Tibetan
དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་ཀྱང་འགྲིབ་པ་སོགས་ཤིན་ཏུ་ནད་ཚབས་ཆེ་བ་དོས་དྲག་པར་བྱུང་ནའང༌། འཚོ་བྱེད་སྨན་པ་སོགས་གང་ལའང་མ་བསྟན། ནང་ལ་ཐོག་འགེལ་དང༌། བློས་བཏང་གི་ལམ་ཁྱེར་ཅུང་ཟད་རེ་བསྒོམ། ལར་བླ་མའི་ སྐུ་དྲིན་ཡིན། འཆི་བ་ལ་འཚེར་བ་དེ་སངས་ནས་ནི། དེ་གོང་ནས་ལོ་མང་པོ་ཞིག་ཀྱང་ཐལ། གལ་ཏེ་དུས་ལ་བབ་པ་ཡིན་ན། སྤྱིར་འཆི་བའི་ས་ཆ་ལ་ཁྱད་མི་འདུག་ཀྱང༌། བླ་མའི་གདན་སར་སླེབ་པ་འདི་ཤིན་ཏུ་སྟབས་ལེགས་འདུག་སྙམ་པ་ཙམ་ནི་བྱུང༌། དེ་ཀ་ལ་ཞག་མང་རབ་ཅིག་སོང༌། དེ་སྐབས་སུ་ཉེར་མཁོའི་ཁ་ཟས་དང་ཡོ་བྱད་འགའ་ཞིག་དཀོན་པར་བྱུང་ནས། བློ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པར་རང་གིས་རང་ལ་སྙིང་ཚིམ་མང་པོ་བགྲོང་བར་བྱུང་སྟེ། ཁྱོད་དགོས་ཆ་གང་འདོད་ཡོད་པའི་སྐབས། དཀོན་མཆོག་ལ་མི་མཆོད། དགེ་བ་མི་བྱེད་པར་རང་གིས་ཡོག་ཟས་དང་ཡོག་འཐུང་ཁོ་ན་བྱས། ད་རང་ལ་དགོས་དུས་མེད་ཐབས་མེད་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་མི་འཛོམ་པ་འདི། དཀོན་མཆོག་གི་སྐུ་ཡོགས་འགོ་མ་རྣམས་ཀྱི་བརྡ་གཏོང་ཡིན། སྙིང་རེ་ཚིམ། ད་དུང་འདི་བས་ཀྱང་ཆེས་ཆེ་བའི་ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྤུངས་ཤིག་སྙམ་པ་ཁོ་ན་ཡང་ཡང་རང་ཞུགས་ལ་བྱུང༌། དེ་ནས་སྔ་དྲོ་ཞིགམེ་ཏོག་ཆར་པ་སྤོས་ཆུ་དང་འདྲེས་འབབ་པ་ཡིས། །དམྱལ་བའི་མེ་མདག་ཆིལ་ཆིལ་གསོད་པ་མཐོང་གྱུར་ནས། །གློ་བུར་བདེ་བས་ཚིམ་པ་འདི་ཅི་བསམས་པ་དང༌། །སེམས་དམྱལ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་ན་པདྨ་མཐོང་བར་ཤོག །ཅེས་པ་སྤྱོད་འཇུག་གི་ཚིག་འདི་ཡང་ཡང་དྲན་པས་རྐྱེན་བྱས་ནས། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་དྲན་ཞིང༌། མོས་གུས་ཀྱི་གདུང་ཤུགས་དྲག་པོ་མཆི་མ་རང་དབང་མེད་པར་འཆོར་བ་དེ་ཀ ཞག་པོ་གཉིས་གསུམ་ཞིག་ཤུགས་འབྱུང་ལ་བྱུང༌། དེ་ཀའི་ངང་ལ་ཉིན་གཅིག་གཉིད་ཆོགས་ ཏེ། གཉིད་དུ་འཕྲི་ཙམ་སོང་བ་ན། འཕགས་པ་སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་འདྲ་རུང་བའི་སྐུའི་རྣམ་པ་གསལ་པོ་ཞིག་ཁྲ་ལམ་གྱིས་བྱུང༌། གཉིད་སད་པ་ན། དེ་འཕྲལ་རང་དུ་ཁམས་ཅུང་ཟད་བདེར་སོང་འདུག དེ་ནས་ཞག་པོ་གཉིས་གསུམ་ན་ནད་རགས་པ་དེ་གྲགསྔར་རབ་གནས་ཀྱི་སྐབས་ནས། རང་གི་གྲྭ་རིགས་སུ་གཏོགས་པ་དགོན་ཐ་དད་ནས་འདུས་པ། ཆོས་ཐོབ་འདོད་ཅན་མང་པོ་ཡོད་པ་ལ། སྒོམ་ཆེན་བྱ་བྲལ་སྙོམ་ཆུང་གི་རིགས་འདི་དད་པ་ཆེ་བས་འཚོ་བ་རང་རྒྱགས་ལ་བརྟེན་ཞིང༌། ཆོས་ཀྱི་དགུག་སྡོད་བྱེད་མཁན་ཁོ་ནས་མཐའ་འཁོར་ནས་ཡོད་པས། ཁམས་ཚོ་ཟིན་ཙམ་ནས་གཟུང༌། གྲྭ་རིགས་ཕོ་མོ་ཁོ་ན་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དང༌། ཡོན་བདག་སྐྱེ་བོ་ཅི་རིགས་པ་དང་བཅས་མང་
Chinese
即使眼根等衰退，病情极其严重危急，也没有去看医生等任何人。内心进行封锁，稍微修习一些舍弃的行持。总的来说，这是上师的恩德。对死亡的恐惧消失后，在那之前已经过了很多年。如果时机已到，一般来说死亡的地方没有差别，但能到达上师的驻锡地，觉得这非常幸运。就在那里住了很多天。那时，必需的食物和用品有些缺乏，不是虚假的安慰，而是自己对自己说了许多知足的话：你在需要什么的时候，不供养三宝，不做善事，只是自己吃喝。现在自己需要时，不可或缺的用品却不齐全，这是护法神们的暗示。真是知足啊！还常常自发地想：把比这更大的疾病痛苦都堆积起来吧！之后，在一个清晨，看到花雨与香水混合降落，熄灭地狱的火把。突然感到满足，心想这是什么？愿所有地狱众生的手中都出现莲花！因为常常忆念《入行论》的这些话，心中只忆念圣观世音菩萨，生起强烈的虔诚，情不自禁地流下眼泪，就这样持续了两三天。就在这样的状态中，有一天睡着了，稍微入睡时，显现出圣者以心性休息般的清晰身相。醒来后，立刻感到身体稍微舒适了一些。之后两三天，病情有所好转。之前在灌顶的时候，属于自己僧团的，从不同寺庙聚集来的，许多想要获得佛法的人中，这种修行大、行为少、谦虚的人，因为信仰坚定，依靠自给自足的生活，只是作为佛法的吸引者而存在于周围。稍微恢复体力后，就召集了大约五百名僧团的男女，以及各种施主等许多人。
