Tibetan
གཟུགས་སུ་ཤར་ཡང་སྔར་འདྲིས་ཀྱི་མི་དང་འཕྲད་པ་ལྟར་བརྟག་དཔྱད་བྱ་མི་དགོས་པར་རང་སེམས་སུ་ངོ་ཤེས་པས་སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན། རྣམ་རྟོག་རང་སེམས་སུ་མ་ཤེས་ན༔ བཀག་པས་མི་ཁོག༔ སྤང་པས་མི་སྤང་༔ བཟུང་བས་མི་ཟིན༔ བསྐལ་པར་བསྒོམས་ 57-3-7b ཀྱང་སངས་རྒྱས་མི་འཐོབ་བོ༔ འཁོར་འདས་གཉིས་ཀུན་གཞི་མཉམ་པོ་ལ་འགྱུ་བ་སྐད་ཅིག་མའི་སྣང་བ་སེམས་སུ་རིག་མ་རིག་ལས་བྱུང་སྟེ་སྣང་བ་སེམས་ལས་གཞན་དུ་མཐོང་བས་འཁྲུལ། སྙེམས་མེད་རང་སེམས་སུ་ཤེས་པས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སྣང་སེམས་ཆོས་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་ལས༔ རྣམ་རྟོག་སེམས་ཀྱི་རང་གཟུགས་ཏེ༔ སེམས་ལས་མ་གཏོགས་སྣང་སྲིད་གང་ཡང་མེད༔ ཅེས་གསུངས་པས༔ རང་སེམས་སྐྱེ་མེད་སྟོང་པའི་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པས་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཤར༔ རང་ལ་རང་གིས་བདག་ཏུ་བཟུང་པས་དུག་ལྔའི་སྣང་བ་ཤར༔ དེ་ལ་ཆགས་སྡང་བྱས་པའི་མདངས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ལྔའི་ལུས་གྲུབ༔ དེ་ལ་ཨ་འཐས་པ་ལས་སྙིང་དྭངས་མ་ལྔ་ལས་གྲུབ་པའི་རྩ་སྒོ་ཁ་དོག་ལྔ་བྱུང་༔ དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རིག་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མེད་ཀྱང་རྩ་དེའི་མདངས་ཀྱིས༔ སྒོ་ལྔའི་རྣམ་རྟོག་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་བྱུང་༔ དེའི་འདོད་པའི་མདངས་ཕར་འཕྲོས་ནས་སྣང་བ་གཡོས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱུང་༔ དེ་ལ་ཨ་འཐས་ཀྱིས་བེམ་པོ་དགག་སྒྲུབ་ཅན་གྱི་སྣང་བ་མཆེད་པ་བྱུང་༔ དེ་རྣམས་རང་སེམས་ཡིན་པར་མ་རིག་ 57-3-8a ལོགས་ན་གྲུབ་འདུག་པར་བཟུང་པས༔ གཟུང་བའི་ཡུལ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན༔ རྒྱུད་ལས༔ སེམས་ལས་མ་གཏོགས་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད༔ ཅེས་པས༔ དེ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་རང་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ དེ་ནས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་འདུག་པ་ལ༔ ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཁན་པོ་སེམས་དེ༔ གང་ལྟ་བུ་གཅིག་འདུག༔ རང་གིས་རང་ལ་བལྟས་ཏེ༔ དང་པོ་བྱུང་ས༔ བར་དུ་གཟུགས་ཁ་དོག་གནས་ས༔ མཐར་འགྲོ་ས་འདུག་གམ་བལྟས་པས༔ གང་ཡང་མཐོང་བ་དང་རྙེད་པ་མེད༔ ཡོད་ནས་མ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ༔ སེམས་སྐྱེ་མེད་ཡིན་པས༔ གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་འདི་ལས་བྱུང་ས་མི་རྙེད༔ གནས་མེད་ཡིན་པས་གཟུགས་ཁ་དོག་ཕྱོགས་བཅུ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ༔ འགག་མེད་ཡིན་པས་གང་མེད་པར་འགྲོ་རྒྱུ་མེད༔ སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ་དཔེ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ངོ་སྤྲད༔ དེ་ལྟར་སྣང་སེམས་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པས༔ ལྟ་བའི་ཕུ་ཐག་ཆོད་པ་ཡིན༔ དེ་ཉིད་སྤྲུལ་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི༔ རང་སེམས་གཅིག་ལ་སྣང་བ་མི་འདྲ་བ་དྲུག་ཏུ་ཤར༔ ཤར་ 57-3-8b ཙམ་ཉིད་ན་སེམས་སུ་འདུས༔ ཡང་དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཤཱཀ་ཐུབ་ལྟ་བུ་རང་གིས་གང་འདོད་པའི་རྟོག་པ་གཅིག་ཡིད་ལ་བྱས་པས་དེ་མ་ཐག་དེར་འཆར་བ་ནི་ལམ་སྣང་གི་སྐུ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ༔ རང་སྣང་སེམས་སུ་རྟོ
Chinese
当显现为色法时，就像遇到以前认识的人一样，不需要进行辨别，自然在心中认出，这就是显现与心相认。如果不能在自心中认识念头，那么，阻止也无法阻止，抛弃也无法抛弃，抓住也无法抓住，即使修行无数劫也无法成佛。轮回和涅槃都从根本的俱生中产生，刹那间的显现，是心识觉或不觉而产生的，如果将显现视为心之外的事物，那就是错觉。如果认识到显现无自性，那就是觉性的智慧，即证悟显现与心在法性上无二无别。第二点，经中说：‘念头是心的自性，除了心之外，不存在任何显现。’因此，自心是无生空性的显现，一切显现都不会停止。由于自心执着于自身，所以产生了五毒的显现。对这些显现产生贪嗔之心，从而形成了五大的身体。由于执着于此，从五种精华中产生了五种脉轮，并显现出五种颜色。依赖于此，虽然觉性的本体只有一个，但由于脉轮的颜色，产生了五根的念头，即色、声、香、味、触。这些欲望的光芒向外散发，显现开始活动，从而产生了众生。由于执着，产生了具有能破和能立的物质显现。如果不能认识到这些都是自心， 而执着于它们是独立存在的，那么，所执着的对象就成了束缚，从而在轮回中流转。经中说：‘除了心之外，不存在任何显现。’因此，所有这些显现都是自心的对境，要认识到这一点。然后，所有的显现都存在于心中，那么，作为一切主宰的心，又是怎样的呢？自己观察自己，首先，它是如何产生的？中间，它的形状和颜色在哪里？最后，它要去哪里？观察后，什么也看不到，也找不到。不是说存在却看不到，而是因为心是无生的，所以，找不到无根之源的产生之处。因为它是无住的，所以，在十方任何地方都找不到它的形状和颜色。因为它是无灭的，所以，无处可去。认识到远离生、住、灭三者的心，就像虚空一样。这样，通过证悟显现与心远离生、住、灭三者的本体，就确定了见地的究竟。将此认识为化身，即自心唯一，却显现出六种不同的显现。显现的同时，就融入心中。然后，从心中产生像释迦牟尼佛一样的，自己想要的任何念头，立刻就能显现出来，这就是道相之身，即认识到自显现就是心。
