Tibetan
་ལོག་གི་ལྟ་བ་དང་པོ་ནི། ལུས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གིས་སྤོང་བ་དང་། གཉིས་པ་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་དང་། གསུམ་པ་སེམས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་དང་། བཞི་ པ་ཆོས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་རྣམས་ཀྱིས་སྤོང་བར་བྱེད་པའོ། །དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་པོ་འདི། ལས་དང་པོ་པ་ཚོགས་ལམ་གྱི་དུས་ནས་སྒོམ་དགོས་པ་ཡིན་ཡང་། མཐོང་ལམ་གྱི་སྐབས་ འདིར་ཆེད་དུ་སྨོས་པ་ནི། མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ བཞིའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་[དངོས་]ཐོབ་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིའི་ས་བོན་ སྦངས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་དུ་ཡིན་པས་སྐབས་འདིར་བསྟན་པའོ། །གཞུང་དོན་ནི། མིའི་ འཇིག་རྟེན་གྱིས་ནི་མཚོན་པའི་འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བློས་ རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཡང་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ཡང་དག་པར་ཟག་བཅས་འཁོར་བའི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་མི་བདེ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་། གང་ཅི་ ཡང་རུང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང་། ཕུང་པོ་རྣམས་མི་གཙང་བའི་རང་བཞིན་ དུ་ཤེས་ཤིང་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ སྐྱེས་བུ་རྣམས་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བ་བཞིར་ལྟ་བས་རྒྱུད་{དཀྲུག་པ་[དཀྲུགས་པས་] འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕུང་ཁྲོལ་ཆེན་པོར་གྱུར་པའོ། །གཟུགས་ནི་ 21-687 བདག་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ཏེ་བདག །གཟུགས་དང་ལྡན་མིན་གཟུགས་ལ་བདག་གནས་ མིན། །བདག་ལ་གཟུགས་མི་གནས་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ། །ཕུང་པོ་ལྷག་མ་བཞི་ཡང་སྟོང་རྟོགས་ མཛོད། །གཟུགས་ནི་ངའམ་བདག་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། གཟུགས་དང་བདག་ངོ་བོ་ གཅིག་པ་མ་ཡིན་ལ། གཟུགས་དང་བདག་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་དང་དེའི་ནོར་བཞིན་ དུ་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བར་མི་གནས་པའོ། །གཟུགས་ལ་བདག་བརྟེན་ཅིང་གནས་པ་མི་{བརྟེན་ [གཏན་]ལ་གནས་པ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ཅིང་། བདག་ལ་གཟུགས་ས་ལ་འཁྲི་ཤིང་བརྟེན་པ་ ལྟར་ཡང་མི་གནས་པ་སྟེ་བདག་ལས་གཟུགས་སྐྱེས་པ་འདྲ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་སྦྱར་ཞིང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ བདག་གི་ངོ་བོར་མི་གནས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་དང་འབྲེལ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན། རྣམ་ པར་ཤེས་པ་ལ་བདག་མེད། བདག་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྟོང་པ་སྟེ་ བདག་མེད་པར་རྟོགས་པར་[བགྱི་བ་སྟེ་]མཛོད་ཅིག །སྐབས་འདིར་སྤྱི་དོན་གྱི་མཐའ་གཅོད་ ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། སྤང་བྱ་བདག་འཛིན་ངོས་བཟུང་བ་དང་། སྤོང་བྱེད་བདག་མེད་རྟོགས་ པའི་ཤེས་རབ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། ངོ་བོ། ཁྱད་པར། དབྱེ་བ་རྣམས་ལས། དང་པོ་ནི། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་{ལ་[ལས་]དམིགས་ནས་ང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཤེས་ པའོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་ནི། རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་བདག་སྟེ། བདག་གིས་སྔོན་འདི་བྱས་སོ། །མ་འོངས་པ་ན་འདི་བྱེད་དོ་ཞེས་རྟག་པའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་ འདོགས་པ་དང་། བདག་གཅིག་པུ་གལ་ཆེའོ། །བདག་གཅིག་པུ་འཇིགས་པ་ལས་ཐར་ {ཏེ[རོ]། །ཞེས་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་བདག་གཅིག་པུའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ དང་། བློས་བཏགས་པར་མ་ལྟོས་པའི་བདག་ཚུགས་ཐུབ་ཀྱི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་ནི་རང་དབང་ ཅན་དུ་འཛིན་པའོ། །དབྱེ་བ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་པར་འཛིན་པ་ནས། རྣམ་ 21-688 པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་པར་འཛིན་པའི་བར་ལྔ་ནི་བདག་འཛིན་དངོས་ཡིན་ནོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཁྱད་པར་ལ་སྦྱར་ཏེ། གཟུགས་བདག་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ། གཟུགས་ལ་བདག་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ། བདག་ལ་གཟུགས་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་སྟེ་ བཅོ་ལྔ་པོ་{དེ་}ནི་བདག་གིར་འཛིན་པ་སྟེ། བསྡོམས་པས་འཇིག་ལྟ་ཉི་ཤུའོ། །གཉིས་པ་སྤོང་ བྱེད་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི། དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལ་ཡེ་ནས་བདག་མེད་པ་ ལ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དངོས་གནས་ལ་བདག་མེད་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ན། དབུ་མ་རྩ་ བ་ཤེས་རབ་ལས། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་དོན། མིག་ལ་ སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་[རྣམས་]དང་། དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་ པའི་སེམས་བྱུང་གི་ཚོགས་རྣམས་{ཀྱིས་[ཀྱི་]བདག་ཏུ་ཤེས་པ་དང་། སྣང་བ་དང་། འཛིན་ པར་མི་བྱེད་ཅིང་། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བློ་ཁོ་ནས། ཤེས་པ་དང་། སྣང་བ་དང་། འཛིན་པར་བྱེད་ པ་ཡིན་ལ། བདག་ངེས་པར་ཡོད་ན་བདག་འཛིན་གྱི་བློའི་འཛིན་ལུགས་དང་མཐུན་པར་ཡོད་ དགོས་པ་ལ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི། མི་རྟག་པ་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཡིན་པས། ཕུང་པོ་ བདག་ཡིན་ན་བདག་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཡིན་དགོས་པ་ལ། ངར་འཛིན་གྱི་བློས་བདག་རྟག་པར་ འཛིན་པ་དང་{མི་[མ་]མཐུན་པས་ཕུང་པོ་བདག་མ་ཡིན་ཞིང་། བདག་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་ གྱུར་པ་མ་ཡིན་{ལ[ཏེ]། {ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ།} ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ གྱུར་པ་ལ་བདག་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་པ་དང་། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་ལ་བདག་གིས་ གཟུགས་མཐོང་ཞེས་པ་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་པ་ཞིག་ནི། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཛིན་སྟངས་ལ་ འདུག་པ་མངོན་སུམ་མྱོང་བས་གྲུབ་པས། ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཀྱང་ངེས་པར་ བདག་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཕུང་པོ་རེ་རེ་ནས་ཐམས་ཅད་བདག་ཡིན་ན་བདག་དུ་མར་ 21-689 {གྱུར[འགྱུར]། ཕུང་པོ་གཅིག་བདག་ཡིན་ལ་གཞན་རྣམས་མིན་པའི་དབྱེ་བ་ཡང་མི་འཐད་ དེ་རིག་པ་འདི་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་བར་དུ་རིགས་བསྒྲེ་བར་བྱ་ལ། ཕུང་པོ་སྤྱི་ཡང་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། རེ་རེ་སོ་སོ་ལས་གཞན་པའི་སྤྱི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་མ་ཡིན་ན། བདག་དངོས་མེད་ དུ་ཐལ་བ་དང་། དངོས་མེད་ཡིན་ན་དངོས་མེད་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་དང་། རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་ པོའི་བདག་གི་ཐ་སྙད་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། དངོས་མེད་ཡིན་ཕྱིན་གནས་ཚུལ་ལ་མེད་ པར་འགྱུར་བ་དང་། གཉིས་མིན་གྱི་མུ་གསུམ་པ་ཡང་རེ་ཞིག་མི་སྣང་ཞིང་མ་གྲགས་པས། གང་ཟག་གི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ནས། ཡོད་པ་ལྟར་འཁྲུལ་ བས་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། དངོས་པོའི་གནས་ ཚུལ་ལ་ཡེ་ནས་མེད་པ་དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་ནས་བསྒོམས་པས། བདག་འཛིན་རིམ་གྱིས་སྲབ་པར་ གྱུར་ནས། མཐོང་ལམ་དུ་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོག་པའི་བདག་[ཏུ་]འཛིན་པ་རྩ་བ་ ནས་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་པོས་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་ཉིད་བཤད་པ་ནི། ཕུང་པོ་འདོད་ རྒྱལ་ལས་མིན་དུས་ལས་མིན། །རང་བཞིན་ལས་མིན་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མིན། །དབང་ཕྱུག་ ལས་མིན་རྒྱུ་མེད་ཅན་མིན་ཏེ། །མི་ཤེས་ལས་དང་སྲེད་ལས་བྱུང་རིག་མཛོད། །ཉེ་བར་ལེན་ པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ། ཚོར་བའི་ཕུང་པོ། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ ཕུང་པོ།རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་དང་ལྔའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་ཀྱང་། རྫས་སུ་གྲུབ་པ་བཅུ་སྟེ། མིག་གི་དབང་པོ། རྣ་བའི་དབང་པོ། སྣའི་ དབང་པོ། {སྐྱེ་བའི་[ལྕེའི་]དབང་པོ། ལུས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཁམས་སམ། སྐྱེ་མཆེད་དེ། ནང་གི་ གཟུགས་ཅན་ལྔ་དང་། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱའི་ཁམས་[སམ]སྐྱེ་མཆེད་དེ། ཕྱིའི་གཟུགས་ ཅན་རྣམས་སོ། །ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་ལ། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་མམ། ནང་ཚན་ དུ་དབྱེ་ན། ཚོར་བ་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ། བཏང་སྙོམས་ཏེ་ལྔའོ། ། 2
Chinese
颠倒的第一个观点是，以身念住来断除； 第二个是受念住，第三个是心念住，第四 个是法念住来断除。这四念住， 虽然从最初的资粮道时就要修习，但在见道的时候 特别说明，是就现量见到的角度而言的。获得具足 四念住特性的智慧[真实]，以及颠倒四种种子的 息灭，是在见道中，因此在此处说明。经文的意义是，以人 间所代表的一切轮回，虽然凡夫俗子们无法以智慧 领悟，但事物的真实状态是，一切有漏轮回的法 都是不适意且痛苦的，一切有为法都是无常的，无论 任何事物都是无我的，五蕴要知道并理解为不净的自性。 其原因在于，不具备念住的 人，由于执着于颠倒的四种观点，内心{扰乱[扰乱了]， 成为了产生各种轮回痛苦的巨大负担。色不是 21-687 我，如是说，我，与色不相应，我不住于色中， 色不住于我中，如是，其余四蕴也应了悟为空性。 色不是我或我的，如是说，色与我本体 不是一体，色与我不相应，如同人和他的财产一样， 彼此不互相依存。我依于色而住也不是{依 [恒]，如地上的树木一样，我也不依于色，也不是我生出色的样子，同样地， 对于受、想、行也应如此类推。识不住于我的本体中，识不与我相关联， 识中无我，我中无识，五蕴皆空，应了悟为无我。此时稍作总结。
English
The first of the inverted views is abandoned by mindfulness of the body; The second is mindfulness of feelings, the third is mindfulness of mind, and the fourth is abandoned by mindfulness of phenomena. These four mindfulnesses, although they should be cultivated from the time of the path of accumulation, are specifically mentioned here in the context of the path of seeing, which is from the perspective of direct vision. Obtaining the wisdom [actually] endowed with the characteristics of the four mindfulnesses, and the extinguishing of the seeds of the four inversions, is in the path of seeing, so it is taught here. The meaning of the text is that all of samsara, represented by the human realm, although ordinary beings cannot comprehend with their intellect, the true state of affairs is that all contaminated samsaric dharmas are unpleasant and painful, all compounded things are impermanent, whatever anything may be, all dharmas are selfless, and the skandhas should be known and understood as having an impure nature. The reason for this is that those who do not possess mindfulness are disturbed by clinging to the four inverted views, {disturbing [disturbed], becoming a great burden that causes various sufferings of samsara. Form is 21-687 not self, as it is said, self, is not associated with form, self does not dwell in form, form does not dwell in self, likewise, the remaining four skandhas should also be realized as emptiness. Form is not me or mine, as it is said, form and self are not of the same essence, form and self are not associated, just as a person and his property, they do not depend on each other. Self does not rely on and dwell in form, nor is it {relied [permanently], like a tree on the ground, nor does self rely on form, nor is it like form arising from self, similarly, it should be applied to feelings, perceptions, and formations. Consciousness does not dwell in the essence of self. Consciousness is not related to self. There is no self in consciousness. There is no consciousness in self. The five skandhas are empty, and should be realized as selfless. At this time, a brief summary is made.
