Tibetan
帝洛巴大師教言集TILO1སྐུ་གསུང་ཐུགས་འཆི་མེད་རྡོ་རྗེའི་མཛོད་ཀྱི་གླུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧའི་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པ་བཞུགས། 1-1-1a ༄༅། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་འཆི་མེད་རྡོ་རྗེའི་མཛོད་ཀྱི་གླུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧའི་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པ་བཞུགས། ༄༅། །སྐུ་གསུངས་(གསུང་)ཐུགས་འཆི་མེད་རྡོ་རྗེའི་མཛོད་ཀྱི་གླུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧའི་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པ་བཞུགས། 1-1-1b ༄༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཀཱ་ཡ་ཀོ་ཥ་མ་རི་དྷ་བཛྲ་གཱི་ཏཱ། བོད་སྐད་དུ། སྐུའི་མཛོད་འཆི་མེད་རྡོ་རྗེའི་གླུ། །འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཀྱེའོ་བདག་དང་བྱེད་པར་འཛིན་པ་རལ་པ་ཅན། ། བྲམ་ཟེ་གཅེར་བུ་སང་ག་པ་དང་ནི། །ཁོ་ན་ཉིད་གཞི་འདོད་པའི་རྒྱང་པན་པ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཞེས་ཟེར་ནས་རང་མ་རིག །དེས་ནི་བསླུ་བར་འོང་སྟེ་ཐར་ལམ་རིང་། །བྱེ་བྲག་པ་དང་མདོ་སྡེ་སྔགས་པ་དང་། །རྣལ་འབྱོར་པ་དང་ དབུ་མ་ལ་སོགས་ཏེ། །གཅིག་ལ་གཅིག་སྐྱོན་འགེལ་ཞིང་རྩོད་པར་བྱེད། །སྣང་སྟོང་མཁའ་མཉམ་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་འགྱུར། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསལ་མར་མེར་མར་ནག་ བཞིན། །ཁོ་ན་ཉིད་ལྷན་རང་སྣང་མར་མེ་ལྟ་བུར་གསལ། །རང་རིག་གསལ་བས་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །དབྱེར་མེད་ཚུལ་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན། །བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་དྲན་པ་སྣ་ཚོགས་རྒྱུ། །ངོ་ བོ་ཉིད་ལ་སྣང་ཚུལ་ཅིར་ཡང་འཆར། །མུན་པ་ལྟ་བུའི་བག་ལ་ཀུན་གནས་ཀྱང་། །དེ་ཉིད་རྙེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྒྲོན་མེ་འབར། །སྙིང་པོའི་དོན་ནི་རྟོག་གེའི་ཡུལ་ལས་འདས། །མངོན་དུ་མི་གསལ་དྲན་པའི་མཐུ་ཡིས་ བསྒྲིབས། །རྟོག་མེད་ངེས་ཤེས་དྲན་མེད་བདེ་བའི་ལམ། །ཅི་ཕྱིར་བགྲོད་མེད་འབྲས་བུ་བློ་ལས་འདས་པར་སྣང་། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཐུགས་ཀྱི་གཏེར་མཛོད་ནས། །དག་དང་མ་དག་འཁོར་འདས་གཟུགས་སུ་སྣང་། །སྣང་ 1-1-2a ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་དུ་གཅིག །དེ་ཉིད་མི་གཡོ་ཐ་སྙད་རང་བཞིན་མེད། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འགྱུར་མེད་བདེ་ཆེན་དང་། །རྒྱུ་ལ་མི་བལྟོས་འབྲས་བུ་བློ་ལས་འདས། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྫོགས་ པའི་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཐ་སྙད་ལམ་གྱི་དོན་ལ་མཚོན་ཏེ་སྦྱོར། །བརྗོད་བྱ་བརྗོད་(རྗོད་)བྱེད་མེད་པ་སྙིང་པོའི་དོན། །ཀུན་གྱི་བརྗོད་བྱ་དྲན་མེད་རིག་པའི་དབྱིངས། །མོས་པའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པ་ཐ་དད་ཀྱང་། །དྲན་མེད་འདི་ལ་བརྫུན་པ་ཡོད་ རེ་སྐན། །ལམ་གྱི་རྩོལ་བས་འབྲས་བུ་སོ་སོ་ཡང་། །དྲན་པ་འདི་ལ་བདེན་པ་ཡོད་རེ་སྐན། །བཏང་སྙོམས་དབང་གིས་རེ་འཇོག་ཐ་དད་ཀྱང་། །སྐྱེ་མེད་འདི་ལ་གཉིས་སུ་ཡོད་རེ་སྐན། །ཡིད་ལ་བྱ་དང་མི་བྱ་སྙད་འདོགས་ཀྱང་། །བློ་འ
Chinese
帝洛巴大师教言集TILO1《身语意无死金刚藏之歌》，由瑜伽自在者大成就者萨ra哈之足所著。 《身语意无死金刚藏之歌》，由瑜伽自在者大成就者萨ra哈之足所著。 于印度语中：Kāyakoṣamaridhābajragītā。 于藏语中：《身之藏无死金刚歌》。 向文殊童子致敬！ 唉！执着于‘我’与‘所作’的散发者， 裸体婆罗门、僧伽派以及， 主张自性为基础的胜论派， 自称‘一切知’却不认识自己。 因此会被欺骗，解脱之路漫长。 胜论派、经部、密咒士以及， 瑜伽士和中观派等， 互相指责过失，争论不休。 不了解显空等同虚空之理， 背离了俱生智。 身语意如明灯中的黑油一般， 自性俱生，如自显之灯般明亮。 自明之觉性遍及一切众生， 以无分别之方式，是无生之自性。 执着于‘我’之心，生起种种念头， 于本体之中，显现种种现象。 虽如黑暗般潜藏于习气之中， 然证悟彼性之瑜伽士，燃起明灯。 心要之义超越分别念之境， 不明显现，为念头之力所障蔽。 无分别之定解，无念之安乐道， 为何不可行，其果超越思维而显现？ 从俱生智之心之宝藏中， 显现清净与不清净之轮回涅槃。 显现亦是无生之状态，唯一。 彼性不动摇，无名相之自性。 成为大手印，不变大乐， 不依赖因，其果超越思维。 大手印是圆满之果， 以名相指示道路之义而结合。 无能说所说，是心要之义， 一切所说是无念觉性之界。 虽以信解之识而有不同之证悟， 然于此无念之中，有虚假之存在。 虽以道之勤奋而有各自之果， 然于此念头之中，有真实之存在。 虽以舍弃之力量而有希望与绝望之不同， 然于此无生之中，有二元之存在。 虽于心中安立应作与不应作之名相， 然智慧之中，有分别之存在。
