Tibetan
大寶伏藏TD1560ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བཤད་རིན་ཆེན་ཐེམ་སྐས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །སྤྱི་ཡི་ཡན་ལག །སྔོན་འགྲོ། 40-14-1a ༄༅། །ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བཤད་རིན་ཆེན་ཐེམ་སྐས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །སྤྱི་ཡི་ཡན་ལག །སྔོན་འགྲོ། ༄། །དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བསམ་པ། ༄༅། །ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བཤད་རིན་ཆེན་ཐེམ་སྐས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 40-14-1b ཨོཾ་སྭསྟི། ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བཤད་རིན་ཆེན་ཐེམ་སྐས་ཞེས་བྱ་བ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདེ་ཆེན་ཞི་བའི་དབྱིངས་ལས་མི་གཡོ་ཡང་། །སྣ་ཚོགས་སྒྱུ་མའི་རོལ་གར་མཐའ་ཡས་པས། །ཕན་བདེའི་དངོས་ཀུན་སྩོལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཅན། །མཆོག་གསུམ་ངོ་བོ་བླ་མར་ཕྱག་བགྱི་འོ། །སྲིད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཉམ་ངའི་གཡང་ས་ལས། །རྣམ་གྲོལ་ཐར་པ་མཆོག་གི་གྲོང་ཁྱེར་དུ། །སྐལ་བཟང་མྱུར་བདེར་འཇུག་པ་རིན་ཆེན་གྱི། །ཐེམ་སྐས་ལམ་གྱི་རིམ་པ་འདིར་གསལ་བྱ། །དེ་ཡང་སྤྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་གནས་པ་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ། བློ་དམན་ཐོས་བསམ་རིམ་འཇུག་གི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བློ་རབ་མོས་གུས་ཐོད་རྒལ་གྱི་ལམ་ནས་འཇུག་པའི་ཚུལ་གཉིས་ནི་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པ་གཉིས་ཀའི་ཚུལ་ལ་ཡོད་ཅིང་། དེ་ལས་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མ་ཆགས་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གཉེར་གསུམ་གྱི་བློ་སྐྱེ་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ་དང་། དེ་ཉིད་མི་རྟག་པར་བསམ་པ་ལས་ཚེ་འདིའི་ཆགས་ཞེན་གྲོལ་ནས་ཕྱི་མ་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་བཅོས་མིན་དུ་སྐྱེའོ། །གཉིས་པ་ནི། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པས་ 40-14-2a འཁོར་བའི་ཆགས་ཞེན་བྲལ་ནས་རང་ཉིད་ཐར་པའི་ལམ་ངེས་ལེགས་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་རྣལ་མ་སྐྱེའོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས་རང་དོན་གྱི་ཆགས་ཞེན་བྲལ་ནས་གཞན་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བློ་བཅོས་མིན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་བློ་རིགས་དེ་ཤེས་པ་འགྱུར་ཐུབ་པ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ལ། འདི་གསུམ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ན། ལྷ་སྒོམ་སྔགས་བཟླ་སོགས་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་གར་འགྲོའི་གཏད་སོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བསམ་པ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསམ་པ། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ་དང་བཞིའོ། །དང་པོ་ལ་དལ་འབྱོར་ངོས་གཟུང་བ། དེ་ཉིད་རྙེད་དཀའ་ཚུལ། དེ་དོན་ཆེ་བ་བསམ་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ནི། བཟོད་པར་དཀའ་
Chinese
大宝伏藏TD1560共同前行法门开示名为《珍宝阶梯》之仪轨。 共同支分，前行。 思维修习暇满难得。 大宝伏藏TD1560共同前行法门开示名为《珍宝阶梯》之仪轨。 嗡 索斯帝！共同前行法门开示名为《珍宝阶梯》。 向诸佛及菩萨众顶礼！ 大乐寂静之法界，虽不动摇。 然种种幻化之舞无边际。 赐予利乐诸事之事业者。 皈依上师，其为三宝之本体。 从轮回险峻之悬崖峭壁。 至解脱涅槃之殊胜城市。 幸运者迅速安乐进入之珍宝。 在此阐明阶梯道之次第。 总而言之，一切有情之心性，自始本具佛性，为了显现此佛性，可分为两种方式：一是藉由渐进的闻思修之道的钝根者；二是藉由具足信心的顿超道的利根者。此二者皆为显宗与密宗所共有。若依前者而言，应依不执着三法而生起希求三义之心。首先，思维暇满难得及人身无常，从而解脱对今生的执着，并生起希求来世增上生果位的无伪之心。其次，思维轮回之痛苦及业果法则，从而断除对轮回的贪执，并生起寻求自身解脱道的真实之心。最后，修习慈悲心与菩提心，从而断除自利之心，并生起为利他而欲证得菩提的无伪之心。如是，在尚未生起三士道之心之前，应不断修习，此乃一切佛法的根本。若未生起此三心，则无论修习本尊、持诵咒语等，皆无可靠的归宿。 如是，应知如何修持之次第：思维暇满难得、思维死亡无常、思维轮回过患、思维业果法则，此为四法。首先，暇满之体性，思维其难得性，思维其意义重大，此三者之首为：难以忍受。
