English
The belief that the body is the root of suffering, and that seeing objects with the eyes means that oneself is seeing them, this clinging to the aggregates arises from clinging to a self. Since this is the case, then something other than the aggregates is definitely not a self. Furthermore, if each of the aggregates were the self, then there would be multiple selves. If one aggregate is the self and the others are not, this distinction is also unreasonable. This understanding should be extended to the level of atoms. The totality of the aggregates is also not a self, because the totality does not exist apart from each individual. If the aggregates are not the self, then the self would become something non-existent. If the self is non-existent, then there should be no talk of an agent and a recipient of karmic results. If the self is non-existent, then it would become nothingness. The third possibility beyond duality is not yet visible or mentioned. The so-called "self of a person" is merely the clinging of ordinary people to the aggregates, mistakenly believing them to be real. If we recognize this and cultivate it, the clinging to self will gradually diminish, and eventually, upon the path of seeing, we will directly realize non-self, thereby fundamentally eliminating the clinging to self. The emptiness teachings regarding the emptiness of the agent, etc., are explained as follows: The aggregates are not arbitrary, not determined by time, not self-born, not essence, not created by Ishvara, and not without cause, but arise from ignorance and desire. The Treasury of Knowledge says that the five aggregates of appropriation are: the aggregate of form, the aggregate of feeling, the aggregate of perception, the aggregate of mental formations, and the aggregate of consciousness. Although there are countless classifications of the aggregate of form, there are actually only ten: the eye faculty, the ear faculty, the nose faculty, the tongue faculty, the body faculty, these are the five internal forms, and form, sound, smell, taste, and tactile objects, these are the external forms. The aggregate of feeling can be divided into three: pleasure, pain, and neutrality. If subdivided, it can be divided into five: pleasure and joy, pain and displeasure, and neutrality.
Tibetan
1-690 འདུ་ཤེས་ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའམ། སྔོན་རྟགས་སུ་བྱེད་པ་སྟེ། ཡོད་མེད། ཡིན་མིན། བཟང་ངན་མཐོ་དམན། ཆེ་ཆུང་དུ་འཛིན་པ་དང་། འདི་ནི་དཀར་པོའོ། །འདི་ནི་དམར་པོའོ། ། འདི་ནི་མིའོ། །འདི་ནི་དུད་འགྲོའོ་ཞེས་སྒྲ་དོན་འབྲེལ་བར་འཛིན་པའམ་མིང་དོན་གཅིག་ པར་འཛིན་པའོ། །ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་མ་གཏོགས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་མི་ དགེ་བ། དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ། གཉིད་ལ་སོགས་པ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་ཐམས་ཅད་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དངོས་ཡིན་ཏེ། མཚུངས་ལྡན་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱ། མི་ལྡན་ འདུ་བྱེད་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་འཇིག་དང་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་བློས་བཏགས་པ་ ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ནི། མིག་གི་རྣམ་ པར་ཤེས་པ། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། ལུས་ ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ་འཇུག་ཤེས་དྲུག་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ གྱི་ཡིད་ཀུན་{གཞི་[གཞིའི་]རྣམ་ཤེས་དང་བཅས་པ་{རྣམས་[རྣམ་ཤེས་]ཚོགས་བརྒྱད་དོ། ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་དངོས་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། བེམ་ པོར་གྲགས་པ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ནང་དུ་འདུས། ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་ཕྱི་མ་ བཞི་པོའི་ནང་དུ་འདུས། ཕུང་པོ་ལ་དབྱེ་ན་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་། མ་ བསྡུས་པ་གཉིས་[སུ་]ཡོད་པ་ལ། རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ངག་ ཡིད་གསུམ་དང་། མ་བསྡུས་པ་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཡིན་ནོ། །ཕུང་པོའི་དོན་དུ་མ་སྤུངས་པ་ སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི། རྡུལ་བསགས་ཤིང་འདུས་པ་ལས་དུ་མ་སྤུངས་པ་དངོས་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་རྣམས་ལ་དངོས་སུ་དུ་མ་སྤུངས་པའི་དོན་མ་ཚང་ཡང་། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་མང་ པོ་ཞིག་བསགས་ཤིང་འདུས་པ་བློས་འཛིན་པའི་ཕུང་པོའོ། །ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ དངོས་མེད་དེ། དེ་དག་ལ་དངོས་ཀྱི་སྐྱེ་འཇིག་འབྲས་བུ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྣམས་མེད་{པ[ལ]། ཕུང་པོ་ 21-691 རྣམས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་པས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། ཕྱི་རོལ་པ་མང་པོའི་འདོད་པ་ ལྟར་དུ། དབང་ཕྱུག་གི་འདོད་པའི་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་ལས། ཕུང་པོ་རྣམས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ ཡིན། དུས་ཞེས་པའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་གཞན་ཞིག་གིས་བསྐྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མུ་སྟེགས་ གྲངས་ཅན་པའི་འདོད་པ་ལྟར་དུ། རྡུལ་འདོད་ཆག
