Tibetan
ས་པའི་གཉིས་ཚོགས་ལ་ཡང་། དེས་རིགས་འགྲེ་སྟེ། ཡུཥྨད྄་ཅེས་ 19-389 གཞུང་དུ་འབྲི་བརྗོད་ཉེ་བས། ཡུཥྨད྄་ཀྱི་ལུགས་སུ་སྒྲུབ། དེས་ཤུགས་ལ་མིང་དང་ཨསྨད྄་ལ་ ཨསྨད྄་ཁོ་ནའི་ལུགས་དང་། ཡུཥྨད྄་ཨསྨད྄་གཉིས་ཚོགས་ལའང་ཨསྨད྄་ཁོ་ན་དང་འདྲ་བར་ སྒྲུབ་པ་བསྟན་ནོ། ། ༈ བི་དྷི་སཾ་བྷཱ་བ་ན་ཡོཿ། ཆོ་ག་དང་འབྱུང་བའི་གནས་དག་ལས་སོ། །ཆོ་ག་ནི་བྱ་སྤྱོད་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བླ་མས་སློབ་མ་ལ་ཡང་དག་པར་འདོམས་པ་ལ་ཟེར། འབྱུང་བའི་གནས། རྟགས་ལས་དོན་ཤེས་པ་འབྱུང་བས་ན། རྟགས་དེ་ནི་ཤེས་པ་དེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུའམ་གནས་ ཡིན་པས་འབྱུང་གནས་ཤེས་བྱའོ། །དཔེར་ན། ངག་གཙང་པ་ལས་གཞུང་བཀླགས་པར་ཤེས་ ན་གཞུང་བཀླགས་པར་གོ་བའི་ཤེས་པ་དེ་དག་གཙང་བ་ཐོས་པ་ལས་ཐོས་པ་དེ་དག་གཙང་ བ་ལས་བྱུང་བས་ངག་དེ་ཤེས་པ་དེའི་སྐྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱའོ། །འགྲེལ་ པར་ཆོ་ག་ནི་བྱ་བའི་དོན་ལ་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ། །འབྱུང་གནས་ནི་རྟོག་པས་ཤེས་པའོ། །ཞེས་ འབྱུང་། འདིར་ཨུ་ཧ་ཟེར་བ་ཡོད་དེ་ཤེས་པའམ་རིག་པའི་སྐད་དོད་དོ། ༈ །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོ་གའི་ དོན་དང་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་དོན་དུ། ཡཱཏ྄་སོགས་སྟེར་ཏེ། ཆོ་ག་འབྱུང་བ་ཞེས་འདིར་ཐ་སྙད་ བྱེད་ལ། པཱ་ཎི་ནི་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་ལིཊ྄་ཀྱི་བརྡ་ཆད་སྦྱོར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་འདི་ལྟ་ སྟེ། ཡཱཏ྄། ཡཱ་ཏམ྄་ཡུས྄། ༈ ཡཱས྄་ཡཱ་ཏཱམ྄་ཡཱཏ། ༈ ཡཱཾ་ཡཱབ་ཡཱམ། ༈ ཨཱི་ཏཾ་ཨཱི་ཡཱ་ཏཱཾ་ཨཱི་རན྄། ༈ ཨཱི་ཐས྄་ཨཱི་ཡཱ་ཐཱམ྄། ཨཱི་དྷྭཾ། ༈ ཨཱི་ཡ ཨཱི་བ་ཧི་ཨཱི་མ་ཧི། ཞེས་པ་འདི་རྣམས་སོ། ༈ །ཡཱ ཡའི་ཨ། བྷྱཱ་ཡཱཏ྄། གོང་བཞིན་བྷ་བ་རུ་བསྒྱུར། བྷ་བ་ཡཱཏ྄ རྐྱེན་གྱི་ཡཱ་ཨིརུ་བསྒྱུར། ཨ་ཨི་ལ་ ཨེ་བྷ་བེཏ྄། ཅེས་པ་སྟེ། བྱིངས་མཐའ་ཨ་ཡིག་ཕ་རོལ་གྱི་རྐྱེན་རྣམ་དབྱེའི་ཡཱ་རིང་པོ་ནི་ཨི་རུ་ བསྒྱུར་བའི་དོན་ནོ། །དེས་རིགས་འགྲེ་སྟེ། ཆོ་ག་འབྱུང་བའི་སྐབས་འདིར། ཡུས྄་དང་ཡཱམ྄་ མ་གཏོགས་པ་ཡཱ ཐོག་མ་ཅན་བདུན་ཀ་གོའོ། །བྷ་བ་ཡཱ་ཏཱཾ་ཡཱ་ཨི་བྷ་བེ་ཏཱཾ། ༈ བྷ་བ་ཡུས྄། ཡུས྄་ཨིཊ྄། ཡུས྄་ཀྱི་ཨིཊ྄འོ། །ཀྱི་དྲུག་སྒྲ་དངོས་ལྟར་ན་ཡུས྄་རང་ཨིཊ྄་རུ་བསྒྱུར་བ་འདྲ་རུང་ 19-390 ཅིག་ཡོད་ཀྱང་། མིན་ཏེ་རྐྱེན་ཨིཊ྄་དེ་ཡུས྄་ལ་སྟེར་བས་རྐྱེན་དེ་ཡུས྄་ཀྱི་རྐྱེན་ཡིན་པའི་དོན་ལ་ བདག་པོའི་སྒྲའོ། །དེས་ན་ཨིཊ྄་དེ་ཡུས྄་ཀྱི་གོང་དུ་འཇོག བྷ་བ་ཨིཊ྄་ཡུས྄། ཊ྄་རྗེས་འབྲེལ ཨ་ཨི་ལ་ཨེ། རྣམ་བཅད། བྷ་བེ་ཡུཿ། ༈ བྷ་བ ཡཱས྄ ཡཱ་ཨི་བྷ་བེཿ།
Chinese
