Tibetan
ཤད་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་ལེགས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐིག་ཐུང་ལ་མོས་ན། ཟུར་ཐིག་གི་ རྗེས་སུ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚད་དང་མཚུངས་པའི་རྩ་ཐིག་བཏབ་ནས། ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཐིག་དྲུག་དང་། ངོས་སུ་ཐིག་བདུན་བཏབ། དེ་ ནས་བྱར་རྗེས་བཙལ་ལ་རྟ་བབས་ཀྱི་ཐིག་ལོགས་སུ་བཏབ་བོ། །དེའི་རྗེས་སུ་བསྐོར་ཐིག་རྣམས་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་མདའ་ཡབ་ཀྱི་ ཐིག་དང་པོར་འདེབས་པ་ནི་གང་ནས་ཀྱང་མ་བཤད་དོ། །དེ་ནས་སྐམ་པའི་ཕྱག་རྒྱས་དབུས་ཀྱི་ཕུར་བུ་ཕྱུང་། ཡེ་ཤེས་པ་ལག་གི་ རྡོ་རྗེ་ལ་ཐིམ་པར་ཡིད་ཀྱིས་མོས། ཐིག་སྐུད་ལ་མཆོད་བསྟོད་བྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལ་གཙང་སར་བཞག་གོ །དེ་ 23-245 ནས་རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཀྱི་འཇུག་པས་ནང་དུ་ཞུགས་ལ། མིག་གཉིས་ལ་ཧི་ལས་བྱུང་བའི་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ། མིག་ འབྲས་ཧཱུཾ་ལས་ཁྲོ་བོའི་རྡོ་རྗེར་གྱུར། ཁྲོ་བོའི་ལྟ་བས་ཐར་པའི་སྒོའི་བར་ཆད་བགེགས་རྣམས་ བཅོམ་པར་གྱུར། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒོའི་གེགས་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་ བགྱིའོ། །སྒོའི་རྩ་ཐིག་དབྱིའོ། ། གསུམ་པ་ནི། རྡུལ་ཚོན་སྣ་ལྔའམ། ལྔ་ལྔ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལག་ལེན་བཞིན་བཤམས་ལ། ཡཀྵེ་མ་མེ་ད་རྣམས་བྲིས། གོང་གི་ ཐིག་སྐུད་བརྐྱང་ཞིང་སྒྲིལ་བའི་སྔགས་དོར་ལ་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་གནས་སུ་རྡུལ་ཚོན་ཞེས་འདོན་པ་སྤོས། རྡུལ་ཚོན་མཐེབ་སྲིན་གྱིས་ མཉེ་བཞིན་དུ། ༀ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་མ་ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། ཞེས་ལན་བདུན་བདུན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། བདེན་ པ་གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས། རྡུལ་མང་ཞིང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་ཆགས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་བདེན་པ་དེས་རྡུལ་ཚོན་རྣམས་འབར་བར་གྱུར་ཅིག ། ཧཱིཿཧཱིཿཧཱིཿཞེས་བཟླས་ཤིང་སྦར་རོ། ། བཞི་པ་ནི། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནུབ་ཕྱོགས་ནས་རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྤྱི་བོར་བཟློག་སྟེ། ༀ་བཛྲ་བེ་ག་ཨ་ ཀྲ་མ་ཧོཿ ཞེས་རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཀྱི་འཇུག་པས་ནང་དུ་ཞུགས་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་དང་པོར་ཕུར་ཁུང་བགང་བར་བྱ་སྟེ། དྲིལ་བུ་ དཀྲོལ་ཞིང་དཀུར་བསྟེན་ལ། །དཀར་སེར་དམར་ལྗང་སྔོ་བའི་རིམ་པས་བཀང་། །དེ་ནས་འདི་ནི་ཆོས་དབྱིངས་དག་པ་ སྟེ། །སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་རབ་སྒྲོལ་བྱེད། །འཇམ་དབྱངས་རྒྱལ་པོ་རང་ཉིད་ནི། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཀུན་གྱིས་གནས། །ཉེས་པ་ཀུན་ལས་རྣམས་གྲོལ་བ། །འཁོར་ལོའི་ནང་དུ་ཡང་ དག་གནས། །ཞེས་བརྗོད་ཅིང་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ལ། མཐར་གཡོན་པའི་མཐེབ་སྲིན་གྱིས། དབང་ལྡན་གྱི་མཚམས་སུ་སྒོ་ཚད་ གཅིག་གི་བར་དུ་རྩིག་
Chinese
如前所述，此處亦善妙轉變。若喜短線，則於角線之後，立與壇城量等之基線。於外立六線，於面立七線。其後尋找鳥跡，於旁立馬落之線。其後作繞線，於此未說首先安立箭桿之線。其後以乾手印拔出中央之橛，以意樂知智慧者融入手中之金剛杵。對線繩作供讚，迎請智慧者降臨，置於淨處。其後以金剛力之進入而入內，於雙眼，以「ཧི་」（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，hīḥ，汉语字面意思）生起之日月，眼珠從「ཧཱུྃ」（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，hūṃ，汉语字面意思）化為忿怒尊之金剛杵。以忿怒尊之眼觀看，摧毀解脫門之障礙魔眾。願解脫與一切智之門的所有障礙皆得清淨。開啟門之基線。 第三，如實陳設五種粉末顏料，或五五二十五種。繪製夜叉母等。捨棄先前拉伸纏繞線繩之咒語，將線繩之處改為念誦粉末顏料。以拇指食指揉捏粉末顏料，念誦「ༀ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་མ་ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ།」（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，oṃ vajracitra samaya mati krama hūṃ，汉语字面意思：嗡，金刚，彩绘，誓言，智慧，次第，吽）七遍加持。以何真實，眾生多塵，諸佛與菩薩貪著與隨貪著之真實，願此粉末顏料燃燒。念誦「ཧཱིཿཧཱིཿཧཱིཿ」（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，hīḥ hīḥ hīḥ，汉语字面意思）並撒佈。 第四，其後從壇城之西方，將金剛力之手印反置於頂上，念誦「ༀ་བཛྲ་བེ་ག་ཨ་ཀྲ་མ་ཧོཿ」（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，oṃ vajra vega akrama hoḥ，汉语字面意思：嗡，金刚，迅速，不次第，吼）以金剛力之進入而入內。阿闍黎首先應填滿橛孔，搖鈴並置於腰間。以白黃紅綠藍之順序填滿。其後念誦：此乃法界清淨，眾生界極度解脫。文殊王自身，如來皆安住。從一切罪業中解脫，於輪迴之中真實安住。如是說並搖鈴，最後以左手拇指食指，於有權者之邊界，築起一道門限。
