Tibetan
དུལ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པར་བསྟན། །དངོས་དང་རྨི་ ལམ་དག་ཏུ་ཡང་། །སྡིག་དང་བསོད་ནམས་ཀུན་མཚུངས་ཏེ། །མོས་པས་དགེ་བ་འཕེལ་ འགྱུར་སོགས། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་གསུངས། །ལུས་དང་ངག་གི་སྤྱོད་པའི་ཚུལ། །རྨི་ ལམ་སྣང་བ་འབྲས་མེད་ཉིད། །གང་དུ་ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་གཡོ་བ། །རྨི་ལམ་སད་ལ་བྱེ་བྲག་མེད། ། ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་ལྟར་ཤེས་ན། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་ལས་གྲོལ། །སེར་སྐྱ་བཟང་མོ་ དགེ་སློང་མ། །མ་སྐྱེས་དགྲ་ཡིས་ལོག་ཞུགས་ཀྱང་། །དེ་ལ་ཕས་ཕམ་མེད་པར་བསྟན། །གཡོ་ ཅན་ལྔ་བརྒྱས་བགྲོད་གྱུར་ཀྱང་། །དགེ་སློང་མ་ནི་བཟང་མོ་སྐྱེས། །ཉེས་པ་མེད་ཅེས་བསྟན་ པ་ཡིན། །ཉོན་མོངས་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། །དགེ་སློང་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་པ་ལ། །ཤིང་ཐུན་ མོ་ཡིས་བཙལ་བ་ཡང་། །མ་ཚོར་བས་ན་ཉེས་མེད་གསུངས། །ཀླུ་མོ་དང་ནི་ཅེ་སྤྱང་མོར། ། རེག་པ་བདག་གིར་མ་བྱས་ཏེ། །འདོད་སྤྱོད་ཕམ་པར་མ་གྱུར་པས། །འཁྲིག་པ་ལ་དངོས་ གཙོ་བོ་སྟེ། །འདུ་ཤེས་གཙོ་བོར་མེད་ཅེས་པ། །དགོས་པ་གཟིགས་པས་གསུངས་པ་སྟེ། ། སྔོན་གྱི་བསྟན་ལ་བུད་མེད་དག །རབ་བྱུང་དགག་བྱ་མེད་ཅེས་པའང་། །དངོས་པོ་དག་ལ་ ཁྱད་མེད་པས། །བསམ་དང་འདུ་ཤེས་ཁྱད་པར་བསྟན། །འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་འདོད་མིན་ 18-324 གྱི། །འདོད་པས་ཀུན་རྟོག་ཡིན་པས་ན། །འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་གནས་ཀྱང་ནི། །བརྟན་ རྣམས་འདུན་པ་འདུལ་ཞེས་གསུངས། །རང་བཞིན་ཤེས་པས་འདོད་ཡོན་ལ། །སྤྱོད་པ་མདོ་ སྡེར་རྗེས་སུ་གནང་། །འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་བཤིག་བྱས་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་མི་ཤེས་ པས། །དེ་ལ་དེར་ཤེས་རྣམ་པར་ལོག །ཡུལ་དང་ཡུལ་མིན་མཉམ་སྒོམ་པས། ཡུལ་ལ་ངེས་ པའི་འདུ་ཤེས་མེད། །གང་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་མེད་པ། །དེ་ལ་ཉེས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཇི་ལྟར་ སེམས་མེད་ཤིང་སོགས་བཞིན། །རྒྱུ་ཡི་དུས་ན་འདོད་ཆགས་དག །ཡོད་ཀྱང་ཉེས་འགྱུར་མ་ ཡིན་ཏེ། །འདོད་ཆགས་ལྡན་པ་གཉིད་ལོག་བཞིན། །རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷར་སྦྱོར་བས། །དགེ་ སློང་དགེ་བསྙེན་ཁྱིམ་པ་དང་། །བུད་མེད་སོགས་སུ་འདུ་མི་ཤེས། །རྡོ་ཤིང་འདུ་ཤེས་བུད་ མེད་ལ། །རེག་པ་ཉེས་མེད་འདུལ་ལས་བསྟན། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་སུ་འདུ་ཤེས་ན། །ཅི་ ཕྱིར་ཉེས་པ་བསྟན་པར་འདོད། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །འཁྲུལ་བ་ཉིད་དུ་རྣམ་ གནས་ཤིང་། །ཅི་ཙམ་འདུ་ཤེས་ཀུན་འཁྲུལ་ན། །འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་རྣམ་ཕྱེ་བའང་། །ངེས་ དོན་མི་ཤེས་ངོར་གསུངས་པའོ། །དེ་ཉིད་རིག་ལ་འདུ་ཤེས་མེད། །འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ འཁྲུལ
Chinese
已示调伏无有罪过，于真实及梦境中，罪业与福德皆相同，由信解善业增长等，于般若波罗蜜多中宣说。身语行为之方式，梦境显现皆无果。于何处心识起分别，梦境醒时无差别。若知诸法如梦幻，身语意之罪业得解脱。黄面善女比丘尼，虽为未生怨所奸污，然未示彼有他胜罪。虽为五百骗子所侵犯，然比丘尼善女已生，已示无有罪过也。虽非已断烦恼，然于为睡眠所困之比丘，以木棍寻觅，因无所觉故说无罪。于龙女与母豺狼，未视为己有而触碰，因未成欲行他胜罪，故性行为以实物为主，谓非以想念为主者，乃因见必要而宣说。昔日教法中，亦谓不应遮止妇女出家，因诸事物无有差别故，已示思与想之差别。世界种种欲与非欲，以欲而生起一切分别故，虽住于种种世界，然已说稳固者应调伏欲望。以知自性故，于欲乐，经中随许行持。已作想念之破灭，因不识自他故，于彼处知是颠倒。于境与非境平等修，故于境无有决定之想。何者亦无分别念，彼则无有罪过，如无心之木等。于因位时，贪欲虽有，然非成罪，如具贪欲者睡眠。以自之增上神力加持故，不识比丘、居士、在家与妇女等。于石木想念妇女，触碰无罪于律中示。若想念为圆满正等觉，何故欲示罪过耶？如是，一切显现皆为错乱而安住，若一切想念皆错乱，则错乱与非错乱之分别，乃为于不了义者而宣说。于彼真实无有想念，一切想念皆错乱。