對於第二人稱和第一人稱的組合，也以此類推，即「युष्मद्」（yushmad，梵文天城體，yushmad，你）這個詞， 19-389 在經文中書寫和表達都很接近，因此按照「युष्मद्」（yushmad，梵文天城體，yushmad，你）的方式來處理。這暗示了對於名詞和「अस्मद्」（asmad，梵文天城體，asmad，我）來說， 只有「अस्मद्」（asmad，梵文天城體，asmad，我）的方式，以及對於「युष्मद्」（yushmad，梵文天城體，yushmad，你）和「अस्मद्」（asmad，梵文天城體，asmad，我）的組合，也像只有「अस्मद्」（asmad，梵文天城體，asmad，我）一樣來處理。 ༈ 「विधि सम्भावना यो」（vidhi sambhāvanā yoḥ，梵文天城體，vidhi sambhāvanā yoḥ，儀軌和可能性的處所）：從儀軌和生起之處等等。儀軌是指行為舉止 圓滿，上師如實地教導弟子。生起之處， 因為從徵象中產生對事物的了解，所以那個徵象是了解那個事物生起的因或處所，因此應知生起之處。例如， 如果從清晰的言語中得知正在讀誦經文，那麼理解正在讀誦經文的知識，那些清晰的聽聞，從清晰的言語中產生，因此那個言語是那個知識的產生者，所以稱為生起之處。註釋 中說，儀軌是接近顯示行為意義的。生起之處是通過思維來了解的。這樣 說。這裡有稱為「烏哈」的東西，那是知識或智慧的梵語詞彙。༈ 。像那樣的儀軌 的意義和具有生起之意義的情況下，給予「यात्」（yāt，梵文天城體，yāt，願他去）等等，這裡將其稱為儀軌生起， 而伴隨追隨者的波你尼，則結合「लिट्」（liṭ，梵文天城體，liṭ，完成時）的術語。那些也像這樣： 「यात्」（yāt，梵文天城體，yāt，願他去）。「याताम् युस्」（yātām yus，梵文天城體，yātām yus，願他們兩個去）。༈ 「यास् याताम् यात」（yās yātām yāta，梵文天城體，yās yātām yāta，願你去，願你們兩個去，願你們去）。༈ 「याम् याव याम」（yām yāva yāma，梵文天城體，yām yāva yāma，願我去，願我們兩個去，願我們去）。༈ 「ईतम् ईयाताम् ईरन्」（ītam īyātām īran，梵文天城體，ītam īyātām īran，願他去，願他們兩個去，願他們去）。 ༈ 「ईथस् ईयाथाम् ईध्वम्」（īthas īyāthām īdhvam，梵文天城體，īthas īyāthām īdhvam，願你去，願你們兩個去，願你們去）。༈ 「ईय ईवहि ईमहि」（īya īvahi īmahi，梵文天城體，īya īvahi īmahi，願我去，願我們兩個去，願我們去）。這些就是那些。༈ 。「या」（yā，梵文天城體，yā，去） 的「अ」（a，梵文天城體，a，無）。「भ्या यात्」（bhyā yāt，梵文天城體，bhyā yāt，願他害怕）。像前面一樣轉換成「भव」（bhava，梵文天城體，bhava，存在）。「भव यात्」（bhava yāt，梵文天城體，bhava yāt，願他存在）。將後綴的「या」（yā，梵文天城體，yā，去）轉換成「इ」（i，梵文天城體，i，去）。「अ」（a，梵文天城體，a，無）「इ」（i，梵文天城體，i，去）變成 「ए भवेत्」（e bhavet，梵文天城體，e bhavet，願他存在）。這就是說，詞根末尾的「अ」（a，梵文天城體，a，無）字母，對於後面的後綴變格的長「या」（yā，梵文天城體，yā，去），轉換成「इ」（i，梵文天城體，i，去）的意思。 因此類推，在儀軌生起的情況下，除了「युस्」（yus，梵文天城體，yus，你們）和「याम्」（yām，梵文天城體，yām，我） 之外，所有以「या」（yā，梵文天城體，yā，去）開頭的七個都要理解。「भव याताम् या इ भवेताम्」（bhava yātām yā i bhavetām，梵文天城體，bhava yātām yā i bhavetām，願他們兩個存在）。༈ 「भव युस्」（bhava yus，梵文天城體，bhava yus，願你們存在）。 「युस् इट्」（yus iṭ，梵文天城體，yus iṭ，你們的it）。「युस्」（yus，梵文天城體，yus，你們）的「इट्」（iṭ，梵文天城體，iṭ，it）啊。按照「的」這個六格助詞的字面意思，似乎是「युस्」（yus，梵文天城體，yus，你們）本身轉換成「इट्」（iṭ，梵文天城體，iṭ，it），雖然 有這樣的情況，但不是的，因為後綴「इट्」（iṭ，梵文天城體，iṭ，it）給予了「युस्」（yus，梵文天城體，yus，你們），所以後綴是「युस्」（yus，梵文天城體，yus，你們）的後綴的意思，是 所有格助詞。因此，「इट्」（iṭ，梵文天城體，iṭ，it）放在「युस्」（yus，梵文天城體，yus，你們）的前面。「भव इट् युस्」（bhava iṭ yus，梵文天城體，bhava iṭ yus，願你們存在）。「ट्」（ṭ，梵文天城體，ṭ，ṭ）後接 「अ」（a，梵文天城體，a，無）「इ」（i，梵文天城體，i，去）變成「ए」（e，梵文天城體，e，去）。區分。「भवे युः」（bhave yuḥ，梵文天城體，bhave yuḥ，願他們存在）。༈ 「भव यास्」（bhava yās，梵文天城體，bhava yās，願你存在）「या इ भवेः」（yā i bhaveḥ，梵文天城體，yā i bhaveḥ，願你存在）。
English
