Tibetan
ད་བླ་མྱོང་བ་རྙེད་བླ་བའི་གནད་ཡོད་ པར་དགོངས་ནས་ཕྱག་ལེན་ལ་སྐབས་འདིར་མི་མཛད་པ་ཡིན་པར་སྣང་ངོ་། །ད་ནི་དེ་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བསླབ་བྱ་ཀུན་གྱི་གཙོ་བོ་ཡང་ཡིན། ཉམས་ལེན་ཀུན་ གྱི་མཐར་ཐུག་ཀྱང་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པར་བྱེད། དེ་ལ་ཤེས་རབ་ ནི་གསུམ་ཡོད་དེ། དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། གཞན་དོན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི་གནས་ལུགས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ པའི་ཤེས་རབ་ཡིན། གཉིས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་དབྱེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་ མ་ནོར་བར་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན། གསུམ་པ་ནི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་ དོན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ལ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་བཏང་སྟེ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་མགུ་ནས་ཆོས་ ལ་འགོད་ཐུབ་པ་ཤེས། བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་ཆོས་སྟོན་པའི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཤེས། དོན་ སྤྱོད་པ་གཞན་ཕྱིན་དྲུག་ལ་འགོད་ཐབས་ཤེས། དོན་མཐུན་པ་རང་ཡང་ཕྱིན་དྲུག་ལས་མི་ འདའ་བར་སྤྱོད་ཤེས་པ་སྟེ། དེའི་ནང་གི་གཞན་ཕྱིན་དྲུག་ལ་འགོད་པ་ནི། གདུལ་བྱ་གང་ལ་ གང་འདུལ་གྱི་ཐབས་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་སྒོམ་པའི་ ཤེས་རབ་སྟེ། ཐོས་པས་གོ་བསམ་པས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་བསྒོམ་པས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ 18-271 པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་བདག་གིས་ཅི་ནས་ཀྱང་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། འདི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་བསམ་པ་ལ་བསླབ་པ་ཡིན། དམིགས་སྐོར་ང་གཉིས་པའོ། ། ད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ། དེ་ལ་གང་ཟག་གི་ བདག་མེད་བསྒོམ་པ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྒོམ་པ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་ལ་ བསླབ་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། ། དང་པོ་ནི། སྔོན་འགྲོ་དང་རྗེས་སོགས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ལས། དངོས་གཞིའི་སྐབས་ འདིར་རྐང་པ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལག་པ་མཉམ་བཞག་རྒལ་ཚིགས་བསྲང་། མགྲིན་པ་དགུག་དཔུང་ བ་ཕྱིར་བསྐྱེད། སོ་མཆུ་རང་སར་བཞག་ཅིང་ལྕེ་རྩེ་རྐན་ལ་སྦྱར། མིག་སྣ་རྩེར་ལྟ། དེ་ནས་ རླུང་སྣ་ནས་ལན་གསུམ་ཕྱི་ལ་སང་སང་བ་འབུད། དེ་རྗེས་དབུགས་རང་སོར་བཞག ངེས་ འབྱུང་སྐྱོ་ཤས་དུང་ཙམ་དང་བྱམས་སྙིང་རྗེ་རྒྱུད་འགྱུར་ཙམ་བསྒོམ། དེ་ནས་རང་གི་ལུས་ངག་ ཡིད་གསུམ་ལ་སེམས་གཏད། གཞིག་འགྲེལ་བཅུག འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ང་བདག་ ཏུ་འཛིན་པ་གོམས་པས་བདག་ཡོད་ཡོད་ལྟར་སྣང་བ་མ་གཏོགས། ང་བདག་
Chinese
現在，似乎是因為認為上師的經驗是獲得上師的要點，所以此時不做實踐。現在，在那一切之中，這是最殊勝的，也是所有教導之中的主要。也是所有修持的究竟。能宣說般若波羅蜜多。那裡有三種智慧，即，了知勝義諦的智慧，了知世俗諦的智慧，以及饒益他人的智慧，這三種。第一種是了悟實相空性的智慧。第二種是對於所有所知事物的本質、分類、因果、緣起，不錯亂地了知的智慧。第三種是通過四攝事來饒益有情的智慧。也就是說，知道通過佈施財物使眾生歡喜，從而能夠引導他們進入佛法。知道宣說與其心意相符的佛法的愛語。知道引導他人進入六度實踐的方法。知道自己也同樣不離六度地實踐。其中，引導他人進入六度，是通過知道對於應調伏的眾生，以何種方式調伏的方法。或者說是聞、思、修的智慧。聽聞而理解，思維而斷除增益，通過禪修而現證的智慧。我無論如何也要在自相續中生起這三者。這是對於般若波羅蜜多之意樂的修學。觀修的第二個章節。 現在必須修學般若波羅蜜多的加行。那裡有修習人無我，修習法無我，以及修學具有空性大悲藏心的三者。 第一，前行和後行等如前所說。在正行之時，此處雙腿跏趺坐，雙手結禪定印，脊椎挺直。頸部微屈，雙肩向外擴張。嘴唇自然放置，舌尖抵上顎。眼睛注視鼻尖。然後從鼻孔中三次向外呼氣，發出「桑桑」的聲音。之後，保持呼吸自然。修習少許的出離心、厭離心，以及慈悲心在相續中轉變。然後將心專注於自己的身語意三門。進行分解。從無始輪迴以來，由於習慣於執著我為實有，除了看起來好像有我之外，我
English
Now, it seems that the practice is not done at this time because it is considered that the experience of the lama is the key to obtaining the lama. Now, among all of that, this is the most supreme, and it is also the main of all teachings. It is also the ultimate of all practices. It teaches the Prajnaparamita. There are three wisdoms there, namely, the wisdom of knowing the ultimate truth, the wisdom of knowing the conventional truth, and the wisdom of benefiting others, these three. The first is the wisdom of realizing the emptiness of reality. The second is the wisdom of knowing the essence, classification, cause and effect, and interdependent origination of all knowable things without error. The third is the wisdom of benefiting sentient beings through the four means of gathering. That is to say, knowing that by giving material things, sentient beings are pleased, and thus being able to lead them into the Dharma. Knowing the sweet speech of teaching the Dharma in accordance with their minds. Knowing the method of leading others into the practice of the six paramitas. Knowing that one also practices without deviating from the six paramitas. Among them, leading others into the six paramitas is through knowing the method of taming sentient beings who should be tamed, by whatever means. Or it is the wisdom of hearing, thinking, and meditating. The wisdom of understanding by hearing, cutting off superimpositions by thinking, and directly realizing through meditation. I must generate these three in my mindstream in any way possible. This is the training in the intention of the Prajnaparamita. The second chapter of contemplation. Now it is necessary to train in the application of the Prajnaparamita. There are three things there: meditating on the selflessness of persons, meditating on the selflessness of phenomena, and training in having the essence of emptiness and compassion. First, the preliminaries and post-meditation, etc., are as previously stated. At the time of the main practice, here, sit in the lotus position with legs crossed, hands in the meditation mudra, spine straight. Neck slightly bent, shoulders expanded outward. Lips placed naturally, tip of the tongue touching the palate. Eyes gazing at the tip of the nose. Then exhale three times from the nostrils with a "sang sang" sound. After that, keep the breath natural. Meditate on a small amount of renunciation, weariness, and the transformation of loving-kindness and compassion in the mindstream. Then focus the mind on one's own three doors of body, speech, and mind. Engage in analysis. From beginningless samsara, due to the habit of clinging to the self as real, except for the appearance of seeming to have a self, I am