Tibetan
འབུམ་རི་བ་ཚོ་ཟས་ཀྱང༌། གང་གིས་ཡང་བགྲོས་མི་ཡོང༌། སྡོམ་ལྡན་ཚོགས་ནས་ཉིན་རྩེར་གྱི་ཆོག་ཁ་བལ་བལ་བཏང་བ་ལ། ཙམ་བྲེ་རེ་རེ་བྱུང་ཙ་ན། བཙུན་པ་འདི་ཚོའི་དཀོར་ལ་དཀོར་ལ་ཟེར་བ་སྐད། མིའི་ཁ་ལ་སྐྱག་རྟད་གང་ཡོད་ཟེར་བར་གདའ། དེ་ཡང་རེ་བདེན་ཡིན། དང་པོ་བྱིས་པའི་དུས་སུ། ཟླ་བོ་ཀུན་གྱིས་ད་དུང་ཟོ་ཞེས་ཟས་ཟ་བ་ལ་ནན་བསྐུལ་བྱེད་དགོས་ཟས་ལ་སྲེད་པོ་ཅིག་དེ་དུས་ནས་མེད། ད་ལྟའི་བར་དུ་ཁ་ཟས་ཉུང་ངུ་ཙམ་ཟ། མང་པོ་ཡོག་པའི་ཚང་ཡང་མིན། ཞིམ་ལྟོ་ལ་དགའ་ཤོས་ཀྱང་མིན། བཟའ་བཏུང་ལ་རུ་ང་པོ་དེ་འདྲའི་ཚང་ཡང་མིན། གོས་ཀྱང་རིན་ཐང་ཆེ་ཆེ་མོ་དང་བཟང་བཟང་མོ་མ་བྱས། ཆེ་ཁྱད་དང་སྣང་ཤས་ཀྱི་ཤེས་འདོད་ཀྱང་མི་ཡོང་བ་འདུག འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་རང་ཏ་མ་ལགས་ཏེ། འདོད་ཆེན་ཆོག་མི་ཤེས་ལ་ཁ་ཐལ་བ་རང་མིན་ཙམ་བདོགཟ་མི་ནུས་གོན་མི་ནུས་པའི་སེར་སྣ་རང་ཡང་མིན། ཟས་གོས་ཐམས་ཅད་གཞན་ལ་བྱིན་པ་ཀུན་གྱི་དགོངས་མོད། རྗེ་རྒྱལ་ཚའི་གསུང་ནས། དེ་ཀ་མ་གཏོགས་ཁ་ཕོ་རྦད་ཤོད་བྱེད་མ་མྱོང་ཟེར་བ་དེ་ཀ་ཁ་ཕོ་ཡིན་མོད་གསུང་བའི་དཔེར་འདུག སྡུག་ཐེག་པོ་ཡོད་བྱས་པས་ཀ་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པ་དང༌། འདོད་ཆུང་ ཆོག་ཤེས་ཡིན་སྙམ་པ་དེ་ཁ་འདོད་ཆེན་ཆོག་མི་ཤེས་ཡིན་པའི་རྟགས་སུ་འགྲོ་ཉིན་ནི་བདོགདེས་མཚོན་ནས་ཅིས་ཀྱང་དགོས་མེད་བློ་ལ་ཤར་རང་ཟེར་བ་དེ་མ་ཤར་བའི་རྟགས་དང༌། ང་རོ་སྙོམས་པ་ཡིན་རོ་སྙོམས་རང་བྱེད་ཟེར་བ་དེ་རོ་མ་སྙོམས་པའི་རྟགས་ཡིན་ཤས་ཆེ་བ་འདུག དེ་འདྲའི་རིགས་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་སྟེ། སྤྱིར་རང་གི་གནས་ཚུལ་ཙམ་སྨོས་པ་ཡིན། ལར་ནས་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་ཟེར་རྒྱུ་དང༌། ཡོན་ཏན་མཆོག་དང་ལྡན་ཞེས་བརྗོད་རྒྱུ་ག་ལ་ཡིན། མི་མང་པོ་ཅིག་གི་བསམ་ཚོད་དང༌། ངེད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་མི་མཐུན་པ་ནི་དེར་ཟད། རྣམ་ཐར་བྲིས་ཤིགཁྱེད་རང་གི་ཡིན་ལུགས་བརྗོད་ཅིག་ཟེར་མཁན་བྱུང་ཙ་ན། རང་གི་ཡིན་ཚུལ་བྱས་ཚུལ་ཙམ་སྨྲས་པ་ཡིན། ངས་དཀའ་སྤྱད་བྱས། ང་ལ་དཀོར་མེད། ངས་བཟོད་པ་སྒོམས་ཞེས་གཞན་ལ་ཡུས་འཚོད་པ་ག་ལ་ཡིན། དད་ཅན་ཚོའི་མཐོང་ལུགས་ཀྱི། སངས་རྒྱས་སམ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ངམ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སོགས་ཀྱི་རེ་བ་ཏ་ང་ལ་མེད། ལོག་ལྟ་ཅན་མང་པོའི་མཐོང་ལུགས་ཀྱི། བདུད་གྱུར་མོ་ལུགས་དེ་རང་ཡང་ཨེན་མན་པར་འདུག །ང་རས་ལྟས་ན་མི་གཞུང་ཐད་ཆོས་ཀྱི་སྐལ་བ་ཅན་ཙམ་ཡིན་པར་སེམས། བག་ཆགས་བཟང་པོ་ནི་སད་རྒྱུ་མང་པོ་ཞིག་འདུག་ཀྱང་འདུག འགལ་རེ་ཞིག་སད་ཀྱང་སད། དགེ་བའི་འཇུག་སྒོ་ལ་ལ
Chinese
འབུམ་རི་བ་（地名）的人们，即使是食物，谁也不会争抢。具足戒律的僧团在日间举行法会时，每次布施一点点食物，那些僧人就说这是供养，这是供养。人们说他们的嘴里有什么脏东西。那也确实是真的。最初在孩提时代，所有的伙伴都说“再吃点”，必须强迫他们吃饭，那时我并不是一个贪吃的人。直到现在，我也只吃一点点食物，也不是有很多食物的人。我也不喜欢美味的食物，也不是一个对饮食非常讲究的人。衣服也不是昂贵的和好的。似乎也没有想要了解优劣和炫耀的欲望。我只是一个知足少欲的人，我拥有的并不是那种不知足而夸夸其谈的人，也不是那种吃不了穿不了的吝啬鬼。我把所有的食物和衣服都给了别人，这是大家都知道的。如杰嘉措（人名）所说：“除了那个，我从未说过大话”，这就像是说大话的例子。说自己能忍受痛苦，实际上是不能忍受痛苦，认为自己是知足少欲的人，这恰恰是知足少欲的标志。由此可见，说自己绝不会有不必要的想法，这恰恰是没有不必要的想法的标志，说自己心平气和，实际上恰恰是不心平气和的标志。诸如此类的例子数不胜数，总的来说，我只是说了自己的情况。本来就不敢说自己没有缺点，也不敢说自己具有最高的功德。很多人的想法和我的情况不一致，问题就在这里。如果有人说：“写一篇传记吧，说说你的情况吧”，我就只是说说自己的情况和所作所为。我怎么会向别人炫耀说：“我努力修行，我没有财产，我修持忍辱”呢？以有信仰的人的观点来看，我并没有期望成为佛陀、金刚持或普贤菩萨等等。以许多邪见者的观点来看，我也完全不像一个魔女。依我看来，我只是一个在人道中具有佛法善缘的人。好的习气有很多可以苏醒，即使暂时苏醒，也会苏醒。在善行方面，
