་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ལ་རེ་དོགས་མི་འཚལ་ལོ། །བླ་མ་ཆོས་སྐུར་མ་མཐོང་བའི། །མོས་གུས་དེ་ཕྱོགས་ཞེན་ཟང་མ་ལགས། །སྙིང་རྗེ་མེད་པའི་སྟོང་རྐྱང་དེ། །ཆད་ལྟ་ཟང་མ་ཅིག་མ་ལགས་སམ། །སེམས་ཅན་ལ་གནོད་ཀྱང་མི་འཛེམ་པའི། །བཙུན་ཚུགས་དེ་ཚུལ་འཆོས་ མ་ལགས་སམ། །ཉེ་རིང་མེད་པ་མ་བྱུང་ན། །ཕན་སེམས་བྱེད་པ་འདོད་ཞེན་ཡིན། །ཟས་གོས་ལ་ཞེན་པ་ཇེ་རྒྱས་ལ། །འཛིན་ཆགས་མེད་ཅེས་མ་ཟེར་ཅིག །རྒྱུ་འབྲས་ལས་ལ་མི་འཛེམ་ན། །ཐོས་སྒོམ་ཀུན་ཆུ་ལ་ཕོ་བ་ལགས། །སེམས་ཆོས་སུ་སོང་བ་ཞིག་མ་བྱུང་ན། །མན་ངག་ཀུན་ཚིག་ཕྱིར་ལུས་པ་ལགས། །དམ་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་སྣང་ན། །ཕྲག་དོག་གི་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་ཡིན། །རྣམ་རྟོག་ཆུ་བུར་དུ་ཤེས་ཙ་ན། །རང་གྲོལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཟེར་བ་ཡིན། །སེམས་བཅས་བཅོས་མ་བྱེད་མ་སླད་པར། །གསལ་སིང་ངེ་ཡེ་རེ་ཝལ་ལེ་བ། །ཧྲིག་གེ་ཞོག་དང་གསལ་གྱིས་ཡོང༌། །རྩོལ་བ་སྐྱེད་དང་སྒྲིམ་པར་ཞུ། །སེམས་ཇེ་དྭངས་འཕྲོ་ཚུལ་བྱེ་ཐུད་བྱེད། །སྒོམ་ཁོ་ན་ལ་འདོད་པ་སྐྱོ་བར་གདའ། །རིག་པ་འདི་གང་ལ་ཡང་མ་རེག་པར། །རྟེན་མེད་དུ་ཞོག་དང་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཕྱི་ཤུན་པ་བཤུས་པ་བཞིན་དུ་སོང༌། །ངོ་བོ་མ་རྙེད་པ་རྙེད་རྒྱུ་ཞིག་དེ་ན་གདའ། །ངོ་མ་ཤེས་པ་ཤེས་རྒྱུ་ཞིག་དེ་ན་གདའ། །སེམས་སྤྲོ་ལ་དྭངས་པའི་དུས་ཤིག་གདའ། །དེ་ཉམས་མྱོང་གི་དང་པོ་མ་ལགས་སམ། །སེམས་སྣང་བ་ལ་བཏང་ཡང་མི་འགྲོ་ན། །ཉམས་མྱོང་གཉིས་པ་ཤར་བ་ལགས། །འཕྲལ་སྣང་བ་དུ་མ་ཤར་ན་ཡང༌། །དབྱིངས་གདོད་མའི་སེམས་སུ་རོ་གཅིག་པ། །དེ་ཡང་རྨི་ལམ་ ལྟ་བུར་མྱོང༌། །རེས་འཕྲོ་བ་ཙུག་བྱེད་ཀྱང་རིག་སྟོང་གི་ངང༌། །ངོ་བོ་ལྷན་གྱིས་བཞག་ཙ་ན། །རྣམ་རྟོག་ཀུན་གར་སོང་ཆ་མེད་དུ་ཐལ། །དེ་མྱོང་བའི་རིམ་པ་གསུམ་པ་ལགས། །ཕྱི་སྣང་བའི་འཆར་སྒོ་ཇི་སྙེད་དང༌། །ནང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ཤར་ཙམ་ན། །རིག་པ་དང་སྟོང་པ་འཕྲོད་པ་འདིས། །རང་སྟོང་ཉིད་དུ་རྗེན་ནེ་འཆར། །དེ་ཀ་ལ་ངོ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་མེད། །མཉམ་རྗེས་མེད་པའི་
Chinese
咕热扬！ 无偏之行持，体验真快乐。 无有表里故，争端自减少。 如小儿一般，坦荡而安住。 离弃诸顾虑，犹如疯颠者。 了悟无取舍，如实之体性。 虽作诸事业，然处于无作。 虽积聚财物，然不为己有。 仅是略微说，任运成就果。 此无造作之，自心之本性。 乃三世诸佛，意趣之所在。 造作之佛陀，乃为一错谬。 不应于佛陀，希冀与畏惧。 未见上师为，法身之显现。 彼种之敬信，乃偏执之掺杂。 无有悲悯之，空性之单调。 岂非断见之，纯粹之体现？ 于众生有害，亦不感羞愧。 彼种之僧相，岂非虚伪相？ 若未生起无，亲疏之平等。 利他之善心，乃贪欲之显现。 若对衣食之，贪执日渐增。 切莫言说无，执着与贪恋。 若不畏惧于，因果之业力。 闻思修一切，如水上泡沫。 若未生起心，已转为正法。 一切之窍诀，徒留于言辞。 若见有人对，圣者作诽谤。 乃是被嫉妒，魔鬼所缠缚。 若知诸念头，犹如水泡般。 即是自解脱，瑜伽之行者。 莫以造作心，掺杂与扰乱。 明灿灿，耶热瓦列瓦。 霍然放开，光明自显现。 请您生精进，努力而修持。 心愈清明时，任其自消融。 唯独对禅修，生起厌倦感。 此觉性于何，亦不令沾染。 无所依而住，瑜伽之行者。 如剥去外壳，一般而离去。 未证悟本体，然有可证悟。 未了知真相，然有可了知。 心放松清明，之时机已到。 此岂非即是，体验之初始？ 心若随念动，亦不随之去。 第二种体验，即会自然生。 纵然刹那间，显现诸多相。 然于本初界，心性成一体。 彼亦如梦境，一般而体验。 时而稍放松，然于觉空性。 本体自然住，之时机一到。 诸分别念头，去向何处亦，无可知晓处。 此乃体验之，第三种次第也。 外境显现之，生起之门径，无论有多少。 内在烦恼与，分别念生起，刹那之顷刻。 觉性与空性，融合为一体。 于自性空性，赤裸而显现。 于彼之中能，持续而认识。 无有入定与，出定之分别。
English
