Tibetan
་པ་བསྟན་པའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཐམས་ཅད་མ་ཚང་བ་མེད་པར་སྨྲ་བར་བསྟན་ཅིང༌། བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་རྩོད་མེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཚང་བར་མ་བསྟན་ན་འདི་མ་བསྟན་གསུངས་ཤིག ཡང་ཆོས་འཁོར་གཉིས་པའང་དྲང་དོན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་འཁོར་གསུམ་པ་དྲང་དོན་དུ་ཁས་བླངས་པ་གང་ཞིག གསུམ་པར་བསྟན་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་མ་ཚང་བ་མེད་པར་གཉིས་པར་ཡང་བསྟན་ཅིང༌། བསྟན་པ་རྣམས་རྩོད་པའི་གཞིར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་བསྟན་ན་འདི་མ་བསྟན་གསུངས་ཤིག དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གསུམ་པར་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བསྟན་ལ་གཉིས་པར་མ་བསྟན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་གཉིས་པར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། ཆོས་དབྱིངས་དང་རང་བཞིན་འོད་གསལ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་མ་བསྟན་ནམ། དེ་རྣམས་དང་དོན་མི་གཅིག་པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གསུམ་པར་ཡང་མ་བསྟན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་མིང་མ་བསྟན་ཡང་དོན་བསྟན་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་གྲུབ་མོད། དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་ཀྱང༌། མིང་མ་གྲུབ་ཀྱང་དོན་གྲུབ་ན། །གྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེས་མ་གསུངས་སམ། །འཁོར་ལོ་གསུམ་པར་ཡང་ཆོས་དབྱིངས་འོད་གསལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་ཀྱང་མ་གསུངས་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཉིད་དང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དོན་མི་གཅིག་ན། སྙིང་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་དང༌། རྒྱུད་བླ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་སོགས་སུ་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་གསུངས་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་སུ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་སྟོན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སྟོན་པའི་ལུང་དྲངས་པ་ཡང་མི་རིགས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། འཁོར་ལོ་གསུམ་པར་ཆོས་ཉིད་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སོགས་བཤད་ལ། གཉིས་པར་དེ་ལྟར་མ་བཤད་དོ་སྙམ་ན། འོ་ན་གཉིས་པར་བྱམས་ཞུས་སུ། དངོས་པོ་མེད་པའི་གཟུགས། དངོས་པོ་ཡོད་པའི་གཟུགས། དངོས་པོ་ངན་པའི་གཟུགས་ཞེས་དང༌། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་བདེ་བ་དང༌། ཞི་བ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སོགས་སུ་གསུངས་པ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། དངོས་པོ་ངན་པ་དང༌། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར། མ་ཞི་བ། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བ་དང༌། དུག་གསུམ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་སོགས་སུ་བཤད་པ་རྣམས་ཀུ
Chinese
宣说完整地阐述了所有教义所表达的意义，因为所有的教义都是无可争议地存在的。如果未完整阐述，请说“这未阐述”。此外，第二个法轮也变成了不了义，因为第三个法轮被认为是了义。在第二个法轮中也完整地阐述了第三个法轮所阐述的所有意义，因为这些教义是争论的基础。如果未阐述，请说“这未阐述”。有些人说，第三个法轮阐述了如来藏，而第二个法轮没有阐述。那么，在第二个法轮中，难道没有阐述胜义谛、法界、自性光明和真如吗？因为第三个法轮也没有阐述与这些意义不同的如来藏。如果即使没有阐述名称，也阐述了意义，那么仅仅因为这个原因，意义就成立了。尊胜法称也说：“即使名称不成立，如果意义成立，也会成立。”在第三个法轮中，诸佛和菩萨也没有宣说与法界光明真如不同的如来藏，而且我们也不希望如此。如果法性和如来藏的意义不同，那么在《宝性论》等经部和《宝性论》的无著释中，也不会反复宣说同一个意义是名称的不同说法，而且圣龙树在《集经论》中，也不会为了证明诸佛世尊向有情宣说甚深法性，而引用宣说如来藏的教证，这将会非常过分。有些人认为，第三个法轮宣说了法性是常、乐、解脱等，而第二个法轮没有这样宣说。那么，在第二个法轮的《慈氏请问经》中，不是有“无事物之色，有事物之色，恶事物之色”等说法吗？并且也宣说了从色蕴到一切智之间的安乐、寂静和解脱等，这样不是阐述了法性自性存在吗？同样，也阐述了无事物、恶事物，以及从色蕴到一切智之间，不寂静、痛苦、不解脱、具有三毒和烦恼等一切。
English
