Tibetan
སུ་ཡི་རང་སོགས་ལ་འགོད་པ་ཅིག་དགོས་པ་ཅིག་ཡིན། བླ་མ་བྱོན་ཤུལ་དུ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་དགེ་ལ་ དཀར་ཐིང་གིས་སོང༌། རབ་བྱུང་རྣམས་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ཆེ་ཐིང་གིས་སོང༌། སྐྱ་སེར་ཐམས་ཅད་རྒྱུད་འཇམ་ཐིང་གིས་འགྲོ། སྔར་མ་གོ་བ་འདྲ་ཁྲ་གསལ་གྱིས་གོ་བ་འདུག་ན། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཡིན་པའི་རྟགས་ཡིན། བླ་མ་བྱོན་ཤུལ་དུ་མི་ནག་པ་རྣམས་ཀྱང་དད་པ་ཆུང་ངུ་སོང༌། ཆོས་པ་ཚོ་ཡང་ནོར་ལ་ཞེ་འདོད་ཆེར་སོང༌། ཚོང་དང་སྤུས་བསྒྱུར་སོགས་ཁྱེ་ཕོགས་ཀྱི་དུས་འདའ། ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གྱི་ངག་འཁྱལ་འཕེལ། ཆོས་ཀྱི་སྐད་ཆག་སྐྱ་སེར་ཐམས་ཅད་འདོད་ཆགས་རྒྱས། ཞེ་སྡང་འཕེལ་རུང་ཞིང་ཕྲག་དོག་ཏུ་ཀ་སོང༌། གང་ལ་འང་རྩི་འཇོག་ཆུང་སྡིག་པ་ལ་ཉམས་མི་ང་བར་འགྲོ་ཡིན་འདུག་ན། བདུད་རང་ཡིན་པ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་ཏུ་ན་བདུད་སྡིག་ཅན་པས་ཀྱང་ཐུ། བདུད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་བར་ཆད་བྱེད་ཀྱང༌། འཇིག་རྟེན་ལུགས་རང་ལ་ཕན་ཅི་རིགས་པ་ཡང་འདོགས་པར་འདུག ཅིག་ཤོས་འདིས་ནི་འདི་ཕྱི་ཐམས་ཅད་དུ་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་རང་སྡུག་གཞན་སྡུག་འདིར་སྡུག་ཕྱི་མར་སྡུག་ལ་གཏོད་པར་འདུག་སྟེ། ཡང་སྐྱ་སེར་སྐལ་མེད་ལས་ཟད་མ་རུང་བ་ཁྱུ་ཅིག་ཡོང་གིན་འདུག་པ་ལ་དེ་ཁ་མཁོ་ཡང་མཁོ། གཙང་པ་རྒྱ་རས་པའི་ཞལ་ན་རེ། ལས་ངན་སློབ་མ་སྡིག་པོ་ཆེ། མཚན་ལྡན་བླ་མ་མི་བསྟེན་པར། ཟས་ནོར་སྟེར་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང༌། ཟོག་པོ་ཅིག་དང་ཕྲད་པ་སྙིང་རེ་ཚིམས། ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཁར་འདུག སྔོན་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ འཁོར་བཅས་སྔར་སྡིག་ཤས་ཆེན་པོ་དེ། མཁན་པོ་བོ་དྷི་ས་ཏྭ་སྤྱན་དྲངས་ནས་དགེ་བ་ལ་དཀར་སང་གིས་བཏང་བ་ཡིན། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་འཇོགས་ཆེ་ཏིང་གིས་སོང་བ་ཡིན། རྒྱ་ནག་སོགས་ཡུལ་གཞན་དུ་བོད་ཀྱི་དམག་དྲངས་པ་ལའང༌། ལྷ་ཁང་དང་དགེ་འདུན་ལ་གནོད་པ་དང་ཅི་ཡང་མེད་པར་མ་ཟད། སྐྱབས་བཅོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཐུག་འཇོགས་ཆེ་བའི་དྲུང་དུ་འོང་མི་ནུས་ཤིང༌། རྒྱང་ནས་ཕྱག་མཆོད་བྱེད་འབུལ་བ་བསྐུར་བ་ཡིན་པར་འདུག ལི་ཡུལ་གྱི་ལོ་རྒྱུས་ལ་ལྟོས་ཤིགརྒྱལ་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན་འབངས་དང་བཅས་པ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་འབུམ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པས། རང་རང་གི་བློ་གྲོས་དང་མཚམས་པའི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ། རྒྱལ་པོས་འབུམ་གྱིས་འགྲེལ་པ་དང༌། བཀའ་ཡང་དག་པའི་ཚད་མ་ལ་སོགས་བསྟན་བཅོས་ཆེས་བཟང་བ་མང་པོ་བརྩམས། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བསྟེན་པའི་ལག་རྗེས་དེ་འདྲ་གཅིག་དགོས་པ་ཡིན། མཁན་པོ་བོ་དྷི་྄ས་ཏྭས་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་རྒྱ་གར་རྒྱལ་པོ་གཉེན་ཚན་སྒྲིག་
Chinese
需要一个能对任何人都有帮助的东西。上师离开后，世俗之人行善也变得更加清净；出家人对佛法的渴求也变得更加强烈；所有僧俗之人的心相续都变得更加调柔。如果以前不明白的事情现在变得清晰明了，那就是圣者存在的标志。上师离开后，即使是恶人也变得稍微有了一些信心；修行人对财富的贪恋也变得更加强烈；他们把时间都花在做买卖和以次充好等事情上，只为了获得利益；贪嗔痴三毒的废话也越来越多；佛法衰败，所有僧俗之人贪欲增长，嗔恨增长，嫉妒心也越来越强。对任何事物都不尊重，肆无忌惮地作恶，如果出现这种情况，那一定是魔鬼的行为，或者被恶魔所控制。魔鬼虽然会阻碍佛法，但也会以各种方式帮助世俗之事。另一种情况是，这样做会导致今生来世都充满痛苦，自己受苦，他人也受苦，今生受苦，来世也受苦。此外，还有一群没有福报、业障深重的僧俗之人出现，他们也需要这些教诲。 藏巴嘉热巴尊者曾说：“恶业深重的学生，不依止具德的上师，却追随那些给予食物和财富的人，与骗子相遇时，内心感到满足。”这些话正应验在他们身上。 以前，吐蕃的国王及其眷属罪业深重，后来迎请静命堪布后，行善变得更加清净，对三宝的信心也变得更加坚定。即使吐蕃军队攻打汉地等其他国家时，不仅没有损害寺庙和僧团，而且所有寻求庇护的人都能来到他们面前，那些无法前来的人也会遥行礼拜、供养。请参考于阗的历史。国王赤松德赞及其臣民听闻《十万颂般若经》等经典后，各自生起了与其智慧相应的广大智慧。国王撰写了《十万颂般若经》的注释，以及《量决定论》等许多极好的论著。这就是依止圣者的结果。静命堪布促成了吐蕃国王和印度国王之间的联姻。
