Tibetan
་བ་གལ་ཆེ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ད་ལྟ་མ་ཤེས་ཀྱང་བཟང་ངོ་ད་གཟོད་གཅིག་ཤེས་དུས་གཅིག་འོན་དེ་དུས་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ་གསུང་ངོ༌། །དེ་ནི་རྒྱུ་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་མཚན་ཉིད་པ། ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་འོང་བར་བཤད་ནའང༌། ད་ལྟ་ནས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་རྗེས་མཐུན་པར་རྒྱུར་དགོས་པའི་ཕྱིར༌། ཚོགས་ལམ་སྦྱོར་ལམ་ལམ་བདེན་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཡང་རྗེས་མཐུན་ཡིན་ལ། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་མེད་པར་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་དགོངས་འགྲེལ་ལས། འདྲེས་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དེ་གང་རྟོགས་ནས་གང་ལ་ཐོབ་པ་ལགས། ཞེས་བྱམས་པས་ཞུས་པ་དང༌། བཀའ་སྩལ་པ། ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་རྟོགས་ནས་ས་གསུམ་པ་ལ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པས་ཀྱང་དེ་ལ་རྗེས་སུ་བསླབ་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མི་གཏང་བར་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས། ད་གཟོད་གཅིག་ཤེས་ཡོང་བྱས་ནས་ད་ལྟ་བཞག་པས་ཆོག་པ་ཨེ་ཡིན་གསུང་འདི་ལ་ལྟོས། ཞེས་བདག་གི་བླ་མ་མཁས་གྲུབ་ལྷ་དབང་བློ་གྲོས་གསུང་ངོ༌། ། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གྲུབ་མཐའི་ཁ་འཛིན་དགོས་པ་མེད་དེ། ཕ་དམ་པའི་གསུང་གིས་གྲུབ་མཐའི་ཁ་འཛིན་མ་བྱེད་དིང་རི་བ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཟེར་རོ། །འདི་རང་ཚིག་འགལ་ཏེ། གྲུབ་མཐའི་ཁ་འཛིན་མ་བྱེད་ཟེར་བཞིན་དུ་ཕ་དམ་པའི་གྲུབ་མཐའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་གྲུབ་མཐའི་རང་ངོ་མ་ཤེས་སོ། །གྲུབ་མཐའ་ལ་གནས་པ་དོན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་དང༌། ངེས་པ་བློའི་གྲུབ་མཐའ། རྗོད་པའང་སྒྲའི་གྲུབ་མཐའ་གསུམ་ཡོད་དེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བདེན་གཉིས་དང་བདེན་གཉིས་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། དེ་དག་རྗོད་པའི་སྒྲ་ལ་རིམ་བཞིན་ཟེར་རོ། །དེས་ན་ཆགས་སྡང་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་གཞིར་འགྲོ་བའི་གྲུབ་མཐའ་ཁ་འཛིན་མ་བྱེད། ཞེས་པ་དམ་པའི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཐོས་པ་དང་མ་མཐོང་བ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་གྲུབ་མཐའ་འདི་སྔར་མ་བྱུང༌། དུས་ཕྱིས་ཇོ་ནང་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ་འདི་མི་བདེན་ཅེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་མགོ་མཚུངས་ཀྱི་ལན་ནི། སྔོན་དང་པོ་བོད་དུ་ཆོས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཕྱིས་ཆོས་བྱུང་བ་ཡང་མི་བདེན་ནམ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་གྲུབ་མཐའ་བོད་དུ་སྔར་མ་བྱུང་བ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། བཀའ་ཐ་མ་དང་དེའི་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་བོད་དུ་བསྒྱུར་བའི་ལོ་པ
Chinese
意思是说，重要的是要这样做。还有些人说：“现在不明白也没关系，一旦明白了一个，那时才是见地。”这是想要无因之果。原因是，见、修、行要有特征，虽然说要获得初地之后才会出现，但现在就要把见、修、行作为顺应的因。资粮道和加行道虽然不是具有特征的道谛，但却是顺应的。如果没有资粮道和加行道，就不会产生见道和修道。在《经庄严论》中，慈氏菩萨问道：“以杂染之法为对境的止观，是从证悟什么而获得什么的呢？”佛回答说：“是从证悟初地极喜地而获得三地发光地。虽然如此，最初的菩萨也应该随之修学，不要放弃忆念。”看看这句话：“一旦明白了一个，现在放下就可以了，是这样吗？”这是我的上师，智者成就者拉旺洛珠说的。\ 还有些人说：“没有必要执持宗派，因为帕当巴尊者的教言说不要执持宗派，说是定日巴。”这是自相矛盾的，一边说不要执持宗派，一边又追随帕当巴尊者的宗派。这是不了解宗派的自性。安住于宗派有三种：意义的宗派、决定的智慧的宗派和言说的声音的宗派。依次是指二谛、证悟二谛的智慧和宣说它们的言语。因此，不要执持成为贪嗔宗派的根本的宗派，这是圣者的意旨。\ 还有些人说：“以自己没有听过和没有见过为理由，说如来藏的宗派以前没有出现过，是后来觉囊派的见解，这是不真实的。”对此，可以用同样的理由回答：“以前西藏没有佛法，所以后来出现的佛法也是不真实的吗？”而且，如来藏的宗派以前没有在西藏出现过也是不合理的，因为最后转法轮的经典和它的释论在西藏翻译的译
English
It means that it is important to do so. Some also say, "It's okay if you don't understand now, but once you understand one thing, that's when you have the view." This is wanting a result without a cause. The reason is that view, meditation, and conduct must have characteristics, and although it is said that they will appear after obtaining the first ground, from now on, view, meditation, and conduct must be the cause of conformity. Although the path of accumulation and the path of joining are not the characteristics of the path of truth, they are in accordance with it. Without the path of accumulation and joining, the path of seeing and meditation will not arise. In the Ornament of the Sutras, Maitreya asked, "The shamatha and vipassana that focus on contaminated dharmas, from realizing what do they obtain what?" The Buddha replied, "They are obtained from realizing the first ground, the Joyful Ground, and obtaining the third ground, the Luminous Ground. However, even the first bodhisattva should study accordingly and not abandon mindfulness." Look at this statement: "Once you understand one thing, is it okay to put it down now?" This is what my master, the wise and accomplished Lhawang Lodrö, said.