Tibetan
་པས་སྤང་བར་བྱའོ། །སྒྲིབ་པའི་རིགས་མཐའ་ཡས་པར་ ཡོད་པ་ལས། སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་ལྷག་པར་དུ་སྨོས་པ་ནི། ལས་དང་པོ་པས་ཐོག་མ་ ཉིད་དུ་སྤོང་བ་གལ་ཆེ་བས་ཆེད་དུ་སྨོས་པ་དང་། འདི་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་དུ་ གེགས་བྱེད་ན། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་གནོད་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་ གསུམ་གྱི་དགེ་བ་མཐའ་དག་ལ་གེགས་བྱེད། གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གཙོ་བོར་བསམ་གཏན་ ལ་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་ལམ་དངོས་འཕྲོས་དོན་དང་བཅས་པ་བཤད་པ་ལས། སྦྱོར་ ལམ་དངོས་ནི། དད་དང་བརྩོན་འགྲུས་དག་དང་དྲན་པ་དང་། །ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་ཆོས་ མཆོག་ལྔ་ཉིད་དེ། །འདི་ལ་མངོན་བརྩོན་མཛོད་ཅིག་འདི་དག་ནི། །སྟོབས་དབང་ཞེས་བགྱི་ རྩེ་མོར་གྱུར་པའང་ལགས། །འདིར་སྤྱི་དོན་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། སྦྱོར་ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཕྱེ་བའི་ ངོ་བོ་དང་། དད་སོགས་ཆོས་ལྔའི་རང་བཞིན། དབང་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྱད་པར། དེ་དང་སྦྱོར་ ལམ་བཞི་སྦྱོར་ཚུལ་རྣམས་ལས། དང་པོ་ནི། སྦྱོར་ལམ་ལ་དབྱེ་ན། དྲོད་རྩེ་མོ་བཟོད་པ་ཆོས་ མཆོག་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། བདག་མེད་ལ་དམིགས་པའི་ ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། དད་སོགས་ཆོས་གཞན་རྣམས་དེའི་འཁོར་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐེག་པ་ཐུན་ མོང་དུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ལ་གསལ་སྣང་ཆུང་{དང་}འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང་རབ་ཀྱི་ མཐར་ཕྱིན་པ་རྣམས་གོ་རིམ་ལྟར་སྦྱོར་ལམ་བཞིའི་ངོ་བོ་དང་། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ ལ་གཟུང་བ་བདག་མེད་ལ་གསལ་སྣང་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་དང་། འཛིན་པ་བདེན་མེད་ལ་ 21-681 གསལ་སྣང་ཐོབ་པ་རྣམས་གོ་རིམ་བཞིན་སྦྱོར་ལམ་བཞིའི་ངོ་བོ་འཇོག་གོ །གསུམ་པ་ནི། མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཕན་ཡོན་ཡོད་པར་ཤེས་ནས། དེ་ལ་དགའ་བས་དད་པ་དང་། མཉམ་བཞག་ལ་འདུན་པའི་སེམས་དྲག་པོས་བརྩོན་པར་བསྒྲུབས་པ་དང་། དྲན་པས་བཅུར་ ནས་དམིགས་[པ་]ལ་སེམས་སྒྲིམ་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སེམས་དམིགས་པ་ལ་གནས་པ་ དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དམིགས་པའི་ཡུལ་གསལ་བར་རབ་ཏུ་འབྱེད་ཅིང་རྟོགས་པ་རྣམས་ནི་ དད་སོགས་ཆོས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་དབང་པོ་དང་སྟོབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། དབང་པོའི་སྒྲ་དོན་རང་གི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའམ་དབང་འབྱོར་པ་ཡིན་ ལ། དེ་ཡང་དད་སོགས་ཆོས་ལྔའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་ཅིང་གསལ་སྣང་ ཐོབ་པ་དེ་ལ་བློས་རང་དབང་དུ་སྤྱོད་པར་ནུས་པ་ནི། དད་སོགས་ཀྱི་དབང་པོ་ཡིན། གསལ་ སྣང་ཐོབ་ནས་རང་དབང་དུ་སྤྱོད་པའི་དོན་ནི། དད་པ་བསྒོམས་པ་{ནས་[ན་]སེམས་ཐམས་ ཅད་[དད་པའི་]ངོ་བོར་སོང་བ་ལྟ་བུ་ནས། ཤེས་རབ་བདག་མེད་པའི་དོན་སྒོམ་པ་ན་སེམས་ ཐམས་ཅད་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཁོ་ནའི་ངོ་བོར་སོང་བ་འདྲ་བའི་བར་རྣམས་ ཡིན་ནོ། །སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་སྟེ་རང་གི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་དབང་ འབྱོར་པར་མ་ཟད། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཅིང་འཇོམས་པར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི། དད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མ་དད་པ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་ ཕྱོགས་ལེ་ལོ། དྲན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྗེད་ངས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམ་ གཡེངས། ཤེས་རབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཤེས་རབ་འཆལ་བ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡང་ཡིན་ ཡང་། གཙོ་བོར་རྨོངས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་གཏི་མུག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དམིགས་པའི་ཡུལ་ མི་ཤེས་པའི་གཏི་མུག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་རྩོལ་ བས་བཀག་ནས་འགོག་པ་དང་། འབད་རྩོལ་མེད་པར་འགགས་པས་འཇོམས་པའི་སྟོབས་ 