Tibetan
ས྄་ཀྱི་བྱ་བ་སྟོན་བྱེད་གཞན་མེད་པས་མདོ་རང་ཡིན་པ་འཐད་དོ། །ཤས྄་ལ་ནི་ཡུཥྨད྄་ཤས྄ ཨསྨད྄ ཤ ས྄ ཊི་ཨ། ཤས྄་ཉིད་ཀྱི་ས྄་ན྄་རུ་བསྒྱུར་བ་ལས་གཞན་རྣམ་འགྱུར་གསར་བ་ཁྱད་ ཆོས་གང་ཡང་མེད། འདྲ་བ་རིང་པོ་ཡོད། ཡུཥྨཱན྄། ཨསྨཱན྄། ༈ ཨེ་ཊཱ་དྱོཿ། ཊཱ་ངི་དག་ལ་ཨེའོ། ། འདིར་ཊཱ་དང་འོག་ཏུ་ངི་ལ་རྟགས་མཐའ་ཨེ་རུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ། ཡུཥྨད྄་ཊཱ། ཨསྨད྄་ཊཱ། གཅིག་ཚིག་ལ་ཏྭཏ྄། མཏ྄་དུ་བསྒྱུར། དེ་དང་དེའི་ཊི་ཨཏ྄་གཉིས་པོ་ཨེ་རུ་འགྲོ། དྲངས་པས་ཏྭེ་ ཨཱ་མེ་ཨཱ། ཨེ་ཨ་ཡ྄། དྲངས། ཏྭ་ཡཱ། མ་ཡཱ། ༈ བྷྱཱམ྄་རིགས་གསུམ་ཀ་གཉིས་ཚིག་ཡིན་པས་ 19-202 ཡུ་བར་བསྒྱུར། ཡུ་བ་བྷྱཱཾ། ཨ་བ་བྷྱཱཾ། སྤྱི་འགྲོ་བྷ་ལ་ཨའོ། །ཞེས་པས་རྟགས་མཐའ་རིང་པོ། ཡུ་ བཱ་བྷྱཱཾ། ཨ་བཱ་བྷྱཱཾ། ༈ ཡུཥྨད྄་བྷིས྄ ཨསྨད྄་བྷིས྄ ཊི་ཨ། ཨམ྄་ས་བྷིས྄་ལ་ཨཱ་རོ་ཞེས་པས། ཊིའི་ ཨ་ཐུང་རིང་པོར་སོང་། ཡུཥྨཱ་བྷིཿ། ཨསྨཱ་བྷིཿ། ༈ ཏུ་བྷྱཾ་མ་ཧྱཾང་ཡཱ། ངེ་ཡིས་ཏུ་བྷྱཾ་མཧྱ་མོ། ཡུཥྨད྄་ངེ་ཨསྨད྄་ངེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཡུཥྨད྄་ཏུ་ བྷྱཾ་དུ་བསྒྱུར། ཨསྨད྄་མ་ཧྱཾ་དུ་བསྒྱུར་དགོས་ཏེ། ཡིས་ཞེས་པའི་ཚིག་ཟུར་ལས་སོ། །ཏུ་བྷྱཾ། མ་ ཧྱཾ།༈ གཉིས་ཚིག་ཡུ་བཱ་བྷྱཱཾ། ཨ་བཱ་བྷྱཱཾ། འདྲ། ༈ བྷྱས྄་ཤྦྷྱཱམ྄། བྷྱས྄་ཤྦྷྱཱམ྄འོ། །བཞི་པའི་བྷྱས྄་ནི། ཤྦྷྱཱམ྄་དུ་བསྒྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་ཡུཥྨད྄་ བྷྱས྄། ཨསྨད྄་བྷྱས྄། ཊི་ཨ། བྷྱས྄་ཤྦྷྱཱམ྄་དུ་བསྒྱུར་ཤ་ཡིག་སྔར་ཐོག་མ་བྷྱས྄་ཡིན་པའི་དབང་ དུ་བྱས་ན། བྷ་ས་མང་པོ་ཉིད་ལ་ཨེ་ཞེས་པ་དགག་པ་དང་། ཕྱིས་བྷྱམ྄་ཐུང་ངུར་སོང་བ་ལྟར་ ན་ཡང་གཉིས་ཚིག་བྷྱཱམ་རིང་པོ་དང་ཆ་འདྲ་པས། བྷ་ལ་ཨ་ཞེས་འཇུག་པར་དོགས་པ་དགག་ པའི་དོན་དུ་བྱུང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱིས་གཞན་དོན་མེད་པས་ཕྱིས་ཏེ། ཡུཥྨ་བྷྱཾ། ཨསྨ་བྷྱཾ། ༈ ང་སི་བྷྱ་སོཿཤྟུཿ། ང་སི་བྷྱས྄་དག་གི་ཤྟུའོ། །ལྔ་པའི་གཅིག་ཚིག་ངསི་དང་མང་ཚིག་ བྷྱས྄་ནི་ཤྟུ་རུ་བསྒྱུར་བ་སྟེ། དང་པོར་གསུམ་པའི་གཅིག་ཚིག་དང་འདྲ་བར། ཡུཥྨད྄་ཏྭཏ྄་དང་། ཨསྨད྄་མཏ྄་རུ་བསྒྱུར། ཏྭཏ྄་ཨས྄། མཏ྄་ཨས྄་ཞེས་པ་བསྒྱུར་བས། ཏྭཏ྄། ཤྟུ། མཏ྄་ཤྟུ་ཞེས་ སོ། །ཤ་ནི་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བ་སྟེ། ཨས྄་ཡོངས་རྫོགས་ཏ྄་རུ་བསྒྱུར་བའི་རྟགས་དོན་ཡིན་ པས་ཕྱིས། ཨུ་བརྗོད་དོན། གོང་རྟགས་མཐའི་ཏ྄་ཡང་དབྱི་སྟེ། ཊི་ཨའོ། །ཏྭ་དང་མ་རྐྱེན་གྱི་ཏ྄་ དབྱངས་མེད་དང་སྦྱར་ཏྭཏ྄ མཏ྄ ༈ གཉིས་ཚིག་ཡུ་བཱ་བྷྱཱཾ། ཨ་བཱ་བྷྱཱཾ། འདྲའོ། ༈ །ཡུཥྨད྄་བྷྱས྄། ཨ
