Tibetan
ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་བཅུ་ གསུམ་གསུངས་པས་ཕྱི་འགྱུར་ཞེས་གྲགས་སོ། །ཡང་ན་བརྒྱུད་པ་བར་མ་ལ་གཡུ་སྒྲ་སྙིང་ པོས་གཉགས་ཛྙཱ་ན་དང་། རྨ་རིན་ཆེན་མཆོག་ལ་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། ། བརྒྱུད་པ་མཐའ་མ་ ནི་རྒྱལ་པོ་གཡུ་སྒྲ་སྙིང་པོས་སྤང་སངས་རྒྱས་མགོན་པོ་དང་། རྒྱ་བློ་གྲོས་གཞོན་ནུ་དང་། སྦས་ རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་ལ་གསུངས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །བཻ་རོ་ནས་ཁམས་སུ་རིམ་བརྒྱུད་དུ་བྱོན་པ་ ལ་རྫོགས་ཆེན་ཨ་རོ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཟམ་པ་སོགས་སོ། ། རྒྱུད་མན་ངག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་ཁུངས་སུ་གྱུར་པ་ལོ་ཙཱ་བ་བཻ་རོ་ཙ་ན། (རུ་ཙ྄་འབར་བ་ ལའོ་ཞེས་བྱིངས་བཞག །བི་སྔོན་དུ་ཡུཊ྄འི་རྐྱེན་བྱིན། དེ་དེ་ཡི་བསྡུ་ཞེས་བསྡུ་བ་བྱས། ཡོན་ཏན་ཡུ་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཨ་ན་ཨ་ཀ་ཨན་ ཏ྄་ཞེས་པ་ཡུ་ཨ་ན་རུ་བསྒྱུར། དེ་རིག་དེ་རྗོད་དེའི་འདི་ལྟར་སོགས་ཀྱི་ཨ་སྔར་འདོད་ཅེས། ཨཎ་རྐྱེན་ཌཱ་ཡིག་དང་བཅས་པ་ལ་ 22-189 དང་པོར་འཕེལ་བའོ་ཞེས་པ་བཻ་རུ་འགྱུར།)བསམ་འགྲུབ་རྩེའི་ས་ཡུལ་དུ་འཁྲུངས་ཤིང་། ཐོས་དོན་སྒྲུབ་ པ་སྙིང་པོར་དྲིལ་བ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ལྟ་བའི་མཐར་ཐུག་ཐལ་འགྱུར་ལ་འཆད་ཉན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་སྤེལ་བའི་ ངོ་མཚར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་བོད་དུ་ཐལ་འགྱུར་སྲོལ་འབྱེད་པ་ཙམ་གྱི་སློབ་མ་རྨ་བྱའི་ འཆད་ཉན་མཛད་པའི་དགོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཤིང་། སྤྱི་མདོ་དང་སྒོས་ཐལ་འགྱུར་གྱི་ བཤད་སྲོལ་བླ་ན་མེད་པའི་དགོན་གནས་ཆེན་པོ་ད་ལྟ་གནས་རྙིང་རྒྱལ་ཁང་ཡོད་པ་འདི་ཡིན་ ཞིང་། རྨ་བྱའི་སྤུར་རིལ་པོ་དང་ཕྱག་དཔེ། ན་བཟའ་ཆ་ཚང་། གསོལ་ལྷུང་རྣམས་མཆོད་ རྟེན་ནང་དུ་བཞུགས་པས་ན་མཆོད་རྟེན་གྱི་མིང་རྨ་བྱ་མཆོད་རྟེན་དུ་གྲགས་སོ། །འདི་ལ་སྐོར་ བ་བརྒྱབ་པས་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་དང་། རྩོད་པ་ལས་རྒྱལ་བ་སོགས་རྟགས་མཚན་ མངོན་གྱུར་དུ་གསལ་བར་གྱུར་པས་སྟོད་སྨད་ལ་བྱོན་པའི་གྲྭ་སྐོར་བ་སོ་སོ་རྣམས་འདི་ལ་ སྐོར་བ་ཆེད་གཉེར་རྒྱག་གོ །རྨ་བྱའི་ཐུགས་དམ་རྟེན་བྱིན་རླབས་ཅན་དུ་གྲགས་པ་ཐུབ་དབང་ གསེར་སྐུ་པད་གདན་དང་བཅས་པ་ལ་མདའ་ཚད་གང་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་བཞི་སྡེའི་ལྷ་ཁང་ན་ བཞུགས། རྨ་བྱ་ལ་ཀླུ་དང་དྲི་ཟས་ཕུལ་བའི་ཆོས་དུང་གཉིས་ཡོད་པ་རྣམ་ཐར་ནང་དུ་གསལ་ བ། དེ་ཉིད་གང་རུང་ཞིག་ཡིན་ཟེར་བའི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་ངེས་པ་མ་རྙེད་ཀྱང་བཞི་སྡེར་རྨ་བྱའི་ཆོས་ དུང་དངུལ་ཤོག་མ་ཡོད་དོ། ། སྤྱིར་བཏང་པ་ཚབ་ལ་ཡང་བསྟན་པ་སྔ་དར་རྒྱལ་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱི་སྐབས་སུ་ ཡོ་ག་ལ་མཁས་པ
Chinese
傲慢等十三种， 因被讲述而被称为“外译”。 或者，中间的传承是玉扎宁波对娘嘉纳和玛仁钦秋讲述的那些。 最后的传承是国王玉扎宁波对邦桑结衮波、嘉洛哲雄努和贝多吉坚赞讲述的那些。 从白若扎那到康地的次第传承有佐钦阿若和金刚桥等。 成为所有续部和口诀的来源的译师白若扎那。（词根是“汝匝燃烧拉”，前缀是“贝”，加上“玉”的后缀，将其收集为“德德义”，将所有功德的“阿那阿嘎安达”改为“玉阿那”，并说“那是智慧，那是表达，就像这样”等，将“阿”放在前面。将带有“达”字母的“阿那”后缀首先扩展为“贝汝”。）出生在桑珠孜的地方，将闻思修行浓缩为精华。 第三，以讲修的方式弘扬见解的究竟——中观应成派，其奇妙之处在于，仅仅是开创中观应成派的弟子玛嘉的讲修寺庙就非常兴盛。总的来说，作为中观应成派无与伦比的讲修传统的伟大寺院，就是现在位于尼塘觉康的这座寺院（今尼塘寺）。玛嘉的完整遗骸、手稿、全套衣服和钵盂都保存在佛塔中，因此佛塔被称为玛嘉佛塔。绕此塔一周，所有愿望都能实现，并且能战胜辩论等，各种征兆都显现出来，因此来自上部和下部的游学僧侣都会特意绕此塔。据说玛嘉的誓言物——加持物，是带有莲花座的释迦牟尼金像，其尺寸与箭的长度相当，供奉在四德寺的拉康中。玛嘉曾向龙和乾闼婆供奉过两个法螺，这在传记中有所记载。虽然无法确定是哪个，但四德寺确实有一个玛嘉的银质法螺。 一般来说，在帕擦，在吐蕃王朝赤松德赞时期，也有精通瑜伽者
