Tibetan
་ནས་ཕྱི་ནང་ བར་གསུམ་དུས་ཐོག་མཐའ་བར་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་ཅིང་དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་པ་ནི་བདག་མེད་ {པ་[པའི་]རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ། རྒྱུ་དང་ཀུན་འབྱུང་ རྐྱེན་དང་རབ་སྐྱེ་རྣམ་པ་བཞིར་ཡོད་ཀྱང་། དོན་གཅིག་ཏུ་འདུ་བ་ཡིན་པས། ཀུན་འབྱུང་གི་ངོ་ བོ་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལས་གཉིས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་ཅིང་རིགས་མཐུན་གྱི་ ཉོན་མོངས་པ་དང་། ལས་གཉིས་པོ་རང་ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པས། འཁོར་བའི་ རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཀུན་ འབྱུང་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །འགོག་པའི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་འགོག་པ་ཞི་ བ་གྱ་ནོམ་ངེས་འབྱུང་བཞིར་ཡོད་ཀྱང་། དོན་གཅིག་ཏུ་འདུས་པས། ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ པས་ལས་འགགས། ལས་འགགས་པས་སྡུག་བསྔལ་འགགས་ཏེ། ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་ གསུམ་འགགས་པའི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ མཐའ་དང་། བདེ་བ་དམ་པ་འགོགས་པའི་དབྱིངས་ཡིན་པ། དེ་ལྟར་དུ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ནི་ འགོག་པའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ། ལམ་དང་རིག་པ་སྒྲུབ་ པ་ངེས་འབྱིན་བཞིར་ཡོད་ཀྱང་། དོན་གཅིག་ཏུ་འདུས་པས། ལམ་བདེན་གྱི་ངོ་བོ་ཟག་མེད་ 21-660 ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཅས་པ་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ནུས་ པ་དང་ལྡན་པ། འགོག་པའི་གནས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་དུ་ངེས་ཤེས་བྱེད་པ་ནི་ ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། ། ༈ རྒྱས་བཤད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ལམ་ལྔའི་རིམ་པ་བཤད་པ། ལམ་ལྔའི་དབྱེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། སོ་ སྐྱེས་ལམ་གྱི་རིམ་པ་བསྟན་པ་དང་། འཕགས་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་བསྟན་པ་གཉིས་ ལས། ༈ སོ་སྐྱེས་ལམ་གྱི་རིམ་པ་བསྟན་པ། དང་པོ་ལ་ཚོགས་ལམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་བསྟན་པ་དང་། སྦྱོར་ལམ་དང་འབྲེལ་ བའི་ཆོས་བསྟན་པའོ། ། ༈ ཚོགས་ལམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་བསྟན་པ། དང་པོ་ལ། ཚོགས་ལམ་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཤེས་རབ་ལ་ལྷག་པར་ གནས་དགོས་པར་བསྟན་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་རིགས་གཟུགས་ཐོས་དང་ལྡན་རྣམས་ཀྱང་། །ཤེས་ རབ་ཚུལ་ཁྲིམས་བྲལ་བ་བཀུར་མ་ལགས། །དེ་ལྟས་གང་ལ་ཡོན་ཏན་འདི་གཉིས་ལྡན། །དེ་ ནི་ཡོན་ཏན་གཞན་དང་བྲལ་ཡང་མཆོད། །སྐྱེས་བུ་གང་དག་རྒྱལ་པོའི་རིགས་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་ པོ་ལྟ་བུ་དང་། བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་རིགས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ མཛེས་པ་དང་ནད་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་བཟང་བ། རིག་པའི་གནས་བཅོ་བརྒྱད་ ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གཙུག་ལག་ལ་ཐོས་པ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡིན་ཀྱང་། གནས་ལུགས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། ཐར་བའི་ལམ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་ཅིང་། བླང་དོར་རྣམ་ པར་དག་པ་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བྲལ་བ་ན། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་{གྱིས་ [གྱི་]བཀུར་སྟིའི་གནས་མ་ཡིན་ཅིང་། ཡང་རིགས་གཟུགས་ཐོས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ན་ ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གཞན་དང་བྲལ་ཡང་གནས་ལུགས་ དང་ཐར་བའི་ལམ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་ བུ་[དེ་]གཉིས་གང་ལ་ལྡན་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་མཆོད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་གནས་དམ་པར་ གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་དེ་ལ་ཡང་། ཐོས་བྱུང་བསམ་བྱུང་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་གསུམ་ དུ་ཡོད་པ་ལས། ཚོགས་ལམ་གྱི་སྐབས་འདིར་ཐོས་བྱུང་བསམ་བྱུང་{གི་}ཤེས་རབ་གཉིས་ 21-661 གཙོ་ཆེ་བ་ཡིན་ཅིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་ ཀྱང་། སྐབས་འདིར་སོ་སོ་ཐར་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་ལམ་པས་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་མགོ་སྙོམས་བྱེད་དགོས་པར་བསྟན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་རྙེད་དང་མ་ རྙེད་དང་། །བདེ་དང་མི་བདེ་སྙན་དང་མི་སྙན་དང་། །བསྟོད་སྨད་ཅེས་བགྱི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ བརྒྱད་པོ། །བདག་གི་ཡིད་ཡུལ་མིན་པར་མགོ་སྙོམས་མཛོད། །འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་བརྒྱད་མགོ་སྙོམས་དགོས་པར་བཀའ་བསྩལ་པ་ ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྙེད་པ་དང་། མ་རྙེད་པ་ཕོངས་པ། ལུས་ལ་ ནད་མེད་ཅིང་སེམས་ཉམས་བག་བདེ་བ་དང་། མི་བདེ་བ། གཞན་གྱིས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ བརྒྱུད་ཅིང་ཐོས་པའི་གཏམ་སྙན་པ་དང་། མི་སྙན་པ། རང་ལ་དངོས་སུ་བསྟོད་པ་དང་། སྨད་ པ་སྟེ་ཆོས་བརྒྱད་པོ་དེ་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཆེར་འཛིན་པས་ཆགས་སྡང་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། བློ་འཁྲུལ་བས་བཅོས་ནས་ལོག་{པས་[པའི་]ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། དངོས་གནས་ ལ་ཞུགས་པའི་ཆགས་སྡང་སྤངས་བླང་གི་ཡུལ་དུ་འོས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས། རྙེད་པ་ལ་སོགས་ པ་བཞི་ལ་དགའ་བ་དང་ཆགས་པར་མི་བྱེད། མ་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ལ་སྡུག་པ་དང་ཞེ་ སྡང་བར་མི་བྱེད་པར། ཆོས་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་མཉམ་སྙོམས་པར་མཛོད་ཅིག །ཚོགས་ལམ་པ་ དེ་ལས་འབྲས་ཀྱི་སྤང་བླང་ལ་[ཤིན་ཏུ་]གནས་དགོས་པ
Chinese
从内外之间三时始终，一切时处皆不存在，如是了知，即是修习无我之相。于集谛之相，虽有因与集起、缘与生起四相，然归于一义。集起之自性，乃烦恼与业二者，能生苦果，且同类之烦恼与业二者，亦能生种种，故知轮回之因与果皆从业与烦恼生，如是了知，即是修习集谛之相。于灭谛之相，虽有灭、寂、妙、离四相，然归于一义。断除烦恼故业灭，业灭故苦灭，如是业、烦恼、苦三者灭尽之觉性，自知自明，是诸苦灭尽之边际，是胜妙安乐灭之界，如是生起定解，即是修习灭谛之相。于道谛之相，虽有道、智、成办、超出四相，然归于一义。道谛之自性，乃无漏之智慧、禅定与戒律等，此具有断除烦恼之能力，能获得灭之处，如是生起定解，即是修习道谛之相。 宣说以广释之方式宣说五道之次第。 广说五道之差别，分为凡夫道之次第之宣说，与圣道及其果之宣说二者。 凡夫道之次第之宣说。 初者，宣说与资粮道相关之法，与加行道相关之法。 资粮道相关之法之宣说。 初者，于资粮道中，宣说必须特重戒律与智慧，即： 士夫具族容貌闻，离慧律仪不敬重，是故何者具此二，纵离余德亦应供。 士夫无论出身王族，如娑罗大树，或出身婆罗门族，如娑罗大树，成为种姓中之最
English
From the beginning, middle, and end, internally and externally, at all times and places, there is nothing. Knowing this is contemplating the aspect of selflessness. In the aspect of the truth of origination, although there are four aspects: cause and origination, condition and arising, they converge into one meaning. The nature of origination is that the two, afflictions and karma, produce the suffering result, and the two, afflictions and karma of the same kind, also produce various things. Therefore, knowing that all causes and results of samsara arise from karma and afflictions is contemplating the aspect of the truth of origination. In the aspect of the truth of cessation, although there are four aspects: cessation, peace, excellence, and definite emergence, they converge into one meaning. Because afflictions are abandoned, karma ceases. Because karma ceases, suffering ceases. Thus, the knowing of the cessation of the three, karma, afflictions, and suffering, self-aware and self-illuminating, is the end of all suffering and the realm of supreme bliss and cessation. Generating certainty in this way is contemplating the aspect of cessation. In the aspect of the truth of the path, although there are four aspects: path, knowledge, accomplishment, and definite deliverance, they converge into one meaning. The nature of the truth of the path is the wisdom, samadhi, and discipline, etc., that are without outflows. This has the power to abandon afflictions and enables the attainment of the place of cessation. Generating certainty in this way is contemplating the aspect of the truth of the path. Explaining the order of the five paths in the manner of detailed explanation. Explaining the distinctions of the five paths in detail is divided into two: explaining the order of the path of ordinary beings and explaining the noble path together with its result. Explaining the order of the path of ordinary beings. The first is explaining the dharma related to the path of accumulation and the dharma related to the path of preparation. Explaining the dharma related to the path of accumulation. The first is explaining that in the path of accumulation, one must especially abide in discipline and wisdom, which is: Even those who are men of noble birth, appearance, and learning, are not respected if they lack wisdom and discipline. Therefore, whoever possesses these two qualities, even if they lack other qualities, should be revered. Whether a man is born into a royal family, like a great sala tree, or born into a Brahmin family, like a great sala tree, becoming the highest of lineages.
