Tibetan
ས་གྲུབ་སྟེར་བྱ་སྟེར་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རིག་པའི་རང་རྩལ་ཙམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ཡང་ཁོ་བོའི་རྣམ་པ་ཐར་པ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །།བཙུན་པོར་རློམ་པ་གཞན་རྣམས་མགུ་བའི་སྤྱོད་པ་བཟང་པོ་མེད་ཀྱང༌། ཆོས་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བླང་དོར་རྣམས་ལ་བདེན་ཞེན་དང་མངོན་ཞེན་དྲག་པོ་ཡང་མེད་ཅིང༌། སྤང་བླང་གི་ཚུལ་རྣམས་སྤྱིར་བཏང་གི་གནས་སྐབས་སུ་སྤྱིར་བཏང་དང་མཐུན་པ་དང་དམིགས་གསལ་དགོས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དགག་བྱ་དགོས་པ་བསྟུན་ཏེ་བླང་དོར་མ་འཁྲུལ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཆོས་དང་རང་སེམས་ཞུ་དག་ཕེར་ཙམ་ཡོད་པ་འདི་ཡང་ཁོ་བོའི་རྣམ་པ་ཐར་པ་སྟེ་དགུ་པའོ།། །། བཟང་པོར་རློམ་པ་རྣམས་མཉེས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་མ་མཆིས་ཤིང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་དགའ་ཞིང་འདུན་པའི་ཐབས་མ་བྱས་མོད། ལག་ལེན་དུ་སེམས་ཅན་བསླུ་བའི་ཐབས་མ་བྱས་མི་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཕྱི་མའི་ཚེ་ལ་མི་གནོད་ཅིང་ཕན་པའི་ཐབས་སུ་འགྱུར་བ་མཐོང་ན་རང་གི་གྲགས་འདོད་དང་བཟང་འདོད་དང་ཆོས་དང་མཐུན་མཐུན་མོར་གཞན་གྱིས་མ་མཐོང་ཡང་ཁྱད་མེད་སྙམ་པའི་བློ་བརྟན་པོས་སྤྱོད་པ་གཞུང་ལམ་དྲང་པོར་བསྲངས་ཏེ་འགྲོ་བ་འདི་ཡང་ཁོ་བོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་སྟེ་བཅུའོ།། །།གྲུབ་པར་མངོན་པར་རློམ་པ་དག་མགུ་བར་འགྱུར་བའི་རྟགས་དང་མཚན་མ་མེད་ཀྱང་སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་ལས་ཚོགས་རབ་འབྱམས་རྣམས་དང༌། ཐུན་མོང་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་རྣམ་རོལ་ཙམ་དུ་གོ་བས་སྲེད་པ་ལོག་ཅིང༌། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཞེས་པའི་སྒྲ་བོ་ཆེ་དེ་ཡང་དོན་དམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལས་ལོགས་སུ་མི་འདུག་པས། སྤྱིར་ཐོབ་འདོད་དྲག་པོ་ཡོད་ཀྱང་གཞན་དོན་དུ་ཡིན་མོད་ཀྱི། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་སྲེད་པ་ཕལ་ཆེར་ཟད་པ་འདི་ཡང་ཁོ་བོའི་རྣམ་པ་ཐར་པ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།ལྟ་བ་དང་གྲུབ་མཐའ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལས་ནོར་པ་རྣམས་ཀྱི་འཚང་རིག་གནས་གཞན་ཕལ་ཆེར་གྱི་བློ་ལ་མ་ཤར་བའི་སུན་འབྱིན་དང་ཐལ་འགྱུར་གྱི་རིག་པ་གསར་ པ་མང་པོ་དང༌། གྲུབ་མཐའ་མ་ནོར་བ་རྣམས་ལ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་ཞུགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དག་པ་མང་པོ་ཞིག་གཞན་ཕལ་ཆེར་གྱིས་མ་ཤེས་པ་གསར་དུ་རྟོགས་ཀྱང་རང་ཤུགས་ལ་རློམ་སེམས་མི་སྐྱེ་ལ། སྒྲ་དང་སྙན་ངག་དང་རྟོག་གེ་རྣམས་ལ་མཁས་འདོད་ཀྱི་སྲེད་པ་ལས་གྲོལ་ཞིང༌། དོན་ལ་མི་སྦྱོར་ན་མཁས་པའི་ཁུར་
Chinese
所有成就的给予者和接受者，都仅仅体验为觉性的自性展现，这也是我的第八个解脱行传。虽然没有让那些自诩为僧人的人满意的良好行为，但对于佛法中所说的应取应舍，既没有强烈的真实执着，也没有明显的偏袒。对于取舍的方式，在一般情况下与一般情况相符，在需要特殊对待的情况下，顺应需要否定的事物，从而做到取舍不混淆，并且在调伏佛法和自心方面略有心得，这也是我的第九个解脱行传。 虽然没有取悦那些自诩为善良之人的菩萨行传，也没有采取让世间大多数人高兴和渴望的方法。但在实践中，我不会、也不会变成欺骗众生的手段。如果看到某种方法对众多众生的来世无害且有益，即使他人没有看到我追求名声、善良以及与佛法相符，我也以坚定的信念，认为这没有区别，从而正直地走在正道上，这也是我的第十个解脱行传。虽然没有让那些自诩为成就者的人满意的征兆和标志，但对于咒语和续部的结合以及各种事业，以及所有共同的成就，都理解为仅仅是幻化的显现，从而断除了贪欲。所谓“大手印至上成就”的宏大声音，实际上也并非独立于如来藏之外。总的来说，虽然有强烈的获得欲望，但那也是为了利益他人。就我自身而言，由于远离了一切能获得和所获得的事物，所以几乎断尽了获得欲望的贪恋，这也是我的第十一个解脱行传。对于不同见解和宗派中的错误，我能提出许多其他学者未曾想到的驳斥和归谬论证的新颖理路。对于没有错误的宗派，我也能提出许多其他学者未曾知晓的、进入确定性论证的正确理由。即使新近领悟到这些，也不会自然而然地生起傲慢。并且从对声明、诗歌和因明的精通欲望中解脱出来。如果不付诸实践，那么精通这些学问又有什么意义呢？