\ Some also say, "There is no need to adhere to a sect, because the teachings of Padampa Sangye say not to adhere to a sect, saying it is the Dingri tradition." This is self-contradictory, because while saying not to adhere to a sect, they are following the sect of Padampa Sangye. This is not understanding the nature of a sect. Abiding in a sect has three aspects: the sect of meaning, the sect of definitive wisdom, and the sect of spoken words. These refer to the two truths, the wisdom that realizes the two truths, and the words that express them, respectively. Therefore, do not adhere to a sect that becomes the basis of attachment and aversion, this is the intention of the holy ones.\ Some also say, "Based on the reason that they have not heard or seen it themselves, they say that the Tathagatagarbha doctrine did not exist before, and that it is the view of the Jonangpas, which is not true." To this, one can answer with the same reason: "Since Buddhism did not exist in Tibet before, is it also untrue that Buddhism appeared later?" Moreover, it is also unreasonable that the Tathagatagarbha doctrine did not exist in Tibet before, because the sutras of the final turning of the wheel and their commentaries were translated into Tibetan by the translat
Tibetan
ཎ་བཀའ་དྲིན་ཅན་དུ་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེ་ཕག་མོ་གྲུབ་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ཀརྨ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ་དང༌། ཆོས་རྗེ་འཛིམས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། རྗེ་ཕུ་རམ་པ་ཀུན་དགའ་རྒྱལ་མཚན་དང༌། གཞན་ཡང་རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་གྲུབ་དུ་མའི་ལེགས་བཤད་དུ་མ་ལས་གསལ་བར་གསུང་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འོན་ཀྱང་གྲུབ་མཐའི་ཁ་འཛིན་བྱས་ནས་ཆགས་སྡང་དུ་སོང་གི་དོགས་ནས། ད་ལྟ་ཐུབ་པའི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་དང་རྗེས་འཇུག་ཉུང་བར་གདའ་ལགས་སོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གྲུབ་མཐའ་གཤགས་རལ་དང་བདེ་རྗུན་ལུང་རིགས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཚེ། བུ་དོལ་གཉིས་ཀྱིས་གཏན་ལ་མ་ཕེབ་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕེབ་འོང་ཟེར་ནས་བསམ་ཆུང་ཤེས་ཆུང་འགའ་ཞིག་གིས་ཁྱད་དུ་བསད་ནས། རང་ཉིད་མི་ཉན་གྱི་སྟེང་དུ་གཞན་ཡང་དད་པ་བཟློག་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་བདུད་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ཞིང་ཧ་ཅང་མི་རིགས་པར་མཐོང་ངོ་། ། ཐོག་མར་མགོ་མཚུངས་ཀྱི་ལན་ནི། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐབས་མཁས་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་བ་གྲངས་མེད་གཞལ་དུ་མེད་པ་མཐའ་ཡས་པ་བྱོན་ཡང༌། དམུ་རྒོད་གདུལ་དཀའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྨིན་གྲོལ་ལ་འགོད་པར་མ་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་བྱེད་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སུ་ཡང་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རམ། སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་དེ་ཙམ་གྱིས་མ་ཐུལ་བ་གཅིག་ད་སུས་ཐུལ་བྱས་ནས་དེ་ཀ་ལ་འཇོག་གམ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་དེའི་ཆེད་དུ་ཚོགས་གཉིས་མི་གསོག་གམ། རིམ་གཉིས་མི་སྒོམ་མམ། སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིར་རྣམས་ལ་མི་འཇུག་གམ། དཀར་བོ་དགེ་བཅུ་མི་སྒྲུབ་བམ། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་མི་བྱེད་དམ། ཁྱོད་ལ་དེ་ཡིས་ཆོག་ཀྱང་ངེད་ལ་དེའི་མི་ཆོག་གོ། དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བསླང་སྟེ། ཅི་ནུས་ཅི་ལྕོགས་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་བཅུ་ཡི་གནས་ནི་བསླང་ནས་དགེ་བ་བཅུ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །ཀུན་མཁྱེན་དོལ་བུ་པས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་འགོད་པར་མ་ནུས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་མང་བོ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་བཀོད། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་འགོད་པར་མི་ནུས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་རེ་རེ་ཙམ་ཡང་ལོག་པའི་ལྟ་བ་ཆོས་སྤང་གི་སྒྲིབ་པ་ཚབས་ཆེ་བ་ལས་བཟློག་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ། མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་རྣམ་དག་ལས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ཟུང་འཇུག་སྟོན་པའི་བཀའ་བསྡུ་ལྔ་པ་འདི་སྟོན་པ་ལ་སྤྲོ་བར་གྱུར་ཏོ། ། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་
Chinese
因为没有出现众多有恩德的人的缘故。如杰帕摩竹巴，法王噶玛让炯多吉，法王吉姆巴钦波，杰普让巴贡噶坚赞，以及其他众多汉藏的智者成就者的诸多善说中明白宣说的缘故。然而，因为担心执持宗派而陷入贪嗔，所以现在信奉和追随释迦牟尼佛宗派的人很少。又有些人说，在以正谬道理确定宗派时，你们不能确定布敦和多敦二者没有确定的，你们却要确定，因此一些小心眼、小智慧的人轻视，不仅自己不听，还使他人退失信心。这真是魔语，我认为非常不合理。首先，对于上述问题的回答是：过去的佛陀们具有善巧方便和大悲心，虽然出现过无数、不可衡量、无边无际的佛陀，但因为没有能力将所有刚强难化的众生安置于成熟解脱的境地。难道修法的人就不能使任何众生成熟和解脱吗？既然无数的佛陀都未能调伏，现在谁能调伏而安住于此呢？为了所有众生的利益而证得佛果，难道不为此积累二资粮吗？不修持二次第吗？不进入布施等波罗蜜多吗？不修持白色十善业吗？不进行闻思修三者吗？这对于你来说足够了，但对于我们来说是不够的。因此，大乘行者以对众生的慈悲心而发起，尽己所能地将众生从十不善业的境地中解脱出来，安置于十善业之中。全知多布巴也说：虽然没有能力将所有众生安置于正确的见解之中，但却将许多众生安置于正确的见解之中。因此，我们虽然没有能力将所有众生安置于正确的见解之中，但哪怕能使一个众生从邪见、舍法的严重罪障中解脱出来，也是值得的。因此，我们乐于宣说这部从清净的经续论著中开显正确见解之基、道、果双运的第五结集。又有些人说：中观应成派
English
Because many kind ones have not appeared. Such as Lord Phagmo Drupa, Dharma Lord Karma Rangjung Dorje, Dharma Lord Dzimpa Chenpo, Lord Purampa Kunga Gyaltsen, and also because it is clearly stated in the many excellent explanations of many wise and accomplished ones of both China and Tibet. However, fearing that holding onto sectarianism will lead to attachment and aversion, there are now few who uphold and follow the Shakyamuni Buddha's teachings. Some say that when determining the correctness of a doctrine through reasoning and logic, you cannot determine what Buton and Dolon have not determined, so some narrow-minded and ignorant people despise it. Not only do they not listen themselves, but they also cause others to lose faith. This is truly the words of a demon, and I find it very unreasonable. First, the answer to the above question is: The Buddhas of the past had skillful means and great compassion. Although countless, immeasurable, and infinite Buddhas have appeared, they were unable to place all stubborn and difficult-to-tame beings in the state of maturation and liberation. Can't practitioners of Dharma cause any beings to mature and be liberated? Since countless Buddhas have failed to subdue, who can subdue now and abide in that state? To attain Buddhahood for the benefit of all beings, shouldn't one accumulate the two accumulations for that purpose? Shouldn't one practice the two stages? Shouldn't one engage in generosity and other perfections? Shouldn't one practice the ten white virtues? Shouldn't one engage in the three practices of hearing, thinking, and meditating? That is enough for you, but it is not enough for us. Therefore, the Mahayana practitioners, motivated by compassion for all beings, strive to liberate beings from the state of the ten non-virtues and place them in the ten virtues to the best of their ability. All-Knowing Dolpopa also said: Although he was unable to place all beings in the correct view, he placed many beings in the correct view. Therefore, although we are unable to place all beings in the correct view, it is worthwhile if we can liberate even one being from the severe obscuration of wrong views and abandoning the Dharma. Therefore, we are delighted to expound this fifth collection, which reveals the basis, path, and fruit of the union of the two truths from the pure sutras, tantras, and treatises. Some say: Madhyamaka Prasangika