English
As mentioned before, may this also be well transformed here. If you prefer short lines, then after the corner lines, establish a base line equal to the size of the mandala. Draw six lines on the outside and seven lines on the surface. Then, look for bird tracks and draw a line for the horse's landing on the side. After that, make the winding lines. It is not mentioned anywhere to draw the arrow shaft line first for this. Then, with a dry hand seal, pull out the central peg. Mentally believe that the wisdom being dissolves into the vajra in your hand. Make offerings and praises to the thread cord, invite the wisdom being to descend, and place it in a clean place. Then, enter inside with the force of the vajra's power. For the two eyes, the sun and moon arise from "ཧི་" (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, hīḥ, literal meaning: ). The pupils transform from "ཧཱུྃ" (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, hūṃ, literal meaning: ) into the wrathful deity's vajra. By looking with the eyes of the wrathful deity, destroy the obstacles and demons that obstruct the gate of liberation. May all the obstacles to the gate of liberation and omniscience be cleared away. Open the base line of the gate. Third, arrange the five kinds of colored powders, or twenty-five kinds of five each, as instructed. Draw yaksha mothers, etc. Discard the mantra for stretching and winding the thread cord from before, and replace the place of the thread cord with the recitation of colored powders. While rubbing the colored powders with your thumb and forefinger, bless them by reciting "ༀ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་མ་ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ།" (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, oṃ vajracitra samaya mati krama hūṃ, literal meaning: Om, Vajra, Painting, Samaya, Wisdom, Sequence, Hum) seven times. By whatever truth, sentient beings are full of dust, and by the truth of the Buddhas and Bodhisattvas being attached and subsequently attached, may these colored powders blaze. Recite "ཧཱིཿཧཱིཿཧཱིཿ" (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, hīḥ hīḥ hīḥ, literal meaning: ) and scatter them. Fourth, then, from the west side of the mandala, reverse the vajra force hand seal on the crown of the head, and recite "ༀ་བཛྲ་བེ་ག་ཨ་ཀྲ་མ་ཧོཿ" (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, oṃ vajra vega akrama hoḥ, literal meaning: Om, Vajra, Swift, Non-sequential, Hoh) and enter inside with the force of the vajra. The Acharya should first fill the peg holes, ring the bell and hold it at the waist. Fill them in the order of white, yellow, red, green, and blue. Then recite: This is the pure realm of Dharma, the realm of sentient beings is greatly liberated. The King Manjushri himself, is the abode of all the Tathagatas. Freed from all faults, truly dwells within the wheel. Say this and ring the bell, and finally, with the left thumb and forefinger, build a boundary wall up to one gate width at the boundary of the powerful one.
