Tibetan
ས་སུ་བཟུང་སྟེ་བསྐྱངས་པས་ཕན་ཆུང་བར་གྲགས་ ཀྱང་། སློབ་མ་རྣམས་ལ་མཁས་བརྒྱུད་དུ་གྲགས་སོ། །དེ་ཡན་དུ་ལྕགས་མོ་བྱའི་ལོ་ལ་ཆོས་ བསྣུབས། ས་མོ་བྱའི་ལོ་ལ་བསྟན་པའི་མེ་རོ་བསླངས་པ་ཡན་ཆད་ལ་ལོ་བརྒྱ་དང་དགུ་དབུས་ གཙང་རུ་བཞི་ན་དགེ་སློང་གི་མིང་མེད་དོ། ། རྒྱལ་རབས་ཁ་ཤས་དང་ལོ་རྒྱུས་ཕལ་ཆེ་བ་ལས་དབུས་གཙང་གི་མཁས་པ་མི་བཅུའམ་ དྲུག་གིས་ཁམས་ལ་བྱོན། བླ་ཆེན་པོ་དགོངས་པ་རབ་གསལ་ལ་མཁན་པོ་ཞུས་ནས་སྡོམ་པ་ བླངས་སོ་ཞེས་པ་སོགས་དང་། འདུལ་བའི་མཁན་བརྒྱུད་ལའང་དེ་བཞིན་གསུངས་པ་མང་ ཞིང་གྲགས་ཆེ་བ་ཡང་། ཁུངས་སུ་མི་བཏུབ་པའི་ངག་བརྒྱུད་གཡམ་རྒྱུགས་སུ་འཆད་པ་དར་ བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ནོར་ཞིང་འཁྲུལ་པ་མ་དག་པ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཀླུ་མེས་ཆེན་པོས་བརྩམས་ 22-140 ཆོས་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་དྲིས་པ་ནི། དབུས་གཙང་གི་མཁས་པ་མི་བཅུ་གཉིས་ཡིན་སྟེ། ཇི་ལྟར་ ཡིན་ཞེས་ན་སྔ་མ་བདུན་དང་ཕྱི་མ་ལྔ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་སོ། །སྔ་མ་བདུན་ནི་ཀླུ་མེས་ཚུལ་ཁྲིམས་ ཤེས་རབ། འབྲིང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན། ཚོང་ཁེ་ཤེས་རབ་སེང་གེ།ལོ་སྟོན་རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག ། སུམ་པ་ཡེ་ཤེས་བློ་གྲོས། རྒྱ་བློ་གྲོས་ཤེས་རབ། གཞོན་བན་ཆོས་མཆོག་བཅས་དང་བདུན་ གྱིས་གྲུམ་ཨཱ་ཙཱཪྻ་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་ལ་མཁན་པོ་ཞུས། ཅོག་རོ་ཤེས་རབ་བྱང་ཆུབ་ལ་སློབ་ དཔོན་ཞུས་ནས་བཀའ་དྲིན་ནོས་ཏེ། སྔ་མ་ལྔ་དགེ་སློང་དུ་བྱས། ཕྱི་མ་གཉིས་དགེ་བསྙེན་དུ་ བྱས་སོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་ལྔ་ནི་མཐའ་བཞི་རྒྱལ་འཕགས། རག་ཤི་ཚུལ་ཁྲིམས་འབྱུང་ གནས། སྦ་བཙུན་བློ་གྲོས་དབང་ཕྱུག་སྐྱེ་བོ་མྱང་འབན་ཆོས་སྐྱབས། གྲུབ་ཤེས་རབ་སྨོན་ ལམ་མོ། །དེ་ཡང་སྔོན་མ་རྣམས་ཀྱིས་དབུས་གཙང་ལ་ཡར་བྱོན་པ་དང་། ཕྱིས་མ་རྣམས་མར་ བཞུད་པ་ལམ་དུ་འཕྲད་དེ་གར་འགྲོ་དྲིས་པས། མདོ་སྨད་དུ་སྡོམ་པ་ལེན་དུ་འགྲོ་ཟེར། ཐག་ ཤིན་ཏུ་རིང་བར་འདུག་པས་རྟོལ་བ་དཀའ། ངེད་ཀྱིས་བསླབ་པ་དེ་ལེགས་པར་བླངས་ནས་ ཡོད། ངེད་ཀྱིས་ཕོག་པས་ཆོག ཡར་ལ་ལོག་དེངས་བྱས་པས་མ་ཉན། འོ་ན་ངེད་ཀྱི་མཁན་པོ་ ལོངས་ཤིག མཁས་བཙུན་འཛོམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས། ཁོང་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ བྱས་ཏེ་གྲུམ་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་ལ་བཀའ་དྲིན་ནོས་ཏེ། དེ་ཡང་སྦ་རག་མཐའ་བཞི་གསུམ་ གྱིས་དགེ་སློང་བྱས། མྱང་གྲུམ་གཉིས་ཀྱིས་དགེ་བསྙེན་བྱས་སོ། །གྲུམ་གྱིས་ཕྱིས་བསྙེན་ པར་རྫོགས་ཀྱང་སྒོམ་སྒྲུབ་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་ཏེ་སྡེ་མ་འཕེལ་ལོ། །དེ་བས་ཅུང་སྔ་བ་ན་ གཞུང་པ་ཆོས་སྐྱབས། རྒྱ་སྟོན་སེང་གེ། སྐལ་སྨོན་འབར་གྱིས་ཀྱང་ཕྱིན་ཏེ་སྡོམ་པ་བསླངས་ ཤིང་ཐོས་བསམ་བྱས་ཀྱང་སྒོམ་སྒྲུབ་ལ་བརྩོན་པས་སྡེ་མ་འཕེལ་ལོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་འོག་ རོལ་དུ་རྨ་ཆོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བས་ཁམས་སུ་ཐུག་སྟེ། ཡར་བྱོན་པ་ལ་སྐྱིད་ཤོད་ཀྱི་རྨ་ 22-141 མཚོའི་སྡེ་རྣམས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སྔ་ཚར་རྣམས་ཡར་བྱོན་པའི་ཚེ་མཁན་སློབ་གཉིས་ཀྱི་ཞལ་ ནས། ཁྱེད་ལྔས་དབུས་སུ་སྡེ་ཚུགས། ཀླུ་མེས་རྒྱུད་བཟང་ཁྱོད་ཀྱིས་མཁན་པོ་གྱིས་གསུངས་ ནས་རྣམ་སྦྱར་ཡང་གནང་། ཚོང་ཁེ་བློ་རྣོ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྡེ་སྣོད་ཤོད། ལོ་སྟོན་ཆོས་སྐྱོང་ཆགས་ པས་བསྟན་པ་སྲུངས་། འབྲིང་ཕོ་སྒོ་ཟབ་ཅིང་བཟང་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་གནས་བརྟན་གྱིས། སུམ་ པ་སྒོ་ཞན་པས་ཀླུ་མེས་ཀྱི་ཉེ་གནས་གྱིས་གསུངས་ནས་ཡར་བྱོན་ཏེ། མོར་དགེར་ལོ་གཅིག་ སྟབས་སུ་བཞུགས། དེ་ནས་མཁན་སློབ་ཀྱི་གསུང་བཞིན་སོ་སོར་གྱེས་པས། གཙང་དུ་ལོ་ ཚོང་གཉིས། དབུས་སུ་ཀླུ་འབྲིང་གཉིས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སྤ་རག་གཉིས་ཀྱང་ཡར་བྱོན་ཏེ་ སྡེབས་ནས་སྡེ་བཙུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་སྟོབས་(ཅན)དབུས་གཙང་གི་མི་དྲུག་ ཅེས་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཙང་པ་གཉིས་གཙང་དུ་སོང་། ཚོང་ཁེས་མྱང་ སྨད་དུ་ཁྲིད་དང་བྱ་རྒྱུད་གཉིས་བཟུང་། དེ་ནས་མྱང་སྟོད་ཁུ་ལེ་དང་། ཉིང་རོ་དང་། རྒྱང་རོ། འགོས་ཡུལ་སྟོད་གསུམ་ལ་སོགས་པར་རྒྱ་པོ་དང་གྲང་ཆུང་ལ་སྡེ་པ་མང་དུ་བྱས། དེའི་སློབ་ མ་རྣམ་གཉིས་དང་བཅས་རོང་གི་ངུར་སྨིག་དང་། ཚེ་དམར་དང་སྐུ་ཐང་ལ་ཡག་ཚུན་ཆད་དུ་ དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་དང་གནས་གཞི་བཞི་བཅུའི་རྨང་ཉི་མ་གཅིག་ལ་བཏིང་། དེ་སོགས་མང་ བར་རྒྱས་ཤིང་གྱེས་ཏེ་ཚོང་ཚོའི་སྡེ་ཞེས་གྲགས་སོ། ། ལོ་སྟོན་རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག་གིས་མྱང་སྨད་རྒྱན་གོང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་གི་གཞི་བཏིང་ པས། དཀར་མོ་མཆེད་བཞིས་སྤྱན་ཕོར་ཆུང་ཙམ་རེ་བྱས་ཏེ་དངོས་སུ་བྱོན་ནས། མཐུ་སྟོབས་ ཀྱི་རྒྱ་མ་ཆུང་ཞིག་ངེད་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཤིང་སྐམ་ལ་མེ་མཆེད་ པ་བཞིན་དུ་བཏང་ངོ་ཞེས་གསུངས། དེ་ནས་ལོ་སྟོན་གྱིས་གནས་གཞིའི་རྒྱ་བསྐྱེད་པས་ནམ་ མཁའ་ལས་སྒྲ་བྱུང་སྟེ། མི་ཆེན་པོའི་རྒྱལ་བ་འདི་ནི། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ སྤྱན་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱི་མ་བཀོལ་ཡང་གྲོགས་བྱའོ། །ཞེས་གྲགས་ 22-142 སོ། །དེ་ལ་མཁན་བུ་མི་བརྒྱད་བྱུང་སྟེ། སུམ་སྟོན་འཕག
Chinese