21-682 ཞེས་བྱའོ། །ལྔ་པ་སྦྱོར་ལམ་བཞི་དང་སྦྱོར་ཚུལ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚོགས་ལམ་པས་ མཉམ་བཞག་རྩེ་གཅིག་པས་དད་སོགས་ཆོས་ལྔ་བསྒོམས་པས་གསལ་སྣང་སྐྱེས་པ་ན། གསལ་སྣང་ནི་ཐོབ། རྐྱེན་དང་དུས་ལ་དབང་མ་འབྱོར་པ་དེའི་ཚེ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་ནང་ནས་དྲོད་ ཐོབ་པ་དང་། དབང་པོ་ལྔ་ཆུང་ངུའམ་ཕལ་པ་དང་ཐ་མལ་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །སླར་ཡང་རྒྱུན་ རིང་དུ་བསྒོམས་པས་དད་སོགས་ཆོས་ལྔའི་དམིགས་ཡུལ་ལ་གསལ་སྣང་གོང་འཕེལ་དུ་གྱུར་ ནས་བདེ་སྡུག་དང་འབྱོར་མ་འབྱོར་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ལ་རག་མ་ལུས་ཤིང་། རང་གི་བློའི་ འཕེན་པ་ཇི་ཙམ་དུ་བཏང་བའི་ཡུན་དེ་ཙམ་དུ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་ཐུན་གཅིག་ཏུ་མཉམ་ པར་འཇོག་ནུས་པ་ན། སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོ་ཡིན་ཅིང་། དབང་པོ་ལྔ་མཆོག་དང་ཁྱད་པར་ཅན་ ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ། སྦྱོར་ལམ་དེ་གཉིས་སུ་མཉམ་བཞག་གི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་ འབྱུང་ཡང་། རྗེ་ཐོབ་ཐུན་མཚམས་སུ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་རྣམས་དང་། སེམས་འདྲེ་བར་འགྱུར་བའི་སྟོབས་སུ་འཇོག་པ་ནི་མ་ཡིན། སླར་ཡང་ དམིགས་པ་རྒྱུན་བསྲིང་སྟེ་བསྒོམས་པ་ལས། གསལ་སྣང་ཆེས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ནུས་པས། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེད་བརྟད་སྐབས་ཕྱེ་ན་མ་གཏོགས་མི་ འབྱུང་བ་ནི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། སྟོབས་ལྔ་ཆུང་ངུའམ་ཕལ་པ་ཐ
Chinese
应当断除。 遮蔽的种类无边无际， 其中特别提到这五种遮蔽，是因为对于初学者来说，一开始 就断除它们非常重要，所以特别提到。 这些遮蔽是如何障碍善行的呢？ 对于欲望的贪求和害心，会障碍身语意 三门的一切善行。 其他的遮蔽主要是障碍禅定。 以上讲述了加行道的正行和旁述意义。 加行道的正行是： 信和精进以及正念， 等持智慧殊胜五法性。 于此当勤奋，此等即是， 名为力与根，亦是至顶峰。 此处略述总义：加行道的分类的 体性，信等五法的自性，根力之差别，以及它与 四加行道结合的方式。 首先，加行道的分类有：暖位、顶位、忍位、胜法位。 第二，加行道的智慧的体性是：以无我为对境的 智慧。信等其他法是它的眷属。 也就是，在共同的小乘中，对人无我的显现，小、中、大、极 究竟者，依次是四加行道的体性。在大乘不共的方面，对所取无我的显现，大、中、小三种，以及对能取无实的 显现获得者，依次安立为四加行道的体性。第三， 了知等持的智慧有利益后，因喜爱它而生起信心， 以对等持的强烈希求心而精进修习，以正念摄持 而使心专注于对境，以等持使心安住于对境， 以智慧清晰地辨别和证悟对境，这些是 信等五法的自性。第四，根与力的差别是： 根的词义是能自在或自主地作用于自己的对境。 也就是，对信等五法的对境获得显现，并且能够以心自在地运用所获得的显现，这就是信等的根。 获得显现后，能自在地
English
Should be abandoned. The types of obscurations are limitless, Among them, these five obscurations are specifically mentioned because it is very important for beginners to abandon them from the very beginning, so they are specifically mentioned. How do these obstruct virtuous actions? Attachment to desire and harmful intent obstruct all virtuous actions of body, speech, and mind. The others mainly obstruct meditation. The above explained the actual practice of the path of application, along with its related meanings. The actual practice of the path of application is: Faith and diligence, as well as mindfulness, Samadhi and wisdom, the five supreme dharmas. Strive diligently in this, these are, Called powers and faculties, and are also the summit. Here, briefly state the general meaning: the nature of the divisions of the path of application, the nature of the five dharmas such as faith, the difference between powers and faculties, and how it combines with the four paths of application. First, the divisions of the path of application are: warmth, peak, forbearance, and supreme dharma. Second, the nature of the wisdom of the path of application is: wisdom that focuses on selflessness. The other dharmas such as faith are its retinue. That is, in the common Lesser Vehicle, the manifestation of the selflessness of the person, small, medium, large, and extremely ultimate, are sequentially the nature of the four paths of application. In the uncommon aspect of the Great Vehicle, the manifestation of the selflessness of the object of grasping, large, medium, and small, and the manifestation of the emptiness of the grasper, are sequentially established as the nature of the four paths of application. Third, knowing