For the combination of the second and first persons, it is also inferred that the word "युष्मद्" (yushmad, Devanagari, yushmad, you), 19-389 Because writing and expression are close in the scriptures, it is handled according to the manner of "युष्मद्" (yushmad, Devanagari, yushmad, you). This implies that for nouns and "अस्मद्" (asmad, Devanagari, asmad, I), Only the manner of "अस्मद्" (asmad, Devanagari, asmad, I), and for the combination of "युष्मद्" (yushmad, Devanagari, yushmad, you) and "अस्मद्" (asmad, Devanagari, asmad, I), it is also handled like only "अस्मद्" (asmad, Devanagari, asmad, I). ༈ "विधि सम्भावना यो" (vidhi sambhāvanā yoḥ, Devanagari, vidhi sambhāvanā yoḥ, ritual and the place of possibility): From rituals and places of arising, etc. Ritual is said to be the perfection of actions and conduct, which the guru truly teaches to the disciple. The place of arising, because the knowledge of things arises from signs, that sign is the cause or place of the arising of that knowledge, therefore the place of arising should be known. For example, if it is known from clear speech that the scripture is being recited, then the knowledge of understanding that the scripture is being recited, those clear hearings, arise from clear speech, therefore that speech is the producer of that knowledge, so it is called the place of arising. In the commentary, ritual is close to showing the meaning of action. The place of arising is known through thought. It is said that there is something called "Uha" here, which is the Sanskrit word for knowledge or wisdom. ༈. In the meaning of such a ritual and in the meaning of having arising, give "यात्" (yāt, Devanagari, yāt, may he go) etc., here it is called ritual arising, and Pāṇini, accompanied by followers, combines the term "लिट्" (liṭ, Devanagari, liṭ, perfect tense). Those are also like this: "यात्" (yāt, Devanagari, yāt, may he go). "याताम् युस्" (yātām yus, Devanagari, yātām yus, may the two of them go). ༈ "यास् याताम् यात" (yās yātām yāta, Devanagari, yās yātām yāta, may you go, may the two of you go, may you go). ༈ "याम् याव याम" (yām yāva yāma, Devanagari, yām yāva yāma, may I go, may the two of us go, may we go). ༈ "ईतम् ईयाताम् ईरन्" (ītam īyātām īran, Devanagari, ītam īyātām īran, may he go, may the two of them go, may they go). ༈ "ईथस् ईयाथाम् ईध्वम्" (īthas īyāthām īdhvam, Devanagari, īthas