Tibetan
多罗那他大师教言集JT374ཞིབ་མོ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། 18-315 ༄༅། །ཞིབ་མོ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། ༄། །དང་པོ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་བསྟན་པ་སྟེ་ལེའུ། ༄༅། །ཞིབ་མོ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ༀ་སྭཱ་སྟི་སིདྡྷི་རསྟུ། གང་ཞིག་དངོས་ཀུན་འདབ་བརྒྱ་ལས། །ཡེ་ཤེས་སྦྲང་ རྩིར་སྤྱོད་བྱེད་པ། །དེ་ལ་འཁྲུལ་བར་སེམས་བྱེད་ན། །རིགས་པས་འབད་དེ་གསལ་བར་ བྱ། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱང་། །མདོར་ན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར། །རྒྱུ་ཡི་ཐེག་ པའི་སྡེ་སྣོད་དང་། །འབྲས་བུ་རིག་འཛིན་སྡེ་སྣོད་དོ། །དང་པོའང་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ལམ། ། རྫོགས་དང་མ་རྫོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དང་ཐེག་དམན་གྱི། །སྡེ་སྣོད་གཉིས་སུ་ བསྟན་པ་ཡིན། །བདག་ཉིད་ངེས་པར་འབྱུང་འདོད་དང་། །འགྲོ་བ་སྒྲོལ་འདོད་བློ་ཆེན་དང་། ། ཤིན་ཏུ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཡིས། །གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་དགོངས་ནས་ནི། །ཉན་ཐོས་ཕ་རོལ་ ཕྱིན་པ་དང་། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཚེགས་ཆུང་ངུས་ནི་མྱུར་བ་རུ། །བྱང་ཆུབ་ ཐོབ་འདོད་དེ་དབང་རྣོ། །སྐུ་ཡི་རྣམ་པ་མི་སྒོམ་ཞིང་། །བདེ་བ་དམ་པ་མེད་པས་ན། །གྲངས་ མེད་གསུམ་དུ་ངལ་བྱས་ཀྱང་། །ད་དུང་མཐར་ཐུག་ཐོབ་མ་ཡིན། །མདོ་ལས་བཤད་པའི་ ཆེ་བ་དག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡོད་མིན། །དེ་ཕྱིར་ཚུལ་གཉིས་ཐོབ་བྱ་ཡི། །རྫོགས་ སངས་རྒྱས་ལ་ཁྱད་པར་མེད། །སངས་རྒྱས་གཉིས་སུ་འདོད་ན་ནི། །ཐེག་པ་བཞི་པ་ཅིས་མ་ ཡིན། །མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར། །བཟང་ངན་མེད་ན་ཅི་ཞིག་ཁྱད། །ཅུང་ཟད་ མངོན་རྟོགས་ཁྱད་ཡོད་ཀྱང་། །ཕལ་ཆེར་མཚུངས་ཕྱིར་གཅིག་ཅེ་ན། །ཉན་ཐོས་དང་ནི་རང་ རྒྱལ་གྱི། །ཐེག་པའང་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བར་བྱོས། །ཐོབ་བྱའི་ཡུལ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། །ལམ་དེས་ ཐོབ་དང་མི་ཐོབ་ཁྱད། །རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་ཙམ་ལའང་། ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། 18-316 ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་ལུགས་ལས། །སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་སྐུའི་རྣམ་པ་དང་། །མཐུན་པ་ལམ་ དུ་བྱེད་མོད་ཀྱི། །གཟུགས་སྐུའི་རྣམ་པ་ལམ་བྱེད་མེད། །འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་བདེ་བ་ཞེས། ། བཤད་ཀྱང་དེ་ཡི་ལམ་མ་བསྟན། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལས་གཞན་མིན་ཕྱིར། །འདི་ནི་སྔགས་ཀྱི་ ཆེ་བ་ཡིན། །སྦྱིན་སོགས་བསོད་ནམས་ཚོགས་རྫོགས་ཤིང་། །སྨོན་ལམ་མཐུ་ལས་གཟུགས་ ཀྱི་སྐུ། །འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་ཆོས་སྐུ་ཡང་། །སྨོན་ལམ་མཐུ་ལས་ཅིས་མི་འབྱུང་། །གོམས་ པ་
Chinese