English
Even though the faculties were declining and the illness was extremely severe and critical, I did not consult any doctors or anyone else. I internally sealed myself off and practiced a little of the conduct of renunciation. In general, it was the kindness of the Lama. After the fear of death had subsided, many years had passed since then. If the time had come, generally there is no difference in the place of death, but I felt it was very fortunate to arrive at the Lama's seat. I stayed there for many days. At that time, there was a shortage of essential food and supplies, and not with false consolation, but I said many words of contentment to myself: When you needed something, you did not make offerings to the Three Jewels, nor did you do good deeds, but only ate and drank yourself. Now, when you need it, these indispensable items are not available. This is a signal from the guardian deities. How content I am! I also often spontaneously thought: Pile up all the sickness and suffering even greater than this! Then, one morning, I saw a rain of flowers mixed with incense water falling, extinguishing the torches of hell. Suddenly feeling satisfied, I wondered what this was? May the lotus appear in the hands of all beings in hell! Because I often remembered these words from the "Entering the Path of Enlightenment," I only remembered the holy Avalokiteśvara in my mind, and a strong devotion arose, and tears flowed uncontrollably. This continued for two or three days. In that state, I fell asleep one day, and as I was falling asleep, a clear form of the holy one appeared, like a resting place for the mind. When I woke up, I immediately felt a little better. After two or three days, the illness improved somewhat. Previously, at the time of the consecration, there were many who belonged to my monastic community, gathered from different monasteries, who wanted to receive the Dharma. Among them, those who were great in practice, small in action, and humble, relied on self-sufficiency because of their strong faith, and existed only as attractors of the Dharma in the surroundings. As soon as I had regained some strength, I gathered about five hundred monks and nuns of the monastic community, as well as various patrons and many others.
