Tibetan
། །གོང་གི་ཁྱད་པར་དག་གི་བཞི་རུ་བྱུང་། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསུམ་དུ་རྟོགས་མི་བྱེད། །གང་ལ་མི་གནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་སྤྱོད། །མེ་ཏོག་ 1-1-5a སྦྲང་རྩི་སྦྲང་མས་འཐུང་དང་འདྲ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐབས་ཡིན་ཏེ། །རོ་དང་ཕྲད་ནས་རོ་ལ་ཞེན་པ་མེད། །དེ་ལྟར་ཀུན་གྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །སྙིང་པོའི་དོན་གྱི་འགྲོ་དྲུག་ཁྱབ་མོད་ཀྱང་། ། འགྲོ་བ་དྲན་པས་བཅིངས་ཏེ་པད་(པ་)ཏྲའི་སྲིན། །སེམས་ལས་དྲན་པ་བྱུང་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཤེས་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འཁྲུལ་པ་དེ་ལ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མེད། །ཀྱེའོ་དབྱེར་མེད་ཤེས་ན་ཐབས་མཆོག་དེ་ ཁོ་ན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རང་གི་སེམས་ཉིད་དག་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཡིད་ལ་སྐྱེས་ཙམ་ན། །དྲན་པའི་སྣང་བ་ནུབ་སྟེ་བདེན་བརྫུན་མེད། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ མ་ཡིན། །དཔེར་ན་མིག་གི་ཡུལ་དུ་སྒྲ་མི་སྣང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་དྲན་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན། །སྟོང་པའི་རྐྱེན་གྱིས་དྲན་པ་གསལ་ཙམ་ན། །དྲན་པའི་སྣང་བ་ནུབ་ནས་མཐོང་བ་མེད། །ཡེ་ཤེས་འོན་ལོང་ལྐུགས་པར་མི་འགྱུར་ རམ། །མ་དྲན་པ་ལ་འོན་ལོང་ལྐུགས་རྒྱུ་མེད། །བེམས་(བེམ་)པོ་ལ་སོགས་ཐ་སྙད་ཀུན་དང་བྲལ། །སྣང་བ་ནུབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ནི། །དྲན་པ་ཕྱགས་ཏེ་དྲན་མེད་གསོས་སུ་སྤུངས། །དེ་ཉིད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ནི། །དྲན་པ་ མེ་དང་སྐྱེ་མེད་ཡེ་ཤེས་མེས། །གཟུང་འཛིན་བསྲེགས་སྦྱངས་བློ་ལས་འདས་ཕུལ་བས། །སྨོན་ལམ་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ཕྱིས་མི་བརྒྱུད། །དེ་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྔོན་སོང་ལ། །སུ་ལ་མི་བརྟེན་གང་ལ་རག་མ་ལུས། །བཅུ་ལ་ཞུགས་ 1-1-5b དང་ཚོགས་དང་ཟས་འགྱེད་བྱེད། །རིག་བྱེད་གྲོང་ཁྱེར་ཀྲོག་པ་དག་དང་མཚུངས། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་ལས་གཞན་མེད་ཕྱིར། །མཆོད་རྫས་དྲན་པ་འགྲོན་དང་མཆོད་གནས་རང་ཤེས་པས། །མཆོད་པ་རང་གི་དྲན་ པ་མེད་ལ་མཆོད། །བློ་ལས་འདས་ཀྱི་སྐྱེ་མེད་ཚོགས་ལ་རོལ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཞན་ལ་མི་བལྟོས་ཕྱིར། །བསྒོམ་བྱ་རང་ལ་བསྒོམ་(སྒོམ་)བྱེད་རང་གི་སེམས། །བློ་འདས་རང་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་དང་བྲལ། །དེ་ཉིད་ འབྲས་བུ་ཡིན་ཕྱིར་གཞན་ལ་རག་མ་ལུས། །བསྒོམ་བསྒྲུབ་སྔགས་བཟླས་རང་གི་སེམས་ཡིན་ཏེ། །ཡི་དམ་ལྷ་ཡང་རང་གི་སེམས་ཡིན་པས། །དེ་ཕྱིར་མཁའ་འགྲོ་ལུང་སྟོན་ལ་སོགས་རང་གི་སེམས། །སེམས་ནི་ དྲན་པ་ཅིར་ཡང་སྣང་བ་སྟོན། །མ་དྲན་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་ལས་གཞན་མེད་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སོགས་ཏེ། །ཕ་མ་དཀོན་མཆོག་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། མཆོད་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ན་དྲན་པའི་རྒྱུ། །ཐ་དད་མེད་ན་སྐྱེ་མེད་རང་སར་གྲོལ། །བློ་
Chinese
以上区别分为四种，但不要执着于三种大手印的理解。不住于任何事物，即是大手印的行持。如同蜜蜂采蜜，各自的觉识是方法，接触到味道却不执着于味道。这样，众生才能了解。虽然精要之义遍布六道，但众生却被念头束缚，如同莲叶上的虫子。念头源于心，是迷惑的根源。若能不作意，即是佛陀。迷惑之中没有方法和智慧。若能了知无别，那便是最殊胜的方法。诸佛、众生、一切法，皆与自心一同生起。不起心动念，念头生起之时，念头的显现便会消失，没有真假之分。因此，它不是任何事物的对境。例如，眼睛看不到声音。不作分别念，它就不是念头的对境。因空性的缘故，念头稍微显现，念头的显现便会消失，什么也看不到。那么，智慧岂不是会变成盲聋哑吗？没有念头，就不会有盲聋哑。远离一切名相，如物质等。所谓的‘显现消失’，是指念头被清除，无念被堆积起来。那无生、超越思维的境界，念头如火，无生智慧如火，烧尽能取所取，超越思维的供养。以愿力的力量，不再经历轮回。因此，大手印超越了过去，不依赖于任何人，不依赖于任何事物。进入十地，进行会供和布施食物，如同世俗的城市。大手印中没有自他之分，供养的供品是念头，客人是自知，供养是供养自己的无念。在超越思维的无生会供中享用。大手印不依赖于其他事物，所修之境是自己，修行者是自己的心。