Tibetan
ྒ་ལ་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་ཨོ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་སོགས་ནས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་དང་བི་མ་ལ་སོགས་ཀྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བཀོད་པས་བླངས་ནས་བསྒྱུར་བས་རྒྱ་གར་དུ་པཎ་གྲུབ་ཡོངས་ 40-10-14b ལ་མ་གྲགས་པ་མང་པོ་ཞིག་ཀྱང་བོད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྐལ་པར་བྱོན། འགྱུར་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ལོ་ཙཱ་རྣམས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་པས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པས་གོ་སླ་དབྱིངས་འཇལ་བ་ལ་རླབས་ཆེ། ཕྱིས་ལོ་ཙཱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་བསྒྱུར་མ་ནུས་པ་རྒྱ་དཔེའི་གོ་རིམ་ལྟར་སྒྲ་འགྱུར་བྱས་པས་ཚིག་བསྒྲིམས་པ་ལ་གོ་དཀའ། དབྱིངས་འཇལ་བ་ལ་རླབས་ཆུང་བ་ལྟར་སྣང་བས་མི་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། ཁྱད་པར་དེ་ལྡན་གྱི་གསང་སྔགས་རྙིང་མ་དེའང་། རིང་བརྒྱུད་བཀའ་མ། ཉེ་བརྒྱུད་གཏེར་མ། ཟབ་མོ་དག་སྣང་སྟེ། བརྒྱུད་པའི་བཀའ་སྲོལ་གསུམ་དུ་གནས་ཤིང་། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་སྤྱིའི་ལུས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན། རྒྱུད་སྡེ་དང་། སྒྲུབ་སྡེ་གཉིས་སུ་འདུས་པ་ལས། དེའི་དང་པོ་རྒྱུད་སྡེ་ལའང་གསུམ་སྟེ་རྒྱུད་མ་ཧཱ་ཡོ་ག །ལུང་ཨ་ནུ་ཡོ་ག །མན་ངག་ཨ་ཏི་ཡོ་གའོ། །དེ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ལ། ལྷ་རྗེ་ཟུར་ཆུང་བའི་ཞལ་ནས། རིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་སྣང་བ་མ་ཧཱ། རང་རིག་རྩལ་དུ་སྣང་བ་ཨ་ནུ། རིག་པ་རང་སྣང་ཨ་ཏིའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་རྟོགས་པས། ཐབས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་གཙོ་བོར་བརྟེན་ 40-10-15a པ་རྒྱུད་མ་ཧཱ་ཡོ་ག །ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྩལ་དུ་རྟོགས་པས། ཤེས་རབ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གཙོ་བོར་བརྟེན་པ་ལུང་ཨ་ནུ་ཡོ་ག །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་བར་རྟོགས་པས། ཡེ་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་སྤང་བླང་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ལྟ་བ་ལ་གཙོ་བོར་བརྟེན་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཨ་ཏི་ཡོ་གའོ།། །། ༄། །རྒྱུད་མ་ཧཱ་ཡོ་ག སྒྱུ་འཕྲུལ་ཞི་ཁྲོ་ལ་མཚོན་ན། དེ་ལས་འདིར་རྒྱུད་མ་ཧཱ་ཡོ་ག །དེ་ལའང་བསྐྱེད་རིམ་ཐབས་ཀྱི་ཆ་དང་། རྫོགས་རིམ་རླུང་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་གསལ་སྟོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་མ་ཧཱའི་མ་ཧཱ་སྟེ་ཕ་རྒྱུད་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྤྲོས་པ་ཤས་ཆུང་ཞིང་ཤེས་རབ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཁམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐིག་ལེ་གཙོ་བོར་བྱེད་པས་བདེ་སྟོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་མ་ཧཱའི་ཨ་ནུ་སྟེ་མ་རྒྱུད་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་དང་དཔལ་ཡང་དག་ལ་སོགས་པ་དང་། བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་དུ་འཇུག་ཅིང་། དེའང་རྫོགས་རིམ་རྩ་ཐིག་རླུང་གསུམ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་གསལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤ
Chinese
