Tibetan
སྟོང་རྩ་ བརྒྱད་བཞེངས་པར་དམ་བཅས་པའི་ནང་ཚན་རྟིང་མའི་མཇུག་རང་དུ་བཏབ་ནས། གཙུག་ 22-94 ལག་ཁང་སྟོང་རྩ་བརྒྱད་ཚང་མ་ཚངས་ཀྱི་གྲངས་རྩིས་ས་ཡང་འདིར་ཡིན་པས། རྩིས་གནས་ གསར་དུ་ཐོགས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་ནུབ་མ་འདི་ཁྲི་རལ་གྱིས་བཏབ་པ་ཡིན་ལ་དེང་སང་ རྒྱ་ཕིབས་ཟེར། དེར་གཙོ་བོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མི་བཞི་རྒྱབ་སྤྲོད་དང་ཉེ་བའི་སྲས་བརྒྱད་ ཡོད་དོ། ། སྤྱིར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གཙོ་བོར་བཞུགས་པ། ལྷ་སུམ་ཅུ་སོ་བདུན་ཏེ་རྡོར་དབྱིངས་ ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་དེ་ཉིད་འདུས་པའི་རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་བཞི་ཡོད་པའི་ལེའུ་དང་པོ་ནས་བཤད། འདི་འགྲེལ་བྱེད་མཁས་པ་མི་གསུམ་སྟེ་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀ་ལ་མཁས་པ་སློབ་དཔོན་ཀུན་ དགའ་སྙིང་པོས་འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་གནང་བ་སྟེ་སྟོད་ཆ་སྨད་ཆ་ཡོད་པ། སྟོད་ཆ་ལོ་ཙཱ་བ་རིན་ ཆེན་བཟང་པོའི་དུས་བསྒྱུར། སྨད་ཆ་བལ་པོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། ཟངས་དཀར་ལོ་ཙཱ་བའི་ སྐབས་སུ་བསྒྱུར་རོ། ། དོན་ལ་མཁས་པ་སངས་རྒྱས་གསང་བ་དང་། །ཚིག་ལ་མཁས་པ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་ གཉིས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཨ་བ་ཏ་ར། །ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་ནུབ་མའི་གཙུག་ལག་ ཁང་འདིའི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་འདི་ནི་རྡོར་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་རྣམ་པར་ སྣང་མཛད་ཡིན་ལ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱི་བཞེད་སྲོལ་ལྟར་གྱི་རྣམ་སྣང་མི་བཞི་རྒྱབ་སྤྲོད་ ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ལོ། །སྔོན་གཏེར་བཏོན་གུ་རུ་ཡེ་ཤེས་ཁྱུང་གྲགས་ཀྱིས་དཀོན་གཉེར་གྱི་ གཡོག་ཏུ་བརྫུས། ལོ་གཅིག་ལྷག་པ་གཡོག་བྱས་རྗེས་མགོན་ཁང་ཆེན་མོར་གྲགས་པའི་ཕུག་ གི་རྣམ་སྣང་གི་ཐུགས་ཀྱི་སྐུ་རྒྱབ་ཕྱོགས་ནས་སྐྱེ་བདུན། (བྲམ་ཟེ་སྐྱེ་བདུན་པའི་སྤུར་ཤ་ད་ལྟའང་ཡོད་ ཟེར་རོ།)གྱི་རྩ་བ་བྲམ་ཟེའི་སྤུར་ཤ་སྤྱན་དྲངས་ཚུལ་གུ་གུ་ཡེ་ཤེས་ཁྱུང་གྲགས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་ནང་ ན་ཡོད་ལ། གུ་རུ་ཡེ་ཤེས་ཁྱུང་གྲགས་ཀྱིས་དབོན་རྒྱུད་སྐྱི་མཁར་གུར་སྡིངས་པ། གུ་རུ་ཆོས་ དབང་གི་གཏེར་བྱུང་ལས་ཆོས་དབང་མདུན་མ་བརྩིས་ནས་བྱུང་། དངོས་གྲུབ་ཤེལ་བུམ་ནང་ 22-95 ནས་བྱུང་ཞེས་པ། གཏེར་དེ་སྤྱན་འདྲེན་པར་ཆོས་དབང་རང་དངོས་སུ་ཕེབས་མ་ཐུབ་པར་ གཏེར་བདག་རྩིས་མགོན་བཀུག་སྟེ་བཀའ་བསྒོས་ནས་སློབ་མ་གཉེན་སྟོན་ཛམ་བྷ་ལ་དང་། སྒོམ་ཆེན་འབྲུག་པ་ཞེ་གཉིས་ལ་དེ་ཕྱོགས་རྒྱུས་ཞིབ་པར་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོན་པར་ གནང་། ཁོང་གཉིས་ཀྱི་བརྩིས་ལྷ་ཁང་གི་མགོན་ཁང་ཆེན་མོ་ན་བཞུགས་པའི་རྣམ་པར་སྣང་ མཛད་ཀྱི་སྐུའི་ནང་ན་སློབ་ད
Chinese
发誓要建造一千零八座寺庙，这是其中的最后一座。所有一千零八座寺庙的精确数字也在这里。这座新命名的西寺是赤热（Khri Ral）建造的，现在被称为嘉布（rGya phibs）。那里主要供奉着毗卢遮那佛，四面朝向，附近有八位菩萨。 一般来说，毗卢遮那佛是主要供奉的对象，有三十七尊神，即金刚界坛城，这在包含它的根本续部的四章中的第一章中有所描述。有三位学者解释它，即精通词义的昆冈宁波（Kun dga' snying po）大师，他撰写了注释，分为上下两部分。上半部分由译师仁钦桑波（Rinchen Zangpo）翻译，下半部分由尼泊尔的图杰钦波（Thugs rje chen po）和藏噶译师（Zangs dkar lo tsā ba）翻译。 精通意义的是桑杰桑瓦（Sangs rgyas gsang ba），精通文字的是释迦谢宁（Shākya bshes gnyen），他们的注释是阿瓦达拉（Avatāra）和科萨拉的装饰（Ko sa la'i rgyan）。西寺的毗卢遮那佛是金刚界坛城的主要佛陀，即毗卢遮那佛，其坐姿是按照释迦谢宁的传统，四面朝向。以前，取藏者古汝耶谢琼扎（Gu ru ye shes khyung grags）伪装成寺庙的仆人。在做了一年多的仆人后，据说他从被称为大护法殿的洞穴中毗卢遮那佛的心脏后面的七世（七世婆罗门的尸体现在仍然存在）的根部取出了婆罗门的尸体。古汝耶谢琼扎的传记中记载了这件事。古汝耶谢琼扎的后裔是吉卡古丁巴（sKyid mkhar gur sdings pa）。从古汝秋旺（Gu ru chos dbang）的伏藏中，从秋旺顿玛（Chos dbang mdun ma）开始出现。据说它出现在实现的宝瓶中。秋旺本人无法亲自前往迎请伏藏，因此他召集了伏藏主算命师，并命令他的弟子宁敦赞巴拉（gNyen ston Dzam bha la）和修行者竹巴谢尼（sGom chen 'Brug pa zhe gnyis），他们对那个地方非常了解，去取出伏藏。根据他们的计算，毗卢遮那佛像位于寺庙大护法殿中，弟子...