Guru Yang! To act without bias, the experience is truly joyful. Without pretense or hidden motives, conflicts naturally decrease. Like a young child, remain open and at ease. Free from attachments and worries, like a madman. Realize the state of non-grasping and non-rejecting, the true nature as it is. Even when acting, remain in a state of non-action. Even when accumulating, do not possess for oneself. Just by mentioning the spontaneously accomplished result, This unfabricated nature of one's own mind Is the intention of the Buddhas of the three times. An artificial Buddha is a delusion. One should not have hope or fear towards the Buddha. The devotion of not seeing the Lama as the Dharmakaya Is merely a biased attachment. That empty void without compassion, Isn't it just a nihilistic view? Not hesitating to harm sentient beings, Isn't that monastic demeanor hypocrisy? If impartiality has not arisen, Helping others is just selfish desire. If attachment to food and clothing increases, Don't say you are without attachment or clinging. If you don't fear the law of cause and effect, All hearing, thinking, and meditating are like bubbles on water. If the mind has not turned into Dharma, All instructions remain mere words. If it seems someone is slandering the holy ones, It is because they are possessed by the demon of jealousy. When you know thoughts are like bubbles, It is called the yoga of self-liberation. Without mixing or adulterating, do not fabricate the mind. Clear, bright, yere wallewa. Let it go, and clarity will come. Please generate diligence and strive to practice. The clearer the mind becomes, the more it naturally dissolves. Only towards meditation, there is a sense of weariness. Without touching this awareness to anything, Let it rest without support, yogi. Like peeling off the outer skin, it is gone. If the essence is not found, there is something to be found there. If the truth is not known, there is something to be known there. There is a time when the mind is relaxed and clear. Isn't that the beginning of experience? If the mind is released into appearances but doesn't go, The second experience arises. Even if many appearances arise in an instant, In the primordial realm, the mind is one taste. That too is experienced like a dream. Sometimes relaxing a little, but in the state of awareness and emptiness, When the essence naturally abides, All thoughts disappear without a trace. That is the third stage of experience. Whatever the gateways of external appearances, The moment inner afflictions and thoughts arise, This union of awareness and emptiness Appears naked in its own emptiness. In that, recognition is continuous. Without meditation or post-meditation.