English
TILO1 Teachings of Tilopa: The Song of the Imperishable Vajra Treasury of Body, Speech, and Mind, composed by the Great Accomplished Master, Saraha's Feet. The Song of the Imperishable Vajra Treasury of Body, Speech, and Mind, composed by the Great Accomplished Master, Saraha's Feet. In Indian language: Kāyakoṣamaridhābajragītā. In Tibetan language: The Song of the Imperishable Vajra Treasury of Body. Homage to youthful Mañjuśrī! Alas! The matted-haired one who clings to 'I' and 'doing,' The naked Brahmin, the Saṅgha school, and, The Vaiśeṣika who desires the self as the basis, Saying 'all-knowing' but not knowing themselves. Therefore, they will be deceived, the path to liberation is long. The Vaiśeṣika, the Sūtra, the Mantrika, and, The Yogin and the Madhyamaka, etc., Each accusing the other of faults and arguing. Not knowing the emptiness of appearance equal to space, They turn their backs on the co-emergent. Body, speech, and mind are like black oil in a clear lamp, The self-nature is co-emergent, clear like a self-illuminating lamp. The self-aware clarity pervades all beings, In an undifferentiated manner, it is the unborn nature. The mind clinging to 'I' generates various thoughts, In the essence, all kinds of appearances arise. Although it dwells in the darkness-like habitual patterns, The yogin who finds that very thing ignites the lamp. The meaning of the heart essence transcends the realm of concepts, Not manifestly clear, obscured by the power of memory. The path of non-conceptual certainty, the bliss of non-thought, Why is it impassable, its fruit appearing beyond the mind? From the treasury of the co-emergent mind, Appear the forms of pure and impure saṃsāra and nirvāṇa. Appearance is also one in the state of unborn, That very thing is unmoving, without the nature of names. It becomes the Mahāmudrā, the unchanging great bliss, Not relying on causes, its fruit transcends the mind. Mahāmudrā is the fruit of completion, It illustrates the meaning of the path of names and joins them. Without expresser and expressed, it is the meaning of the heart essence, The expressed of all is the realm of non-thought awareness. Although realization differs by the knowledge of faith, In this non-thought, there is a false existence. Although the fruits are separate by the effort of the path, In this thought, there is a true existence. Although hope and despair differ by the power of equanimity, In this unborn, there is a dual existence. Although names of what to do and not to do are placed in the mind, In wisdom, there is a discriminating existence. -------------------------------------------------------------------------------- དས་
Tibetan