that the wisdom of equipoise has benefits, faith arises from delighting in it, diligence is cultivated with a strong desire for equipoise, mindfulness is used to focus the mind on the object, samadhi causes the mind to abide on the object, wisdom clearly distinguishes and realizes the object, these are the nature of the five dharmas such as faith. Fourth, the difference between faculties and powers is: The meaning of the word "faculty" is to have control or autonomy over one's own object. That is, to gain manifestation of the object of the five dharmas such as faith, and to be able to freely use the manifestation gained with the mind, this is the faculty of faith and so on. After gaining manifestation, to be able to freely
Chinese
修习的意义是：从修习信心，以至于所有心都变成信心的体性那样，到修习智慧无我的意义时，所有心都变成证悟无我的智慧的体性一样之间的所有阶段。 力量的意思是具有力量，不仅能自在地面对自己的目标，而且能够压倒和摧毁不顺的方面。 不顺的方面是：信心的不顺方面是不信，精进的不顺方面是懒惰，正念的不顺方面是忘失，禅定的不顺方面是散乱，智慧的不顺方面是邪慧和邪见，但主要是愚痴的自性，也就是不了解目标的愚痴。 像这样，用努力来阻止和防止不顺方面的分别念，或者是不费力气地阻止而摧毁的力量，就叫做力量。 第五，加行道的四种和加行的方式是：菩萨在资粮道上，以专注的等持修习信心等五种法，生起光明时，就获得了光明。 在没有获得对因缘和时间的自在时，那时就获得了加行道中的暖位，并且获得了五根微小或普通和平庸。 再次，通过长时间的修习，信心等五种法的目标的光明不断增长，不再依赖于苦乐和得失等因缘，并且能把自己心的专注力持续多久，就能在目标上专注多久时，就是加行道的顶位，并且五根是殊胜和特别的，是卓越的。 这两种加行道在等持的状态中是这样产生的，但是在后得的间隙中，并不是把不顺方面的分别念和心混合在一起的力量。 再次，通过持续地专注于目标而修习，由于光明更加增长的力量，在后得中，除非特别注意，否则不会产生不顺方面的分别念，这就是加行道的忍位，并且五力是微小或普通的。
English
The meaning of practice is: from cultivating faith, to the point where all minds become the essence of faith, to cultivating the meaning of wisdom's selflessness, where all minds become the essence of the wisdom that realizes selflessness, like that, are all the stages in between. The meaning of "strength" is to possess strength, not only to have mastery over one's own object of focus, but also to be able to overwhelm and destroy unfavorable aspects. Unfavorable aspects are: the unfavorable aspect of faith is disbelief, the unfavorable aspect of diligence is laziness, the unfavorable aspect of mindfulness is forgetfulness, the unfavorable aspect of samadhi is distraction, the unfavorable aspect of wisdom is perverse wisdom and wrong views, but mainly it is the nature of delusion, which is the delusion of not understanding the object of focus. Like that, the strength to prevent and stop the thoughts of unfavorable aspects with effort, or to destroy them by stopping them without effort, is called strength. Fifth, the four stages of the path of joining and the way of joining are: when a Bodhisattva on the path of accumulation cultivates the five dharmas such as faith with single-pointed samadhi and generates clarity, then clarity is attained. When one has not attained mastery over conditions and time, at that time one attains the heat stage among the paths of joining, and the five faculties are attained as small or ordinary and mediocre. Again, through prolonged cultivation, the clarity of the object of focus of the five dharmas such as faith increases, and one no longer depends on conditions such as pleasure and pain and gain and loss, and one can maintain focus on the object of focus for as long as one directs one's mind, then it is the peak of the path of joining, and the five faculties are supreme and special, and are excellent. These two paths of joining arise in this way in the state of samadhi, but in the interval after attainment, it is not the strength to mix the thoughts of unfavorable aspects with the mind against one's will. Again, through continuous focus on the object and cultivation, due to the power of the increasing clarity, in the post-attainment state, the thoughts of unfavorable aspects do not arise unless one pays special attention, this is called the path of joining of patience, and the five strengths are small or ordinary.