此外，来自噶拉（Ga la，地名）、西方邬金（Ogyen，古印度地名，莲花生大师的出生地）等地的大师，如莲花生（Padma，指莲花生大师）和毗玛拉（Vimala，指毗玛拉米扎，古印度大师）等，以神通变化迎请并翻译了许多在印度不为人知的班智达和成就者，这成为西藏的福报。早期的译师都是化身，因此能够如实地确定经文的意义，易于理解，对衡量心性（dbyings）大有裨益。后来的译师们无法翻译出经文的真实含义，只是按照梵文的顺序进行语音翻译，虽然文字精炼，但难以理解，对衡量心性（dbyings）的帮助不大，这两种翻译方式有所不同。特别值得一提的是，具有这些特点的宁玛派密法，分为远传经教传承（Ring-brgyud bka'-ma）、近传伏藏传承（Nye-brgyud gter-ma）和甚深净相传承（Zab-mo dag-snang）三种传承方式。如果从总体上划分这些传承的所诠释和能诠释的内容，可以归纳为经部（rgyud sde）和修部（sgrub sde）两大类。其中，经部又分为三类：嘛哈瑜伽（ma ha yo ga）、阿努瑜伽（a nu yo ga）和阿底瑜伽（a ti yo ga）。关于这三者的区别，拉杰·祖琼（Lha rje zur chung）曾说：‘显现为明觉神变的是嘛哈瑜伽，显现为自明本性的是阿努瑜伽，明觉自显的是阿底瑜伽。’ 这段话的含义是：通达一切法皆为心性空明无二的神变，主要依赖于生起次第的方便和行持的是嘛哈瑜伽；通达一切法皆为心性法界与智慧无二的本性，主要依赖于圆满次第的智慧和禅定的是阿努瑜伽；通达一切法皆为本初无生灭的自生智慧自显现，从而以无取舍、无希冀的解脱之法，主要依赖于见地的是大圆满阿底瑜伽。 嘛哈瑜伽的续部，以幻化寂怒（sgyu 'phrul zhi khro）为例，其中嘛哈瑜伽，又分为嘛哈之嘛哈（ma ha'i ma ha），即父续，如《密集金刚》（gsang ba 'dus pa）等，以生起次第的方便为主，以圆满次第的风为主，以明空无分别的方式修持；以及嘛哈之阿努（ma ha'i a nu），即母续，如《佛陀平等和合》（sangs rgyas mnyam sbyor）和《吉祥真实》（dpal yang dag）等，生起次第的行持较少，以圆满次第的界、菩提心、明点为主，以乐空无分别的方式修持；以及生起次第和圆满次第双运，即从圆满次第的脉、明点、风三者产生的乐明无分别的智慧。
English
Furthermore, great masters from places like Ga la (a place name) and western Ogyen (Ogyen, an ancient Indian place name, the birthplace of Guru Rinpoche), such as Padma (referring to Padmasambhava) and Vimala (referring to Vimalamitra, an ancient Indian master), through miraculous manifestations, invited and translated many pandits and siddhas who were unknown in India, which became the fortune of Tibet. The early translators were all emanations, so they were able to accurately determine the meaning of the scriptures, making them easy to understand and greatly beneficial for measuring the nature of mind (dbyings). Later translators were unable to translate the true meaning of the scriptures, but only translated the sounds according to the order of the Sanskrit texts. Although the words were refined, they were difficult to understand and did not help much in measuring the nature of mind (dbyings). These two translation methods are different. In particular, the Nyingma secret teachings with these characteristics are divided into three transmission methods: the Long Transmission of the Oral Teachings (Ring-brgyud bka'-ma), the Close Transmission of the Treasure Teachings (Nye-brgyud gter-ma), and the Profound Pure Vision Transmission (Zab-mo dag-snang). If we divide the content of these transmissions into what is to be explained and what can be explained, they can be summarized into two categories: the Scripture Section (rgyud sde) and the Practice Section (sgrub sde). Among them, the Scripture Section is further divided into three categories: Maha Yoga, Anu Yoga, and Ati Yoga. Regarding the differences between these three, Lhaje Zurchen said: 'What appears as the miraculous transformation of awareness is Maha Yoga, what appears as the self-luminous nature of awareness is Anu Yoga, and what is self-manifesting awareness is Ati Yoga.' The meaning of this passage is: Understanding that all