超越思维的境界，远离一切对境。那便是果，不依赖于其他事物。禅修、修持、念诵咒语，都是自己的心。本尊也是自己的心。因此，空行母的预言等等，都是自己的心。心是念头，显现一切事物。没有念头，就没有一切对境。大手印中没有自他之分，诸佛、正法、僧伽等等，父母、三宝、自性菩提心，若进行供养和承侍，便是念头的根源。没有差别，便在无生自性中解脱。思维…… 以上区别分为四种，但不要执着于三种大手印的理解。不住于任何事物，即是大手印的行持。如同蜜蜂采蜜，各自的觉识是方法，接触到味道却不执着于味道。这样，众生才能了解。虽然精要之义遍布六道，但众生却被念头束缚，如同莲叶上的虫子。念头源于心，是迷惑的根源。若能不作意，即是佛陀。迷惑之中没有方法和智慧。若能了知无别，那便是最殊胜的方法。诸佛、众生、一切法，皆与自心一同生起。不起心动念，念头生起之时，念头的显现便会消失，没有真假之分。因此，它不是任何事物的对境。例如，眼睛看不到声音。不作分别念，它就不是念头的对境。因空性的缘故，念头稍微显现，念头的显现便会消失，什么也看不到。那么，智慧岂不是会变成盲聋哑吗？没有念头，就不会有盲聋哑。远离一切名相，如物质等。所谓的‘显现消失’，是指念头被清除，无念被堆积起来。那无生、超越思维的境界，念头如火，无生智慧如火，烧尽能取所取，超越思维的供养。以愿力的力量，不再经历轮回。因此，大手印超越了过去，不依赖于任何人，不依赖于任何事物。进入十地，进行会供和布施食物，如同世俗的城市。大手印中没有自他之分，供养的供品是念头，客人是自知，供养是供养自己的无念。在超越思维的无生会供中享用。大手印不依赖于其他事物，所修之境是自己，修行者是自己的心。超越思维的境界，远离一切对境。那便是果，不依赖于其他事物。禅修、修持、念诵咒语，都是自己的心。本尊也是自己的心。因此，空行母的预言等等，都是自己的心。心是念头，显现一切事物。没有念头，就没有一切对境。大手印中没有自他之分，诸佛、正法、僧伽等等，父母、三宝、自性菩提心，若进行供养和承侍，便是念头的根源。没有差别，便在无生自性中解脱。思维……
English
The above distinctions are divided into four, but do not cling to the understanding of the three Mahamudras. To abide in nothing is to practice Mahamudra. Like a bee collecting honey, each individual's awareness is the method, touching the taste but not clinging to it. In this way, beings can understand. Although the essence of meaning pervades the six realms, beings are bound by thoughts, like insects on a lotus leaf. Thoughts originate from the mind and are the root of delusion. If one does not conceptualize, that is Buddhahood. There is no method or wisdom in delusion. If one understands non-duality, that is the most supreme method. All Buddhas, beings, and all phenomena arise together with one's own mind. Without arising thoughts, when thoughts arise, the appearance of thoughts will disappear, and there is no truth or falsehood. Therefore, it is not the object of anything. For example, the eyes cannot see sound. Without conceptualization, it is not the object of thought. Due to emptiness, when thoughts slightly appear, the appearance of thoughts will disappear, and nothing will be seen. Then, wouldn't wisdom become blind, deaf, and mute? Without thoughts, there would be no blindness, deafness, or muteness. Away from all names and forms, such as matter. The so-called 'disappearance of appearance' means that thoughts are cleared away, and non-thought is accumulated. That unborn, beyond-thinking realm, thoughts are like fire, unborn wisdom is like fire, burning away the grasped and the grasper, offering beyond thinking. By the power of aspiration, one will no longer experience reincarnation. Therefore, Mahamudra transcends the past, does not rely on anyone, and does not depend on anything. Entering the ten bhumis, performing ganachakra and offering food, is like a worldly city. There is no self or other in Mahamudra, the offerings are thoughts, the guests are self-awareness, and the offering is offering one's own non-thought. Enjoying in the unborn ganachakra beyond thinking. Mahamudra does not depend on other things, the object of practice is oneself, and the practitioner is one's own mind. The realm beyond thinking is away from all objects. That is the fruit, not depending on other things. Meditation, practice, and mantra recitation are all one's own mind. The yidam is also one's own mind. Therefore, the