English
It is necessary to have something that can benefit anyone. After the lama's departure, the worldly people become more pure in their virtuous deeds; the ordained people become more eager for the Dharma; the mind streams of all monastics and laypeople become more gentle. If things that were not understood before become clear and obvious, that is a sign of the presence of a holy being. After the lama's departure, even evil people develop a little faith; practitioners become more greedy for wealth; they spend their time doing business and selling inferior goods, just to gain profit; the nonsense of the three poisons of greed, hatred, and ignorance increases; the Dharma declines, and all monastics and laypeople increase their desire, increase their hatred, and become more jealous. If there is no respect for anything, and evil deeds are committed without hesitation, then it must be the work of a demon, or being controlled by an evil spirit. Although demons hinder the Dharma, they also help worldly affairs in various ways. Another situation is that doing so will lead to suffering in this life and the next, suffering for oneself and suffering for others, suffering in this life and suffering in the next. In addition, there is a group of monastics and laypeople who are without merit and have heavy karma, and they also need these teachings. Tsangpa Gyarepa said, "Evil students with heavy karma do not rely on qualified lamas, but follow those who give food and wealth, and feel satisfied when they meet deceivers." These words are being fulfilled in them. Previously, the Tibetan king and his retinue had heavy sins. Later, after inviting Abbot Śāntarakṣita, their virtuous deeds became more pure, and their faith in the Three Jewels became more firm. Even when the Tibetan army attacked other countries such as China, not only did they not harm temples and sanghas, but all those who sought refuge could come before them, and those who could not come would pay homage and make offerings from afar. Please refer to the history of Khotan. After King Trisong Detsen and his subjects heard the Prajñāpāramitā in One Hundred Thousand Verses and other scriptures, they developed great wisdom corresponding to their respective intelligence. The king wrote commentaries on the Prajñāpāramitā in One Hundred Thousand Verses, as well as many excellent treatises such as the Tshad ma rnam par nges pa (Treatise on Valid Cognition). This is the result of relying on a holy being. Abbot Śāntarakṣita facilitated the marriage between the Tibetan king and the Indian king.