Chinese
由于没有其他能表明ས྄的功用，因此这个论述本身是合理的。至于ཤས྄，则是指“你们的ཤས྄”（藏文：ཡུཥྨད྄་ཤས྄）和“我们的ཤས྄”（藏文：ཨསྨད྄ ཤ ས྄ ཊི་ཨ།）。除了将ཤས྄本身转换为ས྄ན྄之外，没有任何其他新的转变或特性。它们之间存在长音的相似之处，例如“你们”（藏文：ཡུཥྨཱན྄）和“我们”（藏文：ཨསྨཱན྄）。 接下来是“埃塔迪约”（藏文：ཨེ་ཊཱ་དྱོཿ），意思是“对于塔和尼，变为埃”。这里指的是塔和随后的尼的词尾标记会变为埃。例如，“你们的塔”（藏文：ཡུཥྨད྄་ཊཱ）和“我们的塔”（藏文：ཨསྨད྄་ཊཱ）。 在单数形式中，转换为“特瓦特”（藏文：ཏྭཏ྄）和“马特”（藏文：མཏ྄）。这两个词的“提阿特”（藏文：ཊི་ཨཏ྄）都会变为埃。引用后变为“特瓦耶”（藏文：ཏྭ་ཡཱ）和“玛雅”（藏文：མ་ཡཱ）。 至于“比亚姆”（藏文：བྷྱཱམ྄），由于三种性别都是双数形式，所以转换为“玉”（藏文：ཡུ）。“玉哇比亚姆”（藏文：ཡུ་བ་བྷྱཱཾ）和“阿哇比亚姆”（藏文：ཨ་བ་བྷྱཱཾ）。按照一般的规则，“巴”变为“阿”，所以词尾标记变为长音，即“玉哇比亚姆”（藏文：ཡུ་བཱ་བྷྱཱཾ）和“阿哇比亚姆”（藏文：ཨ་བཱ་བྷྱཱཾ）。 接下来是“玉什玛德·比斯”（藏文：ཡུཥྨད྄་བྷིས྄）和“阿什玛德·比斯”（藏文：ཨསྨད྄་བྷིས྄），“提阿”（藏文：ཊི་ཨ）按照“安萨比斯变为阿罗”的规则，提的短音变为长音，即“玉什玛比”（藏文：ཡུཥྨཱ་བྷིཿ）和“阿什玛比”（藏文：ཨསྨཱ་བྷིཿ）。 接下来是“图比亚姆·玛扬亚”（藏文：ཏུ་བྷྱཾ་མ་ཧྱཾང་ཡཱ），意思是“恩格变为图比亚姆·玛雅莫”。“玉什玛德·恩格”（藏文：ཡུཥྨད྄་ངེ་）和“阿什玛德·恩格”（藏文：ཨསྨད྄་ངེ་）需要分别转换为“玉什玛德·图比亚姆”（藏文：ཡུཥྨད྄་ཏུ་བྷྱཾ）和“阿什玛德·玛扬”（藏文：ཨསྨད྄་མ་ཧྱཾ），这是根据“恩格”这个词的词根来决定的。“图比亚姆”（藏文：ཏུ་བྷྱཾ）和“玛扬”（藏文：མ་ཧྱཾ）。双数形式是“玉哇比亚姆”（藏文：ཡུ་བཱ་བྷྱཱཾ）和“阿哇比亚姆”（藏文：ཨ་བཱ་བྷྱཱཾ），与之前相同。 接下来是“比亚斯·什比亚姆”（藏文：བྷྱས྄་ཤྦྷྱཱམ྄），“比亚斯·什比亚姆”（藏文：བྷྱས྄་ཤྦྷྱཱམ྄འོ）。第四格的“比亚斯”（藏文：བྷྱས྄）转换为“什比亚姆”（藏文：ཤྦྷྱཱམ྄）。也就是说，“玉什玛德·比亚斯”（藏文：ཡུཥྨད྄་བྷྱས྄）和“阿什玛德·比亚斯”（藏文：ཨསྨད྄་བྷྱས྄），“提阿”（藏文：ཊི་ཨ）按照“比亚斯变为什比亚姆”的规则，如果认为“沙”字最初是“比亚斯”的话，那么这仅仅是为了防止“巴”这个字母在很多情况下被误认为“埃”，以及后来“比亚姆”缩短后，与双数形式“比亚姆”的长音相似，从而防止“巴”被误认为“阿”而产生的，除此之外没有其他意义，因此可以忽略。即“玉什玛比亚姆”（藏文：ཡུཥྨ་བྷྱཾ）和“阿什玛比亚姆”（藏文：ཨསྨ་བྷྱཾ）。 接下来是“昂斯·比亚索·什图”（藏文：ང་སི་བྷྱ་སོཿཤྟུཿ），意思是“昂斯和比亚斯变为什图”。第五格的单数形式“昂斯”（藏文：ངསི་）和复数形式“比亚斯”（藏文：བྷྱས྄）需要转换为“什图”。首先，类似于第三格的单数形式，转换为“玉什玛德·特瓦特”（藏文：ཡུཥྨད྄་ཏྭཏ྄）和“阿什玛德·马特”（藏文：ཨསྨད྄་མཏ྄）。“特瓦特·阿斯”（藏文：ཏྭཏ྄་ཨས྄）和“马特·阿斯”（藏文：མཏ྄་ཨས྄）被转换后，变为“特瓦特·什图”（藏文：ཏྭཏ྄། ཤྟུ）和“马特·什图”。“沙”代表所有的变化，因为“阿斯”是完全转换为“塔”的标记，所以可以忽略。乌代表发音的目的。之前的词尾标记“塔”也需要移除，即“提阿”。“特瓦”和“玛”词根的“塔”与无元音结合，即“特瓦特”（藏文：ཏྭཏ྄）和“马特”。双数形式是“玉哇比亚姆”（藏文：ཡུ་བཱ་བྷྱཱཾ）和“阿哇比亚姆”（藏文：ཨ་བཱ་བྷྱཱཾ），与之前相同。接下来是“玉什玛德·比亚斯”（藏文：ཡུཥྨད྄་བྷྱས྄）。
English
