Tibetan
ུར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་བཞི་པོ་དེ་མི་སྤྱི་མཐུན་དུ་མྱང་དགོས་པར་མ་ཟད་བྱེ་བྲག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བཞི་པོ་དེ་ཤས་ཆུང་བའི་བར་སྐབས་སུ་ཡང་། ལོངས་སྤྱོད་མངའ་ཐང་སོགས་ཚེ་འདིའི་བདེ་འབྱོར་ཕྲ་མོ་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་ལུས་སྲོག་ཐེད་ལ་བོར་ནས་དཀའ་བ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བྱས་ཀྱང་འདོད་པའི་དོན་མ་འགྲུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ། ཚ་གྲང་བཀྲེས་སྐོམ་ནད་གདོན་དགྲ་ཇག་སོགས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་རྐྱེན་དང་ཕྲད་པའི་སྡུག་བསྔལ། གཉེན་གྲོགས་འཁོར་འདབས་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་དགའ་བདེ་སྐྱིད་པའི་དཔལ་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ། མདོར་ན་འབྱོར་ལྡན་རྣམས་འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཇི་ཙམ་ཆེ་བ་ལྟར་དེ་དག་བསྲུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་ཆེ་ལ། དབུལ་པོ་ 40-14-16a རྣམས་ཟས་གོས་སོགས་འདོད་པའི་ཡོ་བྱད་བཙལ་ཡང་མ་རྙེད་པའི་ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྐྱེས་རབས་ལས། གཅིག་ནི་བསྲུང་བས་ཉོན་མོངས་ལ། །གཉིས་པ་འཚོལ་བས་ཤ་ཐང་ངོ་། །ཕྱུག་གམ་ཡང་ན་དབུལ་ཡང་རུང་། །གང་ནའང་དགའ་བ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། མཆོག་ལ་ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །ཐ་མལ་རྣམས་ལ་ལུས་སྐྱེས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་འདི། །ཉིན་རེ་བཞིན་ནི་འཇོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་ཅག་གི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་འདི་ཀས་མཚོན་པའོ། །གཉིས་པ་ལྷ་མིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ནི། དང་པོར་ལྷའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དཔལ་རྣམས་མཐོང་བའི་ཚེ། དེ་ལ་ཕྲག་དོག་པས་ཡིད་ལ་མི་བཟོད་པའི་གདུང་བ་དྲག་པོ་རྟག་ཏུ་ཡོད་ཅིང་། དུས་དུས་ན་ལྷ་དང་འཐབས་པ་ལས། ལྷ་མིན་བསོད་ནམས་མཐུ་ཆུང་བས་གསོད་པ་དང་བརྡེག་པ་དང་ཡན་ལག་གཅོད་པ་དང་འདྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་འབྱུང་ཞིང་། དེའི་ཚེ་ལྷ་རྣམས་ནི་མགོ་བོ་དང་རྐེད་པ་མ་ཆད་ན་གནད་དུ་འཕོག་ཀྱང་སླར་འཚོ་ལ། ལྷ་མིན་རྣམས་ནི་མི་ལྟར་གནད་དུ་ཕོག་པ་ལས་འཆི་སྟེ། ཤི་བའི་གཟུགས་བརྙན་གསེར་གྱི་ས་གཞིའི་སྟེང་དུ་ཀུན་སྣང་ཞེས་པའི་མཚོ་ལ་ཤར་བས་དམག་མ་ལོག་པའི་གོང་ནས་ཉེ་དུ་རྣམས་མྱ་ངན་གྱིས་གདུང་བར་བཤད་ཅིང་། ལྷ་མིན་ཕལ་ཆེར་ནག་ཕྱོགས་ཡིན་པས་ཆོས་ལ་མི་དགའ། འགའ་ཞིག་མོས་སུ་ཆུག་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་གྱི་སྒྲིབ་ 40-14-16b པ་ཅན་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་རྟོགས་པའི་སྐལ་པ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ལ་གཉིས། འདོད་པའི་ལྷ་དང་། ཁམས་གོང་མའི་འོ། །དང་པོ་འདོད་པའི་ལྷ་རྣམས་ནི། སྔར་འདོད་ཡོན་ལ་བག་མེད་པར་སྤྱད་པའི་བདེ་བས་བྲིད་དེ། ཚེ་ཟད་པ་མ་ཚོར་བ་ལ་སོང་སྟེ་འཆི་འཕོ་བ་ན། ལུས་ཀྱི་མདོག་མི་སྡུག་པ་དང་། སྟན་ལ་མི་དགའ་བ་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་རྙིང་པ་དང་། གོས་ལ་དྲི་མ་ནག་པོ་ཆགས་པ་དང་། ལུས་ལ་སྔོན་མེད་པའི་རྔུལ་འབྱུང་བ་སྟེ་འཆི་ལྟས་ལྔ་ལྷའ ི་ཞག་བདུན་གྱི་གོང་དུ་འབྱུང་བས་འཆི་འཕོའི་སྡུག་བསྔལ་དོས་དྲགས་ལ་ཡུན་རིང་བ་དང་། དེའི་ཚེ་རང་གི་ལྷ་མོ་དང་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྤངས་ཏེ་ལྷ་གཞན་གྱི་དྲུང་དུ་སོང་བས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཆེར་སྐྱེད་ཅིང་། ཁྱད་པར་ལྷའི་དཔལ་དང་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་ཀྱང་དབང་མེད་དུ་འབྲལ་བར་ཤེས། ཤི་ནས་ཀྱང་ལྷར་སྐྱེ་བ་ནི་སྲིད་པ་ཙམ་སྟེ་མིར་སྐྱེ་བའང་ཉུང་། ཕལ་ཆེར་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བས། དེའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་དཀའ་བ་ཡུན་རིང་དུ་མྱང་དགོས་པར་ཤེས་ནས་འོག་ཏུ་ལྟུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་གླགས་མེད་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། དྲན་ཉེ་ལས། ལྷ་ཡི་གནས་ནས་ལྟུང་བ་ན། །སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་གང་། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཡིས། །བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་དང་། བཤེས་སྤྲིང་ལས། བརྒྱ་བྱིན་འཇིག་རྟེན་མཆོད་འོས་གྱུར་ནས་ཀྱང་། །སླར་ཡང་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ས་སྟེང་ལྷུང་། །འཁོར་ 40-14-17a ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ཀྱང་། །འཁོར་བ་དག་ཏུ་ཡང་བྲན་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་ཡང་ལྷ་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཡོན་གྱི་དཔལ་མཐོང་བ་ན། བསོད་ནམས་ཆུང་བ་རྣམས་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་སྤ་བཀོང་བར་འགྱུར་བ་དང་། མཐུ་ཆེ་བས་ཆུང་བ་རྣམས་གནས་ནས་སྐྲོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཁྱད་པར་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་པའི་རིགས་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་རྣམས་ལ་ལྷ་མ་ཡིན་དང་འཐབ་ཅིང་རྩོད་པ་དང་། ལུས་མཚོན་གྱིས་གཅོད་པ་དང་འདྲལ་བ་དང་གསོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ཁམས་གོང་མའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ནི། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་དག་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མངོན་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མྱོས་པ་ལྟར་གྱུར་པས་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཡོན་ཏན་གོང་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བ་མེད་ཅིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོ་མྱངས་པས་རོ་མྱང་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བྲལ་མི་ཕོད་ཅིང་། དེས་རང་རང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་ནས་འཆི་བའང་ཡོད། སྒོས་སུ་དེར་གནས་པའི་སོ་སྐྱེ་རྣམས་སྔོན་ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཟད་པ་ན་སླར་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་ལེན་ཏེ། སྔོན་མའི་རྟེན་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པའི་སྐབས་ 40-14-17b དང་། སྐབས་དེར་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཉམས་བདེ་བདེ་འདྲ་བར་འདུག་ཀྱང་ཡིད་བརྟན་མེད་པར་ནམ་མཁར་འཕངས་པའི་མདའ་བཞིན་དུ་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བའི་འཕེན་ཤུགས་ཟད་པ་ན་སླར་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ལྷ་ཡུལ་འདོད་བདེ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་དང་། །ཚངས་ཉིད་ཆགས་བྲལ་བདེ་བ་ཐོབ་ནས་སླར། །མནར་མེད་མེ་ཡི་བུད་ཤིང་གྱུར་པ་ཡི། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་བརྟེན་འཚལ་
Chinese
