Tibetan
་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་ལུད། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀུན་སྐྱེད་པའི་གཞི། །འདོད་ 18-321 ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གསུམ། །འཛིན་པས་དུག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །དུག་ནི་ཉེ་བར་ཞི་གྱུར་ ན། །དུག་ནི་དུག་མེད་བྱས་པ་ཡིན། །བདུད་རྩི་རིམ་གྱིས་བརྟེན་ན་ནི། །བདུད་རྩི་ཉིད་དུ་ འགྱུར་བ་ཡིན། །བླུན་པོ་གང་གིས་འཆིང་འགྱུར་བ། །དེ་ཡིས་མཁས་པ་ཡོངས་གྲོལ་ཞེས། ། བྱང་ཆུབ་རྣམ་པར་བསྒོམ་ན་ནི། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་ལོག །གང་གིས་རྨོངས་པ་ འཆིང་འགྱུར་ཞིང་། །ངུ་འབོད་མཐའ་ནི་དེ་འགྲོ་བ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གྲོལ་གྱུར་ཅིང་། །ཤེས་ རབ་སྟོབས་ཀྱིས་བདེ་བ་འཐོབ། །ཡིད་འོང་བདེ་བའི་འབྲས་བུ་ནི། །བླ་མེད་གསལ་བ་བློ་ ཡིས་མཐུ། །འབྲས་བུ་དོན་གཉེར་རྒྱུ་བསྒྲུབ་ན། །དེར་ནི་བློ་ལྡན་སུ་ཞིག་འགོག །དཀའ་ཐུབ་ སྡོམ་པ་མི་བཟད་པས། །ལུས་ནི་སྐམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་ སེམས་གཡེང་ཏེ། །གཡེང་བས་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུ་འགྱུར། །ལུས་དང་སེམས་ནི་བརྟན་ བྱས་ན། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བརྟན་པར་འགྱུར། །ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རྣམས་ནི། །བདེ་ བར་གནས་ན་བྱང་ཆུབ་འཐོབ། །གཞན་དུ་དུས་མིན་འཆི་བ་དང་། །དམྱལ་བར་ངེས་པར་ འཚེད་པར་འགྱུར། །དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པས། །བསྟེན་པས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ གྱི། །འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །བསྟེན་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །བཀག་ པ་དག་ཀྱང་བྱེད་པས་ན། །བྱ་དང་བྱ་མིན་རྣམས་སྤངས་ཏེ། །པདྨ་ལ་ནི་འདམ་གྱིས་བཞིན། ། ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་གོས་མི་འགྱུར། །ཆགས་པས་འཇིག་རྟེན་འཆིང་འགྱུར་བ། །འདོད་ཆགས་ ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར། །འདོད་ཆགས་རྙོག་མེད་ཆགས་བྲལ་འཇོམས། །བདེ་བ་ཐམས་ ཅད་སྦྱིན་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་དགེ་སློང་དངོས་གནས་དང་། །གང་ཡང་རྟོག་གེ་ལ་དགའི་མི། ། གང་ཞིག་རྒན་པོར་གནས་གྱུར་པ། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་བསྟན་མི་བྱ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གང་སྤངས་ ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རབ་བརྟན་པ། །གཞན་གྱིས་མཚོན་པས་མི་{ཐོབ་[མཐོང་]སྟེ། ། དང་པོའི་ལས་པས་རིག་བྱ་བ། །ཐོག་མ་བར་མཐའ་དྲི་མེད་པ། །གནས་ཏེ་གཞན་དུ་ནུས་མ་ 18-322 ཡིན། །བདག་ཏུ་དམིགས་པར་མི་བྱ་ཞིང་། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ཁྱབ་པ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་ དཔའ་རང་ཉིད་བཞུགས། །དེ་ལྟར་བསམ་ནས་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །དབང་པོས་གང་ལའང་ བརྙས་མི་བྱ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་ཅིང་གུས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ བརྒྱན། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ། །དམ་ཚིག་དང་ནི་སྡོམ་ལ་གནས། །གཞི་མཉམ་ ཁྲག་དང་ཤ་ཉིད་དག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་རབ་བསྲེས་ལ། །ཆུ་ཆེན་དང་ནི་ཡང་དག་ལྡན། ། དེ་ཉིད་རིག་པའི་རྟག་ཏུ་བཟའ། །མི་ཁྱི་རྟ་དང་བ་ལང་སྒྲོན། །སྣ་ཆེན་དང་ནི་ཁུར་བསྐྱེད་ ཀྱིའང་། །རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་ནས། །དེ་ཉིད་གྲུབ་ཕྱིར་བཟའ་བར་བྱ། །སྲིད་ གསུམ་ལས་བྱུང་བསད་བྱ་ཞིང་། །ཕ་རོལ་ནོར་ནི་འཕྲོག་པ་དང་། །གཞན་གྱི་བུད་མེད་ལ་ འདོད་སྤྱོད། །རྫུན་གྱི་ཚིག་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད། །ཐབས་ཆེན་ཡང་དག་ལྡན་པ་ཡི། །རྣལ་འབྱོར་ འཇིག་རྟེན་དོན་སྒྲུབ་པ། །དེ་ལ་བྱ་བ་མི་བྱ་མེད། །ཤེས་རབ་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ལ། །སྡིག་ པར་གྲགས་པ་ཡོངས་མེད་ཅེས། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་སེམས་ སྦྱངས་ཕྱིར། །བུ་མོ་ལ་སོགས་རྗེས་སུ་གནང་། ༢༧ །རྟོག་པའི་ཆུ་ཡིས་གང་བ་ཡི། །འཁོར་ བའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནི། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་ལ་མ་ཞོན་པར། །སུ་ཞིག་ཕ་རོལ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཤིན་ ཏུ་མི་བསྲུན་དགྲ་བོ་དག །ཁ་ཅིག་སུག་གིས་བསླུས་བྱས་ཏེ། །དཔའ་བོ་གཡུལ་དུ་འཇོམས་ པར་བྱེད། །ཕོ་བྲང་བསྲུང་བས་ཐུལ་མ་ཡིན། །འདོད་ཆགས་རྟོག་པ་ཐག་བསྲིངས་པས། །དེ་ འཇོམས་ཤིན་ཏུ་ནུས་མ་ཡིན། །དེ་ཉིད་རང་བཞིན་ཤེས་བྱས་ནས། །དྲུང་དུ་བསྙེན་པས་ འཇོམས་པར་བྱེད། །འདི་ལྟར་ཀུན་ནས་སློང་བའི་སེམས། །ཉོན་མོངས་ཅན་དང་ཡུལ་དེ་ལ། ། དེ་རུ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་། །བདག་ཉིད་དགེ་སློང་འདུ་ཤེས་ཅན། །ལས་དེ་ལ་ཡང་དེར་ ཤེས་ན། །ཕས་ཕམ་ལ་སོགས་ལྟུང་བ་ཞེས། །དཔང་གྱུར་མཁྱེན་པའི་གཟིགས་རྣམས་ གསུངས། །ཆོས་རྣམས་སྔོན་དུ་ཡིད་འགྲོ་ཞིང་། །ཡིད་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཅེས་གསུངས། །དགེ་ 18-323 སློང་རང་གི་ཕ་རྒན་ལ། །མྱུར་ལྡོང་ཞེས་ནི་བསྐུལ་བའི་ཕྱིར། །ཕུལ་བའི་དེ་ནི་ཤི་གྱུར་ཀྱང་། ། མཚམས་མེད་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་ན་བའི་དགྲ་བཅོམ་པས། །དགེ་སློང་ནད་གཡོག་ བྱེད་པ་ལ། །ང་ཡི་མགྲིན་པ་སྡོམས་ཞེས་བསྐུལ། །དེ་ཤི་ན་ཡང་སྐྱོན་མེད་བསྟན། །འདུ་ཤེས་ གཞན་གྱིས་གཞན་དག་གི ། །ཤི་ཡང་ཉེས་དེ་མི་སྤྱོད་པར། །འདི་འདྲ་ལུང་ལས་གསལ་བོར་ བསྟན། །དེ་ཕྱིར་སེམས་དགེ་ཉེས་པ་མེད། །དེ་འདུས་བྱ་བའི་བློ་ཡིས་ནི། །མཆོད་རྟེན་ བཤིགས་ཀྱང་ཉེས་མེད་དེ། །ཉེ་བའི་མཚམས་མེད་བྱས་པས་ཀྱང་། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་ འབའ་ཞིག་གོ །དེ་ཕྱིར་བསམ་པའི་རྩ་བ་ལ། །བསོད་ནམས་སྡིག་པ་རྣམ་པར་གནས། ། དགའ་མགུར་སྤྱོད་པའི་རྨི་ལམ་དག །འ
Chinese
