Tibetan
་པ་མཆོག་གི་དབང་ཕྱུག་སྟེ། དྲག་པོའམ། འཇུག་སེལ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ པོའི་ལྷ་ལ་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་། མཆོག་གི་བདག་ཉིད་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་བདག་དམ་ པའི་བདག་སྟེ་ཆོས་དབྱིངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་ནས། དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར། ལས་ཅི་ བྱེད་ན། དགོས་པ་བཤད་པ། བྱིས་པ་ནི་བླུན་པོ་སྟེ་སྐབས་འདིར་བརྡ་སྤྲོད་གཞུང་ལུགས་དང་ ལྷའི་སྐད་མི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱེས་བུ་ལ། སྒྲ་གཞུང་ཤེས་པའི་བློ་གྲོས་གསར་དུ་བསྐྱེད་ པ་དང་། སྐྱེས་པའི་རྒྱུན་འཕེལ་བ་དང་། གྲུབ་པ་སྟེ་བློ་གྲོས་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བའི་ ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་གཞུང་ཤེས་པས་གཞུང་ལུགས་ཕལ་ཆེར་རྟོགས་པར་བླ་བའི་དགོས་པ་ཆེན་པོ་ ཡང་ཡོད་དོ། །ལས་ནི་ཅི་བྱེད་ན། འཕགས་མ་དབྱངས་ཅན་མའི་གསུང་རབ་ཏུ་བྱ་བའི་སྒྲའི་ ཆོ་ག་སྟེ་སྒྲུབ་ཚུལ་རྣམས་བློ་མི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་འཁྲུགས་སྡེབས་ཀྱི་འཐོར་བར་འགྱུར་ བའི་ཕྱིར། གཞུང་འདིར་གོ་རིམ་འཁྲུགས་སྡེབས་མི་དགོས་པ་སོགས་གོ་བདེ་བའི་སྒྲིག་ཚུལ་ དང་། བློ་གྲོས་སྒོ་དོག་པོ་རྣམས་ལ་གཞུང་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་མཁོ་བས་མཆོག་དམན་ཀུན་ལ་ཕན་ 19-60 པའི་ཕྱིར། རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་མ་ཡིན་པ་ཚིག་མདོར་བསྡུས་ཙམ་དུ་བསྡུས་ཏེ། དེའི་དོན་བཤད་ པ་ཧ་ཅང་འབྱམས་ཀླས་མ་ཡིན་པར་བརྩམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་ནི་ལུགས་གཅིག་གོ །ཡང་ འདིར་གཞུང་བྱེད་པ་པོ་དངོས་སུ་མ་བརྗོད་ན། དེ་ནི་ཁ་འགེངས་ཏེ། ཨ་ཧཾ་ཨ་ནུ་བྷཱུ་ཏི་སྭ་རུ་པཱ་ ཙརྱཾ། བདག་སློབ་དཔོན་རྗེས་སུ་འབྱོར་བའི་རང་བཞིན་ཞེས་གྲགས་པའོ། །ལས་ནི་དབྱངས་ ཅན་མའི་ཞེས་དང་། རབ་ཏུ་བྱ་བ་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས་དང་། དེའི་ཁྱད་པར་ནི་གོ་བདེ་ཞེས་ དང་། རབ་ཏུ་རྒྱས་མིན་ཞེས་ཚིག་གཉིས་སོ། །བརྩམས་ཞེས་པ་ནི་བྱ་བའི་ཚིག་གོ །འདིར་ ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་ནི་བྱེད་པའི་ཚིག་སྟེ། སྤྱིར་བྱེད་པོ་ལས་དང་བྱ་བ་གསུམ་མམ། བྱེད་པོ་ལས་དང་བྱེད་པ་བྱ་བ་ཞེས། བྱ་བྱེད་བཞི་རུ་བཤད་ཀྱང་རུང་མོད་ཀྱི། ཡང་བྱེད་པ་ བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་སྦྱར་ནའང་ལེགས་སོ། །གང་ཞིག་བྱས་ནས་དེ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་འདྲི་བ་ ལ། འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། དེ་བྱེད་ཅེས་ཏེ། མཆོག་གི་བདག་ཉིད་ ལ་རབ་ཏུ་འདུད་ཅེས་པའོ། །དེ་ཡང་རབ་འདུད་ནས་ཞེས་པ་ཚིག་གཅིག་གོ་རིམ་ཅན་ཡིན། གང་ལ་ན་མཆོག་གི་བདག་ཉིད་ལའོ། །ཞེས་པའང་ཚིག་གཅིག་གོ །ཆེད་དུ་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། བྱིས་བློ་འཕེལ་བ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ཡང་ལུགས་གཅིག་སྟེ། འཆད་ཚུལ་དེ་ག
Chinese
是至高无上的自在者，被认为是具有威猛或摄受等作用的神。虽然如此，至高之自性，即是如是性自性，是神圣的自性，也就是法界。如是顶礼之后，为了什么目的，做什么事业呢？解释目的。孩子是愚笨的，在这里是不懂语法论典和天神语言的人。对于这样的众生，为了新产生通晓语法的智慧，以及增长已产生的（智慧）相续，以及成就，也就是使智慧达到究竟。因为通晓语法，所以也能通达大部分论典，也有这个重大的必要。做什么事业呢？为了不让不清晰的人们，将圣母妙音天的言教，也就是修法仪轨等，变得散乱错杂。为了本论中不需要错乱的次第等，易于理解的编排方式，以及对于智慧狭隘的人们，不需要广大的论典，为了利益一切上下根器的人，将不是极度广大的内容，仅仅简略地进行浓缩，并且对于它的意义的解释，也不是非常广泛，而进行著述。这是一种说法。还有，这里没有直接说出著论者，那是补充说明，即“阿ഹം 阿奴布底 斯瓦卢帕阿杂雅姆 (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)”，意为我，被称为随顺的自性之导师。事业是“妙音天”和“极度”这两个词，以及它的特点是“易于理解”和“不是极度广大”这两个词。 “著述”是行为的词。这里说明事业的特点是行为的词，一般来说，作者、业和行为是三个，或者作者、业和作者的行为，可以解释为四种行为。或者，将作者的行为作为特点来结合也是可以的。如果有人问，做了什么之后，那是作者的行为呢？在先前对所欲之神进行顶礼之后，那就是作者的行为，也就是对至高之自性进行极度恭敬。也就是说，“极度恭敬之后”是一个有次第的词。对谁恭敬呢？是对至高之自性。这也是一个词。为了什么目的呢？为了使孩子的智慧增长和成就。这也是一种说法，是那种讲解方式。
