Tibetan
་ས་སྐྱ་པ་ཆེན་པོའི་སྐུ་འབུམ་མཇལ་བར་ཕྱིན། སྐུ་འབུམ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་ཀྱིན་བསྡད་སྐབས་ཤིག་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཆེན་པོ་མངོན་སུམ་དུ་བབས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མིག་ལམ་དུ་ཕེབས། ཞོར་ལ་བྱམས་ཆེན་ཡང་མཇལ། ངེད་ཀྱིས་སྔ་གོང་བདེ་མཆོག་ནག་པོ་པའི་དབང་ལ་བཀའ་ཡངས་པ་རང་བྱེད་ཀྱིན་ཡོད་ཅིང༌། བར་སྐབས་ཤིག་བཀའ་དོག་པོ་བྱས་ན་ལེགས་པའི་ལྟས་ཤིག་བྱུང་ནས་ཕལ་ཆེར་བཀའ་དོག་པར་བྱས་ནའང༌། བར་སྐབས་དེ་དང་དེར་མང་དུ་བྱེད་དགོས་བྱུང་བས་གསལ་སྣང་དང་བདེ་སྟོང་གི་ཉམས་ལ་གནོད་པར་བྱུང༌། དེ་བས་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་ཅི་རུང་རུང་ལ་སྦྱིན་པ་ནི་རང་གཞན་གྱི་དོན་གང་ཡང་མ་ཡིན་ལ། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་དམ་དུ་སྤེལ་བ་ཉིད་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་སྔ་ན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་གནད་དམ་པར་སྣང་ངོ༌། །ཞབས་དྲུང་གིས་དབུ་རྒྱན་སེའུ་མ་ལེགས་པ་ཞིག་ཡོན་དུ་གནང་ནས། མ་ཧཱ་མཱ་ཡའི་ཁྲིད་ཡིག་ཅིག་རྩོམ་དགོས་ཕེབས་པ་འཕྲལ་དུ་བརྩམས། ཞབས་དྲུང་ཆོས་སྐད་ལ་དགྱེས་ཤིང་སྒོ་ཡངས་པས་ཞལ་གདམས་འགའ་ཡང་ཡི་གེར་བྲིས་ནས་ཕུལ། དེ་ལྟར་ན་ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཅན་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མཁྱེན་པར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་འགས་ལོ་སྦྲེལ་ནས་ཀྱང་བཤད་པར་མི་ནུས་པ་ཙམ་འགྲུབ། ལར་ནི་སྐལ་མེད་ལ་ཆོས་བཤད་བྱེད་པ་ལ་བག་ཆགས་འཇོག་ཐུབ་པའི་ཕན་ཡོན་གཅིག་ཀྱང་འདོགདབང་བསྐུར་མང་པོ་དང་དམ་ཉམས་མང་པོའི་དཔེ་ཉེས་དམིགས་གཅིག་ཀྱང་གདའ་སྟེ། ཆོས་ལར་མི་འཆད་པ་ལས་འཆད་པ་དེ་ཀ་ལོས་གྲགརང་རེའི་ལས་སྐལ་དུའང་འདུག་གོ ། དམ་ཚིག་ཉམས་པ་ཚོ་རེ་ཤིག་དམྱལ་བར་སྐྱེ་སྟེ། ཕྱིས་འཁོར་བ་མཐའ་ཅན་ཡིན་མཐའ་ཅན་གཞན་ལས་ཀྱང་ཉེའོ། །དེ་སྐབས་ཞབས་དྲུང་བདག་པོས་རྒྱ་དྲིལ་རྭ་ལོག་མ་སྤུས་གཙང་བ་ཞིག་ཡོན་དུ་གནང་ནས། ཀུན་དགའ་དཔལ་བཟང་བརྒྱུད་ནས་ཕེབས་སྒོར། དངོས་ཅག་གི་རྣམ་ཐར་ཞིབ་མོ་ཞིག་རྩོམ་དགོས་ཕེབས་པའི་བཀའ་ནན་མ་ཆོགས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་སྔ་ཕྱིར་བསྐུལ་བ་པོ་མང་པོའང་ཡོད་པས། དེ་ནས་མི་རིང་བ་རང་ལོ་ཉེར་དགུ་ནས་སུམ་ཅུར་འཕོས་པའི་མཚམས་རྒྱལ་གྱི་ཟླ་བའི་ནང་དུ་འདི་ཡན་ཆད་བྲིས་པ་ལགས་སོ།། །།ཕྱིས་ཚིག་སྣ་ཅུང་ཟད་བསྲིངས་པ་ནི་ཡོད། བཀྲ་ཤིས། ཤུ་བྷཾ། ། ཨོཾ་སྭཱ་སྟི། ད་ནི་སྔར་གྱི་འཕྲོས་ལས་བཤད་ན། འདི་སྐབས་རྗེ་འགྱུར་མེད་དང་ལན་ཁ་ཡར་མཇལ་བྱུང༌། ཤིན་ཏུ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་དུ་མཛད། རང་རེའི་རྩོམ་པ་ལ་ཡང་ཐུགས་དད་གུས་འཁྲུངས་ཚུལ་གནང་གིན་འདུག དེ་ནས་རེ་ཞིག་
Chinese