English
All givers and receivers of accomplishments are experienced merely as the self-display of awareness; this is also my eighth liberation hagiography. Although there are no good deeds to please those who boast of being monks, there is neither strong attachment to truth nor obvious bias towards what should be adopted and abandoned as stated in the Dharma. Regarding the manner of acceptance and rejection, in general circumstances it conforms to the general situation, and in cases where special treatment is required, it follows what needs to be negated, so that acceptance and rejection are not confused, and there is a slight understanding of taming the Dharma and one's own mind; this is also my ninth liberation hagiography. Although there is no bodhisattva hagiography to please those who boast of being good, and no methods have been adopted to make most people in the world happy and desirous, in practice, I will not and will not become a means of deceiving sentient beings. If I see a method that is harmless and beneficial to the future lives of many beings, even if others do not see me pursuing fame, goodness, and conformity with the Dharma, I have firm faith that there is no difference, and thus I walk uprightly on the straight path; this is also my tenth liberation hagiography. Although there are no signs and marks to please those who boast of being accomplished, the union of mantras and tantras and various activities, and all common accomplishments, are understood to be merely illusory manifestations, thus cutting off desire. The great sound of the so-called "supreme accomplishment of Mahamudra" is actually not separate from the Tathagatagarbha. In general, although there is a strong desire to obtain, it is for the benefit of others. As for myself, because I am free from all that can be obtained and what is obtained, I have almost exhausted the craving for desire to obtain; this is also my eleventh liberation hagiography. Regarding the errors in different views and schools, I can propose many novel lines of reasoning for refutation and reductio ad absurdum that other scholars have not thought of. For schools without errors, I can also propose many correct reasons for entering into definitive arguments that most others do not know. Even if I have recently realized these, pride will not arise spontaneously. And I am liberated from the desire to be proficient in grammar, poetry, and logic. If it is not put into practice, what is the point of being proficient in these fields?
