Tibetan
་རིགས་ཏེ། བཀའ་ཐ་མ་དང་དེའི་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་བོད་དུ་བསྒྱུར་བའི་ལོ་པཎ་བཀའ་དྲིན་ཅན་དུ་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེ་ཕག་མོ་གྲུབ་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ཀརྨ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ་དང༌། ཆོས་རྗེ་འཛིམས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། རྗེ་ཕུ་རམ་པ་ཀུན་དགའ་རྒྱལ་མཚན་དང༌། གཞན་ཡང་རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་གྲུབ་དུ་མའི་ལེགས་བཤད་དུ་མ་ལས་གསལ་བར་གསུང་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འོན་ཀྱང་གྲུབ་མཐའི་ཁ་འཛིན་བྱས་ནས་ཆགས་སྡང་དུ་སོང་གི་དོགས་ནས། ད་ལྟ་ཐུབ་པའི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་དང་རྗེས་འཇུག་ཉུང་བར་གདའ་ལགས་སོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གྲུབ་མཐའ་གཤགས་རལ་དང་བདེ་རྗུན་ལུང་རིགས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཚེ། བུ་དོལ་གཉིས་ཀྱིས་གཏན་ལ་མ་ཕེབ་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕེབ་འོང་ཟེར་ནས་བསམ་ཆུང་ཤེས་ཆུང་འགའ་ཞིག་གིས་ཁྱད་དུ་བསད་ནས། རང་ཉིད་མི་ཉན་གྱི་སྟེང་དུ་གཞན་ཡང་དད་པ་བཟློག་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་བདུད་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ཞིང་ཧ་ཅང་མི་རིགས་པར་མཐོང་ངོ་། ། ཐོག་མར་མགོ་མཚུངས་ཀྱི་ལན་ནི། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐབས་མཁས་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་བ་གྲངས་མེད་གཞལ་དུ་མེད་པ་མཐའ་ཡས་པ་བྱོན་ཡང༌། དམུ་རྒོད་གདུལ་དཀའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྨིན་གྲོལ་ལ་འགོད་པར་མ་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་བྱེད་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སུ་ཡང་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རམ། སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་དེ་ཙམ་གྱིས་མ་ཐུལ་བ་གཅིག་ད་སུས་ཐུལ་བྱས་ནས་དེ་ཀ་ལ་འཇོག་གམ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་དེའི་ཆེད་དུ་ཚོགས་གཉིས་མི་གསོག་གམ། རིམ་གཉིས་མི་སྒོམ་མམ། སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིར་རྣམས་ལ་མི་འཇུག་གམ། དཀར་བོ་དགེ་བཅུ་མི་སྒྲུབ་བམ། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་མི་བྱེད་དམ། ཁྱོད་ལ་དེ་ཡིས་ཆོག་ཀྱང་ངེད་ལ་དེའི་མི་ཆོག་གོ། དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བསླང་སྟེ། ཅི་ནུས་ཅི་ལྕོགས་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་བཅུ་ཡི་གནས་ནི་བསླང་ནས་དགེ་བ་བཅུ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །ཀུན་མཁྱེན་དོལ་བུ་པས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་འགོད་པར་མ་ནུས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་མང་བོ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་བཀོད། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་འགོད་པར་མི་ནུས་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་རེ་རེ་ཙམ་ཡང་ལོག་པའི་ལྟ་བ་ཆོས་སྤང་གི་སྒྲིབ་པ་ཚབས་ཆེ་བ་ལས་བཟློག་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ། མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་རྣམ་དག་ལས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ཟུང་འཇུག་སྟོན་པའི་བཀ
Chinese