īyāthām īdhvam, may you go, may the two of you go, may you go). ༈ "ईय ईवहि ईमहि" (īya īvahi īmahi, Devanagari, īya īvahi īmahi, may I go, may the two of us go, may we go). These are those. ༈. "या" (yā, Devanagari, yā, go) of "अ" (a, Devanagari, a, no). "भ्या यात्" (bhyā yāt, Devanagari, bhyā yāt, may he fear). Transform into "भव" (bhava, Devanagari, bhava, be) as before. "भव यात्" (bhava yāt, Devanagari, bhava yāt, may he be). Transform the suffix "या" (yā, Devanagari, yā, go) into "इ" (i, Devanagari, i, go). "अ" (a, Devanagari, a, no) "इ" (i, Devanagari, i, go) becomes "ए भवेत्" (e bhavet, Devanagari, e bhavet, may he be). That is to say, the letter "अ" (a, Devanagari, a, no) at the end of the root, for the long "या" (yā, Devanagari, yā, go) of the following suffix declension, is transformed into the meaning of "इ" (i, Devanagari, i, go). Therefore, by analogy, in the case of ritual arising, except for "युस्" (yus, Devanagari, yus, you) and "याम्" (yām, Devanagari, yām, I), all seven beginning with "या" (yā, Devanagari, yā, go) should be understood. "भव याताम् या इ भवेताम्" (bhava yātām yā i bhavetām, Devanagari, bhava yātām yā i bhavetām, may the two of them be). ༈ "भव युस्" (bhava yus, Devanagari, bhava yus, may you be). "युस् इट्" (yus iṭ, Devanagari, yus iṭ, your it). "इट्" (iṭ, Devanagari, iṭ, it) of "युस्" (yus, Devanagari, yus, you) ah. According to the literal meaning of the genitive particle "of", it seems that "युस्" (yus, Devanagari, yus, you) itself is transformed into "इट्" (iṭ, Devanagari, iṭ, it), although there is such a case, but it is not, because the suffix "इट्" (iṭ, Devanagari, iṭ, it) is given to "युस्" (yus, Devanagari, yus, you), so the meaning that the suffix is the suffix of "युस्" (yus, Devanagari, yus, you) is the possessive particle. Therefore, "इट्" (iṭ, Devanagari, iṭ, it) is placed before "युस्" (yus, Devanagari, yus, you). "भव इट् युस्" (bhava iṭ yus, Devanagari, bhava iṭ yus, may you be). "ट्" (ṭ, Devanagari, ṭ, ṭ) followed by "अ" (a, Devanagari, a, no) "इ" (i, Devanagari, i, go) becomes "ए" (e, Devanagari, e, go). Distinguish. "भवे युः" (bhave yuḥ, Devanagari, bhave yuḥ, may they be). ༈ "भव यास्" (bhava yās, Devanagari, bhava yās, may you be) "या इ भवेः" (yā i bhaveḥ, Devanagari, yā i bhaveḥ, may you be).