English
The thirteen such as pride, are known as "external translations" because they were spoken. Or, the intermediate transmission is what Yu Zhag Nyingpo spoke to Nyak Jñana and Ma Rinchen Chok. The final transmission is what King Yu Zhag Nyingpo spoke to Pang Sangye Gonpo, Gya Lodro Zhonnu, and Be Dorje Gyaltsen. The successive transmissions from Vairochana to Kham include Dzogchen Aro and Vajra Bridge, etc. The translator Vairochana, who became the source of all tantras and instructions. (The root is "Ru tsa burning la," the prefix is "Be," the suffix of "Yu" is added, and it is collected as "Dede Yi," all the merits of "Ana Aga Anta" are changed to "Yu Ana," and it is said that "that is wisdom, that is expression, like this," etc., and "A" is placed in front. The "Ana" suffix with the letter "Da" is first expanded to "Be Ru.") He was born in the place of Samdrub Tse, and condensed hearing, thinking, and practice into essence. Third, the ultimate view of propagating the teachings through explanation and practice—the Prasangika Madhyamaka, the wonderful thing is that the monastery where the disciple Ma Ja, who only pioneered the Prasangika Madhyamaka, practiced explanation and practice was very prosperous. In general, as the great monastery of the unparalleled tradition of explanation and practice of the Prasangika Madhyamaka, it is now the monastery located in Nyetang Juekang (present-day Nyetang Monastery). Ma Ja's complete remains, manuscripts, complete set of clothes, and alms bowl are preserved in the stupa, so the stupa is called Ma Ja Stupa. Circumambulating this stupa, all wishes can be fulfilled, and one can win debates, etc., and various signs appear, so the traveling monks from the upper and lower regions will specially circumambulate this stupa. It is said that Ma Ja's vow object—the blessing object, is a Shakyamuni golden statue with a lotus seat, whose size is about the length of an arrow, and is enshrined in the Lhakhang of the Four Virtues Temple. Ma Ja once offered two conch shells to the Nagas and Gandharvas, which is recorded in the biography. Although it is impossible to determine which one it is, the Four Virtues Temple does have a silver conch shell of Ma Ja. Generally speaking, in Pa Tsab, during the reign of King Trisong Detsen in the early propagation of the teachings, there were also those who were proficient in yoga.
