English
The fourteen root downfalls of a Bodhisattva, in terms of the five families, are: the samaya of the Tathagata family is to rejoice in all sentient beings with great compassion; the Vajra family is to accomplish activities through the action yoga of Hum (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Hum); the Padma family is to teach sentient beings the Dharma that tames them according to their needs, while not moving from the yoga of the Perfection of Wisdom; the Ratna and Karma families are to satisfy sentient beings with the four kinds of giving, etc. These are explained in detail in the Vajrasekhara Sutra. Third, in the practice of realization, there are two: approach and accomplishment. The first is the three samadhis or four yogas. That is, according to what has been said in the past, first, like the way of attaining enlightenment in Akanishta, first is the application; in the middle, like the manifestation and explanation of the mandala on the top of Mount Meru, is the mandala supreme; finally, like turning the wheel of each family and manifestly gathering activities, is the activity supreme. These are the three samadhis. Generating oneself as the samaya deity of one's own family is yoga; inviting the wisdom being to enter is subsequent yoga; transforming all that is stable and moving into the yoga of one's own family deity is very profound yoga. With these three as the preliminary, focusing on appearance and emptiness is great yoga, which is said to be the four yogas. As it is said in the Shri Chakrasamvara commentary: "Here, by meditating on the five suchnesses, generating oneself as the nature of one's own deity is called yoga. Inviting the wisdom being to enter and especially delighting in becoming one with it is called subsequent yoga. Contemplating all that moves and does not move as the self-nature of reality is called all yogas. Meditating on yoga, subsequent yoga, and all yogas, whatever becomes one-pointed in mind is called very profound yoga." And so on. Meditating on those, gaining signs, is approach. Second, accomplishment is mainly relying on samadhi to accomplish supramundane siddhis, and relying on recitation to accomplish mundane and supramundane siddhis.
Tibetan
གྲུབ་ གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་བའི་སྒྲུབ་པའོ། །དེའི་དང་པོ་ནི། ལྷའི་སྣང་བ་དང་། དེ་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་ བུ་ལ་གསལ་སྣང་དང་ངེས་ཤེས་བརྟན་པོ་རྙེད་ནས། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་གི་མཆོད་ པས་ལྷ་རྣམས་མཉེས། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་སྒྲུབ། གྲུབ་ནས་ཕྱག་རྒྱའི་ལས་རབ་འབྱམས་ལ་སྦྱར། དེ་ནས་མཚན་མ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་ནས་མངོན་ཤེས་ལྔ་སྒྲུབ། དེ་གྲུབ་ནས་དཔལ་མཆོག་ ནས་བཤད་པའི་རིག་པའི་སྤྱོད་པའི་བླ་ན་མེད་པའི་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་ཕྱོགས་འདྲ་ ཞིག་སྤྱད་པས། མཆོག་འགྲུབ་ལ། ལན་གཅིག་གིས་མ་གྲུབ་ན་ལན་བདུན་བསྐྱར། དེས་ ཀྱང་མ་གྲུབ་ན་དྲག་ཤུལ་སྦྱོར་བས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བཟླས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ ལ། དབུགས་འགྲོ་འོང་ལ་བརྟེན་པ་ཀུན་རྫོབ་དམིགས་བཅས་ཀྱི་རྡོར་བཟླས་དང་སྲོག་རྩོལ་ བཀག་སྟེ་བདག་དང་ལྷ་སྔགས་སྐྱེ་མེད་ལ་སྒོམ་པ་དོན་དམ་དམིགས་མེད་ཀྱི་རྡོར་བཟླས་ཏེ། དབང་རྣོན་ལ་རྡོར་བཟླས་གཉིས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་རིགས་ལ་སྒྲ་མེད། རྡོ་རྗེའི་རིགས་ ལ་འབྲུག་གི་སྒྲ་ལྟ་བུ། པདྨའི་རིགས་ལ་ཕྲ་ཞིང་གསལ་བ། རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ལ་ཤིན་ཏུ་ གསལ་བར་བཟླ་བ་དབང་བརྟུལ་ལ་ཚིག་གི་བཟླས་པ་སྟེ། རྡོར་བཟླས་འཇིག་རྟེན་འདས་ པའི་དངོས་གྲུབ་དང་། ཚིག་བཟླས་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུའོ། །བཞི་པ་ནི། བགྲོད་ 21-49 བྱ་ས་ལམ་གྱི་རྣམ་བཞག་ལ། ཐོབ་བྱེད་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ། ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་སེམས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། ལྷ་དང་སྔགས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་འཆར་བའི་གཞི་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བ་ སྟེ། །འཁོར་བ་བརྒྱུད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཅེས་རྒྱུ་རྒྱུད་དོ། ། ཐོབ་བྱ་འབྲས་བུ་ནི། སྒྲིབ་པ་ཀུན་བྲལ་གྱི་རྣམ་སྣང་སྐུ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྒྱུ་ དེས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་རྒྱུད་ནི། ཐབས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་འབྲེལ་བའི་ལྷའི་ རྣལ་འབྱོར་དང་། ཤེས་རབ་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ། སོ་སོར་རང་གི་ རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་གཉེན་པོར་སྐུ་ཕྱག་ རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་པས། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད། ཉོན་ཡིད་ཀྱི་གཉེན་ པོར་ཐུགས་དམ་རྒྱ་བསྒོམས་པས་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཉེན་ པོར་གསུངས་ཆོས་རྒྱ་བསྒོམས་པས་སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད། ད
Chinese
成就 是二者的共同成就。其中第一个是：获得对本尊显现，以及其如幻之显现和坚定不移的定解之后，以三轮清净的供养令诸本尊欢喜。之后修持手印，成就之后将手印用于各种事业。之后获得特殊的征相，修持五神通。成就之后，如果修持与吉祥胜乐所说的明妃行之无上、有戏论的行相同的方式，就能获得殊胜成就。如果一次不成，就重复七次。如果这样还不成，就通过猛厉的加行来成就。第二个是依靠念诵，其中依靠气息出入的是世俗有相的金刚念诵，以及阻止命勤，将自身和本尊咒语观想为无生的是胜义无相的金刚念诵。对于根器敏锐者，有两种金刚念诵。对于如来部，没有声音。对于金刚部，如龙吟之声。对于莲花部，细微而清晰。对于宝生部，念诵得非常清晰。对于根器迟钝者，是语词念诵。金刚念诵是超世间成就之因，语词念诵是世间成就之因。第四是：关于所行地道的分类，获得近取的因是：无始无终的心，菩提心普贤行，诸本尊、咒语、坛城和手印等一切显现之基础，即心之真如。如《金刚顶经》云：‘རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། །འཁོར་བ་བརྒྱུད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །’（藏文）意为因就是相续。 所获得之果是：远离一切障碍的遍照四身之自性。以该因使果显现之方便，即相续是：与四手印相关的本尊瑜伽，以及现量证悟智慧心之真如，各自是自之明智。其中本尊瑜伽是：作为阿赖耶识之对治，修持身大手印瑜伽，从而使镜智现前。作为染污意之对治，修持意誓言印，从而使平等性智现前。作为智慧之对治，修持语*法*印，从而使妙观察智现前。
English
Accomplishment It is the common accomplishment of both. The first of these is: after gaining a clear appearance and firm conviction of the deity's appearance and its illusory nature, pleasing the deities with offerings pure in the three spheres. Then practice mudras, and after accomplishment, apply the mudras to various activities. Then, after obtaining special signs, practice the five superknowledges. After accomplishing that, if one practices in a way similar to the supreme, elaborate conduct of the consort practice as described by glorious Heruka, one will achieve supreme accomplishment. If it is not accomplished in one attempt, repeat it seven times. If it is still not accomplished, it will be accomplished through forceful application. The second is relying on recitation, where relying on the movement of breath is the conventional, with-object vajra recitation, and stopping the life force and meditating on oneself and the deity's mantra as unborn is the ultimate, without-object vajra recitation. For those with sharp faculties, there are two vajra recitations. For the Tathagata family, there is no sound. For the Vajra family, it is like the sound of a dragon. For the Padma family, it is subtle and clear. For the Ratna family, the recitation is very clear. For those with dull faculties, it is verbal recitation. Vajra recitation is the cause of transcendent accomplishments, and verbal recitation is the cause of worldly accomplishments. The fourth is: regarding the classification of the path to be traversed, the cause for obtaining the near cause is: the beginningless and endless mind, the Bodhicitta Samantabhadra, the basis for the appearance of all deities, mantras, mandalas, and mudras, which is the suchness of the mind. As it says in the Vajra Peak Sutra: 'རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། །འཁོར་བ་བརྒྱུད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །' (Tibetan) meaning that the cause is the continuum. The fruit to be obtained is: the nature of the all-illuminating four bodies, free from all obscurations. The method for manifesting the fruit through that cause, the continuum, is: deity yoga associated with the four mudras, and directly realizing the suchness of the wisdom mind, each being one's own intelligence and wisdom. Among these, deity yoga is: as an antidote to the alaya consciousness, meditating on the yoga of the great body mudra, thereby manifesting mirror-like wisdom. As an antidote to the afflicted mind, meditating on the mind commitment mudra, thereby manifesting equanimity wisdom. As an antidote to wisdom, meditating on the speech dharma mudra, thereby manifesting discriminating wisdom.
Tibetan
བང་ཤེས་ཀྱི་གཉེན་ པོར་འཕྲིན་ལས་རྒྱ་བསྒོམས་པས། བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད། ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆིངས་དེ་ལྟར་ངེས་ནས། ལམ་སྐྱེ་ཚུལ་བཤད་ན་རྩེ་མོར། བསྐལ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་དག་ཏུ་ནི། །ཅི་སྟེ་མངོན་པར་བརྩོན་ བྱས་ཀྱང་། །གང་ཟག་བཞིས་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ། །བསྒྲུབས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་ཉིད་མི་འགྱུར། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མ་སྐྱེས་དང་། །ཐེ་ཚོམ་ལྡན་པ་ཉིད་དང་ནི། །བཀའ་བཞིན་དུ་ནི་མི་བྱེད་ པ། །དད་པ་མེད་ཉིད་གྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས། སེམས་བསྐྱེད་ལྡན་པ། རྒྱུད་ ལ་ཡིད་ཆེས་པ། དམ་ཚིག་བཀའ་བཞིན་སྒྲུབ་པ། ལམ་དང་ལམ་སྟོན་ལ་དད་པ་ཕུན་སུམ་ ཚོགས་པ་སྟེ། ཆོས་བཞི་ལྡན་གྱི་སྒྲུབ་པ་པོ། བསྙེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ལྷའི་གསལ་སྣང་རབ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་ན་བཟླས་པ་རྩལ་ཐོན་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་སྟོང་པའི་ 21-50 གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་ཚེ་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེས། དེ་ལས་མངོན་ཤེས་ལྔ་ཐོབ་པ་ རྩེ་མོའོ། །དེ་ཕན་ཆད་ས་བཅུ་པ་ཐོབ་ཀྱི་བར། ལམ་གྱི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས་བགྲོད་ ལུགས་མདོ་དང་མཐུན། འོན་ཀྱང་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཤིང་བར་ ཆད་མེད་ན། དབང་རྣོན་དང་། དབང་བརྟུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས། ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པའི་མི་ནས་མིར་ སྐྱེ་བ་བདུན་ནམ་བཅུ་དྲུག་གི་ཡུན་ཚད་ལ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཅིང་། དེ་ཡང་ས་བཅུ་པ་ཐོབ་ ནས་བསམ་གཏན་བཞིའི་རབ་མཐའ་སྒྲུབ་པར་བཤད་ལ། རབ་མཐའི་སྙོམས་འཇུག་འཇིག་ རྟེན་པ་མངོན་པ་ནས་བཤད་པ་དང་ནི་མི་གཅིག་སྟེ། འདི་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ དང་། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་གསུམ་ཚོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ ཕྱོགས་མཚུངས་པ་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་མིང་བཏགས་ཏེ། དེ་ལ་ ལྟོས་པའི་བར་མཐའ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོག་མེད་པ་ དང་། དང་པོ་ཙམ་ཁྱད་གཉིས་གཉིས་པ་སོགས་གསུམ། གཟུགས་མེད་བཞི་རྣམས་ལ་མཐར་ ཆགས་སུ་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ལྡོག །རེ་རེ་བོར་བའི་ཐོད་རྒལ་དུ་ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ལྡོག་ ཏུ་བྱས་ནས། ཡང་མི་ལྕོགས་མེད་པ་ནས་གསུམ་པའི་བར་དུ་སོང་བཞི་པ་ལ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་ གསུམ་སོགས་དགུར་ཕྱེ་བའི་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་རབ་མཐའ་ཏེ། དེ་གྲུབ་པ་ན། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་དེ་ལ་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་འོག་མིན་དུ་བཞུགས། མི་ ག
Chinese
对于心识的对治，修持事业广大，能使成就智慧显现。法界智慧，安住于一切的自性中。如是确定了基、道、果的联系后，如果讲述生起道的方式，在顶峰时：于百千劫中，若精进修持，然有四种人，于世间中，虽修亦不能成就。未生菩提心，以及具有怀疑者，以及不如教奉行者，以及无有信心者，不能成就。如是说故，具有菩提心，于传承有信心，如教奉行誓言，对于道与道师具有圆满的信心，此乃具足四法的修行者，依靠近修，当本尊的明相极度显现时，持诵达到纯熟之时，乃是大资粮道。于彼时，获得空性的明相之时，生起加行道暖位的证悟。由此获得五种神通，是顶位。自此之后，直至获得十地之间，除了道的体性的差别之外，行持方式与显宗相同。然而，若欲迅速获得，则应发起精进，无有间断。以根器利钝的差别，从寿命百岁之人至七世或十六世的期限内，即可成佛。并且，获得十地之后，宣说修持四禅的边际。边际的等持与世间人从现观所说的不同，此乃如幻，如金刚，以及勇士三者聚合的等持，在某些方面与从初禅至有顶相似而命名，乃是相对于彼等的中间和边际。并且，初禅的近分定无间，以及初禅仅有二种差别等三者，对于四无色定，次第地顺行逆行。对于各自舍弃的超越，顺行逆行之后，又从无间至第三禅之间，第四禅则分为大小中三种等九种，乃是大中之大的边际。当此成就之时，彼菩萨即被称为一切义成，彼安住于色究竟天，人。