七天前，死亡的痛苦变得剧烈而漫长。那时，自己的天女和眷属也离弃了自己，去了其他神灵那里，这增加了痛苦和不安。特别是，虽然执着于天神的荣耀和欲望，但却知道自己无法控制地要分离。死后，能转生为天神只是有可能，转生为人的机会也很少。大多数情况下，会转生到恶道，必须长期忍受那难以忍受的痛苦，知道自己会堕落到无法忍受的痛苦之中。《亲友书》中说：‘从天界堕落时，所产生的巨大痛苦，即使是地狱众生的痛苦，也无法与之相比十六分之一。’又如《亲友书》中说：‘即使因陀罗（梵文：Śakra，梵文罗马拟音：Śakra，汉语字面意思：能天主）成了世人供养的对象，也会因业力再次堕落到地上。即使成了转轮王，也会在轮回中变成奴隶。’就是这样。 此外，当看到福德大的天神的享乐时，福德小的天神会感到沮丧和自卑。强大的天神会将弱小的天神从他们的住所驱逐出去，特别是四大天王和三十三天众，他们与阿修罗战斗和争吵，遭受身体被刀剑砍、割、杀等剧烈痛苦。 第二，思维上界的痛苦：在色界和无色界中，虽然没有明显的苦苦，但仍然无法摆脱行苦的本质。由于沉迷于禅定，凡夫俗子无法提升自己的功德。品尝过禅定的滋味后，就无法摆脱对禅定滋味的执着。因此，他们会因为失去禅定而死亡。特别是，居住在那里的凡夫俗子，当过去的业力耗尽时，会再次转生到欲界。以前依靠世间的禅定，虽然在禅定中感到舒适，但却不可靠，就像射向天空的箭一样，当有漏的快乐耗尽时，就会再次堕入恶道。《亲友书》中说：‘即使获得了天界的巨大快乐和梵天的无欲快乐，最终也会变成无间地狱之火的燃料，遭受无间断的痛苦。’
English
Seven days before, the suffering of death becomes intense and prolonged. At that time, one's own goddess and retinue also abandon oneself and go to other deities, which increases suffering and unease. In particular, although attached to the glory and desires of the gods, one knows that one will be separated uncontrollably. After death, being reborn as a god is only a possibility, and the chances of being reborn as a human are few. In most cases, one will be reborn in the lower realms, and must endure that unbearable suffering for a long time, knowing that one will fall into unbearable suffering. It is said in the 'Friendly Epistle': 'When falling from the realm of the gods, the great suffering that arises cannot be compared to even one-sixteenth of the suffering of hell beings.' Also, as it says in the 'Friendly Epistle': 'Even Indra (Śakra, Śakra, Lord of the Gods) who has become an object of worship for the world, will fall to the earth again due to karma. Even if one becomes a Chakravartin, one will become a slave again in samsara.' That's how it is. Furthermore, when seeing the enjoyment of the gods with great merit, the gods with little merit will feel depressed and inferior. The powerful gods will expel the weak gods from their abodes, especially the Four Great Kings and the Thirty-three Gods, who fight and quarrel with the Asuras, and suffer intense pain from their bodies being cut, slashed, and killed by swords. Second, contemplating the suffering of the upper realms: In the Form and Formless realms, although there is no manifest suffering of suffering, one still cannot escape the nature of the suffering of conditioning. Because of being intoxicated by samadhi, ordinary beings cannot improve their merits. Having tasted the taste of samadhi, they cannot escape their attachment to the taste of samadhi. Therefore, they will die from losing their samadhi. In particular, the ordinary beings who dwell there will take rebirth in the desire realm again when their past karma is exhausted. Having previously relied on worldly samadhi, although they feel comfortable in samadhi, it is unreliable, like an arrow shot into the sky, when the force of conditioned happiness is exhausted, they will fall into the lower realms again. It is said in the 'Friendly Epistle': 'Even after obtaining the great happiness of the heavenly realms and the desireless happiness of Brahma, one will eventually become fuel for the fire of Avici hell, suffering continuous pain.