Chinese
呜呼！ 内心没有断除贪恋，为了驳倒他人，为了坚持己方而苦行。或者独处，或者涂灰，或者苦行，或者园林，或者为求食物的僧人，为了名声而受比丘戒，虚伪的傲慢姿态。最终希望所有人都对自己产生信仰，期望自己成为胜利者，而做出暂时退让的样子等等，也是假借佛法来成办世间的显赫。空性和慈悲相互违背。那些是与毒药混合的食物。从一开始就如同世俗之人一样，无论思想和行为都完全堕落，那是最应该呵斥的，然而，那也没有像与善行混合一样，成为虚假善良的处所。 18-282 对于那些，要反复忆念下士夫的想法作为对治。障碍对来世天人的安乐的贪恋，由于没有断除对轮回安乐的贪恋，而装模作样地布施，装模作样地持戒，勉强做一些有条理的善行，却只期望来世的衣食受用、住所、子嗣眷属、权势圆满而快乐，那就走向了空性和慈悲的对立面。对于那，要反复修习中士夫的想法。即使心已倾向佛法，如果只有利己的想法，那就与空性和慈悲相违背。因此，要修习自他平等和交换。而且，不仅仅是理解层面，在自己的身心上明确地确定目标非常重要。那的诀窍在修心中很清楚。在《入菩萨行论》和《集学论》中也有详细的阐述。嘉察·慈氏说： “自己与他人平等的心性啊，从珍爱自己而发现珍爱他人开始，这样就知道珍爱他人胜过自己，自己的利益是什么，他人的利益是什么。” 虽然反复地理解空性的含义，但却没有真实存在。如同幻术一般，那已经消失在远处，没有触及要点。如果敌人、朋友、享受、言谈等粗大的分别念依然存在，那就是空性和慈悲的对立面，因此在自己的身心、财物、用具、敌人、朋友之上，如同幻术一般的
English
Alas! Without abandoning attachment from the heart, engaging in asceticism to refute others and uphold one's own side. Whether it's solitary retreat, smearing with ashes, practicing austerities, living in gardens, or monks desiring food, ordination for the sake of fame, pretentious displays of arrogance. Ultimately, hoping that everyone will develop faith in oneself, expecting to become a victor, and acting as if temporarily conceding defeat, etc., are also using Dharma as a pretext to achieve worldly greatness. Emptiness and compassion are contradictory. Those are like food mixed with poison. From the very beginning, just like ordinary worldly people, both thought and action have become completely black, which is most reprehensible, yet it has not even become a place of false goodness, as if mixed with virtuous practice. 18-282 For those, one must repeatedly remember the thoughts of a small person as an antidote. Obstructing attachment to the happiness of gods and humans in the future, because the craving for the happiness of samsara has not been abandoned, one pretends to give charity, pretends to keep vows, and reluctantly does some orderly virtuous deeds, but only hopes for happiness with the fulfillment of food, clothing, enjoyment, residence, children, retinue, and power in the next life, then one has gone to the opposite side of emptiness and compassion. For that, one must repeatedly meditate on the thoughts of a middling person. Even if the mind has turned to Dharma, if there is only self-interest in mind, then it is contradictory to emptiness and compassion. Therefore, one must meditate on equality and exchange of self and others. Moreover, it is very important to clearly identify the target on one's own body and mind, not just on the level of understanding. The key to that is clear in mind training. It is also explained in detail in the Bodhisattvacharyavatara and the Sikshasamuccaya. Gyaltsab Je said: "The very nature of the mind that is equal to self and others, from finding love for others by cherishing oneself, in this way one knows that cherishing others is supreme, what is one's own benefit, what is the benefit of others?" Although repeatedly understanding the meaning of meditating on emptiness, there is no truth to it. Like an illusion, it has disappeared into the distance and has not reached the point. If coarse discriminations of enemies, friends, enjoyment, speech, etc., still remain, that is the opposite of emptiness and compassion, therefore on one's own body, mind, possessions, utensils, enemies, and friends, like an illusion
