English
E gha sa mudra para na sa ma ye ah hum. Thus, offer the mandala. The Reality of Confessing Sins Fourth, the reality of confessing sins is: I beseech the great Vajradhara Guru and all the Buddhas and Bodhisattvas residing in the ten directions to consider me. I, named so-and-so, from beginningless lifetimes until now, under the influence of afflictions, attachment, hatred, and ignorance, through the doors of body, speech, and mind, have committed the ten non-virtuous deeds, committed the five heinous crimes, committed the five near heinous crimes, violated the vows of individual liberation, violated the precepts of the Bodhisattva, violated the samaya of secret mantra, disrespected the Three Jewels, disrespected father and mother, disrespected Khenpo and Acharya, disrespected fellow practitioners, abandoned the sacred Dharma, consumed the ransom of scriptures, slandered the noble Sangha, and so on. In short, all the accumulations of misdeeds and transgressions that have become obstacles to higher realms and liberation, and have become the cause of samsara and the lower realms, whatever I have done, whatever I have caused to be done, and whatever I have rejoiced in, all of these, before the great Vajradhara Guru and all the Buddhas and Bodhisattvas residing in the ten directions, I confess and reveal. In the future, I will also keep the vows. Recite three times. Starting from "Under the control of desire, hatred, and ignorance," etc., to "May all these be dedicated for the sake of enlightenment." And "May sentient beings have happiness, may sentient beings be free from all suffering, may they quickly attain unsurpassed enlightenment. Whatever sins I have committed at any time, I confess before the Buddha with fear, like a dream. From today onwards, I will not commit them again, I rejoice in all virtuous deeds, I turn the wheel and pray, I hold the Buddha and enlightenment in my mind, I dedicate everything to supreme enlightenment, I will abide on the path to attain it, I take refuge in the Three Jewels." Thus, recite. The Reality of Reciting the Dharani of Pure Morality Fifth, the Dharani of Pure Morality.
Tibetan
་འདོན་པའི་དེ་ཉིད་ནི་ཆོ་ག་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་འདིར་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་དང་ བརྟེན་པའི་གཟུངས་ཉེར་གཅིག་རེ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག ཅེས་ སོགས་བརྗོད་ཅིང་། གྲུབ་ན་སྐབས་འདིར་སེམས་བསྐྱེད་རེ་ཡང་ལེན། དེ་ནས་ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་ གྱི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་པར་གྱུར་ཅིག སྡུག་བསྔལ་མེད་པའི་བདེ་བ་དམ་པ་དང་མི་ འབྲལ་བར་གྱུར་ཅིག ཆགས་སྡང་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག ཞེས་ བརྗོད་དོ། །ཚོགས་ཞིང་རྣམས་རང་བཞིན་གྱི་གནས་སུ་གཤེགས་པར་བསམ་མོ། ། ༄། །བདག་བསྐྱེད་བསྒོམ་པའི་དེ་ཉིད། དྲུག་པ་བདག་བསྐྱེད་བསྒོམ་པའི་དེ་ཉིད་ནི། ༀ་སྭ་བྷཱ་ཝས་སྦྱངས། སྟོང་པའི་ངང་ལས་པཾ་ལས་པདྨ་ འདབ་བརྒྱད་ཀྱི་ལྟེ་བར་ཨཱ་ལས་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ། ཧྲཱིཿཡིག་འོད་ཀྱི་འཕྲོ་འདུས་ལས་གསེར་ གྱི་པདྨའི་ལྟེ་བར་ཧྲཱིཿས་མཚན་པ་དེ་ལས་འོད་ཟེར་ལྕགས་ཀྱུ་དང་ཞགས་པ་ལྟ་བུ་དཔག་ཏུ་ མེད་པ་འཕྲོས། སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་ཐིམ་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། རང་ ཉིད་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་ལྟར་དཀར་བ། ཞལ་བཅུ་གཅིག་གི་རྩ་ བའི་ཞལ་དཀར་བ། གཡས་ལྗང་བ། གཡོན་དམར་བ། དེའི་སྟེང་གི་ཞལ་གསུམ་ལྗང་དམར་ དཀར་བ། དེའི་སྟེང་གི་ཞལ་གསུམ་དམར་དཀར་ལྗང་བ། དེ་རྣམས་ཞི་བའི་ཞལ་སྒེག་པའི་ རྣམ་པ་ཅན། དེའི་སྟེང་དུ་ཁྲོ་བོའི་ཞལ་ནག་པོ་སྐྲ་སེར་གྱེན་དུ་བརྫེས་པ། དེའི་སྟེང་དུ་སངས་ རྒྱས་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་ཞལ་དམར་པོ་གཙུག་ཏོར་དང་བཅས་པ། རྩ་བའི་ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་ ཐུགས་ཀར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ། གཡས་གཉིས་པས་ཕྲེང་བ། གསུམ་པས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་མཐིལ་ ནས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་འབབས་པས་ཡི་དྭགས་ཀྱི་བཀྲེས་སྐོམ་སེལ་བ། བཞི་པས་འཁོར་ལོ། གཡོན་གཉིས་པས་པདྨ་དཀར་པོ་འདབ་མ་བརྒྱད་པ། གསུམ་པས་རིལ་པ་སྤྱི་བླུགས། བཞི་ པས་མདའ་གཞུ་བསྣམས་པ། ཕྱག་ལྷག་མ་དགུ་བརྒྱ་དང་དགུ་བཅུ་རྩ་གཉིས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ 22-486 ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་པར་བརྐྱང་བ། ཕྱག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐིལ་ན་སྤྱན་རེ་རེ་དང་བཅས་པ། ཞབས་ གཉིས་མཉམ་པའི་སྟབས་ཀྱིས་བཞེངས་ཤིང་། རས་གསར་པའི་ཤམ་ཐབས་དང་། རི་དྭགས་ ཀྱི་ལྤགས་པས་ནུ་མ་གཡོན་པ་བཀབ་པ། རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྤྲས་ པ། མཚན་དཔེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། འོད་ཟེར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཕྲོ་བའི་སྐུ་ཅ