English
Is the supreme sovereign, considered to be a deity with fierce or captivating functions. However, the supreme self-nature is the suchness self-nature, the sacred self-nature, which is the Dharmadhatu. Having prostrated in this way, for what purpose, what work is done? Explaining the purpose. A child is foolish, here someone who does not understand grammar treatises and the language of the gods. For such beings, in order to newly generate the wisdom of knowing grammar, and to increase the continuity of what has been generated, and to achieve, that is, to bring wisdom to the ultimate. Because of knowing grammar, one can also understand most of the treatises, and there is also this great necessity. What work is done? In order not to let those who are not clear, the teachings of the Holy Mother Saraswati, that is, the methods of practice, etc., become scattered and confused. In order to avoid the need for confused order in this treatise, easy-to-understand arrangement methods, and for those with narrow wisdom, there is no need for extensive treatises, in order to benefit all beings of high and low capacity, what is not extremely extensive is only briefly condensed, and the explanation of its meaning is not very broad, but is written. This is one way of saying it. Also, here, if the author of the treatise is not directly stated, it is a supplement, that is, "Aham Anubhati Svarupa Acaryam (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)", meaning I, known as the teacher of compliant self-nature. The work is the two words "Saraswati" and "extremely", and its characteristics are the two words "easy to understand" and "not extremely extensive." "Writing" is the word of action. Here, explaining the characteristics of the work is the word of action. Generally speaking, the author, the work, and the action are three, or the author, the work, and the author's action, can be explained as four actions. Alternatively, it is also good to combine the author's action as a characteristic. If someone asks, after doing what, is that the author's action? After first prostrating to the desired deity, that is the author's action, that is, extremely respecting the supreme self-nature. That is to say, "after extremely respecting" is a word with order. To whom is respect given? It is to the supreme self-nature. This is also a word. For what purpose? In order to increase and achieve the wisdom of children. This is also a way of saying it, it is that way of explaining.