English
It is shown that there is no fault in the disciplined. Even in reality and in dreams, all sins and merits are the same. It is said in the Prajnaparamita that virtue increases through faith. The manner of bodily and verbal conduct, dream appearances are fruitless. Wherever the mind moves, there is no difference between dream and wakefulness. If one knows all dharmas as dreams, one is freed from the faults of body, speech, and mind. The yellow-faced good nun, even though violated by Ajatashatru, it is shown that she has no parajika. Even though approached by five hundred deceivers, the nun is born as a good woman. It is shown that there is no fault. Even though not having abandoned afflictions, it is said that there is no fault because the monk who is overwhelmed by sleep is searched for with a wooden stick and does not feel it. Touching a naga woman and a female jackal, without considering them as one's own, because one does not commit a parajika of sexual conduct, sexual intercourse is mainly about the object, and it is said that it is not mainly about thought, which is said because of seeing the need. In the previous teachings, it was also said that women should not be prevented from ordination, because there is no difference in things, the difference between thought and concept is shown. The world's various desires and non-desires, because all discriminations arise from desire, although dwelling in various worlds, it is said that the steadfast should subdue desire. By knowing one's own nature, indulgence in desirable qualities is permitted in the sutras. Having destroyed the concept, because one does not know self and other, there the knowledge is reversed. By meditating equally on object and non-object, there is no definite concept of object. Whatever has no discrimination, there is no fault in that, like mindless wood and so on. In the causal stage, even if there is desire, it does not become a fault, like one who is asleep with desire. By connecting with one's own higher deity, one does not recognize monks, devotees, householders, and women, etc. Touching stone, wood, concept of women, is shown as faultless in the Vinaya. If one conceives of complete enlightenment, why would one want to show fault? Thus, all appearances abide as illusions, and if all concepts are illusions, then the distinction between illusion and non-illusion is spoken for those who do not know the definitive meaning. In that reality, there is no concept, all concepts are illusions.