Tibetan
ཆེན་པོས་བརྗིད་པ་ལས་ཀྱང་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ཁོ་ན་འཛིན་པས་དད་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ཆོས་དོན་དང་མཐུན་པའི་ལག་ལེན་སྣ་རེ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་གདིང་མཐོང་ཆེ་བ་ཞིག་སེམས་ལ་འཆང་བར་གདའ། འདི་ཡང་སྟོན་པའི་བཀའ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱི་གོ་ཚུལ་ཅིག་ཡིན་ནམ་སེམས་ཏེ། དེང་སང་ཕལ་ཆེར་གཞན་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།གཞན་ཡང་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ལ་རེ་དོགས་བྱེད་དོན་མེད་དེ། ཚེ་རིང་བར་སྨོན་པ་ཡང་མེད། ཐུང་གི་དོགས་པ་ཡང་མེད། འཆི་བ་ལ་འཇིགས་པ་ཡང་མེད། ཉི་མ་དེ་རིང་ཉིད་འཆི་བདག་གི་རྒྱལ་པོ་འོངས་ཀྱང་རང་སེམས་སྐད་ཅིག་གི་དོན་འཆི་རྒྱུ་འཆི་བར་བྱེད་པ་པོ་ཇི་ལྟར་འཆི་བའི་ཚུལ་གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང༌། འཆི་བའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བདེ་ཆེན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ངེས་པར་རྙེད་ལ། དེ་ལས་གཞན་ཤུལ་མའང་གྲྭ་རིགས་སམ་གཞན་དོན་ནམ་བྱ་བ་བྱེད་འཕྲོ་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ལྷག་མ་ལ་ཡོངས་སུ་ཆགས་པའམ་རྗེས་སུ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་པར་འདུག་ཅེས་བློ་ལ་བཅགས་པ་ཡང་མེད་ལ། ཅི་སྟེ་ལུས་སྒྱུ་མའི་འཁྲུལ་འཁོར་མ་ཞིག་པ་དེ་སྲིད་དུ་རང་གཞན་ལ་ཕན་པ་མང་དུ་སྒྲུབ་ནུས་པ་འདི་ཡང་ཁོ་བོའི་རྣམ་པར་ ཐར་པ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ། །འཁོར་བ་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པས་བདག་ལ་ན་རྒས་འཆི་རྒུད་འཕོ་འགྱུར་མི་ཡོང་བ་མ་ཡིན་ཀྱང༌། གང་ཞིག་ཐོག་ཏུ་བབ་པ་དེ་ཀ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཡི་ཆད་དང་བློས་མ་ལོངས་པ་དང་སེམས་སྡུག་ཡོང་བའི་གནས་མི་འདུག་ཅིང༌། དེ་ཐམས་ཅད་གློ་བུར་བ་ཙམ་དུ་ཤེས་པས་སྤང་བླང་ལ་རྩལ་འདོན་ཡང་མི་བྱེད་ལ། ཆོས་ཀྱི་དོན་དང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ཁྲོ་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་དུ་མ་འབྱུང་བ་ཡང་གྲིབ་མའི་སྐྱེས་བུའམ་ཆུ་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་རང་འཚང་རྡིབ་པ་འདི་ཡང་ཁོ་བོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།ཡང་ཁྱེད་ཅག་འདི་ན་ངས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕན་འདོགས་འདྲ་ཡོད་དུ་རེ་བའི་ངོས་འཛིན་གྱིས་ཆོས་ཞུ་བ་དང་ཡོན་མཆོད་ཀྱི་འབྲེལ་བྱེད་པ་འདྲ་འདུག་སྟེ། ང་ནི་མཁོས་མི་ཤེས་པར་མ་ཟད་སྙིང་ཤིན་ཏུ་རིང་བས་དེ་འདྲའི་རེ་བ་མ་ཆེ་ཞིག་ལྐོག་རྔན་བླངས་པའི་ངོ་ཡང་ངས་མི་ཡོང་ཉིན་མཚན་ཤད་པའི་འགྲུལ་ཡང་ངེས་མི་ཕེར། གསོན་གཤིན་གྱི་རྙེད་བཀུར་ལ་ཧོར་རྒྱུག་རྒྱུག་ཀྱང་ངས་མི་ལྕོགས། ཞི་དྲག་ཐབས་སྐྱོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་དགྲ་འདུལ་ནི་ང་མི་བྱེད། སྙིང་རིང་བ་འདི་ཡིན་པ་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ་སློབ་མ་བ
Chinese
