Tibetan
་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་ཡིག་རྙིང་འགའ་རེ་ཡང་མཐོང་བ་ལས་རྒྱས་བསྡུས་ཕྲན་བུ་མ་ གཏོགས་ཕལ་ཆེར་གཏམ་རྒྱུད་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཁོ་ནར་སྣང་ལ། མཁས་མཆོག་དམ་པ་ཀུན་ གྱིས་ཀྱང་དེ་གསུམ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ཁུངས་སུ་མཛད་ཅིང་། དེའི་ནང་གི་སློབ་དཔོན་པདྨའི་ལོ་ རྒྱུས་རྣམས་ནི་སྔ་འགྱུར་བཀའ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཕལ་ཆེ་བ་དང་སྤྱི་འགྲོས་འགྲིག་པར་ 20-52 ཡང་སྣང་ངོ་། །དབའ་བཞེད་དང་རྦ་བཞེད་ཡི་གེ་འདོན་ཚུལ་ཙམ་སྟེ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ། འབའ་ བཞེད་བྱ་བ་གཞན་ཞིག་ཡོད་ཟེར་ནའང་དེའི་ལུགས་འདི་ཡིན་བྱ་བ་མ་མཐོང་ལ། རྦ་བཞེད་ ལ་ཡིག་ནོར་བྱུང་བའི་གནས་ཀྱང་སྲིད་དོ། །འདིར་དེ་དག་གུང་སྤྲོས་ཏེ་བཤད་ན་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ ཆེས་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་སྤྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་བཙན་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན་ གྱིས་བོད་ཡུལ་དུ་དམ་ཆོས་དར་བར་བཞེད་ནས། ཨཱཙཱཪྻ་བོ་དྷི་ས་ཏྭ་ཞེས་གྲགས་པ་ཞི་བ་འཚོ་ ཞེས་ཀྱང་བྱ། སློབ་དཔོན་དྷརྨ་ཤཱནྟི་གྷོ་ཥ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ཕོ་བྲང་ཀླུང་ཚུགས་ཞེས་བྱ་ བའི་ཡང་ཐོག་དར་གྱི་གུར་ཕུབ་པར་བཞུགས་སུ་བཅུག ཟླ་བ་བཞིར་དགེ་བ་བཅུ་རྟེན་འབྲེལ་ བཅུ་གཉིས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་རྣམས་ལས་བརྩམས་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཆོས་བཤད་པས། བོད་འདྲེ་རྣམས་ཁྲོས་ནས་ཕོ་བྲང་འཕང་ཐང་ཆུས་ཁྱེར། དམར་པོ་རི་ལ་ཐོག་བརྒྱབས། ཡུལ་ ཁམས་རྣམས་སུ་མི་ནད་ཕྱུགས་ནད་དང་། སད་དང་སེར་བ་ཆེར་བྱུང་བས། བོད་འབངས་ ཐམས་ཅད་ཆོས་བྱས་པས་ལན་ཟེར་ཆོས་བྱར་མ་བཏུབ་ནས། རྒྱལ་པོ་རྦ་གསལ་སྣང་སོགས་ ཆོས་བློན་ལྔ་དང་ལྷན་ཅིག་ཨཱཙཱཪྻའི་དྲུང་དུ་སོང་། གསེར་ཕྱེ་བྲེ་གང་ཡོན་དུ་ཕུལ། དེ་འདྲ་ ལན་གསུམ་སོང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས། ཨཱཙཱཪྻ་རེ་ཞིག་བལ་པོའི་ཡུལ་དུ་བཞུད་ལ། དེ་བར་ རྒྱལ་པོས་བོད་མི་རྣམས་ལྷ་ཆོས་མི་བྱེད་དུ་མི་རུང་བར་གླེང་། རྔན་པ་སྦྱིན། ཞང་བློན་རྣམས་ ཐབས་ཀྱིས་བྲིད་ནས། ཆོས་བྱེད་དུ་བཏུབ་པའི་ཚེ་སླར་ཡང་སྤྱན་འདྲེན་ནོ་ཞེས་ཞུས། ཨཱ་ཙཱརྱ་ ན་རེ། བོད་ཀྱི་འདྲེ་སྲིན་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་འདུལ་བ་ལ་སྔགས་མཁན་པདྨ་སཾ་བྷ་བ་ཞེས་ བགྱི་བ་ད་ལྟ་ས་སྟེང་ན་མཐུ་རྩལ་ཆེ་ཤོས་དེ་སྤྱན་འདྲེན་དགོས་གསུངས། གསེར་ཕྱེ་ཁྱོར་བ་ གང་བལ་པོའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སྦྱིན་དགོས་གསུངས་ནས་བསྣམས། ལྷག་མ་བཙན་པོ་ཉིད་ལ་ གཏད། ཕྱི་ལྟར་དུ་བསྐྲད་པ་ལྟར་བྱས་ཏེ་ཡར་བཞུད་དོ། །ལང་གྲོ་སྣ་ར་དང་། གསལ་སྣང་ གཉིས་ཀྱིས་བལ་ཡུལ་དུ་བསྐྱལ། སླར་ལྡོག་ནས་རྦ་གསལ་སྣང་ཆོས་ཀྱི་སྤྱ
Chinese
也看到了一些关于莲花生历史的古籍，除了详略略有不同之外，几乎都只是相同的故事。所有博学的大师们也都将这三者作为信仰的来源。其中，莲花生大师的历史与宁玛派传承的历史大体一致。达瓦协和热巴协只是文字读法不同，本质上是相同的。据说还有一本名为“阿协”的书，但没有见过符合这种说法的版本。热巴协也可能存在笔误。如果在这里详细讨论这些，会变得非常可信。当时，化身国王赞普赤松德赞希望在西藏弘扬佛法，于是迎请了被称为阿阇梨菩提萨埵，也被称为寂护的学者，以及名为法祥静藏的导师，让他们住在名为隆突的宫殿顶层搭建的丝绸帐篷里。四个月里，导师从十善、十二因缘和十八界开始讲解佛法。西藏的鬼怪们愤怒了，洪水冲走了彭塘宫殿，闪电击中了玛波日（红山）。各地出现了人畜疾病，还发生了严重的冰雹灾害。所有藏民都说这是因为信佛的缘故，所以不允许信佛。国王与热巴萨朗等五位大臣一同前往阿阇梨处，献上了一斗金粉作为供养。这样去了三次，然后说道：“阿阇梨暂时前往尼泊尔，在此期间，国王会劝说藏民不要信奉神佛，给予赏赐，用计策引诱大臣们，等到可以信佛的时候，再迎请您回来。”阿阇梨说：“为了降伏西藏凶恶的鬼神，必须迎请名为莲花生（藏文：པདྨ་སཾ་བྷ་བ་，梵文天城体：पद्मसम्भव，梵文罗马拟音：padmasambhava，汉语字面意思：莲花生）的密咒师，他现在是世上法力最强大的人。”并说要给尼泊尔国王一捧金粉，然后拿着走了，剩下的交给了赞普本人。表面上装作是被驱逐的样子，然后离开了。朗卓纳拉和萨朗两人将他送到尼泊尔。之后返回，热巴萨朗负责佛法事务。