Tibetan
་བར་མཐོང་། །འདོད་ལ་དགའ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །བདེ་བའི་ཕྱིར་ནི་བསྟེན་པ་དང་། །རང་ གི་ལྷ་ཡི་བདག་ཉིད་སྦྱོར། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་དམིགས་སུ་མེད། །བདེ་བ་རང་བཞིན་མེད་ཤེས་ ཤིང་། །ལས་ལའང་དེར་ཤེས་ཡོད་མིན་ལ། །མཆོད་དང་ལམ་དུ་མངོན་པར་རྟོགས། །སྙིང་རྗེ་ ཆེ་དང་ཡི་རང་དང་། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བདག་དང་གཞན་དུ་བརྗེ་བ་ དང་། །སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི། །དགག་བྱ་དགོས་པའི་དབྱེ་ཤེས་པས། །ཐབས་ མཁས་ཁྱད་པར་འབྱུང་བ་ནི། །ཐེག་ཆེན་ཀུན་ལས་མཐུན་པར་བཤད། །དེ་དག་ཀུན་ཡང་ འདི་ལ་ཡོད། །ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་{པས་[ལས་]མི་ལྡོག་པས། །སོ་སོར་ཐར་པ་རྣམས་{ལས་ [ཉམས་]མེད། །གྲུབ་པ་མཁས་པ་མང་པོ་{དང་[དག] །དགོས་པ་ཆེན་པོ་མཐོང་བས་ན། ། 18-325 རྟགས་ཙམ་ཕུལ་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི། །དེ་ཡི་སྡོམ་པ་ཕུལ་བ་མེད། །ཆོས་ཀུན་སྒྱུ་མར་མཐོང་བ་ དང་། །འབུལ་སེམས་ཇི་བཞིན་མེད་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་མེད་པས། །དེ་ཕྱིར་ སེམས་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན། །འདོད་ཆགས་དག་པ་འབའ་ཞིག་ལ། །ཕྱག་རྒྱ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ ཏེ། །འདོད་ཆགས་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་མེད། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་འབུལ། །འདོད་ཆགས་ ལམ་དུ་བྱེད་ཅེས་པ། །མེད་ན་ཅི་ཞིག་ལམ་དུ་བྱེད། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་མི་སྒྲུབ་ན། །སྒྲུབ་པོ་རེ་ ཞིག་འདོད་མས་ཅི། །ཉན་ཐོས་བཞིན་དུ་ཆགས་བྲལ་ན། །འདོད་པས་བདེ་བ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད། ། བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཕྱིར། །འདོད་ལྡན་རྣམས་ལ་གསུངས་པ་ཡིན། །ཉོན་མོངས་ མངོན་གྱུར་སྤང་དགོས་ན། །ཉོན་མོངས་ལམ་བྱེད་ཚིག་ཙམ་ཉིད། །ཉོན་མོངས་ཆེ་ཞིང་ལམ་ མྱུར་ལ། །སྙིང་རྗེ་ངེས་འབྱུང་སོགས་ཀྱང་ཆེ། །རང་གི་སེམས་ཉིད་ཡོངས་དག་ན། །རྣམ་ཀུན་ རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པས། །སེམས་ནི་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པོ་བསྒྲུབ་པར་ བྱ། །འདི་ལྟར་འདོད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ། །ཞེན་པ་མེད་པས་རྙེད་པའམ། །ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་ལ་ གནང་བ་ཡིན། །གང་ཟག་དབང་པོ་དུལ་བ་འམ། །ཚེགས་མེད་རྙེད་པར་གྱུར་ན་ནི། །རོ་བརྒྱ་ ལྡན་པའི་ཁ་ཟས་དང་། །ཁང་མིག་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཡང་སྣང་། །ལྷ་ལས་ཚེ་འཕོས་དགེ་སློང་ལ། ། ཡོ་བྱད་ལྷག་པོར་སྣང་བ་དང་། །དྲི་ཞིམ་ལ་སོགས་རྣམ་གཡེངས་རྒྱུ། །སྐབས་འགར་རྩེ་ གཅིག་རྒྱུན་ཡང་བསྟན། །ཆགས་ཅན་འདོད་ཡོན་ལས་གཞན་པས། །སེམས་ནི་རྩེ་གཅིག་ ཐོབ་པ་མེད། །བདེ་ལ་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །གདུང་བ་ཞི་བའི་རྩེ་གཅིག་འཐོབ། །ཇི་ལྟར་ ཁྲུས་མཁན་དྲི་མ་ཡིས། །གོས་ཀྱི་
Chinese
之间显现。 并非贪恋欲望，而是为了快乐而依止，并将自己与本尊结合。没有分别念，没有执着的目标。了知快乐无自性，对于业也是如此了知，既非有也非无。在供养和道上显现证悟。大悲心和随喜，以及完全回向和菩提心。自他交换，以及远离戏论的智慧。因为了知所破和所需的差别，所以善巧方便的差别产生，这被说是与一切大乘相符。这些全部都在这里。以不退转于恶行的律仪，不会失去别解脱。因为见到众多成就者和智者，以及巨大的必要，仅仅是献上标志，而没有献上它的律仪。因为见到一切法如幻，以及没有如实献供之心。因为成就者们没有过失，因此心性是主要的。并非仅仅为了清净贪欲而宣说手印，而是没有像贪欲一样的快乐。那是献给诸佛的。所谓将贪欲作为道用，如果没有贪欲，那将什么作为道用呢？如果不修持大乐，那么修行者暂时需要什么欲望呢？如果像声闻一样离欲，那么欲望如何产生快乐呢？为了修持快乐的智慧，是对具有欲望者宣说的。如果必须断除现行的烦恼，那么烦恼作为道用仅仅是言辞。烦恼越大，道越快，悲心、出离心等也越大。如果自己的心性完全清净，那么以一切方式圆满成佛，因此为了清净心性，应当修持四种手印。像这样享用欲望，因为没有执着而获得，或者允许修持智慧。如果是调伏根器的补特伽罗，或者毫不费力地获得，那么也会显现具有百味的食物，以及五百间的房屋。对于从天界转生的比丘，也会显现剩余的资具，以及香气等散乱之因。有时也显示专注一境的相续。具有贪欲者，因为与欲望不同，所以心不会获得专注一境。不会执着于快乐，会获得寂灭痛苦的专注一境。就像洗衣者用污垢