English
As an antidote to consciousness, practicing vast activities enables the manifestation of accomplished wisdom. The wisdom of Dharmadhatu abides in the nature of all things. Having thus ascertained the connection between the ground, path, and fruition, if we explain the way the path arises, at its peak: Even if one strives diligently for hundreds of thousands of kalpas, there are four types of individuals who, though they practice in this world, will not achieve accomplishment. Those who have not generated Bodhicitta, those who possess doubt, those who do not act according to the teachings, and those who lack faith will not achieve accomplishment. As it is said, one who possesses Bodhicitta, has faith in the lineage, upholds the vows according to the teachings, and has complete faith in the path and the path-giver, is a practitioner who possesses these four qualities. Relying on approach and accomplishment, when the deity's clarity becomes extremely manifest, and recitation becomes skillful, this is the great accumulation path. At that time, when the clarity of emptiness is attained, the realization of the heat of the joining path arises. From this, obtaining the five superknowledges is the peak. From then until the attainment of the tenth bhumi, the manner of progression is in accordance with the sutras, except for the differences in the nature of the paths. However, if one wishes to attain it quickly, one should exert effort and be without interruption. Due to the difference between sharp and dull faculties, from a person with a lifespan of a hundred years, Buddhahood can be attained within a period of seven or sixteen lifetimes. Furthermore, after attaining the tenth bhumi, it is taught that one should practice the culmination of the four dhyanas. The samadhi of culmination is not the same as what is described in the Abhidharma for worldly individuals. This is a samadhi that combines illusion-like, vajra-like, and heroic qualities, and is named similarly to the first dhyana up to the peak of existence in some aspects, and is the intermediate and extreme relative to them. Furthermore, the immediate proximity of the first dhyana is without interruption, and the first dhyana has only two differences, and so on, for the three. For the four formless absorptions, one proceeds sequentially in forward and reverse order. For the transcendence of abandoning each one, after proceeding in forward and reverse order, again from the uninterrupted to the third dhyana, the fourth dhyana is divided into nine types, such as large, medium, and small, which is the culmination of the great among the great. When this is accomplished, that Bodhisattva is called "one who has accomplished all purposes," and he resides in Akanishta, a person.