Tibetan
འི་མི་གསུམ་སྟེ། ཚིག་ལ་མཁས་པ་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན། དོན་ལ་ མཁས་པ་སངས་རྒྱས་གསང་བ། ཚིག་དོན་གཉིས་ཀར་མཁས་པ་སློབ་དཔོན་ཀུན་དགའ་སྙིང་ པོ་དེ་གསུམ་ལས་སངས་རྒྱས་གསང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཞི་བ་གཉིས་གངས་ཏི་སེར་སྒྲུབ་ པ་ལ་ཕེབས་དུས་བོད་རྒྱལ་པོས་དགོངས་ནས་སྤྱན་འདྲེན་ལ་བརྫངས་པས་འཇམ་དཔལ་ 22-190 དབྱངས་ཀྱི་ལུང་བསྟན་ལ་བོད་དབུས་གཙང་ལ་ཕྱིན་ན་དོན་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་། ཚེ་ལ་བར་ ཆད་འོང་ཞེས་བཀའ་ལས་མ་གྲོལ་བས་བོད་རྒྱལ་པོ། བཙུན་མོ། བློན་པོ། བཤད་གྲྭ། སྒོམ་གྲྭ་ སོ་སོ་ལ་ཞལ་གདམས་ཚིགས་བཅད་གནང་ནས་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བས་མ་བྱོན། ཆོས་ཟབ་མོ་གནང་བར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པར་མཛད་པའི་ཆོས་བསྒྱུར་བའི་ལོ་ཙཱ་ལ་ཕེབས་ པ། པ་ཚབ་ལོ་ཙཱ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱལ་པོ་ཟེར་བའི་པ་ཚབ་གཅིག་དང་འདི་འཁྲུངས་ས་མྱང་ སྟོད་སྟག་རྩེའི་ཕུ་ཡིན། གདུང་རྒྱུད་ད་ལྟ་ཡོད་བཞིན་པ་དམ་ཆོས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུད་ པ་དང་པོ། ཁ་ཆེ་ཛྙཱ་ན་གུཪྻ་ནས་ཨོང་ལོ་ཙཱ་སོགས་རྒྱུད་པ་བར་པ། རྨ་སོ་སྐམ་གསུམ་ནས་ རིམ་བརྒྱུད་དོ། །རྒྱུད་ཕྲན་ལ་གྲྭ་པ་མངོན་ཤེས་དང་། ལྕེ་དང་གཉགས་གསུམ་ནས་བརྒྱུད་དོ། ། རྒྱུད་པ་མཐའ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་པ་ཀུན་དགའ་དེས་པཱ་ཚབ་དགོན་པ་པ་ཞེས་པའི་པ་ཚབ་ གཅིག །འདིར་བཤད་པར་སྐབས་སུ་བབས་པའི་པ་ཚབ་ནི་པ་ཚབ་ཉི་མ་གྲགས་ཞེས་པ། མངའ་བདག་རྩེ་ལྡེའི་ཆོས་འཁོར་བཙུགས། དབུས་གཙང་གི་མཁས་པ་ཕལ་ཆེ་བས་མངའ་ རིས་ལ་བྱོན་སྐབས་དང་བྱོན་པ་དུས་མཚུངས་པ། གཞན་འདི་དང་སྐུ་བགྲེས་གཞོན་གྱི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་མ་གཏོགས་འདི་དང་ཐོག་མཚུངས་ སུ་བྱོན་པ་ལ། རྔོག་ལོ་ཙཱ་བ་(མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་མང་དུ་བཀའ་བབས་ཤིང་བསྒྱུར་བ།)པུ་ཧྲང་ལོ་ཆུང་ གྲགས་མཆོག་ཤེས་རབ་(བདེ་མཆོག་གྱི་རྒྱུད་བཤད་པ་མན་ངག་ཟབ་ཆོས་པུ་ཧྲང་ལུགས་དར་རོ།།)དེའི་སློབ་ མ་དམར་ཆོས་རྒྱལ་མཚན། མར་དོ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག(བདེ་མཆོག་གི་རྒྱུད་བཤད་མན་ངག་དོ་པ་ལུགས་ དར་རོ།)མལ་གྱོ་བློ་གྲོས་གྲགས་(འདི་ས་སྐྱ་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནང་བ་སོགས་བདེ་མཆོག་རྒྱུད་བཤད་དང་། མན་ངག་ སོགས་དང་མགོན་པོའི་སྐོར་མལ་ལུགས་དར་རོ།།)རྭ་ལོ་རྡོ་རྗེ་གྲགས། (གཤིན་རྗེ་གཤེད་ནག་པོ་དགྲ་གདོང་འཇིགས་ གསུམ་གྱི་རྒྱུད་དང་མན་ངག་དར་རོ།།)གཉན་ལོ་དར་མ་གྲགས། (གསང་འདུས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་ཀྱི་རྒྱུད་མན་ ངག་དང་ཞལ་བཞི་པའི་ཆོས་སྐོར་དར་རོ།།)དེའི་སློབ་མ་གནམ་ཁའུ་པ། ལོ་ཙཱ་བ་ཁའོ་ཆེ་སོགས་སོ། །པ་ 22-
Chinese
三个人是：精通词句的静命论师，精通意义的佛密，词句和意义都精通的学师公钦嘎宁波。这三人中，佛密和佛寂去冈底斯山（冈仁波齐峰）修行时，吐蕃国王想到后派人迎请，静命的授记说去卫藏地区没有意义，而且寿命会有障碍，因为没有脱离教令，所以给吐蕃国王、王妃、大臣、讲经院、修行院各自给予了教诲偈颂后，学师佛密没有去。答应给予甚深教法而前往翻译佛经的译师是，名叫帕擦瓦·楚臣嘉波的帕擦瓦一人，此人出生地是娘堆达孜的上方。血统现在依然存在，是殊胜佛法《平息痛苦》的传承第一代。从克什米尔智燃古汝到翁译师等是中间的传承。玛索康三依次传承。支分传承有僧人现证和列、娘、杰三人传承。最后的传承是菩提心昆嘎，他是被称为帕擦瓦寺的帕擦瓦一人。这里所说的适当时机的帕擦瓦是名叫帕擦瓦·尼玛扎。建立了阿里王孜代的法轮。卫藏的大多数学者去阿里时和去的时间相同。 另外，除了此人和年龄大小的顺序稍微不同之外，最初和此人同时去的人有：热译师（很多显密教法降临并翻译。），普让洛琼扎巴协饶（吉祥胜乐金刚的续部讲解，口诀甚深教法普让派兴盛。），他的弟子玛乔杰坚赞，玛多曲吉旺秋（吉祥胜乐金刚的续部讲解口诀多巴派兴盛），麦吉沃洛哲扎（此人献给萨迦大班智达等，吉祥胜乐金刚续部讲解和口诀等以及护法神方面麦派兴盛。），饶洛多吉扎（马头明王黑忿怒空行母、仇敌面具、怖畏金刚三者的续部和口诀兴盛。），念洛达玛扎（密集金刚智足派的续部口诀和四面法的教法兴盛。），他的弟子南考巴，译师考切等。帕