English
The Great Treasure of the Dharma, TD1560, A Teaching on the Common Preliminaries, Called 'The Jewel Staircase'. General Branch, Preliminaries. Reflecting on the Difficulty of Finding Leisure and Opportunity. The Great Treasure of the Dharma, TD1560, A Teaching on the Common Preliminaries, Called 'The Jewel Staircase'. Om Svasti! A Teaching on the Common Preliminaries, Called 'The Jewel Staircase'. Homage to all Buddhas and Bodhisattvas! From the sphere of great bliss and peace, unmoving, Yet with endless displays of various magical dances, Bestowing all things beneficial and happy through your activity, I pay homage to the Lama, the essence of the Three Jewels. From the perilous precipice of the city of existence, To the supreme city of liberation and freedom, For the fortunate to swiftly and easily enter, the precious Staircase, I will clarify the stages of the path. In general, the mind-essence of all sentient beings has been enlightened from the very beginning. To manifest this, there are two approaches: relying on the path of gradual learning through study and reflection for those of lesser intellect, and entering through the path of sudden breakthrough with devotion for those of sharp intellect. Both of these approaches exist in both the Sutra and Tantra teachings. According to the first approach, one must rely on the three non-attachments to generate the mind of pursuing the three aims. First, by contemplating the difficulty of finding leisure and opportunity and the impermanence of life, one is freed from attachment to this life and genuinely generates the mind of pursuing the happiness of higher realms in the future. Second, by contemplating the suffering of samsara and the law of karma, one is freed from attachment to samsara and genuinely generates the mind of definitely seeking one's own path to liberation. Third, by cultivating loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment, one is freed from attachment to self-interest and genuinely generates the mind of wanting to attain enlightenment for the sake of others. If one does not develop these three types of minds of the three types of persons, then no matter how much one meditates on deities or recites mantras, there is no reliable refuge to go to. Therefore, one should understand how to practice in the following order: contemplating the difficulty of finding leisure and opportunity, contemplating death and impermanence, contemplating the faults of samsara, and contemplating the law of karma. The first of these is to identify leisure and opportunity, how difficult it is to find, and how great its meaning is. The first of these three is: difficult to endure. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
བའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་འཁོར་བ་འདིར་མི་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ལ་འབད་དགོས་ཤིང་། དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཡང་དལ་འབྱོར་གྱི་ལུས་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ད་ལན་ཙམ་མ་གཏོགས་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བས། ད་རེས་འདི་ལ་སྙིང་པོ་ལོན་པ་ཞིག་ཅི་ནས་ཀྱང་བྱེད་དགོས་སྙམ་པའི་འདུན་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱ་ཞིང་། དེ་ཡང་། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་དུ། དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་ 40-14-2b དང་། །ཀླ་ཀློ་ཚེ་རིང་ལྷ་དང་ནི། །ལོག་ལྟ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྟོངས་པ། །ལྐུགས་པ་འདི་དག་མི་ཁོམ་བརྒྱད། །ཅེས་པ་ལྟར། ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེས་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་དོས་དྲག་ཅིང་ལུས་རྟེན་ཤིན་ཏུ་ངན་པས་ཆོས་མི་ཁོམ། འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ནི་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པས་གཡེངས་ཤིང་སྐྱོ་ཤས་ཆུང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་ཕལ་ཆེར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྟག་ཏུ་མྱོས་པས་ཆོས་མི་ཁོམ། སངས་རྒྱས་མ་བྱོན་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྟོངས་པའི་སར་སྐྱེས་པའམ། བྱོན་ཡང་ཆོས་མ་དར་བའི་ས་ཕྱོགས་མཐའ་འཁོབ་ཀླ་ཀློར་སྐྱེས་པ་དང་། ཆོས་དར་བའི་སར་སྐྱེས་ཀྱང་ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་ལས་འབྲས་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མེད་པར་འཛིན་པའི་ལོག་ལྟ་ཅན་དང་། ཀླེན་ལྐུགས་སུ་གྱུར་ནས་བླང་དོར་གྱི་གནས་གང་ཡང་མི་གོ་བས་འཇུག་ལྡོག་གི་བསམ་པ་མེད་པར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་མི་ཁོམ་པའི་གནས་བརྒྱད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ངན་སོང་གསུམ་དང་ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་ནི་མི་མ་ཡིན་པའི་མི་ཁོམ་པ་དང་། གཞན་བཞི་ནི་མིའི་མི་ཁོམ་པ་ཡིན་ནོ། །མི་ཁོམ་པའི་ལྷ་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ལྷ་ཉིད་ལ་ངོས་འཛིན་འཐད་པར་ཡང་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་མི་ཁོམ་པའི་གནས་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་ནི་དལ་བ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དལ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བགྱི། བཀའ་བསྩལ་པ། སེམས་རྣམ་ 40-14-3a པར་རྟོག་པས་དབྱེན་བཅོས་ཏེ་གཡེང་བ་ནི་བྲེལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞི་ནས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ནི་དལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དང་། སྡུད་པར། མི་ཁོམ་བརྒྱད་སྤངས་དེ་ཡིས་དལ་བ་རྟག་ཏུ་རྙེད། །ཅེས་གསུངས་པའོ། །འབྱོར་བའི་ཆོས་བཅུ་ལས་རང་འབྱོར་ལྔ་ནི། །མི་ཉིད་དབུས་སྐྱེས་དབང་པོ་ཚང་། །ལས་མཐའ་མ་ལོག་གནས་ལ་དད། །ཅེས་པས། དེ་ལ་བདག་གིས་སྤྱིར་མི་ལུས་ཐོབ། སྒོས་ཡུལ་དབུས་ཆོས་དར་བའི་སར་སྐྱེས། དབང་པོ་སྒོ་ལྔ་སོགས་ཚང་བས་བླང་དོར་ཤེས་སུ་རུང་། མཚམས་མེད་པའི་ལས་བྱས་སམ་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་མ་ཡིན་པ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དཀར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་གནས་འདུལ་བ་ལ་དད་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ལ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ཙམ་འདུག་སྟེ། ལྔ་པོ་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་ཤིང་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཆ་རྐྱེ
Chinese
我们必须努力避免在充满痛苦的轮回中重生。而实现这一目标的所依，正是这暇满人身。因为除了现在这一次，它极其难以获得。所以，我们必须下定决心，无论如何都要在此生中获得实义。对此，《八千颂大疏》中说：‘地狱饿鬼与旁生，边鄙长寿天及邪见者，佛不降临及喑哑，此为无暇之八处。’如是，若转生于三恶道，则痛苦剧烈，身体极其恶劣，故无暇修法。欲界诸天耽著欲妙，少有厌离。色界与无色界之天人，大多沉醉于禅定，故无暇修法。生于无佛出世之世界，或生于佛虽出世而佛法未弘扬之边鄙地区，或生于佛法兴盛之地，却持断灭见，不信前后世、业果及三宝者，以及变得愚笨喑哑，对于应取应舍之处一无所知，无法进行取舍思考者，皆是八种无暇之处。其中，三恶道与长寿天属于非人之无暇，其余四种属于人之无暇。也有说法认为，无暇之天即是无想天。 如是，远离八种无暇之处即是暇满。如《虚空藏经》云：‘菩萨虚空藏请问：世尊，何为暇满？佛告之：心随分别而散乱，是为散乱，心离分别而安住自性，是为暇满。’又如《摄颂》云：‘离八无暇即是常得暇满。’ 十种圆满中的五种自圆满是：‘得人身，生于中土，诸根具足，业际无颠倒，信处生信心。’即，我已获得总的人身，尤其生于佛法兴盛的中土。五根等诸根具足，故能知取舍。未造或教唆他人造作五无间罪。对世间和出世间的一切善法生起之处——律藏生起信心，即对佛陀的教言具有信心。仅仅具备这些。这五者由自身所具足，是修法的顺缘。