Tibetan
པོ་ལ་ཚོགས་ཆོས་སུ་དབང་བསྐུར་རྗེས་གནང་གྲངས་མང་བ་དང༌། ནཻ་གུ་ཆོས་དྲུག་གིས་སྣ་དྲངས་ཤངས་ཆོས་ཆ་ཚང་སོགས་འཁྲིད་སྣ་མང་དུ་བྱས། སྙིང་པོ་དོན་རྒྱུད་རང་སེམས་ངོ་སྤྲོད་པ་ཡིན་པས། འཁྲིད་གསར་པའི་རིགས་ངོ་སྤྲོད་ཞུ་འདོད་ཤིན་ཏུ་མང་བ་འདུག་པ་རྣམས་ལའང༌། སོ་སོར་ངོ་སྤྲོད་འཐེམས་རྒྱས་སུ་བྱས་པ་རྣམས། འཁྲིད་ཐེབས་ཚུལ་ཡང་ལེགས་རབ་བྱུང༌། གྲྭ་རིགས་ཡོན་བདག་སོ་སོས་རང་ལ་གང་ཡོད་ཆེ་འབྱོར་ཆུང་འབྱོར་དུ་བྱིན་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་མང༌། ལར་བཀའ་བརྒྱུད་པའི་སྒོམ་ཆེན་འདི་རྣམས་ལ། སྔོན་གྱི་སྤྱན་ལྟོས་བཟང་པོའི་རྒྱུན་འདི་ཁ་ངོ་མཚར་ཆེ་བར་གདའ། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་བླ་མའི་ཕྱོགས་སུ་བཏང་ནས། ངས་བྱས་དང་དྲིན་བགྲང་བར་མི་བྱེད། བླ་མའི་དཀོར་ལ་ཤིན་ཏུ་འཛེམ་ཞིང་རང་ལ་ལན་གྱི་རེ་བ་མི་བྱེད་པས། སོ་སོར་ ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ཅུང་ཟད་རེ་འགྲིག་ནས། རང་རང་ལ་ཡང་མདུན་མ་ཐ་ཤལ་རང་མིན་ཙམ་རེ་དང༌། སྡེ་དེ་ལའང་དགེ་མཚན་འཕྲན་བུ་རེ་དང༌། དུས་དང་དབང་པོ་ལ་བལྟོས་པའི་དགེ་སྦྱོར་སྐྱེ་ཚུལ་འཕྲན་དུ་རེ་ཡང་འཕྲལ་དུ་ཡོད་ཀྱིན་འདུག སྔོན་སྒེར་སྒོམ་ཞིག་པོས། བླ་མ་ཀ་བ་ཅན་པའི་རྩར་བྱོན་པའི་དཔེ་བཞིན་ཡིན། ཆོས་ཕར་བཤད་དགོས། ཞབས་ཏོག་ཕར་བྱེད་དགོས། ཕྱག་ཕར་ལ་སྟོབ་དགོས། དྲིན་ཚུར་ལ་འདེད་དུ་འོང༌། ང་ལ་ནི་བཙུན་པའི་སློབ་མས་དགོས་པ་མེད་ཟེར་ནས། ཡུན་རིང་དུ་མཇལ་ཁ་མ་བཏང་སྐད། ཆ་ཅིག་ནས་དེ་ཡང་བདེན་པོར་གདའོ། །དེ་སྐབས་བོ་དོང་དང་ཤེར་དཀར་གྱི་མཁན་པོ་རྗེ་འཕགས་ཆེན་པ་གཤེགས་པས་གཤེགས་རྫོང་གི་གྲལ་དབུ་ལ་བློན་པོ་དགོན་པར་ཡོང་དགོས་ཚུལ་གྱི་ནན་ཆགས་ལ། ཆོས་རྗེ་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་བ་རང་ཕེབས་བྱུང་ནའང༌། ཁམས་མི་བདེ་བའི་འཕྲོས་ཀྱང་ཡོད། ཡུན་རིང་སྡོད་ལོང་ཡང་མེད་ནས་འགྲོ་བ་མ་ཐུབ་པས་སྐལ་བ་ཚུར་སྐྱེལ་བར་མཛད། རྒྱ་ལུང་དུའང་འདུ་ཁང་གི་ལོགས་བྲིས་གསར་བཞེངས་ཀྱི་རབ་གནས་ལ་འགྲོ་དགོས་ཡིན་ཡང་འགྲོ་མ་ཐུབ། དེ་སྐབས་ཕྱོགས་དེ་ཀུན་ཏུའང་ཕྱི་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་སྒྲིག་རྒྱུ་འགའ་རེ་འདུག་པ་ནས། གཡས་གཡོན་སྟོད་སྨད་ཀྱི་རི་རྣམས་ལ་གཏོར་མ་མང་པོ་བཏང༌། རྟེན་འབྲེལ་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་ནས་འགྲིག་པ་ཡར་བྱུང༌། རྒྱན་བུ་རྫོང་དཔོན་གཉིས་དང་ཕྲད་པའི་ཚེ། དམ་ཚིག་ཤིན་ཏུ་མི་གཙང་ཞིང༌། ཁོག་ནང་སོལ་བ་ལྟར་བྱས་པ་ལ་ཕན་ཚུན་གཉིས་ཐད་ནས་ཁ་མཛེས་མཛེས་ལྟར་བྱེད་དགོས་པ་དེ་དོན་ཤིན་ཏུ་ཆུང་ཞིང༌། ཁྱད་པར་ཕྱོགས་དེ་ན་རྩུབ་འགྱུར་མང་དུ་མཐོང༌།
Chinese
在波拉集会时，给予了众多的灌顶和随许，并传授了以奈古六法为首的香巴噶举全部教法等多种教导。由于心髓义传是介绍自心本性的，所以对于那些想要请求新的教导种类的人，也分别给予了详细的介绍。传授的方式也非常好。僧侣和施主们各自把自己拥有的，无论是多是少，都奉献了出来，数量非常多。总的来说，对于这些噶举派的修行者们，以前的良好关注的传统真是太奇妙了。他们把身体和财富都奉献给上师，不夸耀自己的功劳和恩情。他们非常珍惜上师的财物，不期望得到回报。所以，各自的缘起也稍微得到调整，每个人也得到了一些不算太差的供养，那个寺庙也得到了一些利益，而且依赖于时间和根器的善行产生方式，也立刻就显现出来。以前有个独自修行的人，就像去见噶举派上师那样。需要向外宣讲佛法，需要向外提供服务，需要向外展示敬意，恩情却会自己到来。他说我不需要僧人的弟子，所以很长时间没有得到接见。从某种角度来说，这也是真的。当时，菩东和谢噶的堪布杰帕钦巴去世了，因为强烈要求去参加葬礼的队伍的前列，所以曲杰南喀多吉巴亲自来了，但也有身体不适的情况。因为没有时间久留，所以没能去成，就把福报送了过来。在嘉隆，本来也应该去参加新建经堂壁画的开光仪式，但也没能去成。当时，在那个地方，有一些需要调整内外缘起的事情，所以向左右上下的山神们献了很多朵玛。缘起从某个方面开始好转。与坚布宗的两位宗本见面时，发现他们的誓言非常不纯净，内心像煤炭一样，但彼此之间却要装作友好的样子，这件事意义非常小，特别是那个地方，看到了很多粗暴的变化。