English
Some old texts on the history of Padmasambhava have also been seen, and apart from minor differences in detail, they all seem to be the same story. All learned masters have also regarded these three as sources of faith. Among them, the history of Guru Padmasambhava is largely in line with the general pattern of the history of the Nyingma Kama lineage. The Dabzhed and the Rbazhed are the same in essence, only the pronunciation of the letters is different. It is said that there is another book called 'Abzhed', but no version conforming to this claim has been seen. There may also be errors in the Rbazhed. If these are discussed in detail here, they will become very credible. At that time, the incarnate king, Tsenpo Trisong Detsen, wished to spread the sacred Dharma in Tibet, so he invited the scholar known as Acharya Bodhisattva, also known as Zhiwa Tsho (Śāntarakṣita), and the teacher named Dharma Shanti Ghosha, and had them stay in a silk tent erected on the top floor of the palace called Lhungtsuk. For four months, the teacher explained the Dharma, starting with the ten virtues, the twelve links of dependent origination, and the eighteen elements. The Tibetan demons were angered, and a flood carried away the Phangthang Palace, and lightning struck Marpo Ri (Red Hill). Human and livestock diseases occurred in all regions, and severe hail storms occurred. All the Tibetan people said that it was because of practicing the Dharma, so they were not allowed to practice it. The king, Rba Salnang, and five other ministers went to the Acharya, offering a bre of gold dust as a gift. After going three times like this, they said, "Acharya, please go to Nepal for a while. In the meantime, the king will persuade the Tibetan people not to worship the gods, give rewards, and entice the ministers with schemes. When it is possible to practice the Dharma, we will invite you back." The Acharya said, "To subdue the evil demons of Tibet, it is necessary to invite the mantra practitioner named Padmasambhava (藏文：པདྨ་སཾ་བྷ་བ་，梵文天城体：पद्मसम्भव，梵文罗马拟音：padmasambhava，汉语字面意思：Lotus Born), who is now the most powerful person on earth." He said to give a handful of gold dust to the king of Nepal, and then took it away, leaving the rest to the Tsenpo himself. He pretended to be banished and then left. Langdro Nara and Salnang escorted him to Nepal. Later, Rba Salnang returned and was in charge of Dharma affairs.
Tibetan
ན་པར་བསྒོས། ཕོ་ 20-53 ཉ་སུམ་ཅུས་བསྐོར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་རྒྱ་ནག་ཏུ་ཕོ་ཉར་ཕྱིན། དེ་བར་ཞང་བློན་ཐམས་ཅད་ བསྡུས་ནས། ཆོས་བྱེད་པའི་ཆད་སོ་གྲུབ། སློབ་དཔོན་སྤྱན་མ་འདྲོངས་པའི་དུས་སྐབས་དེར་ ཕོ་ཉ་རྣམས་ལ། རྒྱ་རྗེས་སོ་སོར་བྱ་དགའ་ཆེན་པོ་དང་། བཙན་པོ་ལ་དར་ཡུག་ཁྲི་ཕྲག་སོགས་ སྐྱེས་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ཏེ་སླེབ། དེ་ནས་ཡང་གསལ་སྣང་གིས། ཨཱཙཱཪྻ་གཉིས་པོ་སྤྱན་འདྲེན་ དུ་བལ་པོར་ཕྱིན། འདིའི་སྐབས་སུ་རྦ་བཞེད་ལས། ཨཱཙཱཪྻ་བོ་དྷི་སཏྭ་དང་། སློབ་དཔོན་པདྨ་ སམྦྷ་བ་དང་། ལྷ་ཁང་བརྩིག་པའི་ཆ་མཁན་མཁས་པ་ཞིག་སྟེ་གསུམ་བོད་དུ་འབྱོན་པའི་ གྲབས་སོབ་བྱས་ནས་འདུག་སྐད། དེ་ནས་ཨཱཙཱཪྻ་བོ་དྷི་ས་ཏྭས་གཞུང་ལམ་ལ་མགྱོགས་པར་ བྱོན། སློབ་དཔོན་པདྨ་དང་ཆ་མཁན་དང་བལ་པོའི་རྡོ་བཟོ་བ་སོགས་བསྡེབས་ནས་ཕེབས་ ཏེ། ཡུལ་སོ་སོའི་མི་མ་ཡིན་འདུལ་བ་དང་། ས་ཆ་རྣམ་རྟོག་གིན་བྱོན། ཞེས་འབྱུང་ལ། རྦ་ བཞེད་ལས། ཨཱཙཱཪྻ་བོ་དྷི་ས་ཏྭ་སྤྱན་འདྲེན་དུ་ཕྱིན་པར་མྱུར་བར་འགྲན་བཟང་དུ་བྱོན། བཙན་པོ་དང་བཀའ་མཆིད་མཛད། པདྨ་སམྦྷ་བ་སྤྱན་དྲངས་ནས་ལྷ་སྲིན་བཏུལ་ན་ལེགས་ ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྦ་མང་རྗེ་གསལ་སྣང་དང་། སེང་མགོ་ལྷ་ལུང་གཟིམས་གཡོག་ལྔ་དང་ བཅས་པ་སྤྱན་འདྲེན་དུ་བཏང་བ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་མཁྱེན་ནས་མང་ཡུལ་དུ་བྱོན་འདུག་ ཟེར་བ་སྣང་བ་གང་ལྟར་ཡང་མི་འགལ་མོད་སྔ་མ་འཐད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐབས་སྐྱིད་གྲོང་ནས་ ཚུར་བྱོན་དུས་བོད་ཀྱི་ལྷ་སྲིན་རྣམས་ཀྱིས་ཁ་ཆར་དྲག་པོ་ཕབ། ཕན་ཚུན་གྱི་རི་ཁ་ལྟེབས་བར་ བྱུང་བ་ན་འཁོར་རྣམས་རྗེས་སུ་བཞག སློབ་དཔོན་སྔོན་ལ་བྱོན་ཏེ་རིའི་ཁོང་སེང་ནས་བཞུད་ ནས་ལྷ་སྲིན་དེ་རྣམས་བཅིངས་ཤིང་དམ་ལ་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་བཟུང་ལམ་གྱི་མི་མ་ཡིན་ ཐམས་ཅད་འདུལ་ཞིང་བྱོན། གཙང་པོ་ལ་རྫིང་བཅས་ཏེ་ཆུ་གཞུང་ལ་སྤྱན་དྲངས་ཀྱིན་བྱོན་པ་ ཡང་མང་། འོ་ཡུག་གི་ཐད་ཀ་ནས་ཕར་ཐོན། ལ་འདི་བརྒལ་བ་ན་ཉི་ཚེ་བའི་དམྱལ་བ་མང་པོ་ ཡོད་པས་སྙིང་རྗེ་བྱའོ་གསུངས་ནས་ཕེབས། ཆུ་ཚན་དྲག་ཏུ་ཁོལ་བའི་དབུས་ན་སྲོག་ཆགས་ 20-54 ཡོད་པ་རྣམས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དགོངས་པ་མཛད་པས་ཆུ་རྣམས་འཇམ་གྱིས་འགྲོ་བ་བྱུང་ རྣལ་འབྱོར་བའི་བྱམས་པའི་ནུས་པ་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན། ལར་མྱོང་ངེས་ཀྱི་ལས་ལ་སངས་ རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མཛད་དུ་མེད་གསུངས། དགོངས་པ་བཞག་པས་སྔར་བཞིན་སོང་། རུ་ མཚམས་སུའང་ཕེབས། གངས་དཀར་འཇིགས་ནས་ཐག་རིང་དུ་བྲོས། གནམ་དུ་ཕེ
Chinese
那（地名）被指定。使者。 20-53 由三十个使者环绕，为了佛法的缘故前往中国当使者。在此期间，所有的大臣聚集在一起，完成了修法的约定。在上师（指寂护）没有到来的这段时间里，中国的君主分别给予使者们丰厚的奖赏，并带着赠送给赞普（吐蕃王）的成千上万匹绸缎等丰厚的礼物抵达。之后，益西囊（人名）又前往尼泊尔迎请两位阿阇梨。在这个时候，《拔协》（古籍名）中记载：阿阇梨菩提萨埵和莲花生大士，以及一位建造寺庙的专家，共三人准备前往西藏。之后，阿阇梨菩提萨埵迅速地走在官道上。莲花生大士和专家以及尼泊尔的石匠等一起出发，降伏各地的非人，并勘察地形。书中写道：在《拔协》中记载，为了迎请阿阇梨菩提萨埵，他们迅速地竞争着前往。与赞普商议，说迎请莲花生大士来降伏鬼神是最好的，于是派遣了拔·芒杰益西囊和森果拉隆的五名侍从前去迎请。据说上师（莲花生大士）也知道此事，已经前往芒域（地名）。无论如何，这并不矛盾，但还是以前者为好。当时，从吉隆（今西藏吉隆县）返回时，西藏的鬼神降下了猛烈的冰雹。山峰之间都倒塌了，于是随从们被留在了后面。上师（莲花生大士）先行一步，从山洞中穿行，束缚并降伏了那些鬼神。从那以后，他降伏了一路上所有的非人。他还经常在江河上筑坝，引导水流。从沃玉（地名）的对面出来。翻越这座山时，他说这里有很多短暂的地狱，要生起慈悲心，然后就走了。在沸腾的温泉中央，当上师（莲花生大士）关照那些生物时，水流变得平静了，这仅仅是瑜伽士慈悲力量的展现。一般来说，佛陀也无法改变注定的业报。当他放下关照时，水流又恢复了原样。他也到达了边界。冈嘎（雪山名）因为害怕而远远地逃走了，然后前往了天空。