Tibetan
བློ་དེ་ ཁེལ་ངེས་ཤེས་པ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྦྱོང་བ་གལ་ཆེ། དེ་ཡང་ཐུན་གཅིག་གོ །ཡང་དལ་འབྱོར་ རྙེད་དཀའ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ། ལས་རྒྱུ་འབྲས། ཆོས་ལ་དད་པ། བྱམས་པ་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། བདག་མེད་གཉིས་བསྒོམ་པ་རྣམས་ཞག་རེའམ་ཐུན་ རེའི་ནང་དུ་རེས་འགའ་བསྟར་ཆགས་སུ་བསྒོམ། རེས་འགའ་ལུགས་ཟློག་ཏུ་བསྒོམ། རེས་ 18-283 འགའ་རྐང་འཐོན་དུ་བསྒོམ། རེས་འགའ་དཀྲུགས་པ་དང་འཆོལ་བར་བསྒོམ། རེས་འགའ་ སེམས་ལ་གང་གནོད་པའི་སྤང་བྱ་ཤས་ཆེ་བ་དེའི་སྟེང་དུ་བསྒོམ། རེས་འགའ་འདི་སྒོམ་བདེ་ བར་འདུག་སྙམ་པ་དེ་བསྒོམ། འདི་ཡང་ཐུན་གཅིག་གོ །རྒྱུན་གྱི་ཉམས་ལེན་ལ་མི་རྟག་པ་ དུར་དུར་དྲན་པ་དང་། ལས་འབྲས་ཀྱི་དོན་བསམ་པའི་འཛེམ་བག་དང་། ཁམས་གསུམ་ འཁོར་བ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་གནས་ལུགས་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ སྟེ་བཞི་པོ་འདི་གཙོ་བོར་བསྒོམ། གཞན་རྣམས་འཁོར་གྱི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་མོ། །ཆོས་འདི་སྤྱོད་ པའི་བླ་མ་དམ་པའམ་གྲོགས་བཟང་པོ་དང་འགྲོགས། ཐུན་མཚམས་སུ་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀློག་ པའམ་ཉན་པས་ཀྱང་སྒོམ་གྱི་བོགས་འབྱིན་ཆོས་ལ་ངེས་པ་རྙེད་དད་པར་གསོས་འདེབས་ པ་ཡིན། ཁྱད་པར་བཀའ་གདམས་གོང་མའི་གསུང་བསྟན་རིམ་དང་འབྲེལ་བའི་བེའུ་བུམ་ རེ་ལའང་། ལྟ་རྟོག་དང་ནན་ཆགས་དང་དོན་སེམས་ཐོག་ཏུ་འཇོག་པ་ཁོ་ན་གནད་དུ་ཆེ་བ་ ལགས། འདི་ལའང་ཐུན་གཅིག་སྟེ། ཕྱི་མ་བཞི་པོ་འདི་རྒྱུན་གྱི་ཉམས་ལེན་དང་གེགས་སེལ་ བོགས་འདོན་ལ་སློབ་པ་ཡིན། དམིགས་སྐོར་དུ་བཅད་ནི་མི་དགོས། ཡང་དམིགས་སྐོར་དུ་ བྱས་ཀྱང་འགལ་བ་ཡང་མེད་དོ།། །། ༄། །དེ་ལས་འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སྦྱོར་ཚུལ། རྩ་བའི་ས་བཅད་གསུམ་པ། དེ་ལས་འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་ཚུལ་ ནི། རྒྱས་པར་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཉན་པས་གོ་བར་འགྱུར། འདིར་བཤད་ཀྱིས་ཡང་ མི་ལང་བ་ལགས། སྙིང་པོ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་སྦྱིན་པ་ གཞན་གྱི་དོན། །བརྩོན་འགྲུས་བཟོད་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ཐར་བའི་ རྒྱུ། །སྙིང་རྗེ་བས་ནི་དོན་ཀུན་འགྲུབ། །ཅེས་དང་། བདུན་པོ་འདི་དག་མ་ལུས་པར། །གཅིག་ ཅར་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིས། །ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཡུལ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཉིད་ འཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། སྤྱོད་པ་ 18-284 སྦྱིན་སོགས་དྲུག་ལ་སྦྱངས་པས་རང་ཤུགས་ཀྱི
Chinese