Tibetan
པ་རིམ་པ་ལྔ་བྲི་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་བདེ་བར་ཚོན་དགྱེ་བར་བྱ་སྟེ། ཁ་དོག་དང་བཀྲ་ ཤིས་ཀྱིས་བུམ་པ་བརྒྱད་སོགས་མཚན་མ་ཐམས་ཅད། དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱི་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པ། ཁྱད་པར་ངེས་པ་ནི། དབུས་ཀྱི་ སྣ་ཚོགས་པདྨ། ཕྱོགས་བཞི་དམར་ལ་མེ་རླུང་སེར། །བདེན་བྲལ་ལྗང་ལ་དབང་ལྡན་སྔོ། །ཞེས་པ་ལྟར་དང་། གླང་རྒྱབ་ཀྱི་ནང་ ཕྱོགས་མདོག་དང་། མདའ་ཡབ་དང་། སྤུ་ཤུ་ཞེས་མི་འདོད་པར། ཤར་བུ་དང་མདའ་ཡབ་ཏུ་འདོད་ཅིང་། མདའ་ཡབ་དང་པདྨ་ 23-246 ཕྱེད་པའམ། མཆོད་རྟེན་གྱི་དབྱིབས་སོ། །སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ཕྱོགས་མདོག་ཉིད་བྱའོ། །ལུགས་འདིའི་འགྱུར་བྱེད་དམ་པ་དཔྱལ་ཕྱག་ དཱ་ནཱ་ཤཱི་ལ་གློ་བོ་ལོ་ཙཱ་བ་སྟེ་བཞི་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་ཐུན་མོང་གི་ཆོ་ག་རྣམས་དཔལ་འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ ཡིན་ཅིང་། ཁྱད་པར་ཆག་གིས་ནི། དེང་སང་ཕལ་ཆེར་རང་རིགས་རྒན་པོའི་ངག །གཙོར་འཛིན་ལེགས་བཤད་མི་འཛིན་གཉིས་ སྐྱེས་འདྲ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་ཆེན་ལམ་བཟང་འཇིགས་མེད་གཞུང་། །རྒྱུད་པའི་གདམས་པས་བརྒྱན་པ་འགའ་ལ་གནང་། །ཞེས་ འཕགས་ཡུལ་གྱི་མཁས་གྲུབ་མཐའ་ཡས་པ་ལ་གྲགས་པའི་གཞུང་བཟང་པོ་རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་སོགས་དང་མི་མཐུན་ན། བོད་རྒན་ པོ་འགའ་དང་མཐུན་ཡང་སྙིང་པོ་མེད་པར་བཞེད་པས། ཆག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་ཁས་ལེན་བཞིན་དུ་བོད་རྙིང་པའི་ལུགས་ གཞན་དང་འབད་པས་བསྲེ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ནགས་ལ་གནས་པའི་སྤྲེའུ་དག །ལྗོན་པའི་ཤིང་ལ་མི་གཙང་མཐོར། །ཞེས་པ་དང་ མཚུངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷའི་མཚན་མ་ལ་རིགས་ལྔའི་ཕྱག་མཚན་གྱིས་མཚན་པའི་དབྱུག་པར་འདོད་པ་ནི། རྒྱ་གར་ བ་གཞན་དང་། བོད་ཀྱི་གཤེད་དམར་བ་ཕྱི་མ་ཁ་ཅིག་དང་མཐུན་སྲིད་ཀྱང་། ལུགས་འདི་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། གོང་དུ་སྨོས་པའི་ལོ་ཙཱ་ བ་ཆག་སོགས་གསུམ་དང་ཡེ་མི་མཐུན་ཅིང་། བིརྦ་པ་དང་། དཔལ་འཛིན་གྱི་ལུགས་གཉིས་ཀ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་བས་ གྱི་ནར་སྤྱོད་པའོ། །འོན་ཏེ་དཔྱལ་པ་རྣམས་བདག་བསྐྱེད་ལ་ཕྱག་མཚན་དེ་བཞིན་འདོད་པས་རུང་ངོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔྱལ་ ལུགས་ལ་ནི་བདག་བསྐྱེད་པ་ཡང་སྒོ་བསྲུང་འདོད་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་འདྲི་བའི་མཚན་མ་རྣམས་བཅུ་གསུམ་མ་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་འགོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ལྷ་མཚན་མི་ནོར་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འགོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐྱོན་སྤོང་ངོ་། །བུམ་པ་ལ་ནི་ ནོར་བའི་གནས་ཀྱང་ཡོད་ཅིང་། མཚན་མ་བཏབ་པས་ལེན་འཇོག སོགས་ལ་མི་ནོར་བའི་དགོ
Chinese
应当描绘五个层级。然后，弟子们应当随意涂抹颜料，以颜色和吉祥的八宝瓶等所有标志，知晓与总体的坛城相同。特别需要确定的是：中央的各种莲花，四方红色，火风黄色，真实空性绿色，具力蓝色。如是等等。牛背的内侧颜色，以及箭杆和毛端不应如此认为，而应认为是箭杆和莲花一半，或者佛塔的形状。各种金刚应当是各方的颜色。此派的转变者，殊胜的译师达那希拉和洛扎瓦四位，所有共同的仪轨都遵循吉祥怖畏生源。特别是，恰克说：如今大多数人执着于自己种族老人的话语，不执着于善说，如同二生。因此，大乐道之善妙怖畏论典，以传承的诀窍装饰，给予一些人。如果与圣地印度广为人知的贤哲所著的善妙论典《金刚鬘》等不符，虽然与一些藏族老人相符，但也认为没有意义。因此，在承诺遵循恰克的同时，不应努力与其他的藏族旧派的规矩混合，因为这会变得像住在森林里的猴子，在树上堆积不净之物一样。关于诸神的标志，认为是以五部手印为标志的棍杖，这可能与其他印度人和一些后期的藏族红阎摩敌派相符，但此派并非如此。因为与上述的译师恰克等三位完全不符，并且会偏离比尔瓦巴和吉祥护的两种流派，因此不应使用。然而，如果认为达那派在自生本尊时也同样需要手印，那是不可行的。因为达那派的规矩中，自生本尊也需要门守护，并且坛城的标志也像十三尊一样安放。对此，有些人辩解说，为了不混淆本尊的标志，所以才这样安放。瓶子也有可能放错地方，安放标志后，在取放等方面就不会混淆了。
