Tibetan
་མལ་པ་ཐོབ་པ་ ཡིན། དེ་དག་ཀྱང་ཡུན་བསྲིངས་ཏེ་བསྒོམས་པས་གསལ་སྣང་མཐར་ཕྱིན་ཅིང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེད་བརྟད་སྐབས་དབྱེ་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་སྦྱོར་ལམ་ ཆོས་མཆོག་ཡིན་ཅིང་། སྟོབས་ལྔ་ཆེན་པོ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། ། གཞུང་དོན་དངོས་ནི། དད་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དག་དང་། དྲན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ དང་། ཤེས་རབ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ལྔ་པོ་འདི་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་ པོས་ནན་ཏན་དུ་བསྒོམ་པར་མཛོད་ཅིག །དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་ན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཇོམས་པའི་ 21-683 ནུས་པ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་སྟོབས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་ཡང་སྦྱོར་ལམ་མཆོག་ཐོབ་པ་ན་མཐར་ཕྱིན་ པར་འགྱུར་ལ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཇོམས་པའི་ནུས་པ་མེད་ཀྱང་། དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་ གསལ་སྣང་ཐོབ་[པ་]ན་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་ཡང་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོ་ཐོབ་[པ་]ན་མཐར་ ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །སྦྱོར་ལམ་འདི་རྣམས་ལ་མིང་གཞན་ཡང་། སྣང་བ་ཐོབ་པ་དང་། མཆེད་ པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་ཀྱང་ བྱའོ། །འཕྲོས་དོན་ལ་དོན་ཚན་གཉིས་ལས། དང་པོ་འཁོར་བ་ལ་ཡིད་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ ཐབས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གདམས་པ་ནི། ན་རྒ་འཆི་སྡུག་བྲལ་དང་དེ་བཞིན་དུ། །ལས་འདི་བདག་ གིར་བྱས་ལས་མ་འདས་ཞེས། །དེ་ལྟར་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་ནི། །དེ་ཡི་གཉེན་པོའི་སྒོ་ ནས་རྒྱགས་མི་འགྱུར། །ན་བ་རྒས་པ་འཆི་བ་གསུམ་དང་། སྡུག་པ་སྟེ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རིགས་དྲུག་གི་གནས་ན་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བ་ རྣམས་རང་གི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བདག་གིར་བྱས་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་དགོས་པ་ལས་མ་ འདས་པ་སྟེ། དེ་ལས་ཐབས་གཞན་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་པ་ འདི་རྣམས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཡང་ ནས་ཡང་དུ་སེམས་པ་དེ་ནི་ཚུལ་དེ་བསམ་པ་ན་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་རྒྱུ་འཁོར་བ་ལ་ ཆགས་ཤིང་སྲེད་པ་དང་། འཁོར་བའི་བདེ་བ་ལ་ང་རྒྱལ་བས་རྒྱགས་པ་རྣམས་ཡིན་པ་ལས། འཁོར་བ་ལ་ཡིད་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་དེའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་{སྒོམས་[སྒོ་ནས་]རྒྱགས་པ་ དང་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལས་འབྲས་ལ་ ཡིད་ཆེས་སྐྱེ་བའི་ཐབས་སྒྲུབ་པ་ལ་གདམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་ཐར་པ་མངོན་བཞེད་ན། ། ཡང
Chinese
获得了安乐。那些也长期修习，明相达到究竟。后得时，对于不和合方的分别念，特意观察时，差别也不生起，那是加行道之最胜法，是获得五力强大和特别殊胜的。正文的实际意义是：信、勤奋、正念、禅定、智慧，对于这五种殊胜的法，要精进努力，以大精进认真修习。那样修习时，获得摧毁不和合方的能力时，称为力。而且，获得加行道最胜时，就达到究竟。即使没有摧毁不和合方的能力，如果对所缘境获得明相，就称为根。而且，获得加行道顶时，就达到究竟。这些加行道还有其他的名称：获得显现，以及增长，以及与真如之义趋向一致的无间禅定。附加意义有两点：第一，对于轮回生起厌离之心的方便的教诲是：老病死苦别离，以及同样地，业为此我所作，不能超越业。如是再三思维，不会因其对治门而骄慢。衰老、疾病、死亡三者，以及痛苦，即与悦意之物分离等等，同样地，六道轮回中的各种痛苦，都是自己往昔业的果报，必须自己承受，无法超越。也就是说，没有其他方法。因此，三界轮回的众生，不情愿地承受各种痛苦。如是再三思维，是因为那样思维时，流转轮回的原因是对轮回的贪恋和执着，以及对轮回的安乐感到骄傲，因此才会骄慢。对轮回生起厌离心是其对治，因此{修习[从]不会变得骄慢和贪恋等等，并且会消除。第二，对于因果生起信心的方便的教诲是：如果想要获得天界和解脱，
English
Attained bliss. Those were also practiced for a long time, and the clear appearance reached its culmination. In the subsequent attainment, when intentionally examining the discriminating thoughts of opposing sides, no distinctions arise either. That is the supreme Dharma of the path of joining, and it is the attainment of being outstanding in the five great powers and being particularly excellent. The actual meaning of the main text is: faith, diligence, mindfulness, samadhi, and wisdom—one should strive diligently for these five supreme Dharmas, and practice them earnestly with great diligence. When practicing in that way, when one obtains the power to destroy opposing forces, it is called strength. Moreover, when one attains the supreme path of joining, it will reach its culmination. Even if one does not have the power to destroy opposing forces, if one obtains a clear appearance of the object of focus, it is called faculty. Moreover, when one attains the peak of the path of joining, it will reach its culmination. These paths of joining also have other names: obtaining appearance, and increasing, and uninterrupted samadhi that is in accordance with the meaning of suchness. There are two additional points: First, the advice for cultivating the means of generating certainty about samsara is: old age, sickness, death, separation from suffering, and likewise, this karma is done by me, and cannot transcend karma. Thinking in this way again and again will not become arrogant through its antidote. The three of aging, sickness, and death, as well as suffering, that is, separation from pleasant things, etc., likewise, the various sufferings in the six realms are the fruits of one's own past karma, which one must endure oneself and cannot transcend. That is to say, there is no other way. Therefore, the beings of the three realms of samsara unwillingly experience various sufferings. Thinking in this way again and again is because when thinking in that way, the cause of wandering in samsara is attachment and clinging to samsara, and pride in the happiness of samsara, and therefore one becomes arrogant. Generating revulsion towards samsara is its antidote, therefore {practice [from] will not become arrogant and attached, etc., and will eliminate it. Second, the advice for cultivating the means of generating faith in cause and effect is: If you wish to attain heaven and liberation,