Tibetan
ན་ནས་སླངས་ཏེ་]བདག་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་[ལ་]སྲེད་པས་དེའི་ཕུན་ཚོགས་འདོད་པ་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་སེར་སྣས་མཁོ་ཚགས་སུ་བྱེད་འདོད་ལྟ་བུ་དང་། བདག་ཉིད་སྒྲོག་པར་བྱེད་པ་ དང་། ཕུང་པོ་བཟང་པོ་འདོད་པས་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པར་ འདོད་པ་ཚུན་ཆད་དོ། །ཉེར་ལེན་བཞི་པོ་ཆོས་མངོན་གཉིས་སུ་འདི་ལས་རྣམ་གྲངས་གཞན་ དུ་གསུངས་ཀྱང་གནད་གཅིག་ཉིད་དོ། །སྲིད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ནི། སྐྱེ་བའི་སྲིད་པར་ཉིང་ མཚམས་སྦྱོར་{བའི་[ངེས་པའི་]ལས་མཐུ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ནི་སྲིད་པ་སྟེ། དེ་ལ་གསུམ་ལས། ལས་ཀྱི་སྲིད་པ་ནི་སྟོབས་ཆུང་བ་དང་། འཆི་བའི་སྲིད་པ་ནི་སྟོབས་འབྲིང་དང་། ཉིང་མཚམས་ སྦྱོར་བའི་སྲིད་པ་ནི་སྟོབས་ཆེན་པོར་གྱུར་པའོ། །སྐྱེ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ནི། མངལ་སྐྱེས། རྫུས་ སྐྱེས། དྲོད་གཤེར་སྐྱེས། སྒོང་སྐྱེས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རྣམས་སོ། །རྒ་ཤིའི་རྟེན་འབྲེལ་[ནི་།] ཕུང་པོ་ འགྱུར་བས་རྒས་པ་དང་། ན་བ་དང་། མྱ་ངན་དང་། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ། སྡུག་བསྔལ་བ། ཡིད་མི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་འཆི་བའི་བར་དུའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ནི། ལམ་གསུམ་མམ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་ཀྱི་ ལམ་དང་། ལས་ཀྱི་ལམ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལམ་གསུམ་མོ། །ཡང་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ པ་གསུམ་སྟེ། ཉོན་མོངས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས། ལས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས། སྡུག་ བསྔལ་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཉིད་ཀྱིས། དབུ་མ་རྟེན་འབྲེལ་ 21-732 སྙིང་པོ་ལས། དང་པོ་བརྒྱད་པ་དགུ་ཉོན་མོངས། །གཉིས་པ་བཅུ་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་མ་ བདུན་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་པ། དང་པོ་མ་རིག་པ། བརྒྱད་པ་སྲེད་པ། དགུ་པ་ལེན་པ་ནི་ ཉོན་མོངས་དང་། གཉིས་པ་འདུ་བྱེད་དང་། བཅུ་པ་སྲིད་པ་ནི་ལས་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་རྣམ་ པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང་། སྐྱེ་བ་རྒ་ཤི་གཉིས་ཏེ་བདུན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱའོ། ། གསུམ་པོ་དག་ལས་གཉིས་འབྱུང་སྟེ། །གཉིས་ལས་བདུན་འབྱུང་བདུན་ལས་ཀྱང་། །གསུམ་ འབྱུང་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་འདི། །ཉིད་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར། །ཞེས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ ལས་ལས་འབྱུང་། ལས་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་། དེའི་མཐའ་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བར་སླར་ ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུན་ཆགས་པར་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ ལས་ཉོན་ཡན་ལག་ལྔ་ནི་རྒྱུ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཡན་ལག་བདུན་ནི་འབྲས་བུས་བསྡུ
Chinese
从那以后，贪恋自身相续的蕴，想要它的圆满，比如吝啬财物想要积攒，以及自我标榜，想要好的蕴而修习禅定无色定的等持，都包括在内。四取在两个俱舍论中虽然说了与此不同的名相，但要点是一样的。有之缘起是：在生有的有中，成为结生[决定的]业力强者，即是有。其中有三种：业有是力量小的，死有是力量中等的，结生有是力量大的。生之缘起是：胎生、化生、湿生、卵生等各种生。老死的缘起是：蕴变异而衰老，生病，悲伤，哀嚎，痛苦，不悦等直到死亡。如此十二缘起，被三种道，或者说三种遍一切烦恼所摄，即烦恼道、业道、痛苦道三种。或者说三种遍一切烦恼，即烦恼遍一切烦恼，业遍一切烦恼，痛苦遍一切烦恼。对此，龙树菩萨自己说，《中观·缘起心要》中说：初一、八、九是烦恼，二、十是业，其余七是痛苦。即初一无明，第八贪爱，第九取是烦恼。第二行，第十有是业。其余识等五，以及生老死二，这七个被称为痛苦。从这三者中生出二者，从二者中生出七者，从七者中也生出三者，这有之轮，自身不断地周而复始。即从烦恼生出业，从业生出痛苦，它的尽头不会穷尽，而是再次从痛苦中生出烦恼，如此持续不断地轮回。其中，业和烦恼的五个支是因，痛苦的七个支是果所摄。
English
From then on, craving for the aggregates of one's own continuum, desiring its perfection, such as being stingy with possessions and wanting to accumulate them, as well as self-aggrandizement, wanting good aggregates and practicing the samadhi of formless meditation, are all included. Although the four graspings are spoken of with different terms in the two Abhidharma texts, the main point is the same. The dependent arising of existence is: in the existence of becoming, becoming a strong force of karma that connects the rebirth [decisively] is existence. Among them, there are three types: the karma of existence is weak, the existence of death is medium, and the existence of rebirth is strong. The dependent arising of birth is: the various births of womb-born, spontaneously born, moisture-born, and egg-born beings. The dependent arising of aging and death is: the aggregates changing and aging, sickness, sorrow, lamentation, suffering, displeasure, etc., up to death. Thus, the twelve dependent arisings are encompassed by the three paths, or the three all-pervasive afflictions, namely the path of affliction, the path of karma, and the path of suffering. Or, the three all-pervasive afflictions are: affliction pervading all afflictions, karma pervading all afflictions, and suffering pervading all afflictions. Regarding this, Nagarjuna himself said in the Essence of Dependent Arising in the Middle Way: The first, eighth, and ninth are afflictions, the second and tenth are karma, the remaining seven are suffering. That is, the first, ignorance; the eighth, craving; and the ninth, grasping, are afflictions. The second, formation; and the tenth, existence, are karma. The remaining five, such as consciousness, and the two, birth and death, these seven are called suffering. From these three, two arise; from two, seven arise; and from seven, three also arise. This wheel of existence revolves again and again. That is, from affliction arises karma, and from karma arises suffering. Its end will not be exhausted, but again from suffering arises affliction, thus continuously revolving in a cycle. Among them, the five limbs of karma and affliction are the cause, and the seven limbs of suffering are encompassed by the result.