English
We must strive to avoid being reborn in this cycle of suffering. And the basis for achieving this is precisely this leisure and fortune body. Because other than this time, it is extremely difficult to obtain. Therefore, we must resolve to gain the essence in this life no matter what. Regarding this, the Great Commentary on the Eight Thousand Verses says: 'Hell beings, hungry ghosts, and animals, barbarians, long-lived gods, and those with wrong views, those devoid of Buddhas, and the mute—these are the eight unfree states.' Thus, if reborn in the three lower realms, suffering is intense and the physical basis is extremely poor, so there is no opportunity for Dharma. The gods of the desire realm are distracted by attachment to desirable objects and have little renunciation. Most of the gods of the form and formless realms are constantly intoxicated by samadhi, so there is no opportunity for Dharma. Being born in a world where Buddhas have not appeared, or in a remote barbarian land where the Dharma has not spread even if a Buddha has appeared, or being born in a place where the Dharma has spread but holding wrong views that deny past and future lives, karma and its effects, and the Three Jewels, and becoming foolish and mute, not understanding what to accept and reject, and being born without the thought of engaging or disengaging—these are the eight unfree states. Among these, the three lower realms and the long-lived gods are non-human unfree states, and the other four are human unfree states. It is also said that the unfree god is identified with the god of non-perception. Thus, being free from the eight unfree states is leisure and fortune. As the Akashagarbha Sutra says: 'Bodhisattva Akashagarbha asked: Bhagavan, how should leisure and fortune be viewed? The Buddha replied: The mind wandering due to various thoughts is called busyness. The mind pacified from various thoughts and abiding in its own nature is called leisure and fortune.' And as the Compendium says: 'Abandoning the eight unfree states, one always obtains leisure and fortune.' The five personal fortunes among the ten fortunes are: 'Being human, born in the central land, having complete faculties, not having reversed karma, and having faith in the place of faith.' That is, I have obtained a general human body, especially born in the central land where the Dharma is flourishing. Having complete faculties such as the five senses, I can know what to accept and reject. Not having committed or caused others to commit the five heinous crimes. Having faith in the Vinaya, the source of all white dharmas of the world and beyond, that is, having faith in the Buddha's teachings. Just possessing these. These five are gathered by oneself and are conducive to practicing the Dharma. --------------------------------------------------------------------------------