English
Even the food of the people of Bumriwa (place name), no one would fight over it. When the monastic community with vows held a Dharma assembly during the day, each time a little food was given, those monks would say, "This is an offering, this is an offering." People say there is something dirty in their mouths. That is indeed true. Initially, in childhood, all the companions would say, "Eat some more," and they had to be forced to eat, and I was not a gluttonous person at that time. Until now, I only eat a little food, and I am not someone who has a lot of food. I also don't like delicious food, and I am not a person who is very particular about food and drink. The clothes are also not expensive and good. It seems that there is also no desire to understand the advantages and disadvantages and to show off. I am just a contented and desireless person, and what I have is not the kind of person who is dissatisfied and talks big, nor is it the kind of miser who cannot eat or wear. I gave all the food and clothes to others, which is what everyone knows. As Je Gyaltsa (person's name) said, "Except for that, I have never said big words," which is like an example of saying big words. Saying that you can endure suffering is actually not being able to endure suffering, and thinking that you are a contented and desireless person is precisely the sign of being contented and desireless. From this, it can be seen that saying that you will never have unnecessary thoughts is precisely the sign of not having unnecessary thoughts, and saying that you are calm is actually the sign of not being calm. There are countless examples of this kind, and in general, I am just talking about my own situation. Originally, I would not dare to say that I have no shortcomings, nor would I dare to say that I have the highest merits. The ideas of many people are inconsistent with my situation, and that is where the problem lies. If someone says, "Write a biography, tell me about your situation," I will just talk about my own situation and what I have done. How could I boast to others, "I practice diligently, I have no property, I practice patience"? From the perspective of believers, I do not expect to become a Buddha, Vajradhara, or Samantabhadra, etc. From the perspective of many heretics, I am also not at all like a demon woman. In my opinion, I am just a person in the human realm who has a good karmic connection with the Dharma. There are many good habits that can be awakened, and even if they are awakened temporarily, they will be awakened. In terms of good deeds,