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ལོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་མེ་ཆེ་ཆུང་ཅི་ཡིན་ཡང་ཚ་བ་ལས་མ་འདས་པ་ལྟར། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་འདི་མཐོ་དམའ་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་ཏེ། གནས་གང་དུ་གནས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས། གྲོགས་སུ་དང་འགྲོགས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གྲོགས། ལོངས་གང་ལ་སྤྱད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་མ་འདས་ཏེ། རྒྱུད་བླ་ལས། མི་གཙང་བ་ལ་དྲི་ཞིམ་མེད་བཞིན་འགྲོ་ལྔ་དག་ན་བདེ་བ་མེད། །དེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་རྟག་ཏུ་མི་མཚོན་རྒྱ་ཚྭ་ལ་སོགས་རེག་སྐྱེས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་བསམ་པ་ནི། སྤྱིར་འཁོར་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི། ལྷ་དང་མི། འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ 40-14-18a ཚོགས་ཀྱང་བསམ་པ་མི་དགེ་བས་ཟིན་པ་སྦྱོར་བ་སྡིག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ངན་སོང་གསུམ་དང་། མཐོ་རིས་ཀྱི་བཀྲེན་ཕོངས་ཅན་དང་། ལུས་ནད་དང་། སེམས་མྱ་ངན་གྱིས་ཟིན་པ་སོགས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ། ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། དཔེར་ན་རྨ་ཁར་དུག་བཏབ་པ་བཞིན་ཚ་གྲང་བཀྲེས་སྐོམ་སོགས་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོར་ངན་སོང་གསུམ་ནའོ། །གཉིས་པ་ནི། དཔེར་ན་གྲང་བའི་ཚེ་མེ་ལ་བརྟེན་པ་བཞིན། ཚེ་དང་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་མཐའ་ན་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཚུན་ཆད་དེ། ཚོར་བ་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ་གཙོ་བོར་མི་དང་འདོད་པའི་ལྷ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དཔེར་ན་སྐོམ་ནད་ཅན་ལན་ཚྭའི་ཆུ་འཐུང་བ་བཞིན། སྡུག་བསྔལ་དེ་གཉིས་ཀའི་གཞི་འདུ་བྱེད་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཙམ་འདི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྐྱེད་གཞི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལས་སྐྱེ་རྒ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རིམ་ཅན་དུ་འབྱུང་ཞིང་། འདི་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཁོ་ན་དང་ལྡན་པའི་ཚེ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནའི་མིང་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོར་བསམ་གཏན་བཞི་ནའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་ལས། ཚོར་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེས་ན་ཐམས་ཅད་སྡུག་ 40-14-18b བསྔལ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པའང་དེ་ལ་དགོངས་པའོ། །འདི་ལས་མ་ཐར་ན་གཞན་གཉིས་ལས་ཐར་བ་མེད་དེ་ཤིང་སྡོང་གི་རྩ་བ་མ་བཅད་ན་ལོ་འདབ་བཅད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༄། །ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ། བཞི་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ་ནི། ལས་འབྲས་སྤྱིར་བསམ་པ། བྱེ་བྲག་ཏུ་བསམ་པ། བདེན་བཞིས་འགག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་སྤྱིར་བསམ་པ་ནི། མདོ་ལས། ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས། དགེ་བའི་ལས་
Chinese
如是说。因此，无论火的大小，都不会超出热的范围。同样，三界轮回，无论生于高处还是低处，都不会超出痛苦的本质。无论身处何地，都是痛苦之所；无论与谁为伴，都是痛苦之友；无论享用何物，都不会超出痛苦的享受。《宝性论》中说：‘不净之物无有香味，五趣之中亦无安乐。其痛苦无法衡量，如海盐等触所生之苦。’应如是理解。第三，思维三种痛苦的自性：总的来说，轮回的痛苦有因和果两种。第一种是：天人和人，拥有圆满的眷属和受用，却被不善的念头所控制，行为用于罪恶之事。第二种是：三恶道众生，以及天界的贫困者，身体被疾病所困扰，内心充满忧愁等等。痛苦如果概括来说，有三种：痛苦之苦、变异之苦、遍行之苦。第一种，例如在伤口上涂毒药，感受到的寒热、饥渴等一切痛苦，主要存在于三恶道中。第二种，例如寒冷时依靠火，寿命和受用等，乃至禅定的安乐，感受到的所有快乐，主要存在于人界和欲界天人中。第三种，例如患有口渴病的人饮用咸水，这两种痛苦的根源是取受蕴，仅仅是取受蕴就是一切痛苦的生起之处，从这里依次产生生老等一切痛苦。当它只具有舍受时，就只有遍行之苦的名号，主要存在于四禅天中。因此，经中说：‘无论感受是什么，一切都是痛苦。’也是这个意思。如果不能从中解脱，就无法从其他两种痛苦中解脱，就像不砍断树的根，砍断树叶是不够的一样。 第四，思维业果：思维业果总的方面，思维业果细致的方面，用四谛来概括。第一，总的方面：经中说：‘有情众生的业，百千劫也不会消失。聚合时机成熟时，自然会成熟为果报。’因此，善业