prophecies of dakinis, etc., are all one's own mind. The mind is thought, manifesting all things. Without thought, there is no object. There is no self or other in Mahamudra, all the Buddhas, Dharma, Sangha, etc., parents, the Three Jewels, the nature of Bodhicitta, if one makes offerings and service, it is the root of thought. Without difference, one is liberated in the unborn nature. Thinking... The above distinctions are divided into four, but do not cling to the understanding of the three Mahamudras. To abide in nothing is to practice Mahamudra. Like a bee collecting honey, each individual's awareness is the method, touching the taste but not clinging to it. In this way, beings can understand. Although the essence of meaning pervades the six realms, beings are bound by thoughts, like insects on a lotus leaf. Thoughts originate from the mind and are the root of delusion. If one does not conceptualize, that is Buddhahood. There is no method or wisdom in delusion. If one understands non-duality, that is the most supreme method. All Buddhas, beings, and all phenomena arise together with one's own mind. Without arising thoughts, when thoughts arise, the appearance of thoughts will disappear, and there is no truth or falsehood. Therefore, it is not the object of anything. For example, the eyes cannot see sound. Without conceptualization, it is not the object of thought. Due to emptiness, when thoughts slightly appear, the appearance of thoughts will disappear, and nothing will be seen. Then, wouldn't wisdom become blind, deaf, and mute? Without thoughts, there would be no blindness, deafness, or muteness. Away from all names and forms, such as matter. The so-called 'disappearance of appearance' means that thoughts are cleared away, and non-thought is accumulated. That unborn, beyond-thinking realm, thoughts are like fire, unborn wisdom is like fire, burning away the grasped and the grasper, offering beyond thinking. By the power of aspiration, one will no longer experience reincarnation. Therefore, Mahamudra transcends the past, does not rely on anyone, and does not depend on anything. Entering the ten bhumis, performing ganachakra and offering food, is like a worldly city. There is no self or other in Mahamudra, the offerings are thoughts, the guests are self-awareness, and the offering is offering one's own non-thought. Enjoying in the unborn ganachakra beyond thinking. Mahamudra does not depend on other things, the object of practice is oneself, and the practitioner is one's own mind. The realm beyond thinking is away from all objects. That is the fruit, not depending on other things. Meditation, practice, and mantra recitation are all one's own mind. The yidam is also one's own mind. Therefore, the prophecies of dakinis, etc., are all one's own mind. The mind is thought, manifesting all things. Without thought, there is no object. There is no self or other in Mahamudra, all the Buddhas, Dharma, Sangha, etc., parents, the Three Jewels, the nature of Bodhicitta, if one makes offerings and service, it is the root of thought. Without difference, one is liberated in the unborn nature. Thinking... --------------------------------------------------------------------------------