English
Having vowed to build a thousand and eight temples, the last of these was built at the very end. The exact number of all one thousand and eight temples is also here. This western temple, newly named, was built by Khri Ral and is now called Gyaphuk (rGya phibs). There, the main deity is Vairochana, facing four directions, with eight close bodhisattvas nearby. Generally, Vairochana is the main deity, with thirty-seven deities, which is the Vajradhatu mandala, and this is described from the first chapter of the root tantra that contains it. There are three scholars who explain this, namely the master Kunga Nyingpo (Kun dga' snying po), who is skilled in both words and meaning, and he gave the commentary itself, which has upper and lower parts. The upper part was translated by the translator Rinchen Zangpo, and the lower part was translated by the Nepali Thugje Chenpo (Thugs rje chen po) and the Zangkar translator (Zangs dkar lo tsā ba). Skilled in meaning is Sangye Sangwa (Sangs rgyas gsang ba), and skilled in words is Shakya Shenyen (Shākya bshes gnyen), and their commentaries are Avatara and the Ornament of Kosala (Ko sa la'i rgyan). The Vairochana of this western temple is the main Buddha of the Vajradhatu mandala, namely Vairochana, and its posture is according to the tradition of Shakya Shenyen, facing four directions. Previously, the terton Guru Yeshe Kyung Drak (Gu ru ye shes khyung grags) disguised himself as a temple servant. After serving for more than a year, it is said that he took the Brahmin's corpse from the root of the seven generations (the corpse of the seven generations of Brahmins is still there now) from the back of the heart of Vairochana in the cave known as the Great Protector's Hall. This is recorded in the biography of Guru Yeshe Kyung Drak. The descendants of Guru Yeshe Kyung Drak are Kyikhar Gurdingpa (sKyid mkhar gur sdings pa). From the terma of Guru Chöwang (Gu ru chos dbang), it appeared starting from Chöwang Dunma (Chos dbang mdun ma). It is said that it appeared from the accomplished vase. Chöwang himself was unable to go in person to retrieve the terma, so he summoned the terma lord astrologer and ordered his disciples Nyenton Dzambhala (gNyen ston Dzam bha la) and Gomchen Drukpa Zhenyl (sGom chen 'Brug pa zhe gnyis), who were very familiar with that place, to extract the terma. According to their calculations, the Vairochana statue is located in the Great Protector's Hall of the temple, and the disciple is inside the statue of...
