Tibetan
ས་བསླབ་པ་ཡིན། མི་ འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་བྱས་ཀྱང་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་མིང་ཡིན། སྐབས་སུ་མ་བབ་པ་དང་སྡིག་རྐྱེན་དུ་འགྲོ་ན་ཁྱེ་ཡིས་གྱོང་མི་སུབས་པ་འབྱུང་ཉེན་ཆེ་བས། བསམ་པས་སྦྱོང་དགོས་ཀྱང་སྦྱོར་བ་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་པའི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་ སྦྱིན་པ་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པས་ཚིམས་པར་བྱ། བདག་གིས་ ཆོས་བསྟན་ཏེ་སེམས་ཅན་མ་སྨིན་པ་རྣམས་སྨིན་པར་བྱ། སྨིན་པ་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱ། མ་གོ་ བ་རྣམས་གོར་གཞུག མ་རྟོགས་པ་རྣམས་རྟོགས་སུ་གཞུག་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཐོབ་ཏུ་གཞུག་ སྙམ་དུ་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱངས། ད་ལྟ་ཡང་རང་ལ་ཆོས་བཤད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་ན་རྙེད་ བཀུར་དང་ཁེངས་གྲགས་ལ་མི་ལྟ་བར་གཞན་ལ་ཆོས་བཤད་པས་ཕན་འདོགས་དགོས། དེ་ ལྟར་མི་ནུས་པ་ཞིག་ཡིན་ནའང་མི་དང་མི་མ་ཡིན་ལ་ཆོས་བཤད་པར་མོས་ཏེ། མདོ་འདོན་ པའམ་གསུང་རབ་སྒྲོག་པའི་ཐུན་མ་ཆགས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་པས་སྦྱང་བར་བྱ་ཞིང་། དེ་དམིགས་པར་མ་ཟད་ལག་ལེན་དུ་ཡང་ཁེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་བསླབ་པ་ ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྦྱིན་པ་གསུམ་ལ་བསམ་སྦྱོར་གཉིས་གཉིས་ཀྱི་བསླབ་ཚུལ་ཏེ་དྲུག་ཡོད། ཡོངས་བསྡོམས་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་སྐོར་ཞེ་དྲུག་ པའོ། ། བསམ་སྦྱོར་སོ་སོ་ལ་བསླབ་ཚུལ་འདི་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་ཡང་རིགས་འགྲེ། ད་གཞན་ཡང་ 18-266 ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་དགོས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གསུམ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ ཁྲིམས། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་མོ། ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། སྤྱིར་མི་དགེ་བ་བཅུ་སོགས་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཞིག་དང་། སྒོས་སུ་དགེ་བསྙེན་ནམ་དགེ་སློང་ངམ། དགེ་ཚུལ་ལམ་བྱང་ སྡོམ་གྱི་བསླབ་བྱའམ། སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་སོགས་རང་གིས་གང་བླངས་པའི་སྡོམ་ཁྲིམས་ཀྱི་ བསྲུང་བྱ་དང་མ་འགལ་བ་ཞིག་དགོས། མདོར་ན་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ལས་མི་རུང་བར་ གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཟློག་པ་སྟེ། བདག་གིས་འདི་ལ་འཕྲལ་དུ་བསླབ་པར་བྱ་སྙམ་དུ་ བསྒོམ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། དགེ་བ་སྣ་རེ་དང་ཕྱོགས་རེར་མ་སོང་བར་ཕར་ ཕྱིན་དྲུག་གིས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྟག་ཏུ་བསླབ་དགོས་པའི་དོན་ཡིན། དེ་ལའང་ད་ལྟ་ རང་ནས་ཅི་ནུས་ཅི་ལྕོགས་སུ་བསྒྲུབ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། སེམས་ཅན་
Chinese
这是学习。即使做了无畏布施，也是帮助众生从痛苦中解脱出来的名称。 如果时机不成熟，或者成为罪恶的因缘，那么你很可能会遭受无法弥补的损失。 虽然需要从思想上进行净化，但这是将行为置于中立状态的时候。以法布施，我愿一切众生都因法布施而满足。我将宣说佛法，使未成熟的众生成熟，使成熟的众生解脱，使不理解的众生理解，使未证悟的众生证悟，使未获得的众生获得，如此以思想的方式进行净化。现在，如果自己有说法能力，就不要贪图名利和骄傲，而要通过为他人说法来提供帮助。如果不能这样做，也要乐于为人类和非人类说法，不要间断念诵经文或宣讲佛经，如此以思想的方式进行净化。 不仅要以此为目标，而且要落实到实践中，这是通过行为的方式进行学习。这样，对于三种布施，各有思想和行为两种学习方式，共有六种。总而言之，这是学习布施波罗蜜多，是第四十六个目标。 思想和行为各自的学习方式，对于后面的内容也同样适用。现在，还需要学习持戒波罗蜜多。戒律有三种：断恶行戒、集善法戒、饶益有情戒。 断恶行戒是：一般而言，要断除所有诸如十不善业等自性罪；特殊而言，要不违背自己所受的别解脱戒，无论是近事男/女、比丘/尼、沙弥/尼，还是菩萨戒的学处，或者密宗的誓言等。简而言之，就是要避免所有经论中说不应该做的事情，并思考“我应该立即学习这个”。 集善法戒是：不要只专注于一种或一方面的善行，而要恒常学习所有被六度波罗蜜多所涵盖的善行。对此，现在就要尽力而为。饶益有情戒是：
English
This is learning. Even if one makes the gift of fearlessness, it is the name of helping sentient beings to be liberated from suffering. If the time is not right, or if it becomes a cause for sin, then you are likely to suffer irreparable losses. Although it is necessary to purify from the mind, this is the time to put actions in a neutral state. With the Dharma giving, may I satisfy all sentient beings with the Dharma giving. I will teach the Dharma, so that the immature beings may mature, the mature beings may be liberated, the uncomprehending beings may comprehend, the unawakened beings may awaken, the unobtained beings may obtain, thus purifying in the way of thought. Now, if one has the ability to teach the Dharma, one