前往朝拜萨迦派大寺的舍利塔。 在舍利塔前祈祷时，所有人都亲眼目睹了盛大的花雨降临。顺便也拜见了强巴佛。我们之前对胜乐金刚的灌顶一直很宽泛。但有一段时间，出现了一个收紧灌顶会更好的征兆，所以即使大概收紧了灌顶，但在那段时间里，又不得不增加，从而损害了明觉和乐空的体验。因此，无论如何，将金刚乘的深奥教法施予任何人，都不是为了自己或他人的利益。只有对有缘者严格传授，才能使自己和他人的利益前所未有地增长，这才是关键所在。夏仲赠送了一顶精美的斯乌玛头饰作为礼物，并要求撰写一部摩诃摩耶的引导文，我立即开始撰写。夏仲喜欢佛法术语，而且心胸开阔，所以我也写了一些建议并献上。就这样，在两个半月的时间里，成就了那些自诩为金刚上师，精通显密教义，却连年累月也无法讲授的内容。一般来说，对没有缘分的人讲法，连留下印记的利益都没有。灌顶过多和破戒过多的例子和过患也很多，所以宁可不讲法，讲法本身就是一种罪过。这也是我们的命运啊。 那些破戒的人暂时会堕入地狱。之后，轮回是无尽的，比其他任何事情都更糟糕。那时，夏仲主人赠送了一个纯净的铜铃和牛角号作为礼物，并通过贡噶华桑送来。由于无法拒绝撰写一部关于丹觉的详细传记的强烈要求，而且还有许多人先后劝说，所以从那以后不久，在我从二十九岁到三十岁的过渡时期，在嘉月（藏历新年一月）里写下了以上内容。后来又稍微增加了一些词语。吉祥！ शुभम् (梵文天城体：शुभम्，梵文罗马拟音：śubham，汉语字面意思：吉祥！)。 唵 娑悉底 (藏文：ཨོཾ་སྭཱ་སྟི།，梵文天城体：ॐ स्वस्ति，梵文罗马拟音：oṃ svasti，汉语字面意思：嗡，吉祥!)。现在从之前的未完之处开始讲述。这个时候，我见到了杰·久美和兰卡亚。他们显得非常高兴，并且表达了对我作品的信仰和尊重。之后过了一段时间
English
I went to visit the stupa of the great Sakyapa monastery. While praying at the stupa, everyone witnessed a great rain of flowers falling. I also met Jampa Buddha in passing. Previously, we had been giving the empowerment of Hevajra Black in a very broad manner. However, for a while, there was a sign that it would be better to tighten the empowerment, so even though I had tightened the empowerment to some extent, I had to increase it during that time, which harmed the experience of clarity and bliss. Therefore, giving the profound Dharma of Vajrayana to just anyone is not for the benefit of oneself or others. Only by strictly transmitting it to those who are qualified can the benefit of oneself and others increase in an unprecedented way, and that is the key. Zhabdrung gave a beautiful Seu-ma headdress as a gift and asked me to write a guide to Mahamaya, which I immediately began to write. Zhabdrung liked Dharma terms and was open-minded, so I wrote some advice and offered it to him. In this way, in two and a half months, I accomplished what some who call themselves Vajra Masters, who appear to know the meaning of Sutra and Tantra, could not teach even if they spent years. In general, teaching the Dharma to those who are not qualified does not even have the benefit of leaving an impression. There are also many examples and faults of giving too many empowerments and breaking too many vows, so it is better not to teach the Dharma at all, because teaching it is a sin. This is also our fate. Those who break their vows will be reborn in hell for a while. Afterwards, samsara is endless, and it is worse than anything else. At that time, Zhabdrung gave a pure copper bell and a horn as a gift, and sent it through Kunga Palzang. Because I could not refuse the strong request to write a detailed biography of Donyak, and because there were many people who had urged me before and after, I wrote the above in the Gyal month (January in the Tibetan calendar) during the transition from the age of twenty-nine to thirty. Later, I added a few words. Auspicious! Shubham (Sanskrit: शुभम्, Romanization: śubham, Literal meaning: Auspicious!). Om Svasti (Tibetan: ཨོཾ་སྭཱ་སྟི།, Sanskrit: ॐ स्वस्ति, Romanization: oṃ svasti, Literal meaning: Om, may there be well-being!). Now, let's continue from where we left off. At this time, I met Je Gyurme and Lhankha Yar. They seemed very happy and expressed their faith and respect for my writing. After a while