English
The five levels should be drawn. Then, the disciples should freely apply colors, knowing that all the symbols, such as the eight auspicious vases, with colors and auspiciousness, are the same as the general mandala. What needs to be particularly determined is: the various lotuses in the center, the four directions red, fire and wind yellow, truthlessness green, and powerful blue. And so on. The inner color of the ox's back, as well as the arrow shaft and the tip of the hair, should not be considered as such, but should be considered as the arrow shaft and half of the lotus, or the shape of a stupa. The various vajras should be the colors of the respective directions. The transformers of this tradition, the excellent translators Dānaśīla and Lotsāwa, all four of them follow the glorious Fearless Source of Origin for all common rituals. In particular, Chak says: Nowadays, most people cling to the words of their own race's elders, not clinging to good explanations, like twice-born ones. Therefore, the excellent Fearless Doctrine of the Great Bliss Path, adorned with the lineage's instructions, is given to some. If it does not agree with the good treatises famous among the endless scholars and accomplished ones of the holy land of India, such as the Vajra Garland, even if it agrees with some Tibetan elders, it is considered meaningless. Therefore, while promising to follow Chak, one should not strive to mix it with other old Tibetan customs, because it would become like monkeys living in the forest, piling unclean things on the trees. Regarding the symbols of the deities, the idea of a staff marked with the hand symbols of the five families may be in accordance with other Indians and some later Tibetan Red Yamāntaka practitioners, but this tradition is not like that. Because it is completely inconsistent with the aforementioned translators Chak and the other three, and it would deviate from both the Birwapa and Glorious Protector traditions, it should not be used. However, if it is thought that the Dāna tradition also requires hand symbols for self-generation, that is not feasible. Because in the Dāna tradition, self-generation also requires door guardians, and the symbols for drawing the mandala are also placed as in the thirteen-deity mandala. To this, some argue that it is placed in this way in order not to confuse the symbols of the deities. There is also the possibility of misplacing the vase, and after placing the symbols, there will be no confusion in taking and placing, etc.