English
In terms of reality, I did my best to accomplish it. In terms of actual things, my mind was satisfied, and I finally achieved the ultimate in perfect goodness. Even if one were to attain all the positions in the three realms of existence, it would not compare to obtaining the banner of the monastic robe. The wealth of samsara will eventually perish, but by obtaining the monastic robe, one can enter the realm of immortality. Around the tenth day, Tenzin Rinpoche also came in a profound and extensive manner with his disciples. He offered excellent tea and requested the practice transmission of Amitayus, which is inaudible. Soon after, Taklung Rinpoche and his disciples also went to the east. At this time, I was constantly requesting the complete works transmission of the three Sakya Gongma Karpos from the one named Jamyang Kunga. In the presence of the venerable Lord of Accomplishment, as soon as I arrived this time, I completely requested the ripening liberation of the Rechung Ear-Lineage. Also, while the glorious Taklung Rinpoche was residing there, there was a continuous session of the Six Dharmas and the Son-Mother Dharma. At this time, I completely received the Indian Secret Conduct. After that, I was invited to Tshet and went to Tshet according to my wishes. Again, while staying in Cholung for a few days, when I requested the initiation of Hevajra with the Face of a Bee, at the moment of actually bestowing wisdom, an immeasurable feeling of bliss arose in my body. After receiving the initiation, my body became as if I could not move. That night, I dreamed that I was crossing a great river with many people, saying that we were going to Potala. In addition, I received many blessings, such as the empowerment of the Five Long-Life Sisters. After that, until the start of the Sheep Year festival, I stayed in the presence of the holy Lama Jamyang Kunga, praying and spending my time from sunrise to sunset solely on Dharma, receiving very great Dharma benefits. Every morning, I memorized a model exam of the Three Vows. Around the twentieth day of the twelfth month of the Tibetan calendar, the learned crown jewel, Khenpo Rinpoche, also came. During the Sheep Year festival, Lama Rinpoche acted as the Vajra Master on the top of the temple, and I personally went to the assembly hall to preside over the gathering. After the holy Lama and his disciples finished the festival, they stayed for about a month, during which they transmitted the complete works of Sakya Pandita, as well as others.
Tibetan