Tibetan
རྣལ་འབྱོར་ཟེར། །རྩ་བྲལ་དུ་ཤེས་པ་མ་ལགས་སམ། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་དང་བློ་འདས་དང༌། །རང་རིག་རང་གསལ་ཞེས་ཟེར་ན་ཡང༌། །གོ་བ་དང་ཉམས་ཀྱི་སྒྲོག་གིས་བཅིངས། །སེམས་རོ་དང་འདྲ་ན་སྒོམ་ཆེན་མིན། །སེམས་པ་མེད་ཀྱང་ངོ་ཤེས་ཅན། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་དཔངས་མཐོ་ལ། །ས་གཞི་ལྟར་མི་གཡོ་རྒྱ་རེ་ཆེ། །མར་མེ་ལྟར་གསལ་ལ་ཤེལ་ལྟར་དེངས། །ཆུ་ལྟར་ངང་གི་དྭངས་པ་ལ། །སྒོམ་དུས་རེ་དོགས་མེད་པ་དང༌། །ཐུན་མཚམས་སུ་ཧད་དེ་ལུང་མ་བསྟན། །བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོ་ཅིག་སྐྱེད་པ་ཞུ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་ཞེན་པ་ལྡོག །སྤྲོས་པ་རིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་གདའ། །རིག་པ་གསལ་སྟོང་རྗེན་ནེ་བ། །བཏང་སྙོམས་སུ་མ་ལུས་པ་དར་ཞིག་སྐྱེད། །ཆོས་རང་སར་དག་པ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེད། །རྣམ་རྟོག་ལ་གཉེན་པོ་ མི་དགོས་པར། །རང་སྟོངས་སུ་འགྲོ་བའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེད། །རྟོག་དཔྱོད་ཀུན་ཟད་ཅིང་སིམ་མེར་གདའ། །ནང་དུ་བལྟས་ན་སིང་ངཻ་བ། །ཕྱི་རུ་བལྟས་ན་ཡུལ་ལེ་བ། །དོན་སྤྱི་དང་མ་འདྲེས་ཉམས་སུ་ལོང༌། །ཕྲག་དོག་དང་ཆགས་སྡང་རང་དགར་དག །རྣམ་རྟོག་དང་ཉམས་དང་རྟོགས་པ་གསུམ། །དབྱེར་མེད་དུ་ངོ་ཤེས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཅི་ཡང་མ་ཡིན་འདུ་འབྲལ་མེད། །ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་གྲ་མ་ཆག །མ་བསྣན་མ་ཁྲི་ཟུར་མ་ཉམས། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་སྩལ་ལ། །བཅོས་མ་སྒོམ་ཚད་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྒོམ་དུ་མེད། །ཉམས་མྱོང་གི་རྩི་ལ་མ་ཞེན་ཞིག །འོན་ཀྱང་བྱང་སེམས་དང་འབྲལ་བ་མེད། །མི་གུས་པ་ཡོང་ལ་རེ་བ་དང༌། །བརྙས་པ་བྱས་ན་མི་དགའ་བ། །བསྟོད་ན་དགའ་ལ་སྨད་ན་སྡུག །རྨི་ལམ་གྱི་བདེ་བ་ལ་ཞེན་པ་འདི། །རྙེད་བཀུར་དོན་གཉེར་དུ་གདའ་བས་ན། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་དང་ཁྱད་ཅི་གདོག །སྒོམ་ཆེན་གྱི་དྲི་ཡང་མི་གདའོ། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ལ་ཉེ་རིང་མེད། །སྟོང་པ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱང་མི་དགོས་ལ། །སྣང་བ་ལ་བཀག་བྱ་མི་འཚལ་ལོ། །རིག་པས་དཔྱད་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ། །བཟང་ཡང་དོན་སྤྱིའི་རྒྱ་རུ་ཆུད། །དམིགས་བཅས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མང་ལགས་ཀྱང༌། །རྣམ་རྟོག་ལ་ཡང་ལ་ཡང་ སིངས་ཡིན། །མི་ཆང་གིས་བཟི་བའི་ཉམས་བཞིན་ནམ། །གཞོན་ནུ་མ་ཡི་བདེ་བ་དེ། །མྱོང་མ་ཐག་ཏུ་ཡལ་བ་བཞིན། །ཐག་ཆོད་མེད་པའི་བདེ་གསལ་དེ། །ན་བུན་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་མེད། །འགྱུར་མེད་ཀྱི་བརྟན་ས་ཅིག་ཟིན་པ་འཚལ། །འཕྲལ་གོ་ཆོད་ལས་སྣ་ཟིན་ན་ཡང༌། གྲྭ་རོགས་དང་འཁོར་འདབས་ཀྱི་ཆགས་སྡང་གིས། །རང་གཞན་ཀུན་ངན་པར་སྐྱུར་ཉེན་གདའ། །བུ་ལོན་དང་འཚོ་འཚིས་མི་འ
Chinese
瑜伽士说。难道不是要懂得断绝根本吗？虽说不可言说、不可思议、超离思维，又说自知自明，却被理解和体验的枷锁束缚。如果像死尸一样的心，就不是大修行者。虽无心，却有认知。像天空一样高远，像大地一样不动摇，非常广阔。像酥油灯一样明亮，像水晶一样清澈。像水一样本性清净。禅修时没有希望和恐惧，出定时发愣，不作授记。请生起猛烈的精进。断绝世间法的执着。显现是觉性的戏法。觉性是明空赤裸的。生起无偏袒的广大舍。对法自性清净生起定解。对于分别念，不需要对治，生起自性空性的定解。一切思辨穷尽，寂静安然。向内看时，空荡荡的。向外看时，茫然无措。不与总相混淆，亲身体验。嫉妒和贪嗔自然消失。分别念、体验和证悟三者，无差别地认知，如同虚空。什么也不是，没有聚合和分离。平常的觉知不要改变。不要增添，不要减少，不要改变。一切都是心的自然施予，人为的禅修都是错乱。空性的自性无法禅修。不要执着于体验的精华。然而，不要与菩提心分离。期待别人恭敬，受到轻蔑就不高兴，受到赞扬就高兴，受到诋毁就痛苦。执着于梦中的快乐，因为追求名利供养，与凡夫俗子有什么区别呢？连大修行者的气味都没有。世俗谛和胜义谛没有远近。空性不需要去成立，显现也不需要去遮止。以理智分析的空性，再好也落入总相的范畴。虽然有众多有相的分别，但对于分别念来说，越来越轻松。就像人被酒麻醉的感觉，或者少女的快乐，刚体验到就消失一样。没有决定的乐明，像雾一样没有实质。要抓住不变的稳固之地。即使暂时精通各种技能，但同伴和眷属的贪嗔，有使自己和他人堕落的危险。不要负债和算计生活。