འདི་ལ་བཙལ་དུ་ཡོད་རེ་སྐན། །སྣང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་དྲན་པ་སྐྱེ་འགྱུར་ཡང་། །སྟོང་པའི་དྲན་མེད་རྐྱེན་ལས་འདའ་བ་མེད། །རྟོག་མེད་དོན་ལ་བྱ་བྲལ་བལྟ་རུ་མེད། །རང་ལ་བཞག་ནས་ཚོལ་བ་ཨེ་རེ་འཁྲུལ། །ཀྱེའོ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་ དཀའ་ཁོ་ན་ཉིད། །མ་ཤེས་རྩོལ་བས་སྒྲ་ཕྱིར་འབྲང་སེམས་ཀྱིས། །བྱ་བ་མེད་པའི་དོན་དང་ཕྲད་པར་དཀའ། །བྱ་བའི་རང་བཞིན་མི་བྱ་ཤེས་གྱུར་ན། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཉག་གཅིག་ཡུལ་ལས་འདས། །སྐུ་ནི་མི་འགྱུར་ཆོས་ཉིད་ ཁོང་སྟོང་ལགས། །ལུས་ལ་མི་གནས་བྱ་དང་བྱེད་པ་བྲལ། །ལམ་བསླང་ལམ་གྱིས་འབྲས་བུ་མཐོང་མི་འགྱུར། །སྐྱེ་མེད་ངང་ལ་མི་འབྱེད་རྒྱལ་བའི་ཐུགས། །དྲན་མེད་ངང་ལ་མཉམ་གཞག་བདེ་བ་ཆེ། །བདེ་ཆེན་མི་རྟོག་རྒྱུན་ཏུ་ 1-1-2b རང་ལ་གནས། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་སྣང་བ་རང་སར་དག །རྐྱེན་ནི་དྲན་པ་མ་འགགས་ཡེ་ཤེས་གསལ། །རྩ་བ་གཅིག་རྒྱས་སྐྱོན་མེད་པདྨ་བཞིན། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བཞིན་གནས། །གཞན་ཡོད་ལོག་མཐོང་སྟོབས་ཀྱིས་ བསླད་མོད་ཀྱང་། །ཇི་བཞིན་ཐོག་མའི་པདྨ་མེ་ཏོག་བཞིན། །ལེགས་མཐོང་སྟོབས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་མི་གཡོ། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རྙོག་མས་བསླད་གྱུར་ཀྱང་། །དུས་གསུམ་འགྱུར་མེད་རྩ་བ་བདག་ཉིད་ཆེ། །རྣམ་ཤེས་རླུང་དང་འོག་སྒོ་ སྔགས་ལ་སོགས། །ཡེ་ནས་སྤྲོད་(སྤྲོས་)བྲལ་རང་གཞན་བཏང་བཞག་བྲལ། །འཁོར་བར་མི་སེམས་མྱ་ངན་འདས་མི་བལྟོས། །དུས་གསུམ་སྲིད་གསུམ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལ་འདུས། །གང་ལ་མ་འབད་བླང་དོར་ལྟ་བ་མེད། །མཐའ་དབུས་ མི་འབྱེད་དབུ་མ་དྲང་པོའི་ལམ། །བཅས་བཅོས་བྲལ་ན་ཐུགས་ཀྱི་ལམ་མཆོག་སྟེ། །བགྲོད་འཇུག་རིམས་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ལམ། །ཉེ་ལམ་བཞག་ནས་རིང་དུ་འཁོར་བའི་རྒྱུ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ལ་གཉེན་པོ་འགྲན་ཟླ་བྲལ། ། ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྐུ་བཞི་ཡེ་ཤེས་ལྔ། །ཉོན་མོངས་ལ་སོགས་ཚོགས་པས་འཁོར་བའི་ལམ། །ཡུལ་དུ་གང་སྐྱེས་མི་སྤྱད་ཡུལ་མེད་མཐོང་། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་དགའ་དང་མི་དགའ་མེད། །འཛིན་རྟོག་གཉིས་བཅས་མ་བཅོས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ། དབང་པོ་རང་ཡན་མ་ཟིན་སྟོང་པར་གནས། །སྨྲར་མེད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྒྱུན་མི་འཆད། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱ། །དྲི་མ་མེད་པའི་དོན་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །རྒྱ་མཚོ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཉམས་མྱོང་འབྱུང་། །དབང་པོ་ཡུལ་བྲལ་ལྟུང་ 1-1-3a བའི་གཡང་ས་མེད། །དྲན་པས་ཟིན་པས་ཁྱོད་ཉིད་ཆགས་པ་སྟེ། །རང་བཏད་བཞག་པས་སྤྲོས་པ་བསླར་(སླར་)ལ་ལྡོག །འཆར་ནུབ་མེད་ན་རྣམ་རྟོག་མུན་པ་ནུབ། །ཆོས་ཉིད་རོ་མཉམ་བུང་བའི་མེ་ཏོག་མཚུངས། །སྐྱོན་ དང་ཡོན་ཏན་དབྱེར་མེད་ཉིད་དུ་མཚུངས། །ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ་ཉམས་མྱོང་སྨྲར་མ་བཏུབ། །བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཇི་ལྟར་ཆུ་བཞག་བཞིན། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས
Chinese
于此当勤寻，然由显现之缘生起忆念， 然无忆念之空性，无从超越因缘。 无念之义，离于作为，无可见之物。 若执着于自身而寻觅，岂非大谬？ 嗟！如金刚般之见地，实难证悟。 若不识而徒劳，心随音声逐， 则难与无为之义相遇。 若能知作为之自性即无为， 则胜者之密意，唯一超越境域。 身乃不变，法性本空。 不住于身，离于作为与能作。 若以道引道，则不得见果。 于无生之性中，无分别，乃胜者之意。 于无念之性中，等持乃大乐。 大乐无念，恒常安住于自身。 不作意于心，显现自解脱。 缘起之忆念不灭，智慧光明。 如一根所生，无过失之莲花。 于一切有情，俱生而住。 虽为他有之邪见之力所染， 然如最初之莲花。 善见之力，大手印不可动摇。 虽为能取与所取之垢染所污， 然三时不变，根本乃大自在。 如识风与下门咒等， 本离戏论，离于自他之取舍。 不思轮回，不待涅槃。 三时三有，皆摄于身语意。 于何不勤作，无取舍之见。 无边无中，乃中观正直之道。 离于造作，乃心之胜道。 行入次第等，乃度越彼岸之道。 若舍近道，则为长远轮回之因。 俱生智无有对治与匹敌。 于彼唯一，具四身五智。 烦恼等众乃轮回之道。 于境所生，不染着，见无境。 于自性中，无喜与不喜。 执取二取，不作意，乃法身。 根门自解脱，不住于空性。 不可言说，体验不断。 于自续中修持而知之。 于无垢之义，乃大手印。 如海如空之体验生起。 根门离境，无堕落之悬崖。 汝为忆念所执，故生执着。 若自安住，则戏论复还灭。 若无生灭，则分别之黑暗消散。 法性一味，如蜂之于花。 过失与功德，无别平等。 甚为稀有，体验不可言说。 真谛无别，如水之置放。 俱生智。
English
