Tibetan
་མི་བདག་དང༌། །ས་ནང་རིན་ཆེན་གཟུགས་ཡོད་ཇི་ལྟ་བར། །གློ་བུར་ཉོན་མོངས་དྲི་མས་བསྒྲིབ་པའི། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་ཁམས་འདི་གནས། །ཞེས་དཔེ་དོན་དུ་གསུངས་པ་དེ་དྲང་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དེར་བཤད་པའི་དཔེ་དོན་དེ་ངེས་དོན་ཡིན་ན། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཐུམ་ཐུམ་རིལ་རིལ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུང་ངོ༌། ། དེའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། པད་མའི་ནང་གི་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་ལ་པད་མས་བསྒྲིབས། སྦུན་པའི་ནང་གི་ནས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་རྣམས་མཐོང་པ་ལ་སྦུན་པས་བསྒྲིབས། དེའི་རིགས་པས་དཔེ་དགུ་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་པར་མཐོང་བ་ལ། རང་རང་གི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་ཞེས་བསྒྲིབ་བྱ་སྒྲིབ་བྱེད་དཔེ་དོན་སྦྱོར་བ་ཡིན་གྱི། དཔེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་བཞིན་དོན་ལ་སྦྱོར་བ་མིན། དེང་སང་གི་མཁས་པར་རློམ་པ་མང་པོས་དཔེར་བརྗོད་མཚན་ཉིད་དུ་གོ་བ་བླངས་ཡོངས་གིན་གདའ་བས། དཔེ་དང་མཚན་ཉིད་ཕྱེད་པ་རེ་ཐུགས་ལ་འདོག་པར་ཞུ་ཞུ། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་ན་གང་ཟག་ཟེར་བ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་པས། དྲི་མས་མ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་མ་རིགས་སོ་ཟེར་རོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་རྣམ་དབྱེ་བྱེད་དེ། སངས་རྒྱས་དག་པ་གཅིག་ལྡན་དང་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གཉིས་སུ་ཡོད། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ལ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་མེད་ཀྱང༌། དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཡོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ། དག་པ་གཅིག་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་མེད་ཟེར་རོ། ། འོ་ན་དག་པ་གཅིག་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་མེད་པའི་ཕྱིར། དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། དེ་ལ་གཅིག་ནི་མེད་པས་ན། །གཉིས་ཀའང་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རིགས་པས་ཀྱང་གྲུབ་སྟེ་གཅིག་མེད་ན་གཉིས་ཇི་ལྟར་ཡོད། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཡང༌། གདོད་ནས་གྲོལ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་རྣམས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་སོགས་དང༌། སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་གཟོད་ནས་ཞི། །རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས་པ་གྲུབ། །ཅེས་སོགས་བྱམས་པའི་ལུང་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ། རང་བཞིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་པ། རང་བཞིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་པ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སོགས་དོན་གཅིག་གོ། འདི་དག་ནི་མཁས་པར་ཁས་འཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལན་ཡིན་ལ། བླུན་པོའི་ལོག་པའི་ལན་ལ་མཐའ
Chinese
如人主，如地内珍宝有形体，如是忽然为烦恼垢所染污之有情，亦有如是之界。如是所说之譬喻，乃是应理之义。若彼所说之譬喻是了义，则如来藏将变成一团一团圆圆之物。如是说也。其义是：见莲花中之佛，为莲花所遮蔽；见谷壳中之青稞等果实，为谷壳所遮蔽。以此类推，九种譬喻亦如是，见如来藏存在于有情心中，为各自之烦恼垢所遮蔽，是说能遮蔽者与所遮蔽者之譬喻之义，并非如譬喻中存在之状态一样施用于意义上。如今许多自诩为智者之人，将譬喻理解为定义，故请诸位将譬喻与定义区分开来。又有人说：若有情心中有佛，则所谓之补特伽罗（梵文，pudgala，梵文罗马拟音，pudgala，人）就是有情之如来藏。如是说者，则说是不清净之佛母。此亦应如是分别：佛有清净一具与清净二具之分。故有情心中虽无清净二具之佛，然有清净二具之佛。又有人说：无清净一具之佛。若无清净一具之佛，则亦将无清净二具之佛，如吉祥法称（梵文，Śrī Dharmakīrti，梵文罗马拟音，Śrī Dharmakīrti）所说：彼若一不存在，二者亦将坏灭。理亦成立，若一不存在，二又如何存在？密咒乘中亦云：本来解脱之如来。经部中亦云：一切法自性涅槃等等。无生无灭本来寂，自性涅槃成立。如是等等亦与慈氏之教证相违。自性涅槃，自性成佛，自性菩提，自性光明等等，意义相同。此等乃是对自诩为智者之人的回答，对于愚人之邪说，则无边际。
English
Like a lord, like a precious jewel with form inside the earth, similarly, sentient beings who are suddenly obscured by the stains of afflictions also possess this element. The analogy spoken in this way is the meaning of direct meaning. If the analogy spoken there is definitive meaning, then the Tathāgatagarbha will become a lump, a round thing. Thus it is said. Its meaning is this: seeing the Buddha inside the lotus is obscured by the lotus; seeing the barley and other fruits inside the husk is obscured by the husk. By this reasoning, the nine analogies are also applied in the same way, seeing