Tibetan
་རྐྱེན་ཁར་ལུས་པ་ཡང་བྱུང༌། ཕལ་ཆེར་རྐྱེན་ གཞན་གྱི་དབང་དུ་མ་བཏང་བར་ལག་ཏུའང་ལོངས་པ་ལགས་སོ། །རྒྱུན་ཆོད་དཀའ་ཐུབ་ཀྱང་དུ་མ་རེ་དུ་མ་རེ་བྱེད་མྱོང། འདུལ་བའི་སྤྱོད་ལམ་དམ་པོ་ཡང་འགྱང་ཙམ་བྱེད་མྱོང་སྟེ། བླ་མ་ཚོའི་གསུང་གིས་ཀྱང། རེས་དཀའ་སྤྱོད་བྱེད་དགོས་གསུང༌། རེས་མ་བྱེད་ལུས་ལ་གནོད་གསུང༌། མ་བསྡམས་པར་བསྡད་ན་ཀུན་སྤྱོད་བཙུན་དགོས་པའི་བསླབ་ཆ་མཛད། བཙུན་པོ་རང་བྱས་ན་ཚུལ་འཆོས་སུ་འགྲོ་དེ་འདྲ་རང་མི་དགོས་གསུང༌། སངས་རྒྱས་ཡིན་ཀྱང༌། གསུང་བཞིན་འགྲུབ་པ་དཀའ་བར་འདུག ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་དུས་གཅིག་ལ་འགྲུབ་པ་དཀའ་བས་རྩ་བའི་བླ་མས་ཅི་གསུང་སྒྲུབ་པར་སེམས་ལགས། སྐབས་ཅིག་མཚན་མོ་དུར་ཁྲོད་འགྲིམ་པ་འགྱངཙམ་བྱས་ཏེ་རྒྱས་བཤད་མི་བྱེད་དོ། །ད་ནི་དཀྱུས་ལ་འཇུག་སྟེ། དེ་དུས་ལུས་ཟུངས་ངན་པར་ཡོད་ཀྱང༌། རྫོང་ནས་ཡོང་བའི་སྔ་དྲོ་རང་ནས་ཁམས་བདེ་ཞིང༌། ཟུངས་སྐྱེས་པ་སྙམ་པ་བྱུང༌། ཚེས་བཅུ་དགུའི་ཉིན་མོ་སྔ་དྲོའི་ཆ་ལ་རྫོང་ནས་ཆས། དོ་ལི་འམ་བྱམས་ཁྲི་ལ་བཏེགས་ནས་འོངས། ཐར་པའི་གྲྭ་པ་རྣམས་དང༌། གཞན་རྟོགས་ལྡན་གྲྭ་བཙུན་སོགས་མང་པོ་དང༌། ཁྲོམ་གྱི་མི་སྐྱ་སེར་ཕོ་མོ་མང་པོས་མཐའ་བསྐོར་བཞིན་པའི་ངང་ནས། བཀྲ་ཤིས་དགེ་འཕེལ་གྱི་སྐྱེད་ཚལ་དུ་ཕེབས་ཙམ་བྱས། གང་ཤར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་ཉམས་དགའ་ཡལ་ལེ་བ་བྱུང༌། དེ་ཉིན་ལུས་ཉམས་ཀྱང་ བཟང་བས། ཐར་པ་བ་དཔོན་སློབ་སོགས་ལ། རྒྱལ་བ་ཚེ་དང་ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་སྒྲུབ་ཀྱི་འཁྲིད་དེ་རྟེན་འབྲེལ་ལེགས་པའི་ཕྱིར་བཤད། དེ་ནུབ་འཇམ་མགོན་སྐུ་སྐྱེ་བའི་དྲུང་གིས། ངེད་དཔོན་སློབ་ཀུན་ལ་ཚོགས་འཁོར་བཟབ་མ་བཤམས། ཁོང་དཔོན་སློབ་ཀྱི་རྟེན་མཆོད་ལ། དཔལ་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོའི་བྲིས་ཐང་བྱིན་རླབས་ཅན་ཅིག་ཀྱང་འདུག དེ་དང་ཚོགས་འཁོར་དེ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ལེགས་ཤིང་རང་རེའི་ཉམས་ཆགས་དག་པའི་རྟགས་ཅིག་ཀྱང་ཤར། ཡར་ལམ་བྱམས་ཁྲིའི་སྟབས་ཚུགས་ཐུང་ཐུང་བྱས་འོངས་པས། ཞག་དགུ་ཙམ་འགོར་ཀྱང༌། ཉིན་རེ་བཞིན་ཁམས་དང་སྐྱེད་ཇེ་ཆེ་ལ་སོང༌། ཉེར་བརྒྱད་ཀྱི་ཉིན་བསུ་བའི་བཀོད་པ་སོགས་བ་རི་བི་རི་མང་པོ་དང་བཅས་ནས་རྟག་བརྟན་གྱི་ཆོས་གྲྭར་སླེབ། མགོ་རྩ་མེད་པའི་སེར་བསྒྲེངས་བྱེད་མི་ཤེས་པ་ལ། གྲྭ་པ་ཚོ་ལ་ཚིག་རྩུབ་མང་པོའང་བཏང་བཀྲ་མ་ལེགས་པ་ཡང་ཡིན་འདུག མི་འཚོགས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ངང་ནས་ཆོས་བཟང་གི་རྡོ་རྗེ་གདན་བྱ་བ་དེར་ཅུང་ཟད་བསྡད། དེ་ནས་སོ་སོའི་ཕྱག་རྟེན་ཚོ་
Chinese
也发生了身体不适的情况。 大部分没有受到其他因素的影响，也亲自处理了事务。 也曾多次进行断食苦修。 也曾稍微遵守过严谨的戒律行为。 上师们也说，有时需要进行苦修，有时又说不要苦修，会对身体有害。 如果不加以约束地生活，就要遵守行为端正的教诲。 如果自己装成僧人，就会变成虚伪，这样是不行的。 即使是佛，也难以完全按照所说的那样做到。 难以同时满足所有人的意愿，所以想遵从根本上师的教诲。 有时晚上稍微去墓地走动，这里就不详细叙述了。 现在进入正题，那时身体状况不好，但从宗（县）里来的那天早上开始，就感觉身体舒适，好像恢复了元气。 十九日那天早上，从宗（县）里出发。 乘坐轿子或慈悲法座而来。 塔巴的僧人们，以及其他证悟的僧侣等很多人，还有集市上的男女老少俗人，在众人的簇拥下，来到了扎西德培的园林。 一切都像幻觉一样，感到非常愉快。 那天虽然身体虚弱， 但为了吉祥，给塔巴的堪布和弟子们讲解了长寿佛无量寿智的长寿修法。 那天晚上，江贡活佛的面前，我们师徒一起摆设了丰盛的会供。 在他们师徒的供品中，还有一幅具有加持力的吉祥大转轮唐卡。 这和会供也是吉祥的征兆，也显现了我们自己清净罪障的迹象。 上山的路程很短，乘坐慈悲法座而来，虽然花了九天左右的时间，但每天都感觉身体越来越好。 二十八日那天，在盛大的迎接仪式等各种各样的仪式中，到达了塔丹寺。 对于不擅长举行没有头绪的升座仪式，也对僧人们说了不少粗话，这也不太好。 在人山人海中，在叫做秋桑的多杰丹的地方稍微停留了一下。 然后是各自的礼物等。