Tibetan
པོན་པད་མས་དབང་བསྐུར་གྱི་བུམ་པ་ཤེལ་ལས་གྲུབ་པ་ནང་ ཟབ་པ་སྐོར་དགུའི་ཤོག་སེར་གྱིས་གང་བ་ཡོད་པ། སྐུའི་ཕྱི་རྒྱབ་ནས་ཐིག་ཚད་བྱས་བཀོད་ ནས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ཆོས་དབང་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྱག་ཏུ་ཕུལ། དབང་བུམ་དེ་ཉིད་ཕྱིས་ཀྱང་གཏེར་ དུ་སྦས་ཏེ་མ་འོངས་ཆོས་དབང་སྤྲུལ་པ་གུ་རུ་ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་ལོ་པ་ཞིག་གིས་ འདོན་ནོ། །ཟབ་པ་སྐོར་དགུ་སྐལ་ལྡན་ཆོས་སུ་དེང་སང་བཞུགས་པ་འདིའོ། ། རྩིས་གནས་གསར་གྱི་མྱང་ཆུ་དང་ཉེ་བའི་སར་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་དུས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ ཁང་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱི་བློན་པོ་ལྕེ་ཁྲི་བཟང་ལྷ་བྱིན་གྱིས་རྩིས་ཀྱི་ལྷ་ཁང་བཞེངས་པ་དེའི་ ཞིག་ཤུལ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད། ཨ་མེས་ཚོང་བཙུན་གྱིས་རྩིས་ཀྱི་ཡང་དབེན་བཟུང་བའི་དུས་སུ་ རྩིས་ལྷ་ཁང་ཕུལ། དེའི་ཉེ་གནས་སྦ་བཙུན་བློ་གྲོས་ཡོན་ཏན་ལ་གཏད་དེ་དེས་མཁན་པོ་ བྱས་ནས་བསྐྱངས་པ་ཚོ་ལ་སྦ་ཚོ་ཟེར། དེའི་མཁན་པོ་ཡོལ་ཆོས་དབང་གིས་སྐྱེགས་གནས་ རྙིང་བཟུང་། དེ་ནས་མཆེད་པ་ལ་སྦ་ཚོ་སྟོད་པ་ཟེར། ཡོལ་ཐོག་འབེབས་ཀྱིས་ལྕང་ར་བཟུང་། སྟག་པ་ཇོ་བཙུན་གྱིས་ལྕེ་དཔེ་བཟུང་བ་དེ་གཉིས་ལ་སྦ་ཚོ་བར་པ་ཟེར། རྩིས་ནས་མཆེད་པ་ ལ་སྦ་ཚོ་སྨད་པ་ཟེར་རོ། ། ཕྱིས་སུ་རྩིས་གནས་གསར་འདིར་ལྕེ་བཙུན་རྒྱ་གར་ནས་ནམ་འཁོར་བར་གྱི་ཞྭ་ལུའི་ གདན་ས་མཛད་པའི་ལྕེ་བཙུན་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་སློབ་མའི་མཆོག་ཡིན་ཞིང་། མཁན་ པོ་མགོ་བ་ཡེ་ཤེས་གཡུང་དྲུང་གིས་རྩིས་ལྷ་ཁང་བཟུང་། དེ་ཚུན་རྩིས་གནས་གསར་གྱི་རབ་ 22-96 ཏུ་འབྱུང་བའི་སྡོམ་རྒྱུན་སྡོམ་པ་རྒྱ་གར་མར་གྲགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན། རྩིས་གནས་གསར་དེའི་ ཕུ་བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་དགོན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བཙས་ཕུ་ན་བདེ་ཕུ་དགོན་པ་ཤིན་ཏུ་ཐོགས་ སྔའོ། །དེའི་ཕུ་ན་རྩིས་ཕུའི་ཡང་དབེན་ཡོད་དེ་ཇོ་བོ་ཨ་ཏི་ཤས་སློབ་མ་སྒོམ་པ་བུ་བཞིར་ གྲགས་པའི་ནང་ཚན་ཇོ་བོས་བླ་མཆོད་དུ་མངའ་གསོལ་བ་དགོན་པ་བ་འཛེང་དབང་ཕྱུག་ རྒྱལ་མཚན་གྱི་སློབ་མ་དགོན་གྱི་བུ་བཞིར་གྲགས་པའི་ནང་ཚན་ཞང་ཀ་བའམ་ཞང་བུ་གཅིག་ པར་གྲགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དེའི་སློབ་མ་ལུམ་པ་བ་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་བམ་དགེ་བཤེས་ གངས་པར་ཡང་གྲགས་པ། པུ་ཏོ་བ་དང་ཀརྨ་པ་གཉིས་ཀའི་སློབ་མ་མྱང་སྟོད་རྩིས་ཕུལ་ཡང་ དབེན་དུ་བཞུགས་ནས་སློབ་མ་སུམ་ཅུ་ཙམ་སྨིན་པར་མཛད། དེའི་ནང་ནས་སློབ་མའི་མཆོག་ ཁུ་ལེའི་ཁ་མོ་ཟེའུ་སྟོན། ཡང་རྩིས་གནས་གསར་ཕུལ་ཡང་དབེན་དུ་སྨིན་པར་མཛད། མཚན་ ལུམ་པའམ་གངས་པར་ཡང་