ཆོས་ཐོབ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་བྱུང༌། ཀཱ་རི་ཀཱ་ལྔ་བཅུ་པ་དང་བཤེས་སྤྲིངས་སོགས་བློ་འཛིན་བྱས་ཤིང༌། སློབ་དཔོན་དམ་པས་ཞིབ་བཤད་གནང་བས། རང་རེས་ཀྱང་དབུ་ཞབས་མེད་པར་འབྲུ་ནོན་པ་ཙམ་བྱུང༌། རྟགས་རིགས་དང་བློ་རིགས་ཞིབ་རྒྱས་སུ་ཞལ་ངག་ནས་བཟུང༌། དེ་སྐབས་ཆོས་ལུང་གི་དཀར་མེའི་རུ་བ་ཁྲི་ཚང་བས་བདས། རྨི་ལམ་དུ་འཚུབ་འགྱུར་དཔེ་མེད་བྱུང༌། དེ་འཕྲལ་རང་ནས་རྟགས་རིམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན། དངོས་ལ་རྟ་ལོའི་སྐེད་ཙམ་མན་ཆད་ནས་ཆོས་ལུང་དུ་བག་མི་ཕེབས་པའི་སྣང་བ་ཤ་སྟག་དང༌། ཆོས་ལུང་ཉིད་དུའང་ཁ་མཆུ་སོགས་ཅི་རིགས་པ་བྱུང་ཞིང༌། ཁྱད་པར་དེ་སྐབས་སུ་དམིགས་ལྟས་རྩུབ་ཅིང་མི་བསྲུན་པ་བརྒྱུད་མར་བྱུང༌། དངོས་ཀྱི་ལག་ན་དྲག་དྲག་ཡོད་པ་ཀུན་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པར་གཙང་གི་གྲཱ་ས་དང་སྡེ་དགོན་རིས་མེད་དུ་ཚོགས་གསོག་སྤོང་ཐག་ཏུ་བཏང༌། ད་བསམས་དུས་བདག་འཛིན་བློས་མ་ཐོངས་པའི་དགེ་བ་དེ་ཡང་ཨ་རེ་རེ་ལས་མི་གདའ་སྙམ་མོ། །དེ་སྐབས་ཁྲི་ཁང་ནས་སྡེ་པ་གྲྭ་ལྔའི་དྲུང་གིས་འབོད་མི་བྱུང་བ་ལྟར་འགྲོ་བའི་རྩིས་བྱས། སྨོན་འགྲོར་ཞག་བཅུ་ཙམ་ཞིག་བསྡད་སྐབས་གྲིབ་ཆམ་ཞིག་གིས་བཏབ། སླར་ཡང་ཆོས་ལུང་དུ་ཡུད་ཙམ་ཕྱིན་སྐབས་ཆམ་པ་ཤིན་ཏུ་ན་བ་ཞིག་བྱུང༌། མར་ལམ་སྨོན་འགྲོ་བ་ཞལ་ངོ་རྣམས་དང་སྡེབས་ཏེ་ཇོ་ནང་དུ་འོངས། སྨོན་འགྲོ་དཔོན་སས་ཀྱང་ཆོས་གཟུགས་མཛད། ངེད་ལ་མིང་ཞུ་བར་བྱུང་བ་ཀྱལ་ཀའི་ཚུལ་དུ་འཇིག་རྟེན་མ་ནུས་པའི་ཁར་ཆོས་ཀྱང་མ་ནུས་པ་ཞིག་འོང༌། ཀུན་དགའ་མ་ནུས་བཏགས་ན་ཡོང་བ་འདྲ་བྱས། ཕྱིས་ལོ་གང་ཡང་མ་འགོར་བར་དེ་ཀ་རང་བྱུང་བ་དེ་ཡིན། དེ་ནས་སྣར་ཐང་སོགས་བརྒྱུད་ནས་ཚོང་འདུས་སུ་འབྱོར། ཞག་གསུམ་ཙམ་སྐྱེད་ཚུལ་དུ་བསྡད། ཕ་ཇོ་ཡང་འབྲང་ནས་ཕེབས་བྱུང༌། མེས་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ཆོས་དབྱིངས་སུ་གཤེགས་པའི་སྐད་ཆ་ཡང་གོ །དགོངས་རྫོགས་སོགས་ཀྱང་གྲུབ་པར་གདའ། དེ་སྐབས་རྫས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྤོང་ཐག་ཏུ་བཏང་ཟིན། འཕྲལ་གྱི་འཚོ་བའང་བྱ་ཚོལ་བྱི་ཚོལ་ལས་རང་དབང་ཐོབ་པ་ཅང་མེད་ནའང༌། འཕྲལ་ཆས་ཡོན་བདག་དད་ཅན་ལ་བརྟེན་པས་ཆོག་པ་བྱུང་བས་རྩོལ་སྒྲུབ་འཕྲན་བུ་འདྲ་བྱས་ནས། ཞ་ལུ་སྣར་ཐང་གཉིས་སུ་མང་ཇ་འགྱེད་བཅས་ཙམ་དང༌། ཐང་ཁ་གསུམ་ཙམ་ཞིག་བཞེངས་ནས་མེས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་དགོངས་པ་རྫོགས་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ། དེ་སྐབས་གསོས་ལ་དབྱར་བཏགས་པ་ཟླ་བ་ལྔའི་བར་དུ་ཆོས་རྒྱལ་ཕོ་བྲང་དུ་བསྡད་ཤིན་ཏུ་སྐྱིད་ཅིང་སློབ་གཉེར་འཕེར་བར་བྱུང༌། དེ་བར་དུ་སྔ་དྲོ་རེ་བཞིན
Chinese
获得佛法非常殊胜。背诵了《五次第论》和《亲友书》等。由于上师的详细讲解，我们也能不遗余力地理解其含义。从口头上详细学习了辩论和智慧。那时，曲隆的白灯队伍非常庞大。梦中出现了前所未有的混乱。之后，我开始逐步展示辩论。实际上，从马年（年份待考）年中开始，就完全没有在曲隆感到舒适的感觉。在曲隆本身也发生了各种争端。特别是在那时，出现了粗暴且不友善的征兆。实际上，手中拥有的所有贵重物品，无一例外地全部捐赠给了后藏的扎什和各教派的寺院，用于积累功德。现在回想起来，我认为那些没有放下我执的善行，也没有什么特别的意义。那时，赤康的德巴格拉五人前来邀请，我打算前往。在门卓住了大约十天左右，患了感冒。后来，再次去曲隆时，感冒非常严重。与门卓的官员们一起去了觉囊。门卓的官员也进行了法事。他们让我取名字，我开玩笑说，我既不能胜任世俗之事，也不能胜任佛法之事。如果取名为“根嘎玛尼”，也许可以。后来，不到一年，就发生了同样的事情。之后，经过纳塘等地，到达了商都。在那里住了三天左右。父亲也跟随而来。也听到了祖父仁波切去世的消息。也完成了超度等仪式。 那时，所有的财物都已全部捐赠。即使眼前的生计也无法从打猎等活动中获得自由，但由于眼前的生活依靠施主和信徒，所以还算可以，稍微努力了一下。在夏鲁和纳塘两个地方供养了僧众茶，绘制了三幅唐卡，为祖父仁波切的往生祈祷。那时，为了疗养，在夏天住了五个月的曲加颇章，非常快乐，学习也很有成效。在那期间，每天早上