English
There were also cases of physical discomfort. For the most part, I was not influenced by other factors and handled matters personally. I have also undergone numerous periods of fasting and ascetic practice. I have also observed strict monastic conduct for a while. The lamas also said that sometimes it is necessary to practice asceticism, and sometimes they said not to, as it would harm the body. If one lives without restraint, one must adhere to the teachings of virtuous conduct. If one pretends to be a monk, it becomes hypocrisy, which is not acceptable. Even for a Buddha, it is difficult to accomplish everything as spoken. It is difficult to satisfy everyone's intentions at the same time, so I intend to follow the teachings of the root lama. Sometimes I would take a walk in the cemetery at night, but I won't elaborate on that here. Now, to get to the point, although my physical condition was poor at that time, I felt comfortable and refreshed the morning I arrived from Dzong (county). On the morning of the nineteenth, I set out from Dzong (county). I was carried in a palanquin or a throne of loving-kindness. Accompanied by many monks from Tarpa, as well as other realized monks and nuns, and surrounded by a crowd of lay people, men and women, young and old, from the marketplace, I arrived at the garden of Tashi Gephel. Everything felt like an illusion, and I felt very happy. Although my physical condition was weak that day, I explained the longevity practice of Amitayus, the Buddha of long life and limitless wisdom, to the abbot and disciples of Tarpa for auspiciousness. That night, in the presence of Jamgon Rinpoche, our teachers and disciples together arranged a profound feast offering. Among the offerings of those teachers and disciples, there was also a blessed thangka of the glorious Great Wheel. This and the feast offering were also auspicious signs, and also showed signs of purifying our own downfalls and breakages. The journey uphill was short, and I came on the throne of loving-kindness. Although it took about nine days, I felt better and more energetic each day. On the twenty-eighth, amidst a grand welcoming ceremony and various other rituals, I arrived at Tagden Monastery. I was not good at performing the headless enthronement ceremony, and I also said many harsh words to the monks, which was not good. Surrounded by a huge crowd, I stayed for a while at a place called Choszang Dorjeden. Then there were the respective gifts, etc.