Tibetan
བ་ལ་ཁས་ལེན་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བའི་མཐར་ཐུག་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ཏེ། ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་བདེན་དངོས་ཁས་ལེན་པའི་དམ་བཅའ་མེད་པས་དངོས་སྨྲ་བ་ལ་བཏང་བའི་སྐྱོན་ཁོ་བོ་ལ་མེད་ལ་ཞེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བ་མིན་པར་ཁས་ལེན་དང་དམ་བཅའ་གང་ཡང་མེད་ན། ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པར་ཁས་བླངས་པ་དང༌། ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་དམ་བཅའ་དང་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡང༌། སྨྲ་བཅད་ལ་ཡོད་ན་ང་སྨྲ་བཅད་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་གང་ཡང་མེད་ན་ང་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཀྱང་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་ངོ༌། ། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང༌། དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་རྟག་པ་ཡིན་ན། སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡང་རྟག་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་བསྒོམ་དགོས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ཁྱོད་རྟག་པའང་མིན་ཆད་པའང་མིན་སྤྲོས་བྲལ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་ཡོད་ན་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པ་དང་འགལ་ལོ་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་འགལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཡོད་ལ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཁྱེད་ལྟར་གྱི་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དེ་ཡང་མེད་ན་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། ཤིང་ཞིག་པ་ཞིག་ན་ཤིང་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ལ། དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་མ་གོ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་པ་མེད་ན་བདག་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། ། ཡང་བཀའ་ཐ་མ་ངེས་དོན་དུ་བཞེད་པ་ཁ་ཅིག་སེམས་ཅན་གྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཡིན་ཏེ། དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སྤང་བྱ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་གདོད་མ་ནས་དག་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་གཉིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གཅིག་ཡོད་པ་འགོད་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང་དྲི་མས་གདོད་ནས་དག་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་གང་ཡང་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའམ། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་གདོད་མ་ནས་མ་དག་པའི་ཆོས་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། དག་དང་ཉོན་མོངས་དང་ལྡན་ཕྱིར།
Chinese
因为没有任何承诺，所以才是那样的终极无过失，他们说：“因为我没有誓言，所以我才是唯一的无过失。” 这就是说，因为没有承诺承认真实，所以我没有被指责为说实话的过失。 如果不是那样，如果没有承诺和誓言，那么如果我没有誓言，那就是承认了，而“我才是唯一的无过失”这样的誓言又如何呢？ 如果有禁语，也不能说“我在禁语中”。 同样，如果没有承诺，也不能承诺“我才是唯一的无过失”。 还有一些人说：“如果你的如来藏和胜义法身是常，那么在修习的时候也应该想‘是常’来修习。” 那么，你们那些认为既非常又非断，离戏论的人，也应该想‘也是那样’来修习了。 还有些人说：“如果有如来藏和胜义法身，就与胜义谛的离戏论相违。” 这并不相违，因为胜义谛中存在离戏论，而且如来藏和胜义法身存在的原因也是因为胜义谛中存在离戏论。 如果像你一样，胜义谛中不存在离戏论，那么就会变成胜义谛中存在戏论了，正如尊胜法称所说：“如果树倒了，就能看到树。” 他还说：“为了理解两种否定的真实含义。” 同样，如果没有无我，就会变成有我了。 还有一些将最后教言视为究竟意义的人说：“众生的如来藏具有二种清净，因为自性清净的法界，从本初就清净于应断的客尘。” 这相当于在证明存在二者时，引用存在一者，因为自性清净和从本初就清净于垢染之间没有任何差别。 这样一来，所有的客尘也会变成具有二种清净了，因为没有任何法不是法界自性清净，或者不是从本初就未被客尘染污的法。 此外，因为具有清净和烦恼。
English