༄༅། །名为《详辨》之论著。 18-315 ༄༅། །名为《详辨》之论著。 ༄། །第一，宣说金刚乘之殊胜，即第一章。 ༄༅། །名为《详辨》之论著。 ༄༅། །嗡 斯瓦斯谛 悉地 拉斯图。（藏文：ༀ་སྭཱ་སྟི་སིདྡྷི་རསྟུ།，梵文天城体：ॐ स्वस्ति सिद्धि रस्तु，梵文罗马拟音：oṃ svasti siddhi rastu，汉语字面意思：嗡，吉祥，成就，祈愿）。若有于诸法百瓣中，享用智慧蜂蜜者，对其心生迷惑，当以理智努力明辨。胜者所说之教藏，总而言之可分为二，即因之显宗教藏，与果之持明教藏。前者亦以胜者之子之道，圆满与未圆满之差别，而分为波罗蜜多与小乘之二藏。为自身决定解脱，为度化众生之大智者，及极利根者，观待所化众生而宣说，声闻波罗蜜多与密咒乘。以微小之勤劳而迅速，欲得菩提之利根者，不修身之相好，亦无殊胜之安乐，虽于三无数劫中勤劳，然至今仍未得究竟。经中所说之功德，非菩萨所独有，故二者所证，于圆满正觉无有差别。若谓有二佛，何不立第四乘？终极唯有二乘，若无好坏，有何差别？纵有少分证悟之差别，然以大体相同故谓为一，则声闻与独觉之乘，亦当说为一。所证之境虽无差别，然以道之得与不得而有差别。仅修自性空性，亦无有差别也。 18-316 波罗蜜多之宗义中，虽有与离戏法身之体性，相符顺之道，然无有以色身之体性为道者。虽说果为佛陀之安乐，然未示彼之道。果非异于因，故此为密咒之殊胜。布施等圆满福德资粮，由愿力之威力而生色身，则法身亦由愿力之威力，何以不生？串习
English
Om Swasti Siddhi Rastu. Whoever, from the hundred petals of all things, enjoys the honey of wisdom, if one thinks of being confused about that, one should strive to clarify it with reason. The teachings spoken by the Victorious Ones are, in short, divided into two types: the teachings of the causal vehicle and the teachings of the resultant vidyadhara. The former, too, is the path of the sons of the Victorious Ones, and is divided into two collections: the pāramitā and the lesser vehicle, by the distinction of being complete or incomplete. Those who desire to be certain of their own liberation, those great minds who desire to liberate beings, and those of very sharp faculties, considering the disciples to be trained, teach the śrāvaka pāramitā and the mantra vehicle. With little effort, quickly, those sharp-witted ones who desire to attain enlightenment, not meditating on the form of the body, and without the supreme bliss, even if they labor for three countless eons, still have not attained the ultimate. The greatness spoken of in the sutras is not unique to the bodhisattvas. Therefore, the two attainments are not different in perfect enlightenment. If one thinks there are two Buddhas, why not establish a fourth vehicle? Ultimately, there are only two vehicles. If there is no good or bad, what is the difference? Although there is a slight difference in realization, if it is said to be one because it is mostly the same, then the vehicles of the śrāvakas and pratyekabuddhas should also be said to be one. Although there is no difference in the object to be attained, there is a difference in whether or not it is attained by that path. There is no difference even in meditating on emptiness of self-nature. In the doctrines of the pāramitās, although there is a path that is in accordance with the nature of the dharmakāya, which is free from elaboration, there is no path that takes the nature of the rūpakāya as the path. Although it is said that the result is the bliss of the Buddha, the path to it is not shown. Since the result is not different from the cause, this is the greatness of mantra. Generosity and so on complete the accumulation of merit, and the form body arises from the power of aspiration, then why does the dharmakāya not arise from the power of aspiration? Habituation
Tibetan