phenomena are the miraculous transformation of the inseparability of emptiness and clarity of mind, and mainly relying on the skillful means and conduct of the generation stage is Maha Yoga; understanding that all phenomena are the nature of the inseparability of the realm of mind and wisdom, and mainly relying on the wisdom and samadhi of the completion stage is Anu Yoga; understanding that all phenomena are the self-manifestation of self-born wisdom that is originally without arising or ceasing, and thus relying on the view of liberation through non-grasping and non-hoping is the Great Perfection Ati Yoga. The tantras of Maha Yoga, taking the Wrathful and Peaceful Deities of Illusion (sgyu 'phrul zhi khro) as an example, among them, Maha Yoga is further divided into Maha of Maha (ma ha'i ma ha), which is the Father Tantra, such as the Guhyasamaja Tantra (gsang ba 'dus pa), which mainly relies on the skillful means of the generation stage and the wind of the completion stage, and practices in the way of clarity and emptiness without conceptualization; and Maha of Anu (ma ha'i a nu), which is the Mother Tantra, such as the Buddha Samayogatantra (sangs rgyas mnyam sbyor) and the Glorious Truthful One (dpal yang dag), which has less practice in the generation stage, and mainly relies on the elements, bodhicitta, and bindu of the completion stage, and practices in the way of bliss and emptiness without conceptualization; and the union of the generation stage and the completion stage, which is the wisdom of bliss, clarity, and non-conceptualization arising from the channels, bindus, and winds of the completion stage. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ེས་དང་། ཁྱད་པར་འོད་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལ་ 40-10-15b གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་མ་ཧཱའི་ཨ་ཏི་སྟེ་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས། འདིར་སྔ་འགྱུར་བཀའ་མའི་སྲོལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ཞི་བའམ། ཁྲོ་བོའི། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན། དེ་ལའང་ཐོག་མར་ངེས་ཤེས་འདྲེན་པ་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། བཤད་རྒྱུད་རྒྱ་མཚོ་ལས། རྒྱལ་བ་སེམས་དཔའ་རྣལ་འབྱོར་པ། །དགོངས་པ་རིག་པ་རྣ་བར་བརྒྱུད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞིའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྟོན་པ་རིགས་དྲུག་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་འོག་མིན་ཆེན་པོའི་གནས་སུ། འཆད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ཡང་རྣམ་པར་སྣང་བར་མཛད་ནས། རྡོ་རྗེ་གསང་བ་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འཁོར་རྣམས་ལ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་དགོངས་བརྡའི་གསུང་གིས། དུས་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོར་སྟོན་པ་ནི་རྒྱལ་བ་དགོངས་བརྒྱུད་དོ། །རྒྱལ་སྲས་སེམས་དཔའི་འཁོར་གྱི་ནང་ནས་རིགས་གསུམ་མགོན་པོས་ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་གནས་སུ་བཤད་ནས་དར་བ་དང་། ཐུབ་པའི་དབང་པོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ན། ལངྐའི་ཡུལ་ཏེ་སིང་ག་ལའི་གླིང་གི་རི་བོ་མ་ལ་ཡའམ་དེང་སང་སུ་མ་ན་ 