Tibetan
ཕྱོགས་དེར་འགྲོ་དོན་ཡང་འཕྲན་སྐབས་སུ་བབ་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པར་བྱས། ཕུགས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རྟག་བརླིང་ཁེལ་བ་ནི་གང་བྱས་ཀྱང་དཀའ་བར་གདའ། ཇོ་ནང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཆས་ཏེ་འོངས་པའི་ཚེ། ཞབས་དྲུང་ལྕམ་སྲིང་གིས་དཔལ་ལྡན་སྡིངས་སུ་སྐྱེལ་ཐུང་ཙམ་མཛད། དེ་ནུབ་སེང་གེ་ལུང་དུ་སླེབ། ལྷ་རྩེར་ཞག་པོ་གཉིས་བསྡད། དེ་ཀུན་ཏུ་ལྟས་ཀྱང་འཚུབ་པར་བྱུང༌། །ཇོ་ནང་ཏུ་སླེབ་འཕྲལ་ནས་ལོ་དུས་ཀྱི་འཁྲིད་བཙུགས། དེ་སྐབས་ཟབ་དོན་གྱི་བསྟན་པ་དར་བར་འགྱུར་པ་ལ་ལྷོངས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང༌། ཡོན་བདག་ལའང་སྐུ་དོག་དར་བའི་རྣམ་ འགྱུར་ལ་ཟིར་བུན་བྱུང་བ་ནི། སྔ་སོར་སྔ་མོ་ནས་བུ་ལེགས་པ་ཟེར་བ་ཁོ་པས། རྗེ་དྲུང་ཀུན་དགའ་དཔལ་བཟང་པའི་སྐུ་ཐོག་ནས་གཟུང༌། འདི་བར་དུ་ཇོ་ནང་པ་ལ་གནོད་པ་འབའ་ཞིག་བྱེད་ཅིང༌། ཁ་བཀོད་བཅུག་པའི་དགོན་འཁྲིས་རང་དུ་རི་དྭགས་རྔོན་པ་དང༌། གྲྭ་རིགས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱགས་ཞིང་འཕྲོག་པ་དང༌། ལམ་དུ་རྡུང་བ་དང༌། མཆོད་ཐེས་ཀྱི་མཆོད་གཞིས་རྣམས་ལ་གནོད་པ་ཁོ་ན་བྱེད་པ་རྒྱུན་མི་ཆད་བྱུང་འདུག རེས་འགའ་ཟླ་གཅིག་གི་ནང་དུ་ལན་གཉིས་གསུམ་གྱི་ཟོས་མི་བདེ་ཡང་བྱུང༌། ཇོ་ནང་པའི་ཕྱོགས་ཁས་ཞན་པས་སྡུག་སྣ་དགུ་བཏང་བའི་ནད་མ་ཐེག་པ་དང༌། རྐྱེན་ཆོས་གཞིས་ཀྱི་ཞིང་འགའ་ཞིག་བཙན་ཕྲོགས་བྱས། སླར་སྤྲོད་དགོས་ཀྱི་དོན་ལ། སྡེ་སྲིད་ཀྱི་ཕྱག་དམ་མི་སྣ་ཞུས་ཤིང་གནང་བ་ཡིན་ཀྱང་བྱང་པའི་གཡོག་པོ་ལ་ལ་དཔོན་པོ་ལ་རྩི་མི་དགོས། མ་བརྩིས་པ་དེ་ལ་ཀ་དཔོན་པོ་རང་ཡང་དགའ་འགྲོ་བའི་སྲོལ་ཅིག་ཀྱང་ཡོད། ཁོ་པས་ལྷ་རྩེ་རྫོང་དཔོན་ལྟག་ཁུར་གྱིས་ཕྱག་དམ་དང་མི་སྣ་ལ་ཁ་སྐྱེངས་བཏང༌། དེའི་ཁམ་མཆུའི་ལབ་ལ་ཆད་གཟི་བ་ཕན་ཚུན་ཚིག་རྐྱེན་མ་ཐེག་པའི་འཐབ་མོ་བྱུང༌། ཁོ་པ་ཐལ་སོང་ལ་ཤོར། དེ་འཕྲལ་ངམ་རིང་དུ་དགོངས་སངས་ཞུ་བར་བཏང་འདུག་ནའང༌། མངའ་བདག་དྲུང་གི་དགོངས་སངས་ཡང་མ་བཞེས། ལྷ་རྩེ་རྫོང་པས་ཇོ་ནང་གི་ཆོས་གཞིས་ཐེམ་པ་བཅུ་ལྷག་ཅིག་ལ་གཙང་གཞུང་གི་དམག་ཆེན་བསྡུས། དང་པོ་ནས་བྱང་པའི་དམག་སྐྱ་འཐོར་ལ་ཇག་པ་བྱུང་བའི་གཏམ་དཔེ་གཅིག་ལ། ནག་མོ་དཔོན་ཏོ་ལ་དང་ཞུས་ནས་དམག་ཅིག་འོང་གི་ཟེར་བ་དེ་དངོས་སུ་ལག་ལེན་ལ་བཀལ། མེ་རྒྱག་ཤིང་བཤུ་བྱས། དེ་རྗེས་རྩེས་ལེན་ དང་མཆོད་གཞིས་གྲོང་པ་རྣམས་ལ། ཇོ་ནང་པ་དང་ཁ་ལབ་མི་བྱེད་པའི་མནའ་བཀག་ཐེལ་ཚེ་བསྡུས་པ་ཡང་རྟིང་ལ་བསྐྱས་ཚང་གཏིབ་པ་སོགས་དྲན་ཚད་ལག་ཏུ་བཀལ། འདི་དུས་ཀྱི་ལྷ་རྩེ་རྫོང་དཔོན་ཨེ་བདག་
Chinese