that the Tathāgatagarbha exists in sentient beings is obscured by the stains of their respective afflictions, which means that the obscurer and the obscured are combined as an analogy, but it is not applied to the meaning in the same way as it exists in the analogy. Nowadays, many who claim to be scholars understand analogy as a definition, so please distinguish between analogy and definition. Also, some say: if there is a Buddha in sentient beings, then the so-called person (pudgala, 人) is the Tathāgatagarbha of sentient beings. Those who say this are saying that it is an impure Buddha-mother. This should also be distinguished in this way: there are two kinds of Buddhas, one with single purity and one with double purity. Therefore, although there is no Buddha with double purity in sentient beings, there is a Buddha with double purity. Some say: there is no Buddha with single purity. If there is no Buddha with single purity, then there will be no Buddha with double purity, as the glorious Dharmakīrti said: If one does not exist, both will be destroyed. It is also established by reason that if one does not exist, how can two exist? In the mantra vehicle it is also said: The Tathāgata who is liberated from the beginning. In the sutras it is also said: All dharmas are naturally in nirvāṇa, etc. Unborn, unceasing, originally peaceful, the nature of nirvāṇa is established. Such things are also contrary to the teachings of Maitreya. Natural nirvāṇa, natural Buddhahood, natural enlightenment, natural luminosity, etc., have the same meaning. These are the answers to those who claim to be scholars, and there is no end to the answers to the wrong views of fools.
Tibetan
་མེད་པས་འདིར་མ་སྤྲོས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། ལོག་པའི་ལན་ལ་མཐའ་མེད་ཅིང༌། །དེ་དག་འདིར་ནི་སྤྲོ་མི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་དོན་དན་བདེན་པ་ལ་རྨོངས་པའི་དོན་ནི། དོན་དམ་པར་གང་ཡང་མ་གྲུབ་ཙམ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་མང་ན་ཡང༌། དེ་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པ་མིན་ལ། དེ་ལ་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་ཟེར་ཞིང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང་དོན་གཅིག་པ་སྟེ། །བདེན་གཉིས་ལས། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡང༌། །དོན་དམ་པ་དང་ཡང་དག་མཐུན། །ཞེས་སོགས་དང་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཀུན་རྫོབ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །སྟོང་ཉིད་ཁོ་ན་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། ཤེར་ཕྱིན་ལས། གཟུགས་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་ཞེས་གསུང་པའི་དོན་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་སྣང་བཞིན་དུ་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བཞིན་དུ་སྟོང་པའི་དོན་ཡང་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་པས་སྟོང་ཞེས་པ་ཡིན་ལ། སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་དོན་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་པས་སྟོང་ཡང་སྣང་ཙམ་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དུ་ཡང༌། དེ་བཞིན་གཉིས་སྣང་དེ་ལ་ཡོད། དེའི་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པས་གསལ་བར་བྱས་སོ། །མདོར་ན་གཞི་བདེན་གཉིས་ལ་རྨོངས་པས་དོན་དམ་བདེན་པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མེད་ཅེས་སྐུར་པ་བཏབ་པོ། ། དེའི་ཕྱིར་ལམ་ཚོགས་གཉིས་ལ་རྨོངས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡུལ་ཕུད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་སྐུ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་རྨོངས་པས་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་རྟག་བརྟན་མེད་ཅེས་སྐུར་པ་བཏབ་པོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྟག་བརྟན་སྟོན་པའི་བཀའ་ཐ་མ་དང༌། རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་དང༌། བྱམས་ཆོས་ཕྱི་མ་རྣམས་དང༌། དབུ་མ་བསྟོད་ཚོགས། ཐོགས་མེད་ཀྱི་གསུང་རབ་རྣམས་རིམ་པ་ལྟར་དྲང་དོན་ཡིན་ངེས་དོན་མིན། དབུ་མ་མིན་སེམས་ཙམ་ཡིན་ཞེས་སྒྲོ་སྐུར་བྱས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ངེས་དོན་དུ་བཞེད་པའི་གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ལ། སེམས་ཙམ་པ། རྟག་ལྟ་བ། གྲངས་ཅན་པ་ཞེས་ལོག་ལྟ་བྱས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འཚམས་མེད་ལྔའི་སྡིག་ལས་ལྕི་བའི་ཆོས་སྤོང་གི་ལས་བསགས་སོ། །ཆོས་སྤོང་གི་ལས་འདི་མཚམས་མེད་ལྔའི་སྡིག་ལས་ལྕི་པར་བྱམས་མགོན་གྱིས་གསུང་སྟེ། གང་ཞིག་ཡང་ཡང་སྡིག་གྲོགས་བསྟེན་པས་སངས་རྒྱས་ངན་སེམས་ལྡན་གྱུར་དང༌། །ཕ་མ་དགྲ་བཅོམ་གསོད་པ་བྱ་བ་མིན་བྱེད་མཆོག་ཚོགས་འབྱེད་པའི་མི། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ངེས་པར་བསམས་ན་མྱུར་དུ་དེ་ལས་ཐར་འགྱུར་གྱི། །