菩提萨埵的烦恼肥料，是产生所有佛法的基础。贪欲、嗔恨、愚痴这三者，执着则会变成毒药。毒药如果得以平息，毒药就被转化为无毒。甘露如果逐渐依赖，就会变成甘露本身。愚笨之人被什么束缚，智者就从中完全解脱。如果修习菩提，这一切都会颠倒。谁被愚痴束缚，哭喊着走向尽头，他自己就能从中解脱，凭借智慧的力量获得安乐。令人向往的安乐果实，是无上的光明，与智慧相合。如果为了果实而寻求，努力积聚资粮，哪个有智慧的人会阻止呢？难以忍受的苦行戒律，使身体干枯，变成痛苦。痛苦使心散乱，散乱使成就变成其他。如果身心稳定，一切安乐都会稳定。如果身语意安乐，就能获得菩提。否则，就会非时而死，注定在地狱中煎熬。难以忍受的苦行戒律，依靠它不会成就，依靠所有的欲望享受，就能迅速成就。因为也在做着禁制，所以舍弃应做和不应做，就像莲花依靠淤泥一样，认识自性不会改变。贪着使世间被束缚，贪欲本身就是解脱。没有污垢的贪欲，能摧毁无贪，能施予一切安乐。对于真正的比丘，以及喜欢思辨的人，还有已经成为老者的人，不要对他们宣说这些。舍弃了业的手印之后，菩提心变得非常坚定，不能被其他人用象征来获得，要由最初的修行者来领悟。最初、中间、最后都没有污垢，安住于此，在其他地方则无能为力。不要执着于自我，要遍及所有众生的心，金刚萨埵自己安住于此。这样思维之后，瑜伽士不要用感官轻视任何事物，要信仰和恭敬三宝，用菩提心来庄严，追随所有众生。
English
The afflictions of a Bodhisattva are like fertilizer, the basis for generating all the Buddha's teachings. Attachment, hatred, and ignorance, when clung to, become poison. If the poison is pacified, the poison is made non-poisonous. If nectar is gradually relied upon, it becomes nectar itself. What binds the foolish, the wise are completely liberated from that. If one meditates on enlightenment, all these become reversed. Whoever is bound by delusion, and goes to the end weeping, he himself is liberated from it, and obtains happiness through the power of wisdom. The desirable fruit of happiness is supreme clarity, in harmony with the mind. If one seeks the fruit and strives to accumulate merit, who with intelligence would prevent it? Intolerable ascetic vows cause the body to wither and become suffering. Suffering distracts the mind, and distraction turns accomplishment into something else. If the body and mind are stabilized, all happiness will be stable. If body, speech, and mind are at ease, enlightenment will be attained. Otherwise, one will die untimely and will surely be tormented in hell. Intolerable ascetic vows, relying on them will not lead to accomplishment, but relying on all desired enjoyments will lead to swift accomplishment. Because one is also doing prohibitions, abandoning what should and should not be done, like a lotus relying on mud, knowing the essence does not change. Attachment binds the world, attachment itself becomes liberation. Undefiled attachment destroys non-attachment, and bestows all happiness. These should not be taught to someone who is a true monk, or someone who delights in speculation, or someone who has become an elder. Having abandoned the mudra of action, and the mind of enlightenment is very firm, it cannot be obtained by others through symbols, it must be understood by the first practitioner. The beginning, middle, and end are without defilement, abiding there, one is powerless elsewhere. Do not fixate on self, but pervade the minds of all beings, Vajrasattva himself resides there. Having thought thus, the yogi should not despise anything with the senses, have faith and respect for the Three Jewels, adorn with the mind of enlightenment, and follow all beings.