虽然据说因为占据并守护此地，利益甚微，但是，对于学生们来说，却被认为是贤者传承。在那之前，从铁阴鸡年（藏历）法被摧毁，到土阴鸡年（藏历）复兴教法的灰烬为止，一百零九年间，卫藏四茹（卫藏地区）没有比丘的名字。 一些王统和大多数历史中说，卫藏的十位或六位智者去了康区，请求大喇嘛贡巴饶赛（དགོངས་པ་རབ་གསལ།）作为堪布并接受了戒律等等。并且，在律部的堪布传承中也同样说了许多，而且非常出名。但是，将无法追溯来源的口头传承作为随意的说法来宣讲，是非常错误和不正确的。非常正确的是，如大译师鲁梅（ཀླུ་མེས་ཆེན་པོ།）所著的书中记载的那样询问，卫藏有十二位智者。如果问是怎样的，那就是前七位和后五位，总共十二位。前七位是鲁梅·楚臣西饶（ཀླུ་མེས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཤེས་རབ།），仲·益西云丹（འབྲིང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན།），冲克·西饶僧格（ཚོང་ཁེ་ཤེས་རབ་སེང་གེ།），洛敦·多吉旺秋（ལོ་སྟོན་རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག），松巴·益西洛哲（སུམ་པ་ཡེ་ཤེས་བློ་གྲོས།），嘉·洛哲西饶（རྒྱ་བློ་གྲོས་ཤེས་རབ།），云本·确乔（གཞོན་བན་ཆོས་མཆོག་）等七位，以仲阿阇梨益西坚赞（གྲུམ་ཨཱ་ཙཱཪྻ་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་）为堪布，以觉若·西饶绛曲（ཅོག་རོ་ཤེས་རབ་བྱང་ཆུབ་）为轨范师，接受了恩德。前五位受了比丘戒，后两位受了居士戒。 在那之后，彻底精通的五位是塔吉嘉瓦帕（མཐའ་བཞི་རྒྱལ་འཕགས།），惹西·楚臣炯内（རག་ཤི་ཚུལ་ཁྲིམས་འབྱུང་གནས།），巴尊·洛哲旺秋（སྦ་བཙུན་བློ་གྲོས་དབང་ཕྱུག་），杰沃娘本·确杰（སྐྱེ་བོ་མྱང་འབན་ཆོས་སྐྱབས།），哲西饶门兰（གྲུབ་ཤེས་རབ་སྨོན་ལམ་）等。而且，之前的人们前往卫藏，之后的人们向下走，在路上相遇，询问去哪里。回答说要去多麦（མདོ་སྨད།）受戒。路途非常遥远，难以忍受。我们已经很好地接受了那些学处，我们已经圆满了。他们不听劝阻返回。那么，请接受我们的堪布吧，是贤善兼备的人。他们也同样那样做了，接受了仲益西坚赞的恩德。其中，巴、惹、塔吉这三位受了比丘戒，娘、仲这两位受了居士戒。仲后来也受了具足戒，但是努力修行禅定，没有发展僧团。因此稍微ྔ་བ་ན་ 琼巴·曲杰、嘉顿·森给、噶门巴也前往受戒，虽然闻思，但因精进禅修，僧团得以发展。所有这些的下面，名为玛曲的菩提心者到达康区，向上走来，形成了吉雪的玛措僧团。先前的这些人向上走来时，堪布和堪布说：“你们五人在卫地建立僧团。卢梅血统优良，你做堪布。”并赐予了袈裟。聪明的商克，你讲述律藏。洛顿·曲杰有情，守护教法。仲波门深且好，你做住持。松巴门弱，做卢梅的近侍。”说完便向上走来，在莫热地方暂时住了一年。之后，按照堪布和堪布的教言各自离开。在藏地出现了洛琼二人，在卫地出现了卢仲二人。巴热二人也向上走来，合并后建立了僧团。就这样，被称为具有力量的卫藏六人而广为人知。其中，藏巴二人去了藏地。商克在娘麦掌握了赤和嘉觉二人。之后在娘堆库列、宁热、江热、俄域上三处等地，嘉波和昌琼建立了许多僧团。他的两位弟子以及荣地的吾弥、才玛和古塘，甚至在亚琼，一天之内就奠定了四十处僧团和住所的基础。之后广泛发展和分离，被称为商措僧团。 洛顿·多吉旺秋在娘麦坚贡的寺庙奠基时，四位白衣姐妹做了小小的供养，亲自前来，说道：“我们以微薄的力量帮助你，让佛法像枯木生火一样传播。”之后，洛顿扩大了住所的范围，空中传来声音：“这位伟大的人物是东方如来大眼尊的化身，即使你不使用，我们也会帮助你。”广为流传。之后出现了八位堪布弟子，松顿·帕。
English
Although it is said that occupying and protecting this place was of little benefit, it is known as a lineage of scholars to the students. Before that, from the year of the Iron Female Bird (in the Tibetan calendar) when the Dharma was destroyed, until the year of the Earth Female Bird (in the Tibetan calendar) when the embers of the teachings were revived, for one hundred and nine years, there was no name of a bhikshu in the four Rus of U-Tsang (the U-Tsang region). Some royal chronicles and most histories say that ten or six scholars from U-Tsang went