English
At the gathering in Pola, numerous empowerments and subsequent permissions were granted, and many teachings were given, including the complete Shangpa teachings led by the Six Dharmas of Niguma. Since the Essence Meaning Lineage introduces one's own mind nature, detailed introductions were given separately to those who wished to request new types of teachings. The manner of bestowing the teachings was also excellent. The monks and patrons each offered whatever they had, whether much or little, and the amount was very large. In general, for these Kagyu meditators, the tradition of good previous attention is truly wonderful. They dedicate their body and wealth to the lama, and do not boast of their merits and kindness. They are very careful with the lama's property and do not expect anything in return. Therefore, each person's circumstances were slightly adjusted, and each person received some offerings that were not too bad, and that monastery also received some benefits, and the way of generating virtue depending on time and capacity also appeared immediately. Once, a solitary meditator was like someone who went to see a Kagyu lama. One needs to preach the Dharma outwards, one needs to provide service outwards, one needs to show respect outwards, but kindness will come on its own. He said that he did not need monastic disciples, so he was not received for a long time. From one point of view, this is also true. At that time, when Khenpo Jepa Chenpa of Bodong and Sherkar passed away, because of the strong request to attend the head of the funeral procession, Chöje Namkha Dorjeba came himself, but there were also some health problems. Because he did not have time to stay long, he could not go, so he sent the merit back. In Gyalung, he was supposed to go to the consecration ceremony of the newly built murals in the assembly hall, but he could not go. At that time, in that area, there were some things that needed to be adjusted in terms of internal and external circumstances, so many tormas were offered to the mountain gods on the left, right, above, and below. The circumstances began to improve from one aspect. When meeting with the two Dzongpons of Gyenbu Dzong, it was found that their vows were very impure, and their hearts were like coal, but they had to pretend to be friendly to each other, which was very meaningless, and especially in that area, many harsh changes were seen.