Tibetan
ནས་མ་དག་པའི་ཆོས་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། དག་དང་ཉོན་མོངས་དང་ལྡན་ཕྱིར། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད་དག་ཕྱིར། །ཞེས་དང༌། མ་དག་མ་དག་དག་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གོ་རིམ་བཞིན་ཞེས་པའི་ལུང་དང་འགལ་ལོ། །དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ལ། ལུང་དེ་དང་མི་འགལ་ཏེ། ངེད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ངོ་བོ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་འདོད་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་མ་ཡིན་ནོ་ཟེར་རོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་གདོད་མ་ནས་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་བསལ་ཁས་བླངས་རྟགས་གྲུབ་སྟཻ། ཆོས་གང་ཆོས་སུ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་དག་པ་དང༌། དྲི་མ་གདོད་ནས་མ་དག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ན་སུ་ཞིག་ཡིན་སྨྲོས་ཤིག ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ། མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ། ཞེས་གསུང་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མཐའ་གཅིག་དུ་ལྷུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །གསོན་ཅིག་དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གང་ཡང་དོན་དམ་པར་མེད་པར་ཁས་བླངས་ན་མཐའ་གཅིག་དུ་ལྷུང་སྟཻ། དོན་དམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན་མཐའ་གཅིག་དུ་ལྷུང་སྟཻ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་དུ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན་མཐའ་གཅིག་དུ་ལྷུང་སྟེ། དོན་དམ་གྱི་ཆོས་ཀུན་རྫོབ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་གང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པར་ཁས་བླངས་ན་མཐའ་གཅིག་དུ་ལྷུང་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་མ་ཤེས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང༌། ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན་གྱི་ལུང་འདི་ཡང་བླང་བར་བྱའོ། །འདི་ཡི་རིགས་པས་བྱམས་མགོན་གྱི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དུ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །མེད་པར་ཡང་ནི་མི་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའང་དོན་དེ་ལ་དགོངས་པར་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་རྒྱུད་བླ་དང་འགལ་ལོ། ། འདིར་སྨྲས་པ། བློ་ངན་སྨྲ་བའི་རྒྱུ་སྐར་མང་ན་ཡང༌། ། ངེས་དོན་ཟབ་མོའི་པད་ཚལ་རྒྱས་མི་ནུས། ། ལྟ་ངན་མུན་ནག་ཐིབས་ཆེན་སེལ་མི་ནུས། ། སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་ས་གཞི་གསལ་མི་ནུས། ། བཀའ་བསྡུ་ལྔ་པའི་ཉིན་བྱེད་གཅིག་པུ་ཡིས། ། སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་ས་གཞི་གསལ་བ་དང༌། ། ངེས་དོན་ཟབ་མོའི་པད་ཚལ་རྒྱས་པ་དང༌། ། ལྟ་ངན་མུན་ནག་སེལ་བ་མཉམ་དུ་བྱས། ། ཅེས་པ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི། དབུ་མ་རྩ་ཤེར། རྟག་པ་མེད་པ་ཆད་མེད་པ། །ཞེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟོད་པར་བྱུང་བས་རྟག་བརྟན་ཞི་བ་གཡུང་དྲུང་གི་སངས་རྒྱས་མེད་དོ་ཞེས་གསུང་ངོ༌། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་རྣམས་རྟག་ཆད་མེད་པར་གསུང་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་མིན་པར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་གི་སངས་རྒྱས་མི་བཞེད་ན། ཤེས་རབ་བརྒྱ་པར། གཡུང་དྲུང་མཆོག་གི་གོ་འཕང་མཆོག །ལེགས་པའི་གཞི་ལ་མ་འབད་ན། །མཐོང་དང་མ་མཐོང་ཕུན་ཚོགས་རྣམས། །ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་བཞིན་དུ་གཡོ་ཞེས་དང༌། དབུ་མ་བསྟོད་པར།རྟག་ཅིང་བརྟན་ལ་ཞི་བའི། ཁྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དངོས་སུ་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་སྤོང༌། །ཞེས་པས། ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སྐུར་བ་མི་འདེབས་པར་ཞུ། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཆོས་སྐུ་རྟག་པར་བལྟས་ནས་རྟག་ལྟར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། དེ་ཡང་རྟག་ལྟ་དང་ཆད་ལྟར་བཤད་པ་ནི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་གང་ཟག་གི་བདག་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་རྟག་པར་འདོད་པ་དང༌། དབང་ཕྱུག་ཚངས་པ་སོགས་མི་རྟག་པ་རྣམས་རྟག་པར་ལྟ་བ་ལ་རྟག་ལྟ་ཟེར་ཞིང༌། རྒྱང་འཕེན་པ་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་དང་ལས་འབྲས་སོགས་ཡོད་པ་ལ་མེད་པར་ལྟ་བས་ཆད་ལྟ་ཟེར་བ་ཡིན་གྱི། མི་རྟག་པ་ལ་མི་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང༌། རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་ལྟ་བ་ཆད་ལྟ་དང་རྟག་ལྟར་འགྲོ་བ་མདོ་གང