Tibetan
ཉིས་ ཀ་མི་འགལ་བས་བཤད་པ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་བར་བྱའོ། །གང་ཞིག་ཅེས་དང་། སྒྲའི་ཆུ་གཏེར་ དག་གི་དང་། མཐའ་དང་། དབང་བོ་ལ་སོགས་དང་། ཀྱང་དང་། མི་དཔོགས་ཞེས་པའི་སྐད་ དོད། ན་དང་ཡ་ཡུཿདང་། དེ་ཡི་དང་། རབ་ཏུ་བྱ་བ་དང་། མཐའ་དག་རྣམས་དང་། མི་ཡི་དང་། གཏམ་དུ་བྱ་བ་དང་། ག་ལ་དང་བཟོད་ཅེས་པ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལ་སཾསྐྲྀའི་སྐད་དུ་ཚིག་ སོ་སོའི་དུམ་བུ་གསལ་བ་རེ་ཡོད་དོ། །འདིར་དབང་བོ་ནི་ལྷའི་དབང་པོ་སྟེ། དེ་ལ་སོགས་ པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་དང་། ཀྱང་གི་སྒྲས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་སྒྲ་བྱེད་པ་ཀ་ཏའི་བུ་སོགས་ཤིན་ཏུ་ མང་པོ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་སྒྲ་རིག་པའི་ཆུ་གཏེར་ཏེ། ཟད་མི་ཤེས་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་མཐའ་ 19-61 དཔོགས་པར་མ་ནུས་སོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་གྲགས་ཏེ། ལྷའི་དྲང་སྲོང་སློབ་དཔོན་བྲྀ་ ཧསྤ་ཏི་སྟེ་ཕུར་བུས། དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སྒྲ་རིག་པ་བཤད་པ་ན། ལྷའི་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བཞིར་ ཉིན་རེར་བར་མ་ཆད་དུ་བསྟན་ཀྱང་ཨ་ཐུང་མཐའ་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ཁོ་ནའང་མ་རྫོགས་པས། སྒྲ་ ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། མཁའ་ལ་གོམ་པས་ཇི་ལྟར་འཇལ། །རིགས་རྣམས་སོ་སོར་ རྟོགས་པའི་སླད། །མདོ་ཙམ་རན་པར་ད་སྨྲོས་ཤིག །ཅེས་མཆོད་སྦྱིན་བརྒྱ་པས་སྨྲས་པ་ན། ཕུར་བུས་ཀྱང་རན་པར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་དོ། །ཞེས་སོ། གང་ཞིག་ལྷ་དང་དྲང་སྲོང་རྣམས་ ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་པར་མ་ནུས་པའི་མཐའ་མེད་པའི་སྒྲ་རིག་དེའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་ཚུལ་དང་། གྲུབ་ གཟུགས་མཐའ་དག་རྣམས་བདག་ཨ་ནུ་བྷཱུ་ཏི་ལྟ་བུ་མིའི་འགྲོ་བ་ཕལ་པས་གཏམ་དུ་བྱ་བ་སྟེ་ སྨྲ་བར་བཟོད་ཅིང་ནུས་པ་ག་ལ་ཡིན། ཞེས་ཁེངས་སྐྱུངས་པའོ། །ལྷའི་ལོ་ཚད་དངོས་པོ་ལ་ ཞུགས་པ་ནི་མངོན་པ་སོགས་དམ་པའི་ཆོས་ལས་གསུངས་པ་དག་ཡིན་མོད་ཀྱང་། རང་རང་ གི་ལུགས་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་དགོས་པས། རིག་བྱེད་ལམ་པ་སོགས་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར། སྒྲ་དང་ སྙན་ངག་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་གྲངས་ལ་འཆད་དགོས་པས། མིའི་ཟླ་བ་གཅིག་ལ་མཚུན་ གྱི་ཞག་གཅིག མི་ལོ་གཅིག་ལ་ལྷའི་ཞག་གཅིག་ཅེས་འདོད་དོ། དེ་ལྟར་ན་འགྲེལ་བའི་ཐོག་ མར་བཀོད་པའི་ཤོ་ལོ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཅུང་ཟད་ཙམ་བཤད་པ་དེ་ནི། བློ་གསར་བ་རྣམས་ སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པའོ། །འདི་དག་ལ་ཕྱི་རོལ་པའི་འགྲེལ་བ་རྣམས་ན། རང་འདོད་གྱི་གྲུབ་མཐའི་ དགག་སྒྲུབ་ངོ་མཚར་སྐྱེད་པ་ཅི་རིགས་ཡོད་ཀྱང་དགོས་པ་ཆུང་བས་འདིར་མ་བཤད་དོ། ། ༈ ད་ནི་ཐོག་མར་མཚམས་སྦྱོར་ནས་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱང་དགོས་པའི་ཆེད་ དུ
Chinese