Because there is no commitment whatsoever, it is the ultimate faultlessness in that way. They say, "Because I have no vows, I am the only faultless one." This means that because there is no commitment to acknowledge the truth, I have no fault of being sent to speak the truth. If it is not so, if there is no commitment or vow, then if I have no vow, it is an admission, and how does it contradict the vow that "I am the only faultless one"? If there is a vow of silence, one should not say, "I am in a vow of silence." Similarly, if there is no commitment, one should not commit to "I am the only faultless one." Some also say, "If your Tathagatagarbha and ultimate Dharmakaya are permanent, then during meditation, one should also meditate thinking 'it is permanent'." Then, those of you who desire neither permanence nor annihilation, free from elaboration, should also meditate thinking 'it is like that'. Some also say, "If there is Tathagatagarbha and ultimate Dharmakaya, it contradicts being free from elaboration in the ultimate sense." This is not contradictory, because there is freedom from elaboration in the ultimate sense, and the reason why there is Tathagatagarbha and ultimate Dharmakaya is also because there is freedom from elaboration in the ultimate sense. If, like you, there is no freedom from elaboration in the ultimate sense, then there would be elaboration in the ultimate sense, as the glorious Dharmakirti said, "If a tree falls, a tree will be seen." He also said, "In order to understand the reality of two negations." Similarly, if there is no selflessness, there will be a self. Some who consider the final teaching to be definitive say, "The Tathagatagarbha of sentient beings possesses two purities, because the sphere is naturally completely pure, and from the beginning, it is pure from adventitious stains that are to be abandoned." This is similar to positing one existence as proof of two existences, because there is no difference whatsoever between natural purity and being pure from stains from the beginning. In that case, all adventitious stains would also become possessed of two purities, because there is no phenomenon that is not naturally completely pure in the sphere, or that is not a phenomenon that has not been stained by adventitious stains from the beginning. Furthermore, because it possesses purity and affliction.
Tibetan
།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་དག་ཕྱིར། །ཞེས་དང༌། མ་དག་མ་དག་དག་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གོ་རིམ་བཞིན་ཞེས་པའི་ལུང་དང་འགལ་ལོ། །དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ལ། ལུང་དེ་དང་མི་འགལ་ཏེ། ངེད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ངོ་བོ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་འདོད་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་མ་ཡིན་ནོ་ཟེར་རོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་གདོད་མ་ནས་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་བསལ་ཁས་བླངས་རྟགས་གྲུབ་སྟཻ། ཆོས་གང་ཆོས་སུ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་དག་པ་དང༌། དྲི་མ་གདོད་ནས་མ་དག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་སུ་ཞིག་ཡིན་སྨྲོས་ཤིག ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ། མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ། ཞེས་གསུང་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མཐའ་གཅིག་དུ་ལྷུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །གསོན་ཅིག་དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གང་ཡང་དོན་དམ་པར་མེད་པར་ཁས་བླངས་ན་མཐའ་གཅིག་དུ་ལྷུང་སྟཻ། དོན་དམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན་མཐའ་གཅིག་དུ་ལྷུང་སྟཻ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་དུ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན་མཐའ་གཅིག་དུ་ལྷུང་སྟེ། དོན་དམ་གྱི་ཆོས་ཀུན་རྫོབ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་གང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པར་ཁས་བླངས་ན་མཐའ་གཅིག་དུ་ལྷུང་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་མ་ཤེས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང༌། ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན་གྱི་ལུང་འདི་ཡང་བླང་བར་བྱའོ། །འདི་ཡི་རིགས་པས་བྱམས་མགོན་གྱི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དུ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །མེད་པར་ཡང་ནི་མི་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའང་དོན་དེ་ལ་དགོངས་པར་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་རྒྱུད་བླ་དང་འགལ་ལོ། ། འདིར་སྨྲས་པ། བློ་ངན་སྨྲ་བའི་རྒྱུ་སྐར་མང་ན་ཡང༌། ། ངེས་དོན་ཟབ་མོའི་པད་ཚལ་རྒྱས་མི་ནུས། ། ལྟ་ངན་མུན་ནག་ཐིབས་ཆེན་སེལ་མི་ནུས། ། སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་ས་གཞི་གསལ་མི་ནུས། ། བཀའ་བསྡུ་ལྔ་པའི་ཉིན་བྱེད་གཅིག་པུ་ཡིས། ། སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་