English
When it arises as form, just like meeting someone you knew before, there's no need for examination; it's naturally recognized in your mind. This is the recognition of appearances as mind. If you don't recognize thoughts as your own mind, then blocking them won't stop them, abandoning them won't discard them, and grasping them won't hold them. Even if you meditate for eons, you won't attain Buddhahood. Samsara and Nirvana both arise from the co-emergent ground. The momentary appearances arise from whether the mind is aware or unaware. Mistaking appearances as separate from the mind is delusion. Recognizing appearances as empty of inherent existence is the wisdom of awareness, realizing that appearances and mind are the same in Dharmata (the nature of reality). Secondly, the tantra says, 'Thoughts are the self-nature of mind; apart from mind, there is nothing in existence.' Therefore, the unobstructed manifestation of your own mind, which is unborn and empty, causes all phenomena to arise. When the self grasps itself, the appearances of the five poisons arise. The radiance of attachment and aversion to these forms the body of the five elements. From clinging to this, the five pure essences form the five energy channels with their five colors. Based on this, although the essence of awareness is one, the radiance of these channels causes the five sense perceptions of form, sound, smell, taste, and touch to arise. The radiance of desire radiates outward, stirring appearances, and thus sentient beings arise. Through clinging, the appearances of material objects with affirmation and negation proliferate. Not recognizing that all these are one's own mind, but grasping them as existing separately, the object of grasping becomes a bond, and one wanders in samsara. The tantra says, 'Apart from mind, there is no appearance.' Therefore, all these appearances are the objects of one's own mind; recognize this. Then, since all appearances reside in the mind, what is that mind, the master of all, like? Looking at itself, how did it first arise? In the middle, where is its form and color? In the end, where does it go? Looking, nothing is seen or found. It's not that it exists but is not seen; rather, because the mind is unborn, the place of origin cannot be found in this rootless ground. Because it is unlocalized, its form and color are not established anywhere in the ten directions. Because it is unceasing, there is nowhere to go. Recognize that it is free from the three characteristics of arising, abiding, and ceasing, like the sky. Thus, by realizing the essence of appearances and mind as free from the three characteristics of arising, abiding, and ceasing, the ultimate view is determined. Recognizing this as the Nirmanakaya (emanation body): one's own mind is single, yet six different appearances arise. As soon as they arise, they dissolve back into the mind. Then, from that, by focusing on a single thought of whatever you desire, like Buddha Shakyamuni, it immediately appears. This is the body of the path appearance, recognizing that self-appearance is mind. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