to Kham, requested the great lama Gongpa Rabsel (དགོངས་པ་རབ་གསལ།) as their Khenpo and took vows, etc. Also, in the lineage of Khenpos of the Vinaya, many similar things are said, and it is very famous. However, it is very wrong and incorrect to propagate oral transmissions that cannot be traced to their source as casual statements. It is very correct to inquire as it is recorded in the book written by the great translator Lume (ཀླུ་མེས་ཆེན་པོ།): there are twelve scholars from U-Tsang. If asked how, it is the first seven and the last five, totaling twelve. The first seven are Lume Tsultrim Sherab (ཀླུ་མེས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཤེས་རབ།), Drung Yeshe Yontan (འབྲིང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན།), Tsongke Sherab Senge (ཚོང་ཁེ་ཤེས་རབ་སེང་གེ།), Loton Dorje Wangchuk (ལོ་སྟོན་རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག), Sumpa Yeshe Lodro (སུམ་པ་ཡེ་ཤེས་བློ་གྲོས།), Gya Lodro Sherab (རྒྱ་བློ་གྲོས་ཤེས་རབ།), and Zhonben Chokchok (གཞོན་བན་ཆོས་མཆོག་), etc., these seven requested Drumpa Acharya Yeshe Gyaltsen (གྲུམ་ཨཱ་ཙཱཪྻ་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་) as their Khenpo, and Jokro Sherab Jangchub (ཅོག་རོ་ཤེས་རབ་བྱང་ཆུབ་) as their Acharya, and received their kindness. The first five took the vows of a bhikshu, and the last two took the vows of a upasaka. After that, the five who were thoroughly proficient were Tagzhi Gyalpak (མཐའ་བཞི་རྒྱལ་འཕགས།), Rakshi Tsultrim Jungne (རག་ཤི་ཚུལ་ཁྲིམས་འབྱུང་གནས།), Batun Lodro Wangchuk (སྦ་བཙུན་བློ་གྲོས་དབང་ཕྱུག་), Kyewo Nyangben Chokgyap (སྐྱེ་བོ་མྱང་འབན་ཆོས་སྐྱབས།), and Drub Sherab Monlam (གྲུབ་ཤེས་རབ་སྨོན་ལམ་). Moreover, the former went up to U-Tsang, and the latter went down, and they met on the road and asked where they were going. They replied that they were going to Domé (མདོ་སྨད།) to take vows. The journey is very long and difficult to endure. We have already received those precepts well, we have completed them. They did not listen to the advice to return. Then, please accept our Khenpo, who is both wise and virtuous. They did the same, and received the kindness of Drumpa Yeshe Gyaltsen. Among them, Ba, Rak, and Tagzhi took the vows of a bhikshu, and Nyang and Drumpa took the vows of a upasaka. Drumpa later took the full vows, but he diligently practiced meditation and did not develop a sangha. Therefore, slightly