English
The three people were: Jampe Shenyen, who was skilled in words; Sangye Sangwa, who was skilled in meaning; and Lopon Kunga Nyingpo, who was skilled in both words and meaning. Among these three, when Sangye Sangwa and Sangye Zhiwa went to Mount Kailash to practice, the Tibetan king thought about it and sent someone to invite them. Jampe Yang's prophecy said that going to U-Tsang in Tibet would be meaningless and there would be obstacles to life. Because they did not leave the command, they gave advice and verses to the Tibetan king, queen, ministers, monastic colleges, and meditation centers respectively. Lopon Sangye Sangwa did not go. He promised to give profound teachings and went to translate the scriptures. The translator was Patsab Lotsawa Tsultrim Gyalpo, one of the Patsabs. This person's birthplace was the upper part of Nyangto Tagtse. The lineage still exists today and is the first generation of the sacred Dharma, the lineage of "Pacifying Suffering." From Kashmiri Jñana Gurya to Ong Lotsawa and others are the intermediate lineages. The three Maso Kamsum are successively transmitted. The branch lineages are transmitted from the monk Ngönshé and the three Lhé, Nyak, and Jé. The last lineage is Bodhicitta Kunga, who is one of the Patsabs called Patsab Monastery. The Patsab who is mentioned here at the appropriate time is Patsab Nyima Drak. He established the Dharma wheel of Ngadak Tseldé. Most of the scholars of U-Tsang went to Ngari at the same time as he did. In addition, apart from the slight difference in the order of seniority between this person and others, those who went at the same time as this person at the beginning were: Ngok Lotsawa (many sutra and tantra teachings were bestowed and translated), Puhang Lochung Drakchok Sherab (the explanation of the Hevajra Tantra, the profound esoteric teachings of the Puhang tradition became popular), his disciple Mar Chögyaltsen, Mar Do Chökyi Wangchuk (the explanation of the Hevajra Tantra, the esoteric teachings of the Dopa tradition became popular), Mal Gyo Lodrö Drak (this person offered it to the great Sakya Pandita, etc., the explanation of the Hevajra Tantra and esoteric teachings, etc., and the Mal tradition of Mahakala became popular), Ra Lotsawa Dorje Drak (the tantra and esoteric teachings of Yamantaka Black, Enemy Face, and Fearful Three became popular), Nyan Lotsawa Darma Drak (the tantra and esoteric teachings of the Guhyasamaja Yeshe Zhap tradition and the teachings of the four-faced deity became popular), his disciple Namkhaupa, the translator Khauche, etc. Pa