在那边，对于事务也只是暂时适宜的时候才感到满足。要达到究竟的境界和永恒的稳定，无论做什么都很困难。前往觉囊方向的时候，夏仲姐妹在巴丹顶稍微送了一下。那天晚上到达森格隆。在拉孜住了两天。在那里到处观看，但都很混乱。到达觉囊后，立即开始了年代的讲授。那时，深刻意义的教法兴盛，出现了繁荣的景象，对于施主也出现了身体衰弱的迹象。从前，有个叫布列巴的人，从杰仲根嘎巴桑波在世时就开始，一直到现在都在危害觉囊派，在允许驻扎的寺庙附近放纵猎人，抢夺僧侣们的口粮田，在路上殴打，不断地损害供养的寺庙财产。有时一个月内有两三次吃不好饭。由于觉囊派势单力薄，无法忍受各种痛苦，一些寺庙的田地被强行夺走。为了要回田地，请求并得到了第司的印章和人员，但北方的一些仆人不把官员放在眼里。对于不尊重官员这件事，官员自己也乐在其中。他利用拉孜宗本的职权，让印章和人员难堪。因为言语不和，双方发生了争执。他失败逃跑了。之后，他被送到昂仁请求宽恕，但昂仁的领主也没有接受他的宽恕。拉孜宗本向觉囊的十多户寺庙财产征收了大量的藏政府军队。从一开始就有一个关于北方军队溃散，发生抢劫的谚语，说向纳摩本多请示后会来军队，这件事真的付诸实践了。他们放火烧毁树木。之后，又强迫孜林和寺庙财产的村民们发誓不与觉囊派交谈，收集印章，甚至采取了拆毁房屋等一切手段。当时的拉孜宗本是艾达。
English
Over there, I was content with just the opportune moments for activities. Achieving the ultimate realm and lasting stability is difficult no matter what I do. When heading towards Jonang, the sisters of Shabdrung escorted me a short distance to Palden Ding. That night, I arrived at Sengge Lung. I stayed in Lhatse for two days. I looked around everywhere, but it was all chaotic. Immediately after arriving in Jonang, I began teaching the chronology. At that time, the profound teachings were flourishing, and there were signs of prosperity. For the patrons, there were also signs of physical decline. In the past, a person named Bu Lekpa had been harming the Jonangpas since the time of Jedrung Kunga Palzangpo. He allowed hunters to roam near the monasteries where they were allowed to stay, seized the monks' food fields, beat people on the road, and constantly damaged the properties of the offering temples. Sometimes, there were two or three times a month when we couldn't eat properly. Because the Jonangpas were weak, they couldn't bear the suffering, and some of the monastery's fields were forcibly taken. To get the fields back, they requested and received the seal and personnel of the Desi, but some of the servants from the north didn't respect the officials. The officials themselves seemed to enjoy being disrespected. He used the authority of the Lhatse Dzongpon to embarrass the seal and personnel. Because of disagreements in speech, there was a dispute between the two sides. He failed and ran away. After that, he was sent to Ngamring to ask for forgiveness, but the lord of Ngamring did not accept his forgiveness either. The Lhatse Dzongpon collected a large number of Tibetan government troops from more than ten households of Jonang's monastery properties. From the beginning, there was a saying about the northern army collapsing and looting, saying that if they asked Namo Ponto, an army would come, and this was actually put into practice. They set fire to trees and cut them down. After that, they forced the villagers of Tseling and the offering temples to swear not to talk to the Jonangpas, collected seals, and even took measures such as demolishing houses. The Lhatse Dzongpon at that time was Eda.