Tibetan
དུ་མ་གྱུར་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་སྔར་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་འདི་བརྟས་ནས། མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་འཛིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བར་འཛིན། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་དུ་འཛིན་པའི་མཐུ་བརྟས་ནས། འདིའི་གཉེན་པོར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའོ། །ཞེས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་པོ་སྟོན་པར་མི་གདའ་འམ། འོ་ན་དང་པོ་བསྟན་དེའི་རྗེས་སུ་མཐར་ཐུག་གསུམ་པ་སྟོན་པར་རིགས་སོ་སྙམ་ན། ད་དུང་ཡང་མཐར་ཐུག་སྟོན་པའི་སྣོད་དུ་མི་རུང་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང༌། འཁོར་ལོ་དང་པོ་བསྟན་ནས་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་སོགས་རྟོགས་ཀྱང༌། མེའི་རང་བཞིན་ཚ་བ་དང༌། ཆུའི་རང་བཞིན་གཤེར་བ་སོགས་དོན་དམ་པར་ཡང་བདེན་ནམ་གཟུང་བ་ཆོས་བདག་མེད་པར་མ་རྟོགས། དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཕྱི་རོལ་གཟུགས་སོགས་འཛིན་བྱེད་གྱི་ཤེས་པ་འཛིན་པ་ཆོས་བདག་མེད་པར་ཡང་མ་རྟོགས་པས། འདི་རྣམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་གྱུར་པས། འདིའི་གཉེན་པོར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྟག་ཤིང་དཔྱད་ན་མེད་པའོ། །ཞེས་ཀུན་རྫོབ་རང་སྟོང་དང་ཅི་ཡང་མི་སེམས་གང་དུའང་མི་རྟོག་པའི། ཟབ་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སོགས་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྐོར་བར་མི་གདའ་འམ། དེའི་རྗེས་སུ་ཀུན་རྫོབ་གློ་བུར་གྱི་ཆོས་འདི་རྣམས་བརྟག་ཤིང་དཔྱད་ན་མེད་ཀྱང༌། མ་བརྟགས་བཞིན་དུ་སྣང་བ་འདི་མི་འགོག་པར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་དང་། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ན། འདི་ཁོ་ན་མ་གཏོགས་གཞན་མེད་ཅེས་མཐར་ཐུག་གི་དོན་དམ་བདེན་པའོ། །ཞེས་ལེགས་པར་ཕྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་སྟོན་པར་མི་གདའ་འམ། སྨྲས་པ། ཁ་ཅིག་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་སྨྲ་བར་འདུག། ཁ་ཅིག་ཤེས་བཞིན་དཔེ་མཁྱུད་བྱེད་པའང་མཐོང༌། ། བདག་གིས་རྟོགས་ནས་ཕན་སེམས་ཁོ་ནས་བསྟན། ། བློ་ལྡན་དོན་གཉེར་ཚོགས་རྣམས་དགྱེས་པར་མཛོད། ། ཅེས་པ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ། ཁ་ཅིག་ཁྱོད་ཀྱི་འདི་འཐད་འཐད་པར་འདྲ་མོ་གཅིག་འདུག་སྟེ། རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་དེ་ལྟར་གསུངས། བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱག་ལེན་དེ་ལྟར་མཛད་དམ། ཞེས་ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ཀྱང་ལེགས་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ཁམས་མཁྱེན་ནས། མི་རྟག་པ་
Chinese
由于无数众生先前轮回的习气深厚，因此将无常执着为常。将痛苦执着为快乐，将无我执着为我，这种力量增长后，为了对治这些，宣讲了“一切有为法皆是无常，一切有漏法皆是痛苦，一切法皆是无我，一切涅槃皆是寂静”的初转法轮，不是吗？如果认为既然已经宣讲了初转法轮，那么接着宣讲究竟的第三转法轮也是合理的，但现在仍然不适合作为宣讲究竟义的法器。原因在于，宣讲初转法轮后，虽然证悟了常一自在的补特伽罗无我等，但对于火的自性是热，水的自性是湿等，是否在胜义中也是真实的，仍然执着，没有证悟法无我。同样，对于外境的色等，以及能取这些外境的识，也没有证悟能取所取是法无我。这些都成为遮蔽见如来藏的障碍，为了对治这些，宣讲了“如果观察分析世俗的一切法，则一无所有”，这样就转了世俗自空和什么也不想、什么也不分别的甚深般若波罗蜜多等二转法轮，不是吗？在那之后，虽然观察分析这些世俗的暂时的法一无所有，但在不观察的情况下，显现也不会停止，仍然是世俗谛。并且，如果观察分析心的自性光明如来藏，就会发现除了这个之外别无他物，这就是究竟的胜义谛。这样宣讲了善加分别的第三转法轮，不是吗？有人说：有些人不了解却妄加评论，有些人明明知道却故意隐瞒。我因为自己有所领悟，才以利他之心来宣讲。愿有智慧、有求法之心的人们欢喜。这是中间的偈颂。有些人说：你说的这些似乎很有道理，诸佛菩萨也是这样说的，那么历代上师也是这样实践的吗？大能仁也曾多次这样宣讲，如《如来大悲经》中说：如来也了知不清净的界，即是无常。
English
Since countless sentient beings have strengthened the habitual tendencies of samsara from before, they grasp impermanence as permanence. They grasp suffering as happiness, and they grasp selflessness as self. After this power has increased, as an antidote to these, it is taught that "all conditioned phenomena are impermanent, all contaminated phenomena are suffering, all phenomena are selfless, and all nirvana is peaceful." Isn't this the first turning of the wheel of Dharma? If one thinks that since the first turning has been taught, it would be reasonable to then teach the ultimate third turning, it is still not suitable as a vessel for teaching the ultimate meaning. The