Chinese
本波莲花生大师灌顶用的宝瓶，是用水晶做成的，里面装满了甚深九次第的黄纸。从身体的后背测量后迎请，献给了法王仁波切。后来也将那个灌顶宝瓶作为伏藏埋藏，未来一位名叫古汝曲吉协年（咕噜法友）的法王转世者将会取出。甚深九次第如今作为有缘者的法而存在。 在孜尼萨（རྩིས་གནས་གསར་）的娘曲（མྱང་ཆུ་）附近，有赤松德赞时期建造的寺庙遗址，那是赤松德赞的臣子莱赤桑拉杰（ལྕེ་ཁྲི་བཟང་ལྷ་བྱིན་）建造的孜吉拉康（རྩིས་ཀྱི་ལྷ་ཁང་）。阿美聪尊（ཨ་མེས་ཚོང་བཙུན་）占据孜吉扬本（རྩིས་ཀྱི་ཡང་དབེན་）的时候，献出了孜拉康（རྩིས་ལྷ་ཁང་）。交给了他的近侍巴尊洛哲云丹（སྦ་བཙུན་བློ་གྲོས་ཡོན་ཏན་），他担任堪布并守护的僧团被称为巴措（སྦ་ཚོ་）。那里的堪布约尔曲旺（ཡོལ་ཆོས་དབང་）占据了杰内宁（སྐྱེགས་གནས་རྙིང་）。从那之后分出的被称为巴措托巴（སྦ་ཚོ་སྟོད་པ་）。约尔托埃贝（ཡོལ་ཐོག་འབེབས་）占据了香拉（ལྕང་ར་），达巴觉尊（སྟག་པ་ཇོ་བཙུན་）占据了莱迪（ལྕེ་དཔེ་），这两者被称为巴措瓦巴（སྦ་ཚོ་བར་པ་）。从孜（རྩིས་）分出的被称为巴措玛巴（སྦ་ཚོ་སྨད་པ་）。 后来，在这个孜尼萨（རྩིས་གནས་གསར་），莱尊（ལྕེ་བཙུན་）从印度返回时，成为夏鲁寺（ཞྭ་ལུའི་）的座主，他是莱尊西绕炯内（ལྕེ་བཙུན་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་）的殊胜弟子。堪布果瓦益西雍仲（མཁན་པོ་མགོ་བ་ཡེ་ཤེས་གཡུང་དྲུང་）占据了孜拉康（རྩིས་ལྷ་ཁང་）。从那以后，孜尼萨（རྩིས་གནས་གསར་）出家的戒律传承只有被称为索巴嘉嘎玛（སྡོམ་པ་རྒྱ་གར་མར་）的戒律传承。孜尼萨（རྩིས་གནས་གསར་）的上方，是前弘时期特别的寺庙策普纳德普寺（བཙས་ཕུ་ན་བདེ་ཕུ་དགོན་པ་），非常古老。在那上方有孜普扬本（རྩིས་ཕུའི་ཡང་དབེན་），阿底峡尊者有四位著名的弟子，其中觉沃将寺庙供养为上师供养，贡巴瓦增旺秋坚赞（དགོན་པ་བ་འཛེང་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་མཚན་）的弟子，四位寺庙之子中著名的香卡瓦或香布吉巴（ཞང་ཀ་བའམ་ཞང་བུ་གཅིག་པར་），那位特别的弟子的弟子，伦巴瓦益西绛曲（ལུམ་པ་བ་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་）或也被称为格西岗巴（དགེ་བཤེས་གངས་པར་），他是布多瓦和噶玛巴两位的弟子，住在娘托孜普扬本（མྱང་སྟོད་རྩིས་ཕུལ་ཡང་དབེན་）使大约三十位弟子成熟。其中殊胜的弟子是库列卡莫泽顿（ཁུ་ལེའི་ཁ་མོ་ཟེའུ་སྟོན）。又在孜尼萨（རྩིས་གནས་གསར་）普扬本（ཕུལ་ཡང་དབེན་）使他们成熟。名字也被称为伦巴或岗巴。
English
The empowerment vase of Bon Padma, made of crystal, was filled with yellow papers of the Profound Nine Cycles. After measuring from the back of the body, it was invited and offered to Chöwang Rinpoche. Later, that empowerment vase was also hidden as a treasure, and in the future, a Chöwang incarnation named Guru Chökyi Shenyen (Guru Dharma Friend) will extract it. The Profound Nine Cycles now exist as Dharma for the fortunate. Near the Nyang River (Myang Chu) at Tsinnisar (Rtsis Gnas Gsar), there is a ruin of a temple from the time of Trisong Detsen, which was the Tsikyi Lhakhang (Rtsis kyi Lha khang) built by Lhe Tri Sang Lhajin (Lce Khri bZang Lha Byin), a minister of Trisong Detsen. When Ame Tsöntsün (A mes Tshong bTsun) occupied Tsikyi