English
Na (place name) was designated. Messenger. 20-53 Surrounded by thirty messengers, they went to China as messengers for the sake of the Dharma. During this time, all the ministers gathered together and completed the agreement to practice Dharma. During the time when the master (referring to Śāntarakṣita) had not yet arrived, the Chinese emperor gave the messengers great rewards, and arrived with great gifts such as tens of thousands of rolls of silk to be presented to the Tsanpo (Tibetan king). After that, Yeshe Nang (person's name) went to Nepal to invite the two Acaryas. At this time, it is recorded in the Ba Xie (ancient book): Acarya Bodhisattva and Guru Padmasambhava, and an expert in building temples, a total of three people were preparing to go to Tibet. After that, Acarya Bodhisattva quickly walked on the official road. Guru Padmasambhava and the expert, as well as Nepalese stonemasons, etc., set off together, subduing non-humans in various places and surveying the terrain. It is written in the book: It is recorded in the Ba Xie that in order to invite Acarya Bodhisattva, they competed to go quickly. They discussed with the Tsanpo and said that it would be best to invite Guru Padmasambhava to subdue the demons, so Ba Mangje Yeshe Nang and the five attendants of Senggo Lhalung were sent to invite him. It is said that the Guru (Padmasambhava) also knew about this and had already gone to Mangyu (place name). In any case, this is not contradictory, but it is better to take the former. At that time, when returning from Kyirong (present-day Kyirong County, Tibet), the Tibetan demons sent down heavy hail. The mountain peaks collapsed between each other, so the attendants were left behind. The Guru (Padmasambhava) went ahead and walked through the mountain cave, binding and subduing those demons. From then on, he subdued all the non-humans along the way. He also often built dams on rivers to guide the flow of water. He came out from the opposite side of Oyuk (place name). When crossing this mountain, he said that there were many short-lived hells here, so compassion should be aroused, and then he left. In the center of the boiling hot spring, when the Guru (Padmasambhava) cared for those creatures, the water flowed smoothly, which was only a manifestation of the yogi's power of compassion. In general, even the Buddha cannot change the destined karma. When he stopped caring, the water returned to its original state. He also reached the border. Gangkar (snow mountain name) ran away far away in fear, and then went to the sky.