English
Yogis say. Isn't it about understanding the severance of the root? Although they say it's inexpressible, inconceivable, beyond thought, and self-knowing, self-luminous, it's still bound by the shackles of understanding and experience. If the mind is like a corpse, it's not a great meditator. Though without mind, it has awareness. As high as the sky, as unmoving as the earth, very vast. As clear as a butter lamp, as transparent as crystal. Like water, naturally pure. In meditation, there's no hope or fear, and in between sessions, one is stunned, without making predictions. Please generate intense diligence. Turn away from attachment to worldly dharmas. Manifestation is the magic of awareness. Awareness is clear, empty, and naked. Generate vast equanimity without exception. Generate certainty in the self-purity of dharma. For discursive thoughts, there's no need for antidotes, generate certainty in self-emptiness. All speculation is exhausted, and it's peaceful and serene. Looking inward, it's empty. Looking outward, it's bewildered. Don't confuse it with generalities, experience it personally. Jealousy and attachment-hatred naturally disappear. Discursive thoughts, experiences, and realizations, recognize them undifferentiatedly, like space. It's nothing, there's no gathering or separation. Don't change ordinary awareness. Don't add, don't subtract, don't alter. Everything is the mind's natural bestowal, artificial meditation is all delusion. The essence of emptiness cannot be meditated upon. Don't be attached to the essence of experience. However, don't be separated from bodhicitta. Expecting others to be respectful, being unhappy when disrespected, being happy when praised, being miserable when criticized. This attachment to the happiness of dreams, because of pursuing fame and gain, what's the difference from ordinary people? There's not even the scent of a great meditator. Conventional truth and ultimate truth are not far apart. Emptiness doesn't need to be established, and appearances don't need to be blocked. The emptiness analyzed by intellect, even if it's good, falls into the category of generality. Although there are many conceptualizations with objects, for discursive thoughts, it becomes lighter and lighter. Like the feeling of a person being drunk on alcohol, or the pleasure of a young woman, which disappears as soon as it's experienced. That indecisive bliss-clarity is like fog, without essence. You must seize an unchanging, stable ground. Even if you temporarily master various skills, the attachment and hatred of fellow monks and attendants, there's a danger of causing yourself and others to fall into evil. Don't be in debt or calculate livelihood.