Chinese
为了从一切烦恼中清净的缘故。而且，与“不净、不净、清净，以及极其清净次第”的教证相违背。如此说的人说，与那个教证不相违背，因为我们认为众生的如来藏具有本体清净的二种清净，但相对于众生来说，不是具有二种清净。那么，相对于众生来说，也会变成具有二种清净，因为相对于众生来说，法界自性清净，由于暂时的垢染，从原始以来就是清净的缘故。周遍排除已经承诺，作为理由成立，即任何法相对于任何法来说，法界自性不净，以及垢染从原始以来不净是不存在的缘故。如果存在，请说是什么。又有些人说，说“存在”这是一个边。“不存在”这是一个边。因为这样说的缘故。如来藏和胜义法身胜义存在，是堕入一边。如此说。听着，它的意思是这样的，如果承诺任何法胜义不存在，就会堕入一边，因为一切胜义的法胜义存在之故。如果承诺一切法胜义存在，就会堕入一边，因为世俗的法胜义不存在之故。同样，如果承诺一切胜义的法世俗存在，就会堕入一边，因为胜义的法世俗不存在之故。如果承诺任何法世俗不存在，就会堕入一边，因为一切世俗的法世俗存在之故。这样的话，那么从下面出现的没有了知二谛差别的过患，以及了知的利益的教证也应当领受。以这个道理，慈氏菩萨的《经庄严论》中，“因此佛存在非有，也不说是没有”，这样说也需要知道是意指那个意义。如果不是这样，就与《宝性论》相违背。 这里说， 恶劣智慧言说的星辰虽多， 也无法盛开甚深意义的莲花。 邪见黑暗浓厚也无法消除， 也无法照亮佛陀教法的地基。 唯有第五次结集之日，
English
For the sake of being purified from all afflictions. Moreover, it contradicts the scriptural authority of "impure, impure, pure, and extremely pure in order." To those who say this, it does not contradict that scriptural authority, because we believe that the Tathagatagarbha of sentient beings possesses two purities of essential nature, but it is not possessing two purities relative to sentient beings. Then, relative to sentient beings, it will also become possessing two purities, because relative to sentient beings, the Dharmadhatu is naturally pure, and due to temporary defilements, it is pure from the beginning. Pervasive exclusion has been promised, and the sign is established as a reason, that is, any dharma relative to any dharma, the Dharmadhatu is not naturally impure, and there is no defilement that is not pure from the beginning. If it exists, please say what it is. Also, some say, saying "exists" is one extreme. Saying "does not exist" is one extreme. Because it is said like this. The Tathagatagarbha and the ultimate Dharmakaya exist ultimately, which is falling into one extreme. So they say. Listen, its meaning is like this, if you promise that any dharma does not exist ultimately, you will fall into one extreme, because all ultimate dharmas exist ultimately. If you promise that all dharmas exist ultimately, you will fall into one extreme, because conventional dharmas do not exist ultimately. Similarly, if you promise that all ultimate dharmas exist conventionally, you will fall into one extreme, because ultimate dharmas do not exist conventionally. If you promise that any dharma does not exist conventionally, you will fall into one extreme, because all conventional dharmas exist conventionally. In that case, then the faults of not knowing the distinction between the two truths that will appear below, and the scriptural authority of the benefits of knowing should also be received. With this reasoning, in Maitreya's Ornament of the Sutras, "Therefore, the Buddha exists not, nor is it said to be non-existent," it is necessary to know that this also refers to that meaning. If it is not like that, it contradicts the Uttaratantra. Here it is said, Although there are many stars of evil intelligence speaking, They cannot blossom the lotus garden of profound meaning. They cannot dispel the thick darkness of wrong views, They cannot illuminate the ground of the Buddha's teachings. Only the sun of the Fifth Council,