Yangben (Rtsis kyi yang dben), he offered the Tsilhakhang (Rtsis Lha khang). He entrusted it to his attendant Ba Tsün Lodrö Yönten (sBa bTsun Blo gros Yon tan), and the sangha that he served as Khenpo and protected was called Ba Tsö (sBa Tsho). The Khenpo there, Yöl Chöwang (Yol Chos dbang), occupied Kyegne Nying (Skyegs gnas rnying). Those who branched out from there are called Ba Tsö Töpa (sBa Tsho sTod pa). Yöl Thogbeb (Yol Thog 'Bebs) occupied Changra (Lchang ra), and Tagpa Jötsün (sTag pa Jo bTsun) occupied Lhedi (Lce dpe), these two are called Ba Tsö Warpa (sBa Tsho Bar pa). Those who branched out from Tsi (Rtsis) are called Ba Tsö Mapa (sBa Tsho sMad pa). Later, at this Tsinnisar (Rtsis Gnas Gsar), Lhetsün (Lce bTsun) became the abbot of Shalu Monastery (Zhwa lu'i) upon returning from India, and he was an excellent disciple of Lhetsün Sherab Jungne (Lce bTsun Shes rab 'Byung gnas). Khenpo Gowa Yeshe Yungdrung (Mkhan po mGo ba Ye shes gYung drung) occupied the Tsilhakhang (Rtsis Lha khang). Since then, the lineage of ordination at Tsinnisar (Rtsis Gnas Gsar) has only been the lineage of vows known as Dompa Gyagar Mar (sDom pa rGya gar mar). Above Tsinnisar (Rtsis Gnas Gsar) is the special monastery of the early propagation of the doctrine, Tsepu Nadephu Monastery (bTsas phu na bDe phu dGon pa), which is very ancient. Above that is Tsipu Yangben (Rtsis phu'i yang dben), where Jowo Atisha had four famous disciples, and among them, Jowo offered the monastery as a guru offering. The disciple of Gönpawa Zeng Wangchuk Gyaltsen (dGon pa ba 'Dzeng dBang phyug rGyal mtshan), Shangkawa or Shangbu Chikpar (Zhang ka ba'am Zhang bu gCig par), one of the four famous sons of the monastery, the disciple of that special disciple, Lümba Yeshe Jangchub (Lum pa ba Ye shes Byang chub) or also known as Geshe Gangpar (dGe bshes Gangs par), was a disciple of both Putowa and Karmapa, and resided in Nyang Tö Tsipu Yangben (Myang stod Rtsis phul yang dben), maturing about thirty disciples. Among them, the excellent disciple was Khule Khamo Zeutön (Khu le'i Kha mo Ze'u ston). Again, he matured them at Tsinnisar (Rtsis Gnas Gsar) Pul Yangben (phul yang dben). His name was also known as Lümba or Gangpar.