་ནས་བཤད་རྒྱུད་གང་ནས་གསུང༌། བསྟན་བཅོས་གང་ནས་ཟིན། རིགས་པ་གང་གིས་གྲུབ་ཞེས་ཞུས་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་བལྟ་བའི་སྐལ་བ་མེད། རྒྱུད་སྡེ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་འཚལ། བསྟན་བཅོས་རང་འདོད་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ནས་ཟིན། རིགས་པ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་ཅེས་སྨྲས་སོ། ། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། སྐྱེ་འཇིག་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི། སངས་རྒྱས་ཡོད་ལ་རྟག་པའི་སངས་རྒྱས་མེད་ཅེས་གསུང་ངོ༌། །འདི་ནི་ཚ་ཞིང་བསྲེག་པ་ཡོད་མེ་མེད། བརླན་ཞིང་གཤེར་བ་ཡོད་ཆུ་མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་དང་མཚུངས་ཏེ། ཆོས་གང་ཞིག་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པ་དེ་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ལུང་རིགས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་རྟག་པའི་སངས་རྒྱས་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི་ཉུང་ལ། མེད་པར་འདོད་པ་ནི་མང་བས་མང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཟེར་རོ། །འོ
Chinese
因为没有不净的法。另外，因为具有清净和烦恼，因为完全没有烦恼是清净的。以及，不净、不净、清净和非常清净依次的教证相违背。说那样的话，与那个教证不相违背，我们是认为有情众生的如来藏自性具有二种清净，但是相对于有情众生来说不是具有二种清净。那么相对于有情众生来说也变成具有二种清净，因为相对于有情众生来说，法界自性清净以暂时的垢染从原始就清净的缘故。周遍排除承诺立宗成立，任何法相对于任何法，法界自性不净和垢染从原始就不净是不存在的缘故。如果存在说说是谁。又有些人说，存在叫做一边，不存在叫做一边。因为这样说的缘故。如来藏和胜义法身胜义存在落入一边。这样说。听着，那个意思是这样，任何法如果承诺胜义不存在就落入一边，因为一切胜义的法胜义存在的缘故。如果承诺一切法胜义存在就落入一边，因为世俗的法胜义不存在的缘故。同样的，如果承诺一切胜义的法世俗存在就落入一边，因为胜义的法世俗不存在的缘故。任何法如果承诺世俗不存在就落入一边，因为一切世俗的法世俗存在的缘故。这样的话，下面出现的没有了知二谛差别的过患和了知的利益的教证也应当接受。以这个道理，慈氏怙主的《经庄严论》中，因此佛存在也不是，不存在也不说。这样说也需要了知是意指那个意义。如果不是那样就与《宝性论》相违背。 这里说，恶慧说话的星辰多，也不能使甚深了义的莲苑盛开，不能遣除邪见浓厚的黑暗，佛陀教法的地基
English
Because there is no impure dharma. Furthermore, because it possesses purity and afflictions, because it is completely without afflictions, it is pure. And, it contradicts the scriptures that say, "Impure, impure, pure, and extremely pure in order." When that is said, it does not contradict that scripture, because we believe that the Sugata-garbha of sentient beings has two kinds of purity in its essence, but it is not two kinds of purity in relation to sentient beings. Then, in relation to sentient beings, it also becomes two kinds of purity, because in relation to sentient beings, the self-nature of the realm is pure, and it is pure from the beginning with temporary stains. The pervasion exclusion commitment is established as a sign, because there is no dharma that is impure by nature of the realm and stains that are impure from the beginning in relation to any dharma. If there is, say who it is. Also, some say that existence is one extreme, and non-existence is one extreme. Because it is said that way. The Tathagata-garbha and the ultimate Dharmakaya exist ultimately, falling into one extreme. They say that. Listen, that meaning is this: if one commits to any dharma not existing ultimately, one falls into one extreme, because all ultimate dharmas exist ultimately. If one commits to all dharmas existing ultimately, one falls into one extreme, because conventional dharmas do not exist ultimately. Similarly, if one commits to all ultimate dharmas existing conventionally, one falls into one extreme, because ultimate dharmas do not exist conventionally. If one commits to any dharma not existing conventionally, one falls into one extreme, because all conventional dharmas exist conventionally. In that case, the faults of not knowing the distinction between the two truths that will appear below, and the scriptures of the benefits of knowing, should also be accepted. With this reasoning, in the Ornament of the Sutras of Maitreya, "Therefore, the Buddha is neither existent nor is it said to be non-existent." It is necessary to know that this also refers to that meaning. If it is not so, it contradicts the Uttaratantra. Here it is said: Although there are many stars of evil wisdom speaking, they cannot make the lotus garden of profound definitive meaning flourish, they cannot dispel the thick darkness of wrong views, the foundation of the Buddha's teachings.