སྔོན་དུ་མ་གྱུར་པས། །དེ་མི་འབྱུང་ན་གཟུགས་སྐུ་ཡང་། །འབྱུང་ཞེས་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ ཡིན། །ལྷ་རུ་སྐྱེ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི། །མཐུ་ལས་བྱུང་གི་ལྷ་ཉིད་དང་། །རྣམ་པ་མཐུན་པ་ཅི་ ཞིག་དགོས། །དེ་ཕྱིར་ལྷག་པ་མིན་ཞེ་ན། །སྐྱེ་འདི་ཉིད་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས། །ལྷ་རུ་འགྱུར་ བ་འགའ་ཡང་མེད། །བྱིས་པའི་མིག་དག་འཕེལ་བ་ལས། །མཐུ་ལྡན་རིང་དུ་མཐོང་བར་ འགྱུར། །རྣམ་སྨིན་རྒྱུ་ནི་འབའ་ཞིག་གིས། །གཟུགས་སྐུ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་བར་སྲིད་ཉིད། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པར་སྐྱེད་བྱེད་དམ། །བསོད་ནམས་རྣམ་ སྨིན་{བྱང་[བྱེད་]སེམས་ཀྱི། །ལུས་མཆོག་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པ་འབྱུང་། །དེ་ཡི་རྒྱུ་མཐུན་ འབྲས་བུ་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཁོ་ན། །འོན་ཀྱང་སྒོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་ བ་གཅིག་ལ་སྐུ་མི་འགྲུབ། །གཞན་ཡང་རྒྱལ་བའི་སྐུ་སྒོམ་པ། །སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་ཡིན་ གསུངས་ན། །ལྷ་ཡི་རྣམ་པ་སྔགས་བསྐྱེད་འདི། །སངས་རྒྱས་རྗེས་དྲན་ཅིས་མ་ཡིན། །དེ་ ཕྱིར་འདི་ནི་བསྟེན་བྱ་སྟེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་མེད་པས་ན། །དེས་ཀྱང་ཐབས་མང་ཉིད་འགྱུར་ ཏེ། །དེ་བསྟན་གང་ཡིན་འདི་རུ་ཡོད། །སྟོང་ཉིད་ལྷ་ཡི་སྣང་བ་ཡིས། །ཐ་མལ་སྣང་བ་འགོག་ བྱེད་དེ། །རྣམ་པ་འགལ་བའི་མཐུ་ཉིད་ཡིན། །སྦྱིན་སོགས་དགེ་བས་དེ་ལྟར་མིན། །སེམས་ ནི་སྒོམ་པའི་གཟུགས་སུ་སྣང་། །སེམས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་ལུས་འགྲུབ་པས། །སྒོམ་པས་ཚེ་འདིར་ མི་འགྲུབ་མིན། །ལྷན་སྐྱེས་བག་ཆགས་ཟློག་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་{སྒོམ་གྱི་[སྒོས་ཀྱི་]བདེ་ 18-317 བ་མིན། །ཇི་སྙེད་ཤེས་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་ནི། །ཀུན་ལ་སློབ་ཅེས་འགལ་བར་སྨྲ། །སྟོང་ཉིད་རང་ བཞིན་ཚུལ་ཞུགས་ན། །བདེ་བའང་ཀུན་རྫོབ་ཚུལ་ལ་ཞུགས། །དེ་ཕྱིར་སྒོམ་སྟེ་སྙིང་རྗེ་བཞིན། ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད། །མི་ཤེས་འཁྲུལ་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ན། །ཤེས་ན་བདེ་བ་ ཀུན་འཐོབ་ཕྱིར། །རང་བཞིན་བདེ་བ་ཅིས་མ་ཡིན། །མི་རྟག་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི། །འདུ་ ཤེས་འཁྲུལ་མེད་སྐྱེ་བར་གསུངས། །རང་བཞིན་འཇིག་མེད་ལ་བདེ་བའི། །འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་ བ་མེད་པ་འབྱུང་། །བདེ་མིན་བདེ་བར་འདུ་ཤེས་ན། །འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་བ་ཅི་ཕྱིར་མིན། །རྟེན་ ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལ་སོགས་པ། །ཇི་སྙེད་ཆོས་ཀུན་སྒོམ་བྱེད་ན། །བདེ་བ་ཁོ་ནས་ཅི་ཞིག་ ཉེས། །སྔགས་དང་ལས་ཚོགས་དངོས་གྲུབ་སོགས། །ཐབས་མང་གཞན་ཡང་འདིར་ཡོད་དོ། ། དཀའ་བ་མེད་པར་མྱུར་འགྲུབ་པས།
Chinese
因为先前没有成为，如果那不生起，色身也，不能说生起。转生为天神是戒律的，威力所生，和天神本身，相似的形态有什么必要？因此不是更殊胜吗？对于此生本身，通过戒律，成为天神的情况也没有。就像小孩的眼睛增长，有威力能长久见到。仅仅以异熟果的因，想要成就色身，那就是菩萨的中阴身。是圆满受用生起者吗？福德异熟，{菩提[造作]心的，殊胜身体以相好庄严而生。}，那的等起果就是，唯有圆满受用身。然而因为没有修习，一生不能成就身。另外，观修胜者身，如果说是忆念佛陀，那么天神形象的咒语生起，为什么不是忆念佛陀？因此这个是应该依止的，因为在波罗蜜多中没有，因此那也变成方便众多，因为那所宣说的这个地方有。以空性天神的显现，遮止平凡的显现，是相违的威力。布施等善行不是那样。心显现为观修的形象，从心的状态成就身体，因此观修今生不能成就不是。为了遣除俱生串习，空性{观修的[特殊的]安乐不是。}，因为知道多少，对于所知，说全部学习是相违的。空性自性安住的方式，安乐也安住在世俗的方式。因此修习就像慈悲一样，心的自性就是空性。因为不了知迷惑所以痛苦，如果了知就能获得一切安乐，为什么不是自性安乐？从无常产生痛苦的，无倒的作意说能生起。自性不坏灭有安乐的，无倒的作意产生。如果不是安乐认为是安乐，为什么不是作意颠倒？缘起等等，如果修习所有法，仅仅安乐有什么过失？咒语和事业集合成就等，众多其他方便这里也有。因为没有困难而快速成就。