Chinese
认识是执著名相或者作为先兆，即有无、是否、好坏高低、大小等执着，以及“这是白色的”、“这是红色的”、“这是人”、“这是家畜”等执着于声音和意义的关联，或者执着于名和义的一致。除了感觉和认识之外的贪欲等不善，以及信仰等善，睡眠等无记的一切分别念，都是行蕴的真实，称为相应行。不相应行只是对事物生灭和增减差别的假立，并非实有。识蕴是：眼识、耳识、鼻识、舌识、身识、意识这六种入识，以及有染污的意，总共是具有阿赖耶识的八识。这五蕴包含了所有有为法的现象，被称为物质的都包含在色蕴中，知识都包含在后面的四蕴中。如果从蕴的角度来区分，有被有情相续所包含的和未被包含的两种。被相续包含的是有情的身语意三门，未被包含的是器世界。蕴的意义是众多聚集，色蕴是微尘积累和聚集而成的众多聚集的真实，而知识并不完全具备真实众多聚集的意义，但通过心识积累和聚集众多前后刹那的知识，是心识执持的蕴。从蕴之外转变的是无实，因为它们没有真实的生灭、果、因缘。蕴是由各种因缘产生的，不像许多外道所认为的那样，不是由自在天的意愿所产生的，也不是由时间这种实有的东西所产生的，也不是像数论外道所认为的那样，由微尘贪欲所产生。
English
Cognition is grasping at characteristics or taking them as a sign, such as existence or non-existence, right or wrong, good or bad, high or low, large or small. It also involves grasping at the connection between sound and meaning, such as "This is white," "This is red," "This is a human," "This is a domestic animal," or grasping at the identity of name and meaning. All forms of conceptualization that are neither feeling nor cognition, such as non-virtuous desires, virtuous faith, and neutral sleep, are the actual aggregate of formations, known as associated formations. Non-associated formations are merely conceptual constructs based on the distinctions of arising, ceasing, increasing, and decreasing of phenomena; they do not exist as substances. The aggregate of consciousness consists of the six consciousnesses: eye consciousness, ear consciousness, nose consciousness, tongue consciousness, body consciousness, and mind consciousness, as well as the afflicted mind, totaling the eight consciousnesses with the alaya-consciousness. These five aggregates encompass all conditioned phenomena. Those known as material are included in the aggregate of form, while consciousnesses are included in the latter four aggregates. When dividing the aggregates, there are those included in the continuum of sentient beings and those not included. Those included in the continuum are the body, speech, and mind of sentient beings, while those not included are the container world. The meaning of aggregate is a collection of many. The aggregate of form is the actual collection of many formed from the accumulation and gathering of particles. Although consciousnesses do not fully possess the meaning of a real collection of many, the accumulation and gathering of many moments of consciousness, both past and future, is the aggregate held by the mind. What is transformed from the aggregates is non-existent, because they lack real arising, ceasing, results, causes, and conditions. The aggregates are produced by various causes and conditions, not, as many non-Buddhists believe, arising from the will of a supreme being, nor produced by something else established as a substance called time, nor produced by the desire for particles, as the Samkhya non-Buddhists believe.
Tibetan
ས། མུན་པ་ཞེ་སྡང་། སྙིང་སྟོབས་དགེ་བ་ སྟེ། དེ་གསུམ་རོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པས་གཞི་མཐུན་དུ་གྱུར་པ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ལས་བྱུང་ བ་ཡང་མ་ཡིན་པས། མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་ཞིང་། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་རང་ཉིད་ བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་འདྲ་མི་སྲིད་པས་སོ། །དངོས་པོ་རྣམས་རང་ཉིད་སྐྱེ་འཇིག་འདོད་ པའི་འདོད་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་འདོད་རྒྱལ་ནི་{གནམ་འབབས་[མནམ་བབས་ ]ཀྱི་ཚུལ་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པ་རང་སྐྱེ་འདོད་པས་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ཡང་མ་ ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་སྐྱེ་ཞིང་རེས་འགའ་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཐུན་པའི་རྒྱུ་རྟེན་ འབྲེལ་རྒྱུ་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་མི་ཤེས་པ་དང་། སྲེད་པ་སྔོན་དུ་ངེས་པར་ འགྲོ་དགོས་པ་ཡིན་ཅིང་། ཉོན་མོངས་དེའི་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་ བསྐྱེད་ཅིང་འབྱུང་བར་མི་རིགས་པར་བྱའོ། །བདག་མེད་པ་དང་། སྟོང་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ པའི་དུས་ནས་སྒོམ་པ་ཡིན་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པའི་ས་མཚམས་ཀྱི་ཐོག་མ་ ནི་མཐོང་ལམ་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ནི་རེ་ཞིག་མ་སྨོས་ཏེ་ གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །[ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྤོང་བ་ལ་གདམས་པ་ནི།] ཚུལ་ཁྲིམས་ བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་རང་ལུས་ལ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་ལྟ་དང་ཐེ་ཚོམ་སྟེ། །ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་ བ་འདི་གསུམ་ཐར་པ་ཡི། །གྲོང་ཁྱེར་སྒོ་འགེགས་ལགས་པ་མཁྱེན་པར་བགྱི། །མཐོང་སྤང་ ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་ནི། ཚུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་དང་། འཇིགས་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ རྣམས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། རང་སྡེ་ནང་པ་ལ་གཙོ་བོར་གྲགས་པ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ནི། 21-692 ཕྱི་རོལ་པ་ལ་གཙོ་བོར་གྲགས་པ་ཡིན་ཅིང་། ཡང་ན་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚུལ་ ཁྲིམས་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་ རོལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ལྔ་བསྟེན་{ནས[པ]། རི་ནས་མཆོང་བ། རི་དྭགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ སོགས་ལོག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས། ལུས་ངག་གི་ སྡིག་སྤོང་དགེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཡང་། ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ ཤེས་རབ་མེད་བཞིན་དུ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཁོ་ནས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ནི། ཚུལ་ཞུགས་ལ་མཆོག་ ཏུ་འཛིན་པའོ། །ལུས་ཞེས་པ་ལུས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དུ་དབྱེ་བའི་ལུས་ ཁོ་ན
Chinese
萨。 黑暗嗔恨， 勇气善行。 此三者融为一体，成为共同基础即是自性。并非由此产生，故非由不合之因产生。亦非自性由自性而生，此不可能。诸事物亦非由自身生灭之欲的随心所欲而生。此处随心所欲是指{天降[曼降]之理，不依赖他因他缘，如欲自生而生。}亦非无因，因有时生有时灭。因此，乃是由和合之因，缘起，各种因缘所生，即是无明和贪爱必须先行的。并且，不应生起和产生由彼烦恼所激发的业之蕴。从无我和空性二者来说，虽然从最初之时就修习，但现量了知和证悟的界限之最初乃是于见道中产生。彼等遮止之理暂且不述，当于他处了知。[对于舍弃三种遍计的教诲是：] 戒律苦行执为胜，于自身，颠倒见与怀疑，此三遍计，乃解脱之，城市门闩当知晓。见断遍计三者是：戒行执为胜，以及坏聚见和怀疑等。戒律是：于自宗内道中主要著名者，苦行是： 21-692 于外道中主要著名者。或者，就舍弃所舍弃之角度而言是戒律，就成办所成办之角度而言也是苦行。彼等外道以侍奉五火，{从山上跳下，以山中动物之苦行}等邪苦行而欲解脱者，更何况其他。即使是身语的舍弃罪恶行善之戒律，在没有出离心和正确智慧的情况下，仅以戒律就想解脱，这是执戒行为殊胜。身，是指身的生处，以及分为身语意三者的身本身。
English
Sa. Darkness, hatred, courage, virtue. These three blend into one, becoming a common basis, which is self-nature. It does not arise from this, so it does not arise from a discordant cause. Nor does self-nature arise from itself, as this is impossible. Things are also not born from the arbitrary will of wanting to arise and perish on their own. Here, arbitrary will refers to {heavenly descent [Manna descent], the principle of not relying on other causes and conditions, such as wanting to arise spontaneously and arising.} Nor is it without cause, because sometimes it arises and sometimes it ceases. Therefore, it arises from harmonious causes, dependent origination, and various causes and conditions, namely ignorance and craving must precede it. Furthermore, one should not generate and produce the aggregates of karma aroused by those afflictions. From the perspective of selflessness and emptiness, although one cultivates from the very beginning, the initial boundary of directly knowing and realizing them occurs on the path of seeing. The reasoning for preventing these will not be discussed for now, but should be understood elsewhere. [The advice for abandoning the three kinds of pervasive attachment is:] Holding moral discipline and asceticism as supreme, towards oneself, distorted views and doubt, these three pervasive attachments, are the city gates blocking liberation, know this. The three pervasive attachments to be abandoned on the path of seeing are: holding moral discipline as supreme, as well as the view of the aggregates of fear and doubt. Moral discipline is: what is mainly known within one's own Buddhist tradition, asceticism is: 21-692 what is mainly known among non-Buddhists. Alternatively, from the perspective of abandoning what is to be abandoned, it is moral discipline, and from the perspective of accomplishing what is to be accomplished, it is also asceticism. Those non-Buddhists who wish to be liberated by serving the five fires, {jumping from mountains, the asceticism of mountain animals,} etc., what need is there to say more? Even if it is the moral discipline of abandoning evil and practicing virtue of body and speech, without the thought of renunciation and correct wisdom, wanting to be liberated by moral discipline alone is holding moral conduct as supreme. Body refers to the source of the body, and the body itself divided into body, speech, and mind.