Chinese
总之，关于所断除的我执的认定和断除者证悟无我的智慧，这两者中，首先讲第一个，分为本体、差别、分类等。首先是本体：以五取蕴为对境，执著我为自我的心识。第二是差别：虚妄地认为常、一、自在的自我，即我过去做了这些，未来要做那些，这样虚妄地认为自我是常有的；认为唯有自我最重要，唯有自我才能从恐惧中解脱，这样执著自我具有与他者不相混杂的唯一特性；以及不依赖于分别假立，执著自我具有独立自主的体性，这就是执著为自在。
English
In short, regarding the ascertainment of the self-grasping to be abandoned and the wisdom of realizing selflessness that abandons it, among these two, first, the first is explained, which is divided into essence, distinction, classification, etc. First is the essence: the consciousness that grasps the five aggregates of appropriation as the object, grasping 'I' as self. Second is the distinction: the self that is falsely attributed as permanent, singular, and independent, i.e., 'I did these things in the past, and I will do those things in the future,' thus falsely attributing the self as permanent; thinking that only the self is most important, only the self can be liberated from fear, thus grasping the self as having the unique characteristic of not being mixed with others; and grasping the self as having an independent nature that does not rely on conceptual imputation, this is grasping as independent. Classification: from grasping the form aggregate as self to grasping the consciousness aggregate as self, these five are the actual self-grasping. Similarly, applying the distinctions of the five aggregates to it, i.e., five kinds such as form being associated with self, five kinds such as self existing in form, and five kinds such as form existing in self, these fifteen are grasping as 'mine,' totaling twenty views of the aggregates. Second, the wisdom of realizing selflessness that abandons it refers to truly knowing that there is originally no self in the reality of phenomena. So, how is it that there is no self in reality? As stated in the Root Wisdom of the Middle Way: 'If the aggregates are the self, then they should have arising and ceasing. If the self is different from the aggregates, then it should not have the characteristics of the aggregates.' This means that the collections of consciousnesses such as the eye and mental factors such as virtuous, non-virtuous, and unspecified conceptual thoughts are not what recognize, manifest, and grasp, but only the mind of self-view recognizes, manifests, and grasps. If the self truly exists, then it must be consistent with the way the mind of self-grasping grasps it. However, the five aggregates of appropriation are impermanent and have the characteristic of arising and ceasing. If the aggregates are the self, then the self must have the characteristic of arising and ceasing. But this is inconsistent with the way the mind of self-grasping grasps the self as permanent, therefore the aggregates are not the self. Moreover, the self is not separate from the aggregates, and the aggregates are not the source of suffering.
Chinese
认为身体是痛苦的根源，眼睛看到物体就认为是自己看到了物体，这种执着于五蕴的观念，实际上是由于对自我的执着而产生的。既然如此，那么五蕴之外的东西就一定不是自我。此外，如果每个五蕴都是自我，那么就会有多个自我。如果一个五蕴是自我，而其他的不是，这种区分也是不合理的。这种理解应该推广到原子层面。五蕴的总体也不是自我，因为总体并不存在于每个个体之外。如果五蕴不是自我，那么自我就会变成不存在的东西。如果自我不存在，那么就不应该有能动者和受报者的说法。如果自我不存在，那么它就会变成虚无。二元对立之外的第三种可能性暂时还看不到，也没有被提及。所谓的“人我”只是凡夫俗子执着于五蕴，误以为它是真实存在的。如果我们认识到这一点并加以修行，对自我的执着就会逐渐减弱，最终在见道时，我们就能直接认识到无我，从而从根本上消除对自我的执着。关于能动者的空性等等的空性教义是这样解释的：五蕴不是随意的，不是由时间决定的，不是自生的，不是本质，不是由自在天创造的，也不是无因的，而是由无明和贪欲产生的。《智慧藏》中说，五种近取蕴是：色蕴、受蕴、想蕴、行蕴和识蕴。虽然色蕴有无数种分类，但实际上只有十种：眼根、耳根、鼻根、舌根、身根，这些是内部的五种色法，以及色、声、香、味、触，这些是外部的色法。受蕴可以分为三种：快乐、痛苦和中性。如果细分，可以分为五种：快乐和喜悦、痛苦和不悦，以及中性。