English
Because it has not become before, if that does not arise, even the form body, cannot be said to arise. Being born as a deity is from the power of discipline, what need is there for a form similar to the deity itself? Therefore, isn't it more superior? For this very birth, through discipline, there is no case of becoming a deity. Just as a child's eyes grow, with power they can see far. Merely with the cause of the ripening result, wanting to accomplish the form body, that is the intermediate state of a Bodhisattva. Is it the generator of perfect enjoyment? Merit ripening, {the excellent body of the [creating] mind, adorned with marks and signs, arises.} Its corresponding cause and effect is, only the enjoyment body. However, because there is no meditation, one lifetime cannot accomplish the body. Furthermore, meditating on the body of the Victorious One, if it is said to be remembering the Buddha, then this mantra generation of the deity's form, why is it not remembering the Buddha? Therefore, this should be relied upon, because it is not in the Perfections, therefore that also becomes many methods, because what is taught there is here. With the appearance of the emptiness deity, it prevents ordinary appearances, it is the power of contradictory forms. Generosity and other virtues are not like that. The mind appears as the form of meditation, from the state of mind the body is accomplished, therefore meditation does not mean it cannot be accomplished in this life. In order to reverse the innate habitual tendencies, emptiness {the [special] bliss of meditation is not.}, because knowing how much, for the knowable, saying to learn everything is contradictory. If emptiness abides in the way of its own nature, bliss also abides in the way of conventionality. Therefore, meditate like compassion, the nature of the mind is emptiness. Because of not knowing and being confused, there is suffering, if knowing, all happiness can be obtained, why is it not the bliss of self-nature? From impermanence, the non-erroneous conception of suffering is said to arise. For self-nature indestructible, the non-erroneous conception of bliss arises. If not bliss, one conceives it as bliss, why is the conception not mistaken? Dependent arising and so on, if all phenomena are meditated upon, what fault is there in mere bliss? Mantras and activity assemblies, accomplishments, etc., many other methods are also here. Because it is easily accomplished without difficulty.