即使是伟人的庄严，仅仅执持一个偈颂，以纯粹的信心做一些符合佛法的修行，也对此怀有极大的敬重。这是否也是符合佛陀教诲的一种佛法理解呢？我认为。如今这几乎是与其他人不共的解脱，即第十二种解脱。此外，对于有为法无常的自性，没有必要抱有希望或疑虑。既不期望长寿，也不担心短命，也不害怕死亡。即使今天死主降临，自己的心念也不会为了片刻的利益而恐惧死亡，因为死亡的方式和死亡的本质都无法成立，而死亡的自性，也必定会获得大乐俱生。除此之外，对于遗留的事业，无论是僧团事务、利他事业，还是未完成的工作，都不会完全执着于剩余的事物，也不会在心中盘算着需要留下什么。如果身体这个幻化的魔术轮没有损坏，那么尽可能多地利益自他，这也是我的解脱，即第十三种解脱。既然是轮回，就无法脱离痛苦的自性，所以衰老、死亡、衰败、变迁不会降临到我身上是不可能的。无论什么降临到头上，都认为那是法性，不会感到灰心丧气、无法接受或心情沮丧。因为明白这一切都只是暂时的，所以也不会努力去取舍。为了佛法的意义和利益他人，即使不出现愤怒和贪恋的表情，也如同影子人或水中的倒影一般，这种幻觉的自我暴露和崩溃，也是我的解脱，即第十四种解脱。还有，你们这些人似乎认为我能给予世间的帮助，以此为基础来寻求佛法和供养。我既不精明能干，而且心肠很硬，所以不要抱有太大的期望，我也不会收受贿赂，日夜奔波的旅行我也肯定无法胜任。对于生者和死者的利养恭敬，我也无法奔波追逐。以息增怀诛等各种方法来调伏敌人，我也不会做。心肠硬是我的缺点，因为我是学生……
English
Even with the majesty of great ones, holding only a single verse, and practicing some Dharma-related activities with pure faith, I hold a great respect for this in my mind. Is this also a Dharma understanding that accords with the Buddha's teachings? I think so. Nowadays, this is almost a liberation uncommon to others, the twelfth liberation. Furthermore, there is no need to have hope or doubt about the impermanent nature of conditioned phenomena. There is no expectation of long life, no fear of short life, and no fear of death. Even if the Lord of Death comes this very day, my own mind will not fear death for the sake of a moment's gain, because the manner of death and the essence of death cannot be established, and the nature of death will surely be found to be the Great Bliss Co-emergent. Apart from that, regarding the remaining tasks, whether it be Sangha affairs, altruistic activities, or unfinished work, there is no complete attachment to what remains, nor do I contemplate in my mind what needs to be left behind. If this illusory wheel of the body is not broken, then being able to benefit oneself and others as much as possible is also my liberation, the thirteenth liberation. Since it is samsara, it is impossible to escape the nature of suffering, so it is impossible that aging, death, decay, and change will not come upon me. Whatever comes upon me, I recognize that it is the nature of Dharma, and there is no place for discouragement, inability to accept, or sadness. Because I know that all of this is only temporary, I do not exert effort in accepting or rejecting. For the sake of the meaning of Dharma and benefiting others, even if expressions of anger and attachment do not arise, like a shadow person or a reflection in water, this self-exposure and collapse of illusion is also my liberation, the fourteenth liberation. Also, you people here seem to be seeking Dharma and making offerings with the recognition that I can offer worldly help. I am not clever or capable, and my heart is very hard, so do not have such great expectations. I will not accept bribes, and I certainly cannot manage traveling day and night. I cannot chase after gain and respect for the living and the dead. I will not subdue enemies with various methods such as pacifying, increasing, subjugating, and destroying. Having a hard heart is my fault, because I am a student...