reason for this is that after teaching the first turning of the wheel, although one realizes the selflessness of the person who is permanent, singular, and independent, one still clings to whether the nature of fire is heat and the nature of water is moisture are also true in the ultimate sense, and one does not realize the selflessness of phenomena. Similarly, one does not realize that the apprehended objects such as external forms, and the consciousness that apprehends these objects, are selfless phenomena. These become obstacles to seeing the Sugata-garbha. As an antidote to these, it is taught that "if one examines and analyzes all conventional phenomena, they are non-existent." Thus, the second turning of the wheel, such as the conventional self-emptiness and the profound Prajnaparamita of not thinking about anything and not discriminating anything, is turned, isn't it? After that, although these conventional, temporary phenomena are non-existent when examined and analyzed, the appearance does not cease even when not examined, and it remains the conventional truth. And if one examines and analyzes the naturally luminous Sugata-garbha of the mind, one will find that there is nothing other than this, and this is the ultimate truth of the ultimate meaning. Thus, the third turning of the wheel, which is well-differentiated, is taught, isn't it? Someone said: Some people speak without knowing, and some people know but deliberately conceal. I have taught with a mind of benefiting others because I have understood. May the intelligent and those who seek the Dharma be pleased. This is an intermediate verse. Some people say: What you say seems very reasonable, and the Buddhas and Bodhisattvas have said the same. Have the previous lamas also practiced in this way? The Great Sage has also repeatedly taught in this way, as it is said in the Sutra of the Great Compassion of the Tathagata: The Tathagata also knows the impure realm, which is impermanent.
Tibetan
དང་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། མི་གཙང་བས་ཡིད་འབྱུང་བའི་གཏམ་ཀྱིས་འཁོར་བ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པར་མཛད། དེ་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་འཛུད་པར་མཛད་དེ། དེ་ཙམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་གཏམ་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་རྟོགས་པར་མཛད་དེ། དེ་ཙམ་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྩོན་པ་འདོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གཏམ་གྱིས། རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་ལ་འཛུད་པར་མཛད་དོ། །ཞུགས་པར་གྱུར་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་ཡོན་གནས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་དང༌། ལུང་འདི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་དྲངས། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི། རྒྱུད་བླའི་འགྲེལ་བར་དྲངས་སོ། །མ་རྒྱུད་ཀྱཻའི་རྡོ་རྗེ་ལས། དང་པོར་གསོ་སྦྱོང་སྦྱིན་པར་བྱ། །དེ་རྗེས་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་སྦྱིན། །དེ་ལས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་བསྟན། །དེའི་རྗེས་སུ་མདོ་སྡེ་པ། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཉིད། །དེའི་རྗེས་སུ་དབུ་མ་བསྟན། །སྔགས་ཀྱི་རིམ་པ་ཀུན་ཤེས་ན། །དེ་ནས་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་བསྟན། ཞེས་དང༌། ལང་གཤེགས་ལས། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་མི་རྟོག་གོ སྣང་བ་མེད་ལ་བརྟེན་ནས་སུ། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་འདའ་བར་བྱ། །ཡང་དག་དམིགས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །སྣང་མེད་ལས་ཀྱང་འདའ་བར་བྱ། །སྣང་མེད་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་དང་རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པ་མགོན་པོས་ཀྱང༌། སེམས་ལས་གཞན་མེད་པར་ཡང་བློས་རིག་ནས། །དེ་ནས་སེམས་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས། །བློ་དང་ལྡན་པས་གཉིས་ཀ་མེད་རིག་ནས། །དེ་མི་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་སྟོན་པར་མི་གདའ་འམ། བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱག་ལེན་འདི་ལྟར་བཛད་དེ། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་རིགས་དྲུག་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང༌། སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་ཡིན་གསུངས་ནས་ལུང་རིགས་ཀྱི་ཆོས་བཤད་མང་དུ་མཛད། མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་དགེ་བ་བཅུ་སྒྲུབས། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་སྐྱབས་འགྲོ་ཡིག་བརྒྱ་མཎྜལ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་སོགས་ལ་བརྩོན་པར་གྱིས་ཤིག་གསུངས་པའི། བཀའ་གཏམ་ནས་རྒྱུད་སྣོད་དུ་རུང་བར་མཛད། དེའི་རྗེས་སུ་སྒོམ་འབོགས་དེའི་རྗེས
Chinese
以讲述苦、坏灭、无我、不净而厌离，使喜爱轮回的众生生起厌恶。并将他们引入圣者的律藏。仅仅如此，如来并非放弃精进。之后，以讲述空性、无相、无愿，使他们证悟如来的体性。仅仅如此，如来并非放弃精进。之后，以讲述不退转之法的言辞，三轮清净的言辞，将具有各种自性的因者引入如来的境界。进入并证悟如来法性，被称为无上功德处。如是说。此教证引自圣龙树的《经集》。引自圣无著的《宝性论》释中。《母续》嘿日嘎金刚中说：首先给予布萨。之后给予十学处。由此宣说分别说部。其后是经部。之后是瑜伽行派。其后宣说中观。如果通晓所有密咒次第，之后宣说嘿日嘎金刚。如是说。《楞伽经》中说：依赖唯识，不分别外境。依赖无相，从唯识中解脱。依赖真实对境，也从无相中解脱。安住于无相的瑜伽士，不见大乘。如是说。弥勒菩萨化身嘉察仁波切也说：以智慧了知心外无物，之后证悟心亦不存在。具慧者了知二者皆无，安住于无所依之法界。如是等等，不是次第次第地开示吗？上师们也是这样实践的：无论投生于三界轮回六道何处，都说唯有痛苦，然后广说经论之法。断除十不善，行持十善。特别是要精进于皈依、百字明、曼荼罗、上师瑜伽等。从这些教言中，使相续成为法器。之后是灌顶，之后
English
By speaking of suffering, impermanence, selflessness, and impurity, he caused beings who delight in samsara to develop aversion. And he introduced them to the Vinaya of the Noble Ones. Not only that, the Tathagata did not abandon diligence. Afterwards, by speaking of emptiness, signlessness, and wishlessness, he caused them to realize the nature of the Tathagata. Not only that, the Tathagata did not abandon diligence. Afterwards, by the words of the irreversible Dharma, the words of the three wheels being completely pure, he introduced those with various natures as causes into the realm of the Tathagata. Entering and realizing the Dharma-nature of the Tathagata is called the unsurpassed place of merit. Thus it is said. This quote is taken from the collection of sutras by the noble Nagarjuna. It is quoted in the commentary on the Uttaratantra by the noble Asanga. From the Mother Tantra Hevajra: First, give the Uposatha. Then give the ten precepts. From that, explain the Vaibhashika. After that, the Sutrantika. Then, the Yogachara. After that, explain the Madhyamaka. If you know all the stages of mantra, then explain the Hevajra. Thus it is said. In the Lankavatara Sutra it says: Relying on mind-only, do not conceptualize external objects. Relying on the absence of appearance, one should transcend mind-only. Relying on the true object, one should also transcend the absence of appearance. The yogi who abides in the absence of appearance does not see the Great Vehicle. Thus it is said. Gyaltsab Je also said: Having realized with intelligence that there is nothing other than mind, then realize that mind itself does not exist. The intelligent one, realizing that both do not exist, abides in the Dharmadhatu of non-abiding. Is it not teaching gradually, step by step, like this? The previous lamas also practiced in this way: wherever one is born in the three realms of samsara, in any of the six realms, they would say that it is only suffering, and then extensively teach the Dharma of scripture and reasoning. Abandon the ten non-virtues and practice the ten virtues. Especially, strive in refuge, the hundred-syllable mantra, mandala offerings, guru yoga, and so on. From these teachings, they made the continuum a suitable vessel. After that is empowerment, after that