40-10-16a ཀུ་ཊའི་རི་ཞེས་གྲགས་པའི་རྩེ་མོར་གསང་བདག་གིས། དམ་པའི་རིགས་ཅན་དྲྭ་མ་ལྔ་ལ་བཤད་པ་རྣམས་ནི་རིག་འཛིན་བརྡ་བརྒྱུད་དོ། །དེ་ནས་གང་ཟག་སྙན་བརྒྱུད་ནི། གསང་བདག་གིས་རིགས་ཅན་ལྔ་ལ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ཟ་ཧོར་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཛཿལ་རྨི་ལྟས་ངོ་མཚར་བ་བདུན་རྨིས་ཤིང་དེའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་ཇི་སྐད་དུ། ང་ནི་འདི་ནས་མི་སྣང་ནས། །ལོ་ནི་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་ན། །ལྷ་གནས་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་ཡི། །བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་དམ་པ་ཞིག །འཛམ་གླིང་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་མཚམས་ཀྱི། །རྒྱལ་པོ་ཛཿཞེས་བྱ་བ་ལ། །བསོད་ནམས་ཆེན་པོའི་མཐུས་སྣང་བའི། །གསང་བའི་བདག་པོས་སྣང་བར་འགྱུར། །ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕོ་བྲང་གི་ཁང་ཐོག་ཏུ་ཏནྟྲ་ཆེན་པོ་སྡེ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་གླེགས་བམ་ཆར་དུ་བབས་ཤིང་། རྒྱལ་པོ་ཛཿནས་ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛཿ ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི། སིཾ་ཧ་རཱ་ཛཿ ཨུ་པ་རཱ་ཛཿ སྲས་མོ་གོ་མ་དེ་བཱི་རྣམས་ལས་བརྒྱུད་དེ། ཐམས་ཅད་ཚོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་ཉེ་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་རང་གི་ཚོམ་བུ་དང་བཅས་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ས་ལ་མངོན་དུ་གཤེགས་པ་ཤ་སྟག་གོ །སྲས་མོས་སྒེག་པ་རྡོ་རྗེ་དང་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བ། དེ་གཉིས་ཀས་པཎ་ཆེན་བི་མ་ལ་མི་ཏྲ། 40-10-16b དེས་བོད་དུ་ལོ་ཙཱ་བ་རྨ་གཉགས་གཉིས། རྨ་རིན་
Chinese
特别是将光明大圆满作为主要修持方式，如无二续幻化网等。此处适逢宁玛传承噶玛巴（藏文：སྔ་འགྱུར་བཀའ་མའི་སྲོལ་），金刚萨埵幻化网寂静或忿怒本尊坛城灌顶之时。首先，若依引导生起定解的上师传承历史而言，如《说续海》（藏文：བཤད་རྒྱུད་རྒྱ་མཚོ་）所说：‘诸佛菩萨瑜伽士，密意觉性耳中传。’（藏文：རྒྱལ་བ་སེམས་དཔའ་རྣལ་འབྱོར་པ། །དགོངས་པ་རིག་པ་རྣ་བར་བརྒྱུད། །）共有三种传承方式。第一种是，十方四时一切诸佛之本体，导师六种姓之薄伽梵（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་）吉祥普贤王如来（藏文：དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ），于殊胜之色究竟天（藏文：འོག་མིན་ཆེན་པོའི་གནས་སུ），显现能诠之五如来（藏文：དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ཡང་རྣམ་པར་སྣང་བར་མཛད་ནས），为金刚秘密等殊胜明智眷属，以密意表示之语，恒常不断地宣说续部之王，此为诸佛密意传承（藏文：རྒྱལ་བ་དགོངས་བརྒྱུད་དོ）。菩萨眷属中，三族姓尊于天龙夜叉之处宣说并弘扬。释迦牟尼佛涅槃后二十八年，金刚手菩萨于楞伽国，即锡兰洲之马拉雅山，或今之苏马纳库塔山顶，为具种性之五位补特伽罗宣说，此为持明表示传承（藏文：རིག་འཛིན་བརྡ་བརྒྱུད་དོ）。之后是补特伽罗耳传：金刚手菩萨为五种姓者转法轮之加持力，使萨霍国王渣（藏文：ཛཿ）梦见七种稀有之梦兆，随后如是授记：‘我于此处隐没后，一百一十二年时，于被称为三界天处，将出现正法之精要。赡部洲东方之境，名为渣之国王，以其广大之福德力，秘密主将显现。’（藏文：ང་ནི་འདི་ནས་མི་སྣང་ནས། །ལོ་ནི་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་ན། །ལྷ་གནས་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་ཡི། །བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་དམ་པ་ཞིག །འཛམ་གླིང་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་མཚམས་ཀྱི། །རྒྱལ་པོ་ཛཿཞེས་བྱ་བ་ལ། །བསོད་ནམས་ཆེན་པོའི་མཐུས་སྣང་བའི། །གསང་བའི་བདག་པོས་སྣང་བར་འགྱུར། །）如是，十八部大怛特罗之经函如雨般降临于国王之宫殿顶上。国王渣之后，由咕咕ra渣（藏文：ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛཿ），因陀罗菩提（藏文：ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི），僧ha ra渣（藏文：སིཾ་ཧ་རཱ་ཛཿ），邬巴ra渣（藏文：ཨུ་པ་རཱ་ཛཿ），公主郭玛de哇（藏文：སྲས་མོ་གོ་མ་དེ་བཱི་）等传承。彼等皆依会供之近取因而各自与其眷属一同证得大金刚持之果位。公主又传于瑟嘎ra多杰（藏文：སྒེག་པ་རྡོ་རྗེ་）和阿阇黎佛密（藏文：སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བ），此二者又传于班智达毗玛拉米扎（藏文：པཎ་ཆེན་བི་མ་ལ་མི་ཏྲ）。 毗玛拉米扎又传于藏地之译师玛（藏文：རྨ་）和嘉（藏文：གཉགས་）二人。玛仁