Chinese
因此，这里不再赘述。法称（ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ།）说：“对于邪见的回答是无止境的，这些在这里就不多说了。”因此，对于胜义谛愚昧的含义是：虽然有很多人认为仅仅是任何事物都没有真实成立就是胜义谛，但那并不是胜义谛，那只是名相上的胜义谛，与世俗谛意义相同。如《二谛论》中说：“生等遮止亦，与胜义谛极相符。”等等，以及《释心论》中说：“世俗说为空性，空性唯是世俗。”等等。以及《般若经》中说：“色即是空，空即是色。”所说的意义也是如此，因为一切世俗法都是空性的同时显现，显现的同时是空性的缘故。显现的同时是空性的意义是指，显现如同存在一样，但实际上是空无自性的。空性的同时显现的意义是指，虽然在胜义中是空无自性的，但仅仅是显现而已。在《经庄严论》中也说：“如是二显现，于彼皆存在，彼之自性非有性。”这样就清楚地说明了。总之，因为对作为基础的二谛愚昧，所以诽谤说没有胜义谛的如来藏。因此，因为对作为道的二资粮愚昧，所以将各自以智慧所能证知的智慧资粮视为无用之物。因此，因为对作为果的二身双运愚昧，所以诽谤说胜义法身不是常恒的。因此，对于开示佛陀常恒的最后教言，以及密续部类，以及慈氏五论的后三论，以及中观赞颂集，无著（ཐོགས་མེད།）的论著等，依次诽谤为不了义、非了义，不是中观而是唯识。因此，对于那些认为这些是了义的特殊补特伽罗，妄加邪见，称他们为唯识宗、常见者、数论派。因此，造下了比五无间罪还严重的舍法罪业。慈尊弥勒（བྱམས་མགོན།）说，舍法罪业比五无间罪还严重，因为如果有人屡屡亲近恶友，从而对佛陀怀有恶意，或者杀害父母、阿罗汉，或者做出离间僧团的行为，如果能如实思维法性，也能迅速从中解脱。
English
Therefore, I will not elaborate here. Dharmakirti (Chos kyi Grags pa) said, "Answers to wrong views are endless, and I will not elaborate on them here." Therefore, the meaning of being ignorant of the ultimate truth is: although many people think that merely the non-establishment of anything is the ultimate truth, that is not the ultimate truth. That is merely the ultimate truth in name, which is the same as the conventional truth. As it says in the "Two Truths": "The cessation of birth, etc., is also completely in accordance with the ultimate truth." And in the "Commentary on the Mind": "The conventional is explained as emptiness, emptiness alone is the conventional." And in the "Perfection of Wisdom Sutra": "Form is emptiness, emptiness is form." The meaning of this is also the same, because all conventional phenomena appear while being empty, and are empty while appearing. The meaning of appearing while being empty is that they appear as if they exist, but in reality, they are empty of inherent existence. The meaning of being empty while appearing is that although they are empty of inherent existence in the ultimate sense, they merely appear. In the "Ornament of the Sutras," it is also said: "Such two appearances, exist in that, their essence is non-existent." This clearly explains it. In short, because of ignorance of the two truths, which are the basis, they slander that there is no Sugata-garbha of the ultimate truth. Therefore, because of ignorance of the two accumulations of the path, they regard the accumulation of wisdom, which is to be known individually by wisdom, as useless. Therefore, because of ignorance of the union of the two kayas, which is the result, they slander that the ultimate Dharmakaya is not permanent. Therefore, they slander the final teachings that show the Buddha as permanent, as well as the tantra classes, the latter three of the Five Treatises of Maitreya, the collections of Madhyamaka praises, and the treatises of Asanga (Thogs med), in order, as interpretable, not definitive, not Madhyamaka but Mind-Only. Therefore, they hold wrong views towards those special individuals who consider these as definitive, calling them Mind-Only, eternalists, and Samkhya. Therefore, they accumulate the karma of abandoning the Dharma, which is heavier than the five heinous crimes. Maitreya (Byams Mgon) said that the karma of abandoning the Dharma is heavier than the five heinous crimes, because if someone repeatedly relies on bad friends, thereby harboring ill will towards the Buddha, or kills parents, Arhats, or commits the act of dividing the Sangha, if they truly contemplate the nature of reality, they can quickly be liberated from it.