English
appears in between. It is not to be delighted in desire, but to rely on it for the sake of happiness, and to unite oneself with the nature of one's own deity. There is no non-conceptualization, no object of attachment. Knowing that happiness is without self-nature, and also knowing that in action, it is neither existent nor non-existent. Manifest realization in offering and path. Great compassion and rejoicing, as well as complete dedication and bodhicitta. Exchanging self and others, and the wisdom that is free from elaboration. Because of knowing the difference between what is to be refuted and what is needed, the difference of skillful means arises, which is said to be in accordance with all the Great Vehicle. All of these are also present here. By not turning away from misdeeds with vows, one does not lose individual liberation. Because of seeing many accomplished ones and wise ones, and the great need, it is only offering the symbol, but not offering its vows. Because of seeing all phenomena as illusion, and because there is no mind of offering as it is. Because there is no fault in the accomplished ones, therefore the nature of mind is the main thing. The mudra is not spoken only for the sake of purifying desire, but there is no happiness like desire. That is offered to the Buddhas. The so-called using desire as the path, if there is no desire, then what is used as the path? If great bliss is not cultivated, then what does the practitioner need desire for a while? If one is free from desire like the Hearers, then how does desire generate happiness? In order to cultivate the wisdom of happiness, it is spoken to those who have desire. If one must abandon manifest afflictions, then using afflictions as the path is only words. The greater the afflictions, the faster the path, and the greater the compassion, renunciation, etc. If one's own mind is completely pure, then one will attain complete enlightenment in all ways, therefore in order to purify the mind, one should cultivate the four mudras. Like this, enjoying desire, because of not being attached, one obtains it, or it is allowed to cultivate wisdom. If it is a person who has subdued faculties, or if one obtains it without effort, then food with a hundred flavors will also appear, as well as a house with five hundred rooms. For a monk who has transferred from the realm of the gods, extra possessions will also appear, as well as the cause of distraction such as fragrant smells. Sometimes it also shows the continuity of single-pointedness. A person with attachment, because it is different from desire, the mind does not obtain single-pointedness. One does not cling to happiness, one obtains single-pointedness that pacifies suffering. Just like a washerman with dirt