Here, one should diligently seek, but due to the causes of appearances, memories arise, Yet, the emptiness without memory does not transcend conditions. The meaning of non-thought is free from action, and there is nothing to see. If one clings to oneself and seeks, is it not a great mistake? Alas! The view like a vajra is truly difficult to realize. If one does not know and toils in vain, the mind follows after sounds, Then it is difficult to encounter the meaning of non-action. If one knows that the nature of action is non-action, Then the intention of the Victorious Ones is uniquely beyond realms. The body is unchanging, and the nature of reality is empty. It does not abide in the body, free from action and agency. If one uses the path to lead to the path, one will not see the result. In the nature of non-arising, there is no separation, which is the mind of the Victorious Ones. In the nature of non-memory, equanimity is great bliss. Great bliss without thought constantly abides in oneself. Without directing the mind, appearances are self-liberated. The memory of conditions is unceasing, and wisdom is clear. Like a lotus that grows from one root without fault. It dwells together with all sentient beings from birth. Although it is defiled by the power of the wrong view of otherness, Yet, it is like the original lotus flower. The power of good seeing, the great seal is unshakable. Although it is defiled by the impurity of grasping and being grasped, Yet, the three times are unchanging, and the root is the great self. Like the wind of consciousness and the mantras of the lower gate, etc., It is originally free from elaboration, free from taking and leaving self and other. It does not think of samsara, and does not depend on nirvana. The three times and three realms are all gathered in body, speech, and mind. In what does one not strive, without the view of taking and rejecting. Without beginning or middle, it is the straight path of the Middle Way. Free from fabrication, it is the supreme path of the mind. Entering and proceeding in stages, etc., is the path of crossing to the other shore. If one abandons the near path, it becomes the cause of long-term samsara. Co-emergent wisdom has no antidote or rival. In that one alone, there are four bodies and five wisdoms. Afflictions and the like are the path of samsara. Whatever arises in the realm, do not cling to it, see the realm-less. In the essence, there is no joy or displeasure. Grasping and conceptualization, without fabrication, is the Dharmakaya. The sense faculties are self-liberated, not abiding in emptiness. Unspeakable, the experience is continuous. Apply it to your own continuum and know it. In the meaning of stainlessness, there is the Great Seal. Experiences like the ocean and the sky arise. The sense faculties are free from objects, without the precipice of falling. You are attached because you are held by memory, so attachment arises. If you abide in yourself, then elaboration will return and cease. If there is no arising or ceasing, then the darkness of discrimination will vanish. The nature of reality is of one taste, like a bee to a flower. Faults and virtues are equally the same. It is very rare, the experience cannot be spoken. The truth is inseparable, like water being placed. Co-emergent wisdom. --------------------------------------------------------------------------------