Since there is no other function to indicate the purpose of ས྄, the statement itself is reasonable. As for ཤས྄, it refers to "your ཤས྄" (Tibetan: ཡུཥྨད྄་ཤས྄) and "our ཤས྄" (Tibetan: ཨསྨད྄ ཤ ས྄ ཊི་ཨ།). There are no other new transformations or characteristics other than converting ཤས྄ itself into ས྄ན྄. There are long vowel similarities, such as "you" (Tibetan: ཡུཥྨཱན྄) and "we" (Tibetan: ཨསྨཱན྄). Next is "Eṭādyoḥ" (Tibetan: ཨེ་ཊཱ་དྱོཿ), meaning "for Ṭā and Ṅi, it becomes E." This refers to the fact that the endings of Ṭā and the subsequent Ṅi will become E. For example, "your Ṭā" (Tibetan: ཡུཥྨད྄་ཊཱ) and "our Ṭā" (Tibetan: ཨསྨད྄་ཊཱ). In the singular form, it is converted to "Tvat" (Tibetan: ཏྭཏ྄) and "Mat" (Tibetan: མཏ྄). The "Ṭi At" (Tibetan: ཊི་ཨཏ྄) of both of these words will become E. When quoted, it becomes "Tvayā" (Tibetan: ཏྭ་ཡཱ) and "Māyā" (Tibetan: མ་ཡཱ). As for "Bhyām" (Tibetan: བྷྱཱམ྄), since all three genders are in the dual form, it is converted to "Yu" (Tibetan: ཡུ). "Yuva Bhyām" (Tibetan: ཡུ་བ་བྷྱཱཾ) and "Ava Bhyām" (Tibetan: ཨ་བ་བྷྱཱཾ). According to the general rule, "Bha" becomes "A," so the ending marker becomes a long vowel, i.e., "Yuvā Bhyām" (Tibetan: ཡུ་བཱ་བྷྱཱཾ) and "Avā Bhyām" (Tibetan: ཨ་བཱ་བྷྱཱཾ). Next are "Yuṣmad Bhis" (Tibetan: ཡུཥྨད྄་བྷིས྄) and "Asmad Bhis" (Tibetan: ཨསྨད྄་བྷིས྄), "Ṭi A" (Tibetan: ཊི་ཨ). According to the rule "Amsa Bhis becomes Āro," the short vowel of Ṭi becomes a long vowel, i.e., "Yuṣmābhiḥ" (Tibetan: ཡུཥྨཱ་བྷིཿ) and "Asmābhiḥ" (Tibetan: ཨསྨཱ་བྷིཿ). Next is "Tubhyaṃ Mahyaṃ Yā" (Tibetan: ཏུ་བྷྱཾ་མ་ཧྱཾང་ཡཱ), meaning "Eṅ becomes Tubhyaṃ Mahyamo." "Yuṣmad Eṅ" (Tibetan: ཡུཥྨད྄་ངེ་) and "Asmad Eṅ" (Tibetan: ཨསྨད྄་ངེ་) need to be converted to "Yuṣmad Tubhyaṃ" (Tibetan: ཡུཥྨད྄་ཏུ་བྷྱཾ) and "Asmad Mahyaṃ" (Tibetan: ཨསྨད྄་མ་ཧྱཾ) respectively, which is determined by the root of the word "Eṅ." "Tubhyaṃ" (Tibetan: ཏུ་བྷྱཾ) and "Mahyaṃ" (Tibetan: མ་ཧྱཾ). The dual form