English
The attainment of Dharma was extremely auspicious. I memorized the "Fifty Verses" and "Letter to a Friend," etc. Due to the detailed explanations of the venerable teacher, I was able to understand the meaning without leaving anything out. I learned debate and wisdom in detail from oral instructions. At that time, the white lamp procession of Cholung was very large. Unprecedented chaos occurred in dreams. After that, I began to gradually demonstrate debate. In fact, from about the middle of the Horse year (year to be determined), there was absolutely no feeling of comfort in Cholung. Various disputes also occurred in Cholung itself. Especially at that time, harsh and unfriendly omens appeared continuously. In reality, all the valuable possessions in my hands, without exception, were all donated to the monasteries of Tashilhunpo and various sects in Tsang, for the accumulation of merit. Now, looking back, I think that those virtuous deeds without letting go of self-grasping are also not of particular significance. At that time, the five Depa Gras from Trikang came to invite me, and I planned to go. I stayed in Mondro for about ten days and caught a cold. Later, when I went to Cholung again for a short time, I had a very bad cold. Together with the officials of Mondro, I went to Jonang. The officials of Mondro also performed religious ceremonies. They asked me to give a name, and I joked that I was neither capable of worldly affairs nor capable of Dharma. If I were named "Kunga Mane," it might work. Later, in less than a year, the same thing happened. After that, passing through Narthang and other places, I arrived at Tshongdu. I stayed there for about three days. My father also followed. I also heard the news of the passing of my grandfather Rinpoche. The funerary rites and other ceremonies were also completed. At that time, all possessions had already been completely donated. Even though the immediate livelihood could not be obtained freely from hunting and other activities, it was still okay because the immediate life depended on patrons and believers, so I made a little effort. In Shalu and Narthang, I offered tea to the monks and painted three thangkas, praying for the passing of my grandfather Rinpoche. At that time, for recuperation, I stayed at the Chokyi Phodrang for five months in the summer, which was very happy and the studies were very effective. During that time, every morning
Tibetan