English
Especially taking the Great Luminous Wisdom as the main practice, such as the non-dual tantra of the Magical Net. Here, it is appropriate to initiate into the mandala of the peaceful or wrathful Vajrasattva Magical Net of the Early Translation School of the Kama lineage. First, if we consider the history of the lineage of gurus who lead to definite understanding, as it is said in the 'Ocean of Explanatory Tantras': 'Victorious Buddhas, Bodhisattvas, and Yogis, the intention is transmitted through awareness in the ear.' There are three types of transmission. The first is that the essence of all Buddhas of the ten directions and four times, the teacher of the six lineages, the Bhagavan Glorious Samantabhadra, in the great Akanishta realm, manifests the five Tathagatas who explain, and constantly teaches the king of tantras to the special awareness retinues such as Vajra Secret, with the speech of intentional signs. This is the victorious Buddhas' intentional transmission. Among the Bodhisattva retinues, the three-family protectors taught and propagated in the abodes of gods, nagas, and yakshas. Twenty-eight years after the Buddha Shakyamuni passed away, Vajrapani taught the five types of individuals with good lineage on the summit of Mount Malaya in the country of Lanka, that is, the island of Sinhala, or the mountain now known as Sumana Kuta. This is the vidyadhara symbolic transmission. Then there is the personal oral transmission: due to the blessings of Vajrapani turning the wheel of Dharma for the five lineages, King Ja of Zahor dreamed seven wonderful omens, and subsequently prophesied: 'After I disappear from here, in one hundred and twelve years, in the place known as the three realms of gods, there will appear the essence of the sacred teachings. In the eastern direction of Jambudvipa, a king named Ja, through the power of great merit, the Lord of Secrets will appear.' Thus, volumes of the eighteen great tantras fell like rain on the roof of the king's palace. From King Ja, the lineage passed through Kukuraja, Indrabhuti, Simharaja, Uparaja, and Princess Gomadevi. All of them, relying on the proximate cause of the tsok practice, manifested the state of the great Vajradhara together with their respective retinues. The princess passed it on to Sgegpa Dorje and Acharya Buddhasamgama, and those two passed it on to the great scholar Vimalamitra. Vimalamitra then passed it on to the two translators Ma and Gnyags in Tibet. Ma Rin --------------------------------------------------------------------------------