Chinese
于慈爱。安住誓言与律仪。基平等，血与肉自身。与菩提心完全混合。与大水完全具备。 彼智慧之恒常食。人犬马与牛粪。大种与负担亦生起。所有分别皆尽舍。为成彼故而食之。杀灭三有中生起，夺取他人之财物。于他人之妻行淫欲。说虚妄之语。具足广大方便之，瑜伽士成办世间义利。于彼无应作不应作。具足智慧方便者，所谓无有罪恶。金刚持自身所说。为调伏瑜伽士之心故，开许少女等。 27。充满分别之水之，轮回大苦海。不乘金刚乘，谁能往至彼岸。极不调顺之怨敌，有些以爪欺骗，英雄于战场摧伏之。非以守护宫殿能调伏。贪欲分别线延长，不能极度摧伏之。知彼自身之自性后，亲近之而摧伏之。如是普皆发起之心，于烦恼者与彼境上。于彼处意识不迷乱，自身具足比丘之意识。于彼业亦如是知，说如波罗夷等堕罪，证人智者之眼目所说。诸法先由意行，意为主要如是说。比丘于自己之老父，为催促故而说速来。献上之彼虽已死，然非无间业。极度生病之阿罗汉，于作侍病比丘，催促说闭我之喉咙。彼虽死亦显示无过失。以他之意识于其他者，虽死亦不作彼罪。如是于经中明显显示。是故心无善与恶。以彼有为之意，虽毁坏佛塔亦无罪。虽作近无间业，然唯是福德聚。是故于思之根本上，善与恶乃安住。于欢喜嬉戏之梦中。
English
To loving kindness. Abiding in vows and precepts. The basis is equal, the blood and flesh themselves. Completely mixed with the Bodhicitta. Completely endowed with great water. That wisdom is constantly eaten. Human, dog, horse, and cow dung. Great kinds and burdens also arise. All discriminations are completely abandoned. For the sake of accomplishing that, it is eaten. Killing arises from the three realms, and stealing the wealth of others. Engaging in sexual desire with another's wife. Speaking false words. Possessing great skillful means, the yogi accomplishes the benefit of the world. For him, there is no action that should or should not be done. For those who possess wisdom and skillful means, it is said that there is no such thing as sin. The Vajradhara himself said. For the sake of taming the mind of the yogi, young girls and others are permitted. 27. The great ocean of samsara, filled with the water of discrimination. Without riding the Vajrayana, who will go to the other shore? Extremely unruly enemies, some deceive with their claws, and heroes subdue them on the battlefield. It is not subdued by guarding the palace. Extending the line of desire and discrimination, it is not possible to subdue it extremely. Having known the self-nature of that, it is subdued by approaching it. Thus, the mind that arises from all sides, on the afflicted and that object. In that place, the consciousness is not confused, and one possesses the consciousness of a bhikshu. Knowing that action in that way as well, it is said that it is a downfall such as Parajika, spoken by the eyes of the wise who are witnesses. All dharmas precede the mind, and the mind is the chief, as it is said. A bhikshu to his own old father, says "come quickly" for the sake of urging him. Even if that which is offered has died, it is not an action without interval. An Arhat who is extremely ill, to the bhikshu who is attending to his illness, urges him to close my throat. Even if he dies, it is shown to be without fault. With the consciousness of another, in others, even if they die, that fault is not committed. Such is clearly shown in the scriptures. Therefore, the mind has no good or bad. With the mind of that which is compounded, even if a stupa is destroyed, there is no fault. Even having done a near action without interval, it is only a heap of merit. Therefore, on the root of thought, good and evil abide distinctly. In dreams of enjoying pleasure.