It is shown that all the meanings expressed by the teachings are spoken completely, because all the teachings exist without dispute. If it is not fully explained, please say, "This is not explained." Furthermore, the second turning of the wheel of Dharma also becomes provisional, because the third turning of the wheel of Dharma is accepted as definitive. In the second turning, all the meanings explained in the third turning are also fully explained, because the teachings are the basis of disputes. If it is not explained, please say, "This is not explained." Some say that the Tathagatagarbha is explained in the third turning, but not in the second. Then, in the second turning, are the ultimate truth, the Dharmadhatu, the naturally luminous, and Suchness not explained? Because the Tathagatagarbha, which has a different meaning from these, is also not explained in the third turning. If the meaning is explained even if the name is not, then the meaning is accomplished for that very reason. The glorious Dharmakirti also said, "Even if the name is not established, if the meaning is established, it will be established." In the third turning of the wheel of Dharma, the Buddhas and Bodhisattvas did not speak of the Tathagatagarbha as being different from the Dharmadhatu, luminosity, and Suchness, and we do not want it either. If the nature of reality and the Tathagatagarbha do not have the same meaning, then in the Sutras of the Essence and in the commentaries of the Uttaratantra, etc., the same meaning would not be repeatedly spoken of as different names, and the noble Nagarjuna, in the Compendium of Sutras, would not have quoted the teachings that explain the Tathagatagarbha as proof that the Buddhas, the Bhagavat, teach the profound nature of reality to sentient beings, which would be too extreme. Some say that the third turning of the wheel of Dharma explains that the nature of reality is permanent, blissful, and liberated, etc., but the second turning does not explain it in this way. Then, in the second turning, in the Maitreya's Questions, aren't there statements such as "form without substance, form with substance, form with bad substance," etc.? And it also explains the bliss, peace, and liberation, etc., from form to omniscience, so isn't the nature of reality, which exists by its own nature, explained in this way? Similarly, it also explains everything that is without substance, with bad substance, and from form to omniscience, unpacified, suffering, unliberated, with the three poisons, and afflictions, etc.
Tibetan
ན་བརྟགས་གཞན་དབང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟར་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ཕྱེས་ནས་བསྟན་པ་དེ་མིན་ན། བཀའ་གཉིས་པ་ངེས་དོན་དུ་བཞེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། བློ་རྩེ་གཏད་རྒྱུ་རེ་འཚལ་བས་རྟོག་དཔྱོད་མཛད་པར་ཞུ། བབ་ཅོལ་དུ་མི་སྨྲ་བར་ཞུ་ཞུས་པ་དང་ཅང་མི་གསུངས་པས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་ཏོ། ། ལོག་རྟོག་སྣ་ཚོགས་དགག་པ། བཞི་པ་ལོག་རྟོག་སྣ་ཚོགས་དགག་པ་ནི། གཞན་ཡང་བཀའ་ཐ་མའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་ཤིང༌། བཀའ་བར་བར་སྟོང་པ་ཉིད་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་མི་ཤེས་པར། བདེན་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བའི་ལོག་རྟོག་ཅན་དེ་དག་ལ་མིང་ཇི་ལྟར་དུ་འདོགས་སྙམ་ན། དམ་པའི་ཆོས་འཇིག་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་སེམས་ཞེས་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱིས་མཚན་གསོལ་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སོར་ཕྲེང་གི་མདོ་ལས། ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་ན་དམ་པའི་ཆོས་འཇིག་པའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་ཡོད་དེ། གང་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་དང༌། གང་འཇིག་རྟེན་ན་བདག་དུ་སྨྲ་བ་འདི་གཉིས་ནི་དམ་པའི་ཆོས་འཇིག་པ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཁས་འབུབ་པའོ། །ཞེས་དང༌། མདོ་ལས། འོད་སྲུང་གང་ཟག་དུ་ལྟ་བ་རི་རབ་ཙམ་ནི་བླའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འདི་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་ལྟུང་བ་རྣམས་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་དགའ་བ་རྣམས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ལགས་སོ། །ཞེས་དང༌། དེའི་འགྲེལ་བར་ས་གསུམ་བརྙེས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་ལྟུང་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་ཉན་རང་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ནི། ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཚུལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལས་ཉམས་པ་དག་ལ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པ་འདི་འདྲའི་ལུང་ཁ་གསལ་ལ་གཟིགས། ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་སེམས་འདི་སྔར་གང་ལ་ཟེར། གངས་ཅན་གྱི་མཁས་མང་གྲགས་པ་ཅན་སུས་ཀྱང་མ་ཤེས་པ་འདི། ཁོ་བོས་མདོ་དང་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ལེགས་བཤད་ལས་རྙེད་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལེགས་བཤད་མཚར་ཆེ་བ་གཅིག་ཡིན་ནོ། ། ཡང་བཀའ་བར་པ་ངེ
Chinese
难道不是这样在分析观察他宗所许的依他起性诸法的体性部分时，已经这样开示了吗？如果不是这样分开了法与法性的部分来开示，那么，那些认为第二转法轮是了义的人们，也请你们集中精力，好好地进行辨析思维。像我这样请求你们不要信口胡说，但你们却什么也不说，所以我就这样认为了。 驳斥各种邪见 第四，驳斥各种邪见：还有，那些诽谤最后转法轮的如来藏，不了解中间转法轮所说的空性的密意，认为以二谛所涵盖的一切法都是空性的邪见者，应该给他们安立什么样的名称呢？佛陀和佛子们给他们起名为：坏灭圣法的士夫、具有增上慢者、执著空性者、对空性心生散乱者、新入大乘道的菩萨。如《指鬘经》中所说：“唉！世间有两种坏灭圣法的士夫，即：那些执著于极度空性者，以及那些在世间宣说有我者，这二者是坏灭圣法和颠覆圣法者。”又如经中说：“光护，执著于人我见如须弥山者，是具有极度增上慢者，而执著空性者则不是这样。”又如《宝鬘经》中说：“如来藏不是那些堕入坏聚见者、喜爱颠倒见者、对空性心生散乱者所能行境。”又如在那部经的注释中，三地菩萨无著说：“堕入坏聚见者是指异生凡夫，喜爱颠倒见者是指声闻缘觉，对空性心生散乱者是指那些新入大乘道的菩萨，他们迷失了空性的意义，而远离了如来藏。”请看这些明确的教证。这个新入大乘道的菩萨是指谁呢？雪域的众多著名学者谁也不知道。这是我从经和无著的善说中发现的一个独特的、令人惊叹的善说啊！还有，中间转法轮的
English
Wasn't it shown that way when analyzing and examining the dependent nature of phenomena according to others' tenets? If it wasn't shown that way, separating the aspects of dharma and dharmata, then even those who consider the second turning to be definitive, I ask you to focus your minds and engage in critical analysis. Since I requested you not to speak carelessly, but you didn't say anything, I will take it as such. Refuting Various Wrong Views Fourth, refuting various wrong views: Furthermore, those who slander the tathāgatagarbha of the final turning, and without understanding the intention of the emptiness taught in the intermediate turning, hold the wrong view that all phenomena encompassed by the two truths are empty, what name should be given to them? The Buddhas and their heirs have named them: destroyers of the holy Dharma, those with pride, those who cling to emptiness, those whose minds are distracted by emptiness, and bodhisattvas newly entered into the Mahāyāna. As it is said in the *Aṅgulimālīya Sūtra*: "Alas! In the world, there are two kinds of persons who destroy the holy Dharma: those who cling to extreme emptiness, and those who speak of self in the world. These two are the destroyers of the holy Dharma and the subverters of the holy Dharma." Also, as it is said in the sūtra: "O Kasyapa, clinging to the view of person as being as great as Mount Meru is having extreme pride, but clinging to emptiness is not like that." Also, as it is said in the *Śrīmālādevī Sūtra*: "This tathāgatagarbha is not the object of those who fall into the view of the aggregates, those who delight in perverted views, and those whose minds are distracted by emptiness." Also, in its commentary, Asaṅga, who attained the three grounds, said: "Falling into the view of the aggregates refers to ordinary beings; delighting in perverted views refers to śrāvakas and pratyekabuddhas; and those whose minds are distracted by emptiness refers to those bodhisattvas who have newly entered the Mahāyāna, who have lost the meaning of emptiness and have strayed from the tathāgatagarbha." Look at these clear scriptural quotations. Who is this bodhisattva who has newly entered the Mahāyāna? None of the many famous scholars of Tibet know this. This is a unique and amazing good explanation that I found in the sūtras and Asaṅga's good explanations! Furthermore, the intermediate turning of the