English
As it is said. Therefore, no matter how big or small the fire is, it does not exceed the nature of heat. Similarly, no matter where one is born in the three realms of samsara, whether high or low, it does not exceed the nature of suffering. Wherever one stays, it is a place of suffering; whoever one associates with, is a friend of suffering; whatever one enjoys, it does not exceed the enjoyment of suffering. As it says in the Uttaratantra: 'Just as there is no fragrance in impure things, there is no happiness in the five realms of existence. Its suffering is always immeasurable, like the suffering arising from the touch of sea salt and so on.' It should be understood as such. Third, contemplating the nature of the three sufferings: In general, suffering in samsara has two aspects: cause and effect. The first is: gods and humans, with perfect retinues and enjoyments, but controlled by unwholesome thoughts, using actions for sinful deeds. The second is: the three lower realms, and the impoverished in the higher realms, bodies afflicted with illness, and minds filled with sorrow, and so on. These sufferings, in summary, are of three types: the suffering of suffering, the suffering of change, and the pervasive suffering of conditioning. The first is: for example, like applying poison to a wound, all painful sensations such as heat, cold, hunger, and thirst, mainly exist in the three lower realms. The second is: for example, like relying on fire when it is cold, life and enjoyments, even up to the bliss of meditative absorption, all pleasant sensations, mainly exist in humans and desire realm gods. The third is: for example, like a person with thirst drinking salty water, the basis of these two sufferings is the aggregates of conditioning, just the aggregates of taking is the source of all suffering, from which all sufferings such as birth and aging arise sequentially. When it only possesses neutral feeling, it only has the name of the pervasive suffering of conditioning, mainly existing in the four meditative absorptions. Therefore, the sutra says: 'Whatever feeling there is, all of it is suffering.' This is also what it means. If one cannot be liberated from this, one cannot be liberated from the other two, just as cutting the leaves of a tree is not enough if the root of the tree is not cut. Fourth, contemplating the law of cause and effect: contemplating the general aspect of the law of cause and effect, contemplating the specific aspect, summarizing with the Four Noble Truths. First, the general aspect: The sutra says: 'The actions of sentient beings will not be wasted even for hundreds of kalpas. When the accumulation and time are ripe, it will naturally ripen into fruition.' Therefore, virtuous actions --------------------------------------------------------------------------------