因为没有将如来第三转法轮，以及对其进行解释的论著翻译成藏文的功德无上的译师和智者。还有帕摩竹巴大师、法王噶玛·让炯多杰、法王吉姆巴钦波、普让巴·贡噶坚赞，以及其他众多印度和藏地的智者和成就者的诸多教言中都明确地阐述了这一点。然而，担心陷入宗派偏见而产生贪嗔之心。现在信奉和追随如来宗派的人已经很少了。还有些人说：“在宗派的辨析和正误的论证中，布敦和多罗那他二位都没有完成的事情，你又能完成吗？”一些见识浅薄的人因此而轻视，不仅自己不听从，还阻止他人产生信心。这简直是魔语，非常不合理。首先，对于“开始就一样”的回答是：过去的如来以善巧方便和大悲心，出现了无数、不可衡量、无边无际的佛陀，但因为没有能力将顽劣难化的众生全部安置于成熟和解脱的境界。难道修法者就不能使任何众生成熟和解脱吗？那么多的佛陀都没有调伏的，现在谁能调伏呢？就放在那里不管了吗？为了所有众生的利益而证得佛果，难道不应该为此积聚二资粮吗？不应该修持次第二道吗？不应该行持布施等波罗蜜多吗？不应该修持十善吗？不应该闻思修三者吗？也许你觉得那样就足够了，但我们觉得那样还不够。因此，大乘行者以对众生的慈悲心为动力，尽其所能地将众生从十不善业中解脱出来，安置于十善业之中。全知多罗那他也未能将所有众生安置于正确的见地中，但他将许多众生安置于正确的见地中。因此，我们虽然不能将所有众生安置于正确的见地中，但哪怕能使一个众生从邪见和谤法的严重障碍中解脱出来，也是值得的。因此，从清净的经续论著中，宣讲正确的见地之基础、道、果——双运的教言。
English
Because there were no kind translators and scholars who translated the last turning of the Dharma wheel of the Tathagata and its commentaries into Tibetan. Also, it is clearly stated in the many teachings of masters like Phagmo Drupa, Chökyi Je Karma Rangjung Dorje, Chöje Dzimpa Chenpo, Puranampa Kunga Gyaltsen, and many other Indian and Tibetan scholars and accomplished beings. However, there is concern that one might fall into sectarian bias and develop attachment and aversion. Now, there are few who believe in and follow the Tathagata's teachings. Some people say, "In the analysis of sects and the establishment of right and wrong, Budön and Dolpopa did not complete it, so can you complete it?" Some with small minds therefore despise, not only do they not listen themselves, but they also prevent others from having faith. This is simply the language of demons and seems very unreasonable. First, the answer to "the same from the beginning" is: In the past, the Tathagatas, with skillful means and great compassion, appeared as countless, immeasurable, and limitless Buddhas, but because they were unable to place all stubborn and difficult-to-tame beings in the state of maturity and liberation. Can't practitioners make any beings mature and liberated? So many Buddhas have not subdued them, so who can subdue them now? Just leave it there? In order to attain Buddhahood for the benefit of all beings, shouldn't one accumulate the two accumulations for this purpose? Shouldn't one practice the two stages? Shouldn't one practice generosity and other perfections? Shouldn't one practice the ten virtues? Shouldn't one practice the three: hearing, thinking, and meditating? Maybe you think that's enough, but we don't think that's enough. Therefore, Mahayana practitioners, motivated by compassion for all beings, do their best to liberate beings from the ten non-virtuous deeds and place them in the ten virtuous deeds. All-Knowing Dolpopa also failed to place all beings in the correct view, but he placed many beings in the correct view. Therefore, although we cannot place all beings in the correct view, we think it is worthwhile to liberate even one being from the serious obscuration of wrong views and Dharma abandonment. Therefore, from the pure sutras and tantras, the teachings on the basis, path, and fruit of the correct view—union—are taught.