那个智慧，确信无疑并从内心深处修习非常重要。那也是一个座次。还有，闲暇圆满难得，死亡无常，轮回的痛苦，业果，对佛法的信仰，慈爱、悲心、菩提心，修习二无我等，每天或每个座次中，有时按顺序修习，有时逆向修习，有时单独修习，有时混合和混乱地修习，有时在对内心有害的应断除的事物上着重修习，有时修习那些认为容易修习的内容。这也是一个座次。在日常的修行中，主要修习四点：时时忆念无常，思维业果的谨慎，对三界轮回中的一切众生生起悲心，以及安住于离戏的实相。其他的作为辅助来修习。修习此法时，要与具德的上师或善友交往。在座间休息时，阅读或听闻经典，也能增进修行的效果，对佛法生起定解，增长信心。特别是对于噶当派前辈的教言，与《道次第》相关的论典，仅仅是观察、专注和用心思考其意义，就是最重要的。这也是一个座次。后面的四点是学习日常修行、遣除障碍和增进效果的方法。不必划分为特定的修习段落。即使划分为特定的修习段落，也没有任何冲突。 ༄། །从那开始，如何与无上菩提的果位相结合。 第三个根本章节。从那开始，成就无上菩提的方法是：通过广泛听闻伟大的论典来理解。在这里讲述也无法详尽。其精髓正如阿阇黎圣天所说：“戒律布施为利他，精进忍辱为自性，禅定智慧解脱因，悲心能成一切义。”以及“此等七者无遗余，一时以波罗蜜多，不可思议智慧境，能得世间怙主位。”所说的那样，意即通过发菩提心和修习布施等六度，自然而然地
English
That wisdom, to be certain and to practice from the depths of one's heart is very important. That is also one session. Furthermore, leisure and endowment are difficult to find, death is impermanent, the suffering of samsara, the law of karma, faith in the Dharma, love, compassion, the mind of enlightenment, meditating on the two selflessnesses, etc., sometimes practice in order in each day or each session, sometimes practice in reverse order, sometimes practice alone, sometimes practice mixed and confused, sometimes focus on practicing on the things that are harmful to the mind that should be abandoned, sometimes practice those that are thought to be easy to practice. This is also one session. In daily practice, mainly practice these four points: constantly remembering impermanence, being cautious by thinking about the meaning of karma, generating compassion for all sentient beings in the three realms of samsara, and abiding in the reality of non-elaboration. Practice the others as auxiliary. When practicing this Dharma, associate with virtuous lamas or good friends. Reading or listening to the scriptures during breaks between sessions can also enhance the effect of practice, generate certainty in the Dharma, and increase faith. In particular, for the teachings of the Kadampa forefathers, the treatises related to the Lamrim, just observing, focusing, and thinking carefully about their meaning is the most important. This is also one session. The latter four points are methods for learning daily practice, removing obstacles, and enhancing effects. It is not necessary to divide them into specific practice sections. Even if they are divided into specific practice sections, there is no conflict. ༄། །From that, how to connect with the supreme fruit of enlightenment. Third root chapter. From that, the method of achieving supreme enlightenment is: to understand by widely listening to the great treatises. It is not possible to explain in detail here. Its essence is as the master Aryadeva said: "Discipline and giving are for the benefit of others, diligence and patience are for oneself, meditation and wisdom are the cause of liberation, compassion accomplishes all meanings." And "These seven without exception, at once with the perfections, the inconceivable realm of wisdom, can attain the position of the protector of the world." As it is said, it means that through generating the mind of enlightenment and practicing the six perfections such as generosity, naturally