Chinese
不能明示。 第五次结集的唯一太阳， 使佛陀教法的土地明亮， 使甚深究竟的莲园盛开， 同时消除了邪见的黑暗。 这是中间的偈颂。 又有些人说：龙树的《中观根本慧论》中，“没有常，没有断”，是赞颂佛陀的，所以没有常恒寂静雍仲的佛陀。 其意义是：宣说缘起的诸法没有常断。如果不是这样，那么圣者龙树不承认常恒雍仲的佛陀，在《智慧百论》中说：“雍仲殊胜的果位殊胜，不在善的基础上努力，所见和未见的圆满，如水中的水泡般动摇。”以及在《中观赞》中：“常且恒定寂静的，您的自性法身，如何能舍弃实际的矛盾？”因此，请不要诽谤龙树。又有些人说：如果将法身视为常，就会变成常见。 他们所说的常见和断见，是指外道们认为没有成立人我的自性却认为是常，以及自在天、梵天等无常的事物却认为是常，这叫做常见。而顺世外道认为有前后世和业果等却认为是无，这叫做断见。如果将无常视为无常，将常视为常，就成了断见和常见，这是哪部经中说的？哪部续中说的？哪部论中引用的？用什么理证成立的？当被这样问及时，他们回答说：没有看深奥经部的机会，更不用说看续部了，是从随自己意愿的圆满论典中引用的，是用外道的理证成立的。 又有些人说：有不生不灭，自然成就的佛，但没有常恒的佛。这就像说有热且能燃烧却没有火，有湿且潮湿却没有水一样。因为任何不生不灭的法，都是常恒的体性，这是用教理和正理成立的。又有些人认为有常恒的佛的人很少，认为没有的人很多，所以要追随多数人。
English
Cannot be clearly shown. The sole sun of the Fifth Council, Made the ground of the Buddha's teachings clear, Made the lotus garden of profound definitive meaning bloom, And simultaneously dispelled the darkness of wrong views. This is an intermediate verse. Also, some say: In Nagarjuna's "Fundamental Wisdom of the Middle Way," "No permanence, no cessation," is a praise of the Buddha, so there is no Buddha of permanence, stability, peace, and Yungdrung. The meaning of this is: It is said that the phenomena of dependent origination are without permanence or cessation. If it were not so, then the noble Nagarjuna would not accept the Buddha of permanence, stability, and Yungdrung. In the "Hundred Verses of Wisdom," it says, "The supreme state of Yungdrung is supreme, if one does not strive on the basis of goodness, all the perfections seen and unseen, tremble like bubbles in water." And in the "Praise of the Middle Way," "How can you abandon the actual contradiction, of your own nature Dharmakaya, which is permanent, stable, and peaceful?" Therefore, please do not slander Nagarjuna. Also, some say: If the Dharmakaya is viewed as permanent, it will become a permanent view. What they say about the view of permanence and the view of cessation refers to the fact that non-Buddhists consider the non-established self of a person to be permanent, and consider impermanent things such as Ishvara and Brahma to be permanent, which is called the view of permanence. And the materialists consider that there are previous and future lives and karmic results, but consider them to be non-existent, which is called the view of cessation. If one views impermanence as impermanence, and views permanence as permanence, it becomes a view of cessation and a view of permanence. From which sutra is this said? From which tantra is it said? From which treatise is it quoted? By what reasoning is it established? When asked in this way, they replied: There is no opportunity to see the profound sutra section, let alone see the tantra section, it is quoted from a treatise of complete self-desire, and it is established by the reasoning of non-Buddhists. Also, some say: There is a Buddha who is unborn and unceasing, spontaneously accomplished, but there is no permanent Buddha. This is like saying there is heat and burning but no fire, there is moisture and wetness but no water. Because any phenomenon that is unborn and unceasing is the nature of permanence, this is established by scripture and reason. Also, some think that there are few who believe in a permanent Buddha, and many who believe that there is not, so they say to follow the majority.