་ཞོགས་རྒྱུགས་ཅུང་ཟད་རེ་མ་ཆག་པར་བཟུང་བས། མངོན་པ་མཛོད་དང་སྤྱོད་འཇུག་གི་གཞུང་རྫོགས་པར་ཟིན། རྟོག་གེ་སྙིང་པོའི་བར་བར་དུ་མཐའ་གཅོད་ཀྱི་སྤྱི་དོན་དང་ཐལ་ངག་ཉེར་མཁོས་བརྒྱན་པ། སློབ་དཔོན་མཁས་པའི་གསུང་རྒྱུན་ལས་བཟུང༌། དགོངས་རེ་བཞིན་བློ་གསལ་འགའ་རེ་དང་བསྒྲོ་གླེང་ཡུན་རིང་རབ་རེ་མ་ཆག་པར་བྱས་ཤིང༌། བར་བར་དུ་སྤྱོད་འཇུག་ལ་གོ་བཤད་ཞུས་པ་ཡང་མགོ་ཞབས་ཚར་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སོང༌། ཤེས་རབ་ལེའུ་ལ་གོ་བ་ཇི་བཞིན་རང་ཞིག་དེ་དུས་མ་ཆགས། དེ་མིན་ཚིག་ཐམས་ཅད་ལ་གོ་བཤད་ཀྱང་ཕེར་བ་བྱུང་ནས་སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེས་མ་གསན་པར་ལྐོག་ཏུ་གཞན་ལ་རྫོགས་པར་བཤད། བཟོད་པའི་ལེའུ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ལེའུའི་སྐབས་ཀྱི་བཟོད་པ་སྒོམ་པ་དང་བདག་གཞན་བརྗེ་བ་སྒོམ་ཚུལ་རིག་པས་དཔྱད་པ་མང་པོ་འདུག་པ་དེ་ཀུན་ལ་ཡ་མཚན་ཆེར་སྐྱེ་བར་བྱུང༌། སྤྱོད་འཇུག་འཛིན་སྐབས་རྨི་ལམ་ཀྱང་བཟང༌། འདི་སྐབས་ནས་གཟུང་དཔེ་འཛིན་གྱི་ཁ་ཡང་སྔ་མ་ལས་གསུམ་འགྱུར་ཙམ་གྱིས་ཆེ་བར་སོང༌། ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་གཞུང་འཛིན་དཔེ་རྒྱུགས་དང་གསུང་ངག་ནས་བཟུང་བ་སོགས་ཉིན་རྒྱུགས་མང་རབ་རེ་ཡོང་གིན་འདུག་པས་གཤོར་སྦྱང་རེམ་པར་བྱས། འདིར་སྡོད་རིང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ཡང་གསུང་སྤོར་གྱི་ངང་ནས་བློ་ལ་ཆུད། མཛོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་བསྟན་པ་དང་ལས་བསྟན་པ་གཉིས་འབྲུ་ བཤད་ཐུབ་པ་བྱུང༌། ཕྱིས་བྱུང་རང་བླ་མ་ལ་ལ་གསུང་ལུགས་རང་གི་ཡོན་ཏན་ལ་ཟད་རྒྱུ་མེད་པར་ཁས་ལེན། ལ་ལས་ཞོགས་རྒྱུགས་རེ་རེར་ཤླཽ་ཀ་ལྔ་བརྒྱ་ཟིན། ཞོགས་རྒྱུགས་རེ་ལ་འཇུག་པའི་གཞུང་ཟིན་ཟེར་བ་ཡོང་འདུག ང་ནི་དེ་འདྲའི་རིགས་ཡེ་མིན་སྒོ་དོག་པོ་གཅིག་ཀ་ཡིན། གང་ཟིན་དེ་ལ་གོ་བློ་རང་བཟང་རབ་འདོགརྗེ་གྲོལ་མཆོག་ནི་ཐུགས་རྩོལ་ཆེ་བ་རང་ཡིན་པར་འདུག ང་ནི་ལེ་ལོ་དང་སྙོམས་ལས་ཀྱི་མངའ་བདག་རང་ཡིན་ནོ། །དེང་མཐུན་པར་སྙིང་ཐག་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་གཅིག་ལགས་པ་རེ་ཆེན་པོ་མ་མཛད་ཅིགདེ་སྐབས་ཧོར་ཟླ་བརྒྱད་པའི་ཚེས་གསུམ་ལ་པ་སྣམ་ལྷུན་གྲུབ་རྩེར་ཕྱིན་ཞིང༌། སྡེ་བ་གྲྭ་ལྔའི་དྲུང་སོགས་ཞལ་ངོ་ཐམས་ཅད་དང་མཇལ་ཞག་གསུམ་ཙམ་བསྡད། ས་ནྱ་ཤི་མང་པོ་དང་རྒྱ་གར་གྱི་གླེང་སླང་མང་པོ་བྱུང༌། དེ་ནས་བསམ་སྡིངས་སུ་ཕྱིན་ཞག་གསུམ་ངལ་གསོ་བྱས། ཉིན་གཅིག་ཇོ་མོ་སྨན་གཅིག་ཕུར་ཐང་གི་རྩེ་ལ་རི་ལྟས་ལ་ཕྱིན། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མཐོང་གསལ་ཆེ་ཞིང་ཉམས་དགའ་བ་ཞིག་འདུག་པས་དེས་རྐྱེན་དུ་གྱུར་ཏེ་ཕྱི་ནང་གི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་
Chinese
由于坚持每天早上背诵，完成了《俱舍论》和《入行论》的学习。在学习《正理滴论》的过程中，用决断的共同要义和必要的驳论加以修饰，这些都来自于智者大师的口头传承。按照期望，与一些聪明的学子进行了长时间的辩论，从未间断。期间，对《入行论》的讲解也从头到尾完整地进行了一遍。智慧品如其本义的理解在那时没有中断。除此之外，所有词句的讲解也都能胜任，并在上师仁波切未听到的情况下，秘密地为他人完整讲解。在学习安忍品和禅定品时，对于安忍的修习以及自他交换的修习方式，由于有很多理智的分析，因此对所有这些都感到非常惊奇。在学习《入行论》期间，做的梦也很好。从这时开始，背诵的量也比以前增加了三倍左右。每天都有背诵经文、考试和口头传承等，每天的功课非常多，因此努力地进行复习。在这里居住期间，也通过口头传授的方式，将《现观庄严论》记在心中。《俱舍论》的世界安立和业安立这两者都能进行意义上的解释。 后来的一些自诩为上师的人，承认自己的说法具有无尽的功德。有些人说每天早上能背诵五百颂。有些人说每天早上能完成一部《入行论》。我不是那种类型的人，只是一个狭隘的人。无论背诵什么，理解力都很好。惹琼巴大师的精进努力确实很大。我则是懒惰和懈怠的主人。现在请不要过分夸大我这个非常亲近的朋友。那时是藏历六月三日，去了帕南伦珠孜（巴南县伦珠寺），与寺院五部的所有僧人见面，住了三天左右。进行了许多关于沙弥和印度的讨论。之后去了桑丁（浪卡子县桑顶镇），休息了三天。有一天，一位名叫觉姆曼吉的女子去了普塘顶上观看风景。由于所有方向都看得非常清楚，景色也很优美，因此以此为缘，内外的一切显现都变成了