གས་ནས༔ སྐྱེ་བ་དང་འཇུག་པ་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན༔ དེ་ལ་རྩལ་སྦྱངས་པས་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུ་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ༔ གཉིས་པ་སེམས་སྟོང་པ་ཆིག་ཆོད་ལོངས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པ་ལའང་གཉིས། སྟོང་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། ཡིན་ལུགས་གཅིག་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྣང་བ་སེམས་སུ་རིག་ཀྱང་སེམས་སྟོང་པར་མ་རྟོགས་ན། མཚན་མར་འཐས་ནས་གྲོལ་དུ་མི་བཏུབ་པས་དེ་ཉིད་སྟོང་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། དབེན་པར་ལུས་གནད་ལྟ་སྟངས་མཉམ་གཞག་གོང་བཞིན་བྱས་ལ། ལྟ་བས་སྣང་བ་སེམས་སུ་རྟོགས་པའི་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ངང་དེ་ལ་འཇོག་པ་ལས༔ བློས་བྱས་ཡིད་ཀྱིས་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་དེ༔ སྣང་བ་ཙམ་མ་ཡིན་པའི་སྙེམས་བྱེད་མེད་པར་དེ་ཀའི་ངང་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱས་པས༔ སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འཛིན་མེད་དུ་བུན་སོང་ནས༔ རང་སེམས་ས་ལེ༔ སིང་ངེ་༔ ཡེ་ 57-3-9a རེ་འོང་༔ ཡང་སྐབས་སུ་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་ལྡང་བ་ལྟར་སྣང་བ་མ་འགགས་པར་ཐོལ་གྱིས་ཤར་བ་ན་དེ་ཀའི་སྟེང་དུ་བཞག་པས་རང་སར་གྲོལ་འགྲོ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྣང་བ་འཆར་ནས་མི་གྲོལ་ན། སྣང་བ་ཨར་ལ་གནོན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ གང་ཤར་དེའི་སྟེང་དུ་མ་ཡེངས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་པས༔ སྨིག་རྒྱུའི་སྟེང་དུ་ཕྱིན་པ་ཙམ་གྱིས་མེད་པར་འགྲོ་བ་བཞིན༔ རྣམ་རྟོག་ལ་བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོང་པར་འགྲོ་བ་ཡིན༔ དེ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ལ་གཏད་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲོལ་འགྲོ་བ་ཡིན༔ དེ་ཕྱིར་མ་བཅོས་ངང་ལ་བཞག་པ་ཙམ་གྱིས་ཆབ་རོམ་ཆུར་ཞུ་བ་བཞིན༔ རང་བཞིན་སེམས་ལ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པས་སྟོང་པར་གྲོལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ སྣང་བ་གྲུབ་ནས་ཡོད་པར་བཟུང་ན་རྟག་ལྟ། མེད་པར་བཟུང་ན་ཆད་ལྟ་ལོག་པར་ཤོར་བ་སྟེ་སྣང་བ་སེམས། སེམས་སྟོང་པ། སྟོང་པ་མ་ཡིན་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་དུ་མི་བཏུབ༔ སྟོང་པའི་རྩལ་ཅིར་ཡང་འཆར་བར་ཤེས་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་ན། གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་ཕྱོགས་མེད་དུ་ཤར་ནས་རྟེན་མེད་བར་སྣང་གི་འཇའ་ཚོན་བཞིན་དུ་རང་གྲོལ་ལ་འགྲོ༔ 57-3-9b སྣང་བ་སྟོང་པར་ཤེས་ཀྱང་འཆར་རྒྱུ་མེད་འགྲོ་བ་མ་ཡིན༔ ཤར་ཡང་རང་བཞིན་སྟོང་པར་ཤེས་པ་དེ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་ཡིན༔ དེ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཅིག་རྟོགས་ནས་རྣམ་རྟོག་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་༔ ནགས་ལ་མེ་མཆེད་དུས་རླུང་གྲོགས་སུ་སོང་བ་བཞིན༔ སླར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྩལ་ཐོན་ཅིང་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བའི་གྲོགས་སུ་སོང་ནས༔ ཉམས་འབར་བའི་གསལ་འདེབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་ལས༔ སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་གྲོལ༔ ཅེས་གསུངས་པས༔ ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པ་ལོགས་ནས་གྲུབ་པ་མི་འདུག་པས་སྟོང་པ
Chinese
因此，就能在生死轮回中获得自主。通过对这种能力的反复训练，最终能够成就佛的化身，并以各种方式度化不同的众生。 第二，将空性之心直接引导为报身，这又分为两个方面：一是确立空性，二是引导认识到唯一的实相。 首先，即使认识到显现是心，如果未能证悟心的空性，就会执着于相，无法从中解脱。因此，需要确立其空性。方法是：在寂静处，保持与之前相同的身体姿势和观视方式，通过观视，安住于觉知显现是心，并远离生、住、灭的状态中。不要用分别念去造作，也不要用心去修持任何事物。不要产生任何‘不仅仅是显现’的自满，而是毫不散乱地安住于那个状态。这样，所有的显现都会像融入虚空一样消失，自心变得清明、空旷、焕然一新。有时，就像天空中升起云朵一样，显现会突然出现而不会停止。这时，安住于显现之上，它就会自然解脱。如果自相续中的显现生起后无法解脱，这被称为‘压制显现’。将全部注意力集中于所显现的事物之上，就像走到海市蜃楼上，它就会消失一样。仅仅是看着念头，它就会自然而然地变得空性。同样，专注于所有的念头，它们就会自然解脱。因此，仅仅安住于不造作的状态，就像冰块融化成水一样，自性心不会以实有的方式存在，因此会解脱为空性。如果认为显现是真实存在的，就会堕入常见；如果认为显现是不存在的，就会堕入断见。显现是心，心是空性。如果不是空性，就不可能显现为万象。认识到空性的力量可以显现一切，所有的能取所取之相都会解脱为空性。这样，显现就会像无根、无基、无方向地升起，像无所依凭的虚空彩虹一样自然解脱。 即使认识到显现是空性，也不能认为没有显现。即使显现，也要认识到其自性是空性，这就是证悟空性的智慧。这样，一旦证悟了空性的真谛，无论念头如何生起，就像森林火灾时风助火势一样，反而会增强空性的力量，成为生起定解的助缘，从而转化为增长体验的明灯。 第二是引导认识到唯一的实相：经中说：‘万象显现，心性解脱为空性。’意思是，外在显现的万象都源于心，除此之外，没有独立存在的。