is "Yuvā Bhyām" (Tibetan: ཡུ་བཱ་བྷྱཱཾ) and "Avā Bhyām" (Tibetan: ཨ་བཱ་བྷྱཱཾ), which is the same as before. Next is "Bhyas Śbhyām" (Tibetan: བྷྱས྄་ཤྦྷྱཱམ྄), "Bhyas Śbhyām" (Tibetan: བྷྱས྄་ཤྦྷྱཱམ྄འོ). The "Bhyas" (Tibetan: བྷྱས྄) of the fourth case is converted to "Śbhyām" (Tibetan: ཤྦྷྱཱམ྄). That is, "Yuṣmad Bhyas" (Tibetan: ཡུཥྨད྄་བྷྱས྄) and "Asmad Bhyas" (Tibetan: ཨསྨད྄་བྷྱས྄), "Ṭi A" (Tibetan: ཊི་ཨ). According to the rule "Bhyas becomes Śbhyām," if it is considered that the letter "Śa" was originally "Bhyas," then this is only to prevent the letter "Bha" from being mistaken for "E" in many cases, and later, after "Bhyām" is shortened, it is similar to the long vowel of the dual form "Bhyām," thereby preventing "Bha" from being mistaken for "A." There is no other meaning, so it can be ignored. That is, "Yuṣmā Bhyam" (Tibetan: ཡུཥྨ་བྷྱཾ) and "Asmā Bhyam" (Tibetan: ཨསྨ་བྷྱཾ). Next is "Aṅsi Bhyaso Śṭuḥ" (Tibetan: ང་སི་བྷྱ་སོཿཤྟུཿ), meaning "Aṅsi and Bhyas become Śṭu." The singular form "Aṅsi" (Tibetan: ངསི་) and the plural form "Bhyas" (Tibetan: བྷྱས྄) of the fifth case need to be converted to "Śṭu." First, similar to the singular form of the third case, it is converted to "Yuṣmad Tvat" (Tibetan: ཡུཥྨད྄་ཏྭཏ྄) and "Asmad Mat" (Tibetan: ཨསྨད྄་མཏ྄). After "Tvat As" (Tibetan: ཏྭཏ྄་ཨས྄) and "Mat As" (Tibetan: མཏ྄་ཨས྄) are converted, they become "Tvat Śṭu" (Tibetan: ཏྭཏ྄། ཤྟུ) and "Mat Śṭu." "Śa" represents all the changes, because "As" is the marker for completely converting to "Ta," so it can be ignored. U represents the purpose of pronunciation. The previous ending marker "Ta" also needs to be removed, i.e., "Ṭi A." The "Ta" of the roots "Tva" and "Ma" combines with the vowel-less, i.e., "Tvat" (Tibetan: ཏྭཏ྄) and "Mat." The dual form is "Yuvā Bhyām" (Tibetan: ཡུ་བཱ་བྷྱཱཾ) and "Avā Bhyām" (Tibetan: ཨ་བཱ་བྷྱཱཾ), which is the same as before. Next is "Yuṣmad Bhyas" (Tibetan: ཡུཥྨད྄་བྷྱས྄).