Chinese
念诵的那个本身是，在后面两个仪轨的时候，要有清净的戒律和依靠的二十一个陀罗尼，以及戒律的蕴全部圆满，这样等等念诵。如果可以，这个时候也接受一次发心。之后修持四无量心是： 愿一切众生都具有安乐和安乐之因，愿脱离痛苦和痛苦之因，愿不离无苦的殊胜安乐，愿安住于无贪嗔的舍心。这样念诵。观想会供田都前往各自本性的处所。 ༄། །自生观修的那个本身。 第六，自生观修的那个本身是： 嗡 梭巴瓦 梭达 萨瓦 达玛 梭巴瓦 秀多 杭（藏文：ༀ་སྭ་བྷཱ་ཝས་སྦྱངས།，梵文天城体：ओँ स्वाभाव शुद्धाः सर्व धर्माः स्वाभाव शुद्धो हम्，梵文罗马拟音：oṃ svabhāva śuddhāḥ sarva dharmāḥ svabhāva śuddho ham，汉语字面意思：嗡，自性清净，一切法，自性清净我）。从空性中，从榜字（藏文：པཾ，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：榜）生出八瓣莲花，在莲花的中心，从阿字（藏文：ཨཱ，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿）生出月亮之上。 舍（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍）字的光芒放射又收回，从黄金莲花的中心，由舍（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍）字标示，从中放射出如铁钩和绳索般不可估量的光芒。所有佛和菩萨融入，完全转变，自身成为圣观世音，如秋天的月亮般洁白。十一面容，根本的面容是白色，右边是绿色，左边是红色，其上的三个面容是绿红白色，其上的三个面容是红白绿色，这些都是寂静的面容，具有妩媚的姿态。其上是忿怒的面容，黑色，黄发向上竖立。其上是无量光佛的红色面容，带有顶髻。根本的两只手在胸前合掌，右边第二只手拿着念珠，第三只手从供施的掌心流出甘露，消除饿鬼的饥渴，第四只手拿着法轮。左边第二只手拿着八瓣白莲花，第三只手拿着甘露丸，第四只手拿着弓箭。剩余的九百九十二只手伸出供施的印。所有手的掌心都各有一只眼睛。双足以相同的姿势站立。穿着新布的下裙，用鹿皮遮盖左乳，用所有珍宝的饰品装饰，所有相好都圆满，具有放射不可估量光芒的身体。
English
That very recitation is that, during the latter two rituals, there should be pure precepts and twenty-one dependent dhāraṇīs each, and the aggregate of precepts should be completely fulfilled, and so on. If possible, take a bodhicitta once at this time as well. Then, meditating on the four immeasurables is: May all sentient beings have happiness and the cause of happiness, may they be free from suffering and the cause of suffering, may they never be separated from the supreme happiness free from suffering, may they abide in equanimity free from attachment and aversion. Thus recite. Think that the assembly fields depart to their respective natural abodes. ༄། །The very essence of meditating on generating oneself. Sixth, the very essence of meditating on generating oneself is: Oṃ Svabhāva Śuddhāḥ Sarva Dharmāḥ Svabhāva Śuddho Ham（藏文：ༀ་སྭ་བྷཱ་ཝས་སྦྱངས།，梵文天城体：ओँ स्वाभाव शुद्धाः सर्व धर्माः स्वाभाव शुद्धो हम्，梵文罗马拟音：oṃ svabhāva śuddhāḥ sarva dharmāḥ svabhāva śuddho ham，汉语字面意思：嗡，自性清净，一切法，自性清净我）. From emptiness, from the letter Paṃ（藏文：པཾ，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：榜） arises an eight-petaled lotus, and in the center of the lotus, from the letter Ā（藏文：ཨཱ，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿） arises a moon. From the emanation and gathering of light from the letter Hrīḥ（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍）, in the center of the golden lotus, marked by the letter Hrīḥ（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍）, from which emanate immeasurable rays of light like iron hooks and ropes. All Buddhas and Bodhisattvas dissolve into it, completely transforming, oneself becomes the noble Avalokiteśvara, white like the autumn moon. Eleven faces, the root face is white, the right is green, the left is red, the three faces above that are green, red, and white, the three faces above that are red, white, and green, all of these are peaceful faces, possessing a charming appearance. Above that is the wrathful face, black, with yellow hair standing upright. Above that is the red face of Amitābha Buddha, with a crown. The first two root hands are joined in prayer at the heart, the second right hand holds a rosary, the third pours a stream of nectar from the palm of offering, relieving the hunger and thirst of pretas, the fourth holds a Dharma wheel. The second left hand holds an eight-petaled white lotus, the third holds a pill, the fourth holds a bow and arrow. The remaining nine hundred and ninety-two hands extend the mudras of offering. Each palm of all the hands has an eye. Standing with both feet in equal stance. Wearing a new cloth lower garment, covering the left breast with a deer skin, adorned with all precious ornaments, complete with all marks and signs, possessing a body radiating immeasurable light.