Tibetan
འ་བསྡུ་ལྔ་པ་འདི་སྟོན་པ་ལ་སྤྲོ་བར་གྱུར་ཏོ། ། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་ལ་ཁས་ལེན་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བའི་མཐར་ཐུག་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ཏེ། ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་བདེན་དངོས་ཁས་ལེན་པའི་དམ་བཅའ་མེད་པས་དངོས་སྨྲ་བ་ལ་བཏང་བའི་སྐྱོན་ཁོ་བོ་ལ་མེད་ལ་ཞེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བ་མིན་པར་ཁས་ལེན་དང་དམ་བཅའ་གང་ཡང་མེད་ན། ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པར་ཁས་བླངས་པ་དང༌། ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་དམ་བཅའ་དང་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡང༌། སྨྲ་བཅད་ལ་ཡོད་ན་ང་སྨྲ་བཅད་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་གང་ཡང་མེད་ན་ང་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཀྱང་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་ངོ༌། ། ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང༌། དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་རྟག་པ་ཡིན་ན། སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡང་རྟག་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་བསྒོམ་དགོས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ཁྱོད་རྟག་པའང་མིན་ཆད་པའང་མིན་སྤྲོས་བྲལ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསྒོམ་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་ཡོད་ན་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པ་དང་འགལ་ལོ་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་འགལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཡོད་ལ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཁྱེད་ལྟར་གྱི་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དེ་ཡང་མེད་ན་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས། ཤིང་ཞིག་པ་ཞིག་ན་ཤིང་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ལ། དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་མ་གོ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་པ་མེད་ན་བདག་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། ། ཡང་བཀའ་ཐ་མ་ངེས་དོན་དུ་བཞེད་པ་ཁ་ཅིག་སེམས་ཅན་གྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ཡིན་ཏེ། དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སྤང་བྱ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་གདོད་མ་ནས་དག་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་གཉིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གཅིག་ཡོད་པ་འགོད་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང་དྲི་མས་གདོད་ནས་དག་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་གང་ཡང་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའམ། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་གདོད་མ་
Chinese
འ་བསྡུ་第五品对此进行阐述感到高兴。 又有些人说：中观应成派没有任何承诺，因此那样的究竟是无过失的，因为我没有誓言，所以我才是唯一的无过失，这样说。 那是因为没有承诺真实存在的誓言，所以对于主张实有者所施加的过失我没有，是这个意思。 如果不是那样，没有任何承诺和誓言，那么我没有承诺这样承诺了，以及我是唯一的无过失这样与誓言相违背又如何呢？ 如果处于禁语状态，我也不能说我处于禁语状态。 同样，如果没有任何承诺，也不能承诺我是唯一的无过失。 又有些人说：如果你的如来藏和胜义法身是常，那么在修习的时候也必须想像是常而修习。 那么你们想要常也不是断也不是，离戏论的那些也必须想像是那样而修习了。 又有些人说：如果有如来藏和胜义法身，那么与胜义中离戏论相违背。 那是不相违背的，因为胜义中无戏论是存在的，如来藏和胜义法身存在的理由也是因为胜义中无戏论而存在的缘故。 如果像你那样胜义中无戏论的那个也不存在，那么胜义中就变成有戏论了，尊者法称说：如果一棵树坏了，就能看到树，因为领会了双重否定的真实含义。 同样，如果无我不存在，那么就变成有我了。 又有些将最后教言视为究竟意义的人说，有情众生的如来藏具有二种清净，因为法界自性清净，以及应断除的客尘从原始以来就是清净的缘故。 这相当于在证明二者存在时，安立一者存在，因为自性清净和从染污原始以来就是清净的，没有任何差别。 这样一来，所有的客尘也都会变成具有二种清净，因为任何法要么是法界自性清净，要么是客尘从原始
English
I am pleased to explain this fifth compilation. Some say that since the Madhyamaka-Prasaṅgika school has no assertions, it is ultimately faultless in that way. They say, "Since I have no vows, I am the only one without faults." This means that since I have no vows to assert what is truly existent, I have no faults to attribute to those who assert reality. If it is not like that, and there are no assertions or vows, then how can it not contradict the vow that I have vowed that I have no vows, and that I am the only one without faults? If I am in a state of silence, I cannot even say that I am in a state of silence. Similarly, if there are no assertions, it is not permissible to assert that I am the only one without faults. Some also say that if your Tathāgatagarbha and ultimate Dharmakāya are permanent, then you must meditate on them as permanent during meditation. Then you must meditate that those who desire neither permanence nor annihilation, but freedom from elaboration, are also like that. Some also say that if there is Tathāgatagarbha and ultimate Dharmakāya, it contradicts being free from elaboration in the ultimate sense. That is not contradictory, because there is freedom from elaboration in the ultimate sense, and the reason why there is Tathāgatagarbha and ultimate Dharmakāya is also because there is freedom from elaboration in the ultimate sense. If, according to you, that freedom from elaboration in the ultimate sense does not exist, then there would be elaboration in the ultimate sense. The glorious Dharmakīrti said, "If a tree is destroyed, a tree will be seen," and also said, "Because the true nature of two negations is understood." Similarly, if selflessness does not exist, then there will be a self. Some who consider the final teachings to be definitive say that the Tathāgatagarbha of sentient beings has two purities, because the essence is naturally completely pure, and because the adventitious stains to be abandoned are pure from the beginning. This is like establishing the existence of one as proof of the existence of two, because there is no difference between natural purity and purity from the beginning of stains. In that case, all adventitious stains would also become twofold pure, because any dharma is either naturally completely pure in essence, or adventitious stains from the beginning.