English
Therefore, one gains control over birth and death. By practicing this skill, one ultimately attains the Nirmanakaya (emanation body) of a Buddha, appearing in whatever form is necessary to tame beings. Second, there are also two aspects to directly introducing the empty mind as the Sambhogakaya (enjoyment body): establishing emptiness and introducing the way things are on one thing. First, even if one recognizes appearances as mind, if one does not realize the emptiness of mind, one will cling to characteristics and not be able to be liberated. Therefore, establishing that very thing as empty involves: in a secluded place, maintaining the body posture and gaze as before. Through observation, one rests in the state of being free from arising, abiding, and ceasing, recognizing appearances as mind. There is nothing to fabricate with the intellect or meditate on with the mind. Without any sense of 'not just appearances,' one remains unwaveringly in that state. As a result, all appearances vanish without clinging, and one's own mind becomes clear, spacious, and fresh. At times, appearances arise suddenly like clouds rising in the sky, but by resting on that very thing, it is naturally liberated. If appearances arise in one's own mindstream and do not liberate, this is called 'suppressing appearances.' By focusing single-pointedly on whatever arises without distraction, just as walking on a mirage causes it to disappear, merely looking at thoughts causes them to become empty of inherent existence. Similarly, by focusing on all thoughts, they are liberated without inherent existence. Therefore, simply resting in the uncorrected state, like ice melting into water, the self-nature of mind does not exist as a concrete entity and is liberated into emptiness. If one grasps appearances as truly existent, one falls into eternalism; if one grasps them as non-existent, one falls into nihilism. Appearances are mind, and mind is emptiness. If it were not empty, it could not manifest in various forms. Knowing that the power of emptiness can manifest anything, all appearances of grasping and being grasped are liberated into emptiness itself. Thus, appearances arise without basis, root, or direction, and like a rainbow in the sky without support, they naturally liberate. Even if one knows appearances to be empty, it does not mean that there is nothing to arise. Even when appearances arise, knowing that their self-nature is empty is called the wisdom of realizing emptiness. In this way, once one realizes the meaning of emptiness, no matter how thoughts arise, just as wind aids a fire spreading through a forest, it further enhances the power of emptiness and becomes a support for generating certainty, transforming into a lamp that illuminates and expands experience. The second is: From the tantra, 'Though various things appear, the mind itself is liberated into emptiness.' This means that although various appearances occur externally, they arise from the mind, and nothing exists independently apart from the mind, so it is empty. --------------------------------------------------------------------------------