English
Having maintained the morning recitation without interruption, I completed the study of the Abhidharmakosha and the Bodhisattvacharyavatara. In the intervals of studying the Tarka-hrdaya, I adorned it with the general meaning of conclusive points and necessary refutations, which I took from the oral tradition of learned masters. As desired, I engaged in lengthy debates with some intelligent students without interruption. In between, the explanation of the Bodhisattvacharyavatara was also completed from beginning to end. The understanding of the Wisdom Chapter as it is was not interrupted at that time. Apart from that, I was able to explain all the words, and I secretly explained it completely to others without the Precious Master hearing it. When studying the Patience Chapter and the Meditation Chapter, I was very surprised by all the many rational analyses of the practice of patience and the methods of practicing the exchange of self and others. While studying the Bodhisattvacharyavatara, I also had good dreams. From this time onwards, the amount of memorization also became about three times greater than before. Every day there were many daily tasks such as memorizing scriptures, taking exams, and receiving oral transmissions, so I tried hard to review. While staying here, I also memorized the Abhisamayalankara through oral transmission. I was able to explain the meaning of both the world-establishment and the karma-establishment of the Abhidharmakosha. Later, some self-proclaimed lamas admitted that their own teachings had inexhaustible merits. Some said that they could memorize five hundred shlokas every morning. Some said that they could complete a text of the Bodhisattvacharyavatara every morning. I am not that kind of person, just a narrow-minded one. Whatever I memorize, my understanding is very good. Jetsun Milarepa's diligence was indeed great. I am the master of laziness and negligence. Now, please do not exaggerate me, a very close friend. At that time, on the third day of the sixth month of the Hor calendar, I went to Panam Lhundrup Tse (Lhuntse Monastery in Panam County), met all the monks of the five departments of the monastery, and stayed for about three days. There were many discussions about novices and India. After that, I went to Samding (Samding Town, Nagarzê County) and rested for three days. One day, a woman named Jomo Mengchik went to the top of Purtang to see the scenery. Because everything in all directions was very clear and the scenery was beautiful, all the inner and outer appearances became