Chinese
转变 相貌端庄，无病等身体好。精通十八明等世俗学术，但若不具通达实相、了知解脱之道的智慧，且不具备安住于取舍清净的戒律，则不为包括天神在内的世间所敬重。若又具足种姓、相貌、闻法之功德，更不必说。如果缺少这些功德，但具备通达实相和解脱之道的智慧，以及圆满的戒律，那么具备这两种功德的人，就会成为世间供养和恭敬的殊胜对境。智慧又分为闻所生慧、思所生慧、修所生慧三种。在资粮道的这个阶段，闻所生慧和思所生慧两种智慧最为重要。戒律方面，虽有无量无边的菩萨戒，但此时指的是别解脱戒。资粮道行者必须平等对待八法，这在下面有阐述：世间智者得与未得，乐与不乐，悦耳与不悦耳，赞与毁，此乃世间八法。莫令扰我心，平等待之。世间智者，正等觉圆满的佛陀也曾开示要平等对待八法。也就是，获得圆满的受用，未获得受用而贫穷，身体无病且内心安乐，以及不乐，他人辗转相传的悦耳之语和不悦耳之语，以及直接对自己的赞扬和诋毁这八法。世间之人对此执着甚深，因此生起贪嗔之心，这是由于颠倒错乱的分别念所致。实际上，这仅仅是随顺世俗的作意而已，并非真正安住于实相的取舍对境。因此，对于获得等四法，不应生起欢喜和贪恋；对于未获得等四法，不应生起痛苦和嗔恨。应平等对待这八法。资粮道行者应[非常]安住于取舍因果之中。
English
Transformation Having a good appearance due to beauty and being free from illness, etc. Although one may be extremely learned in the worldly sciences, such as the eighteen branches of knowledge, if one lacks the wisdom to practice the true nature and know the path to liberation, and is devoid of the discipline of abiding in pure acceptance and rejection, then one is not an object of veneration for the world, including the gods. Moreover, if one possesses the qualities of lineage, appearance, and learning, what more needs to be said? Even if one lacks these and other qualities, but possesses the wisdom to understand the true nature and the path to liberation, and the qualities of perfect discipline, then whoever possesses these two qualities becomes a sacred object of offering and veneration for the world. Wisdom is also divided into three types: the wisdom of hearing, the wisdom of thinking, and the wisdom of meditation. In this stage of the path of accumulation, the wisdom of hearing and the wisdom of thinking are the most important. As for discipline, although there are limitless Bodhisattva vows, in this context, it refers to the Pratimoksha vows. It is taught that the practitioner on the path of accumulation must equalize the eight worldly dharmas, which are explained below: "The worldly knower, gain and no gain, pleasure and displeasure, pleasant and unpleasant, praise and blame, these are the eight worldly dharmas. Do not let them disturb my mind, treat them equally." The Worldly Knower, the perfectly enlightened Buddha, also taught that one must equalize the eight dharmas. That is, gaining perfect enjoyment, not gaining enjoyment and being poor, the body being free from illness and the mind being at ease, and unease, pleasant words and unpleasant words passed on from one to another, and direct praise and blame to oneself, these eight dharmas. Worldly people are very attached to these, and therefore engage in attachment and aversion. This is due to deluded and confused thoughts. In reality, this is merely following worldly conventions, and not truly abiding in the object of acceptance and rejection of reality. Therefore, one should not be happy and attached to the four, such as gain, and one should not be sad and hateful to the four, such as no gain. One should treat these eight dharmas equally. The practitioner on the path of accumulation should [very much] abide in accepting and rejecting the results of actions.