English
Nga ba na Trungpa Chökyab, Gyaton Senge, and Kalmon Bar also went and took vows. Although they studied and contemplated, they diligently practiced meditation, so the monastic community grew. Below all of these, the one called Machö's Bodhicitta reached Kham, and as they went upwards, the monastic communities of Kyishö's Matso arose. When the previous ones went upwards, the two Khenpos said, "The five of you establish a monastic community in Ü. You, Lume, with good lineage, become the Khenpo," and they also gave robes. You, the clever merchant Khe, expound the Vinaya. Loton Chökyong, with attachment, protect the teachings. You, Drungpo, with deep and good doors, become the Sthavira. Sumpa, with weak doors, become Lume's attendant." Having said this, they went upwards and stayed in Mor Ge for one year temporarily. Then, according to the Khenpos' words, they separated. In Tsang, there appeared Lo and Tsong, and in Ü, there appeared Lu and Drung. Pa and Rag also went upwards and established a monastic community together. Thus, they were widely known as the six powerful individuals of Ü-Tsang. Among them, the two Tsangpas went to Tsang. Merchant Khe took Tri and Jagyu in Nyangme. Then in Nyangtö Khule, Nyingro, Jangro, and Göyul Tösum, etc., Gyapo and Changchung established many monastic communities. His two disciples, along with Ngurmig of Rong, Tsemar, and Gutang, even in Yagtsun, laid the foundation for forty monastic communities and residences in one day. Afterwards, they expanded and separated widely, and were known as the Merchant Tsho monastic community. When Loton Dorje Wangchuk laid the foundation for the monastery of Gyangong in Nyangme, the four white-clad sisters made small offerings and came in person, saying, "We will help you with our small power, and let the Buddha's teachings spread like fire spreading on dry wood." Afterwards, Loton expanded the scope of the residence, and a voice came from the sky, "This great person is an emanation of the Tathagata Great Eye Lord of the East, and even if you do not use us, we will help you." It became widely known. Afterwards, eight Khenpo disciples appeared, Sumton Pag.