二 因为没有矛盾，所以要将讲述归纳为一个。所谓“何者”以及“声音的宝藏”的，和“边际”和“权势”等等，以及“也”和“不可估量”的梵语词汇，na（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）和ya yuḥ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），以及“他的”和“极度地做”和“所有”等等，和“人的”和“谈论”和“哪里”和“容忍”这十四个，在梵语中，每个词都有清晰的片段。这里所说的权势是天神之权势，以及诸如此类的天神们，以及“也”这个词所指的正士，伟大的声音制造者，如迦陀之子等等非常多，他们也无法估量声音学问的宝藏，即无尽如大海般的边际。 据说，天神中的正士，导师布里哈斯帕蒂（Bṛhaspati，木星）为因陀罗（Indra，帝释天）讲述声音学问时，即使连续四千年每天不停地讲述，也无法完成一个以“a”开头的简短的结尾。声音的规律是不可思议的，就像用脚步测量天空一样。为了分别理解各种类别，现在请简要地讲述。当百祭祀者（Indra）这样说时，木星也适当地总结并讲述了。如是说。无论如何，连天神和正士们都无法讲述的，那无边无际的声音学问的实践方法和所有完成的形象，像我阿努布胡提（Anubhūti）这样的人，一个普通的人类，怎么能容忍和有能力去谈论呢？这是谦虚的表现。天神的年份涉及到事物，这在《俱舍论》等神圣的佛法中有所阐述，但必须按照各自的体系来解释。根据吠陀论者等的观点，在声音和诗歌等场合，必须解释各种类别。因此，人们认为人类的一个月相当于天神的一天，人类的一年相当于天神的一天。这样，对最初的两个偈颂稍作解释，是为了让新学者们产生兴趣。在这些解释中，外道们的解释中，有各种各样令人惊叹的自宗观点的辩驳，但因为必要性不大，所以这里不作解释。 现在本来应该从连接开始讲述，但为了必要性
English
Two Because there is no contradiction, the explanations should be summarized into one. What is meant by "what" and "the treasure of sound," and "boundary" and "power," etc., and the Sanskrit words for "also" and "immeasurable," na (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning) and ya yuḥ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning), and "his," and "to do extremely," and "all," etc., and "of man," and "to speak," and "where," and "to tolerate," these fourteen, in Sanskrit, each word has a clear fragment. Here, power refers to the power of the gods, and the gods like that, and the word "also" refers to the righteous ones, the great sound makers, such as the son of Kata, etc., who are very many, they also could not measure the treasure of phonetics, that is, the endless boundary like the ocean. It is said that when the righteous one among the gods, the teacher Bṛhaspati (Jupiter) explained phonetics to Indra (Śakra, Lord of the Gods), even if he explained continuously for four thousand years every day, he could not complete even a short ending beginning with "a." The rules of sound are inconceivable, like measuring the sky with footsteps. In order to understand the various categories separately, please briefly explain now. When the hundred sacrificer (Indra) said this, Jupiter also appropriately summarized and explained. So it is said. In any case, how can I, Anubhūti, a common human being, tolerate and be able to speak about the practice methods of that limitless phonetics, which even the gods and righteous ones could not explain, and all the completed images? This is an expression of humility. The years of the gods involve things, which are explained in the Abhidharma and other sacred Dharmas, but must be explained according to their respective systems. According to the views of the Vedic scholars, etc., in the occasions of sound and poetry, etc., various categories must be explained. Therefore, it is believed that one month of human beings is equivalent to one day of the gods, and one year of human beings is equivalent to one day of the gods. In this way, the slight explanation of the first two verses is to generate interest in new learners. In these explanations, in the explanations of the outsiders, there are various amazing refutations of the views of their own schools, but because the necessity is small, it is not explained here. Now, it should have been explained starting from the connection, but for the sake of necessity