should not look to gain and honor and pride, but should help others by teaching the Dharma. If one cannot do so, one should also be willing to teach the Dharma to humans and non-humans, and one should not interrupt the recitation of sutras or the preaching of scriptures, thus purifying in the way of thought. Not only should this be the goal, but it should also be put into practice, which is learning through the way of action. In this way, for the three gifts, there are two ways of learning, thought and action, for a total of six. In short, this is learning the perfection of generosity, the forty-sixth goal. The ways of learning for thought and action respectively are also applicable to the following content. Now, it is also necessary to learn the perfection of discipline. There are three types of discipline: the discipline of abstaining from misconduct, the discipline of accumulating virtue, and the discipline of benefiting sentient beings. The discipline of abstaining from misconduct is: in general, one must abandon all natural transgressions such as the ten non-virtuous actions; in particular, one must not violate the precepts one has taken, whether it be a layperson, a monk/nun, a novice monk/nun, or the training of the Bodhisattva vows, or the vows of tantra, etc. In short, it is to avoid all things that are said to be impermissible in the sutras and treatises, and to think, "I should learn this immediately." The discipline of accumulating virtue is: one should not focus on only one type or aspect of virtue, but should constantly learn all virtues that are encompassed by the six perfections. For this, one should do one's best right now. The discipline of benefiting sentient beings is:
Tibetan
རྣམས་བདེ་བ་དང་དགེ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་འགོད་པའི་སྒོ་ནས་ཕན་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཟེར། དེ་ཡང་ བདག་གིས་ཅི་ནུས་ཅི་ལྕོགས་ཀྱིས་ད་ལྟ་རང་ནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ ལ་འགོད་གང་ཐུབ་བྱ་སྙམ་དུ་བསྒོམ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་ལ་ཕྱི་དུས་འདེབས་སུ་མེད་ཐོས་མ་ ཐག་ནས་བཅག་སྟེ་ཟློག་དགོས། ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་ཕྱི་དུས་ཅིག་ཀྱང་འདེབས་སུ་ཡོད་དེ། རང་ གི་བློ་སྟོབས་དང་བསྟུན་ནས་ད་ལྟ་གང་ནུས་གང་ལྕོགས་བྱས། ད་ལྟ་མི་ཐུབ་པ་རྣམས་ཕྱིས་ སྨོན་ལམ་གྱི་ཡུལ་དུ་བཞག་པས་ཆོག་པ་ཡིན། སྤྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དོན་མ་ བྱས་ན་དེ་ཉིད་ཉེས་པ་ཆེ་ཤོས་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དགོས། གཞན་ དོན་བྱེད་པ་ལ་རང་རྒྱུད་སྨིན་དགོས་པས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དགོས་པ་ཡིན། རང་ཉེས་ལྟུང་ གིས་མ་གོས་པ་གཅིག་པུས་ཀྱང་མི་ཆོག་པ་ཅིག་ཡིན་པར་འདུག་ནའང་། ཐོག་མའི་གཞི་ལ་ 18-267 ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་རང་གལ་ཆེ་སྟེ། འདི་མེད་ན་གཞན་གཉིས་ཀྱང་ཇི་བཞིན་མི་ཡོང་བ་ལགས། དམིགས་སྐོར་ཞེ་བདུན་པའོ། ། ད་ནི་བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་གསུམ། གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ། སྡུག་ བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པ། ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དེའི་ དང་པོ་ནི། གཞན་གྱིས་བདག་ལ་བརྡེག་པ་དང་། [ཁ་ཟེར་བ་དང་།] ནོར་འཕྲོག་པ་ལ་ སོགས་པའི་གནོད་པ་བྱས་པའི་ཚེ་མི་བཟོད་ཅིང་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་རྣམ་འགྱུར་ཡོང་བས། བདག་ སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ་གནོད་པ་འདི་ཙམ་མ་བཟོད་པས་ག་ན་འོང་། ཁམས་གསུམ་ སེམས་ཅན་དགྲར་གྱུར་ནས་གནོད་པ་སྒོ་མི་འདྲ་བ་ཐམས་ཅད་ནས་བྱེད་ཀྱང་བཟོད་སྲན་ ཚུགས་པར་བྱ། གནོད་པ་འདི་ཙམ་ཡང་མི་བཟོད་པར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཏུ་རེ་བ་དང་ཆོས་པ་ ཡིན་དུ་རེ་བ་ང་རང་འཁྲུལ་སྙམ་དུ་བསྒོམ། སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པ་ནི་ཆོས་སྒྲུབ་ པའི་དུས་ན་ཚ་གྲང་ལྟོགས་སྐོམ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བའམ། ལམ་བགྲོད་དཀའ་ བ་དང་། མཐུན་རྐྱེན་མ་འཛོམས་པ་དང་། ངལ་དུབ་ཐང་ཆད་ཉི་ལྷགས་ཆར་གསུམ་སོགས་ གང་བྱུང་ཀྱང་{ཡོངས་}བདག་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་དཀའ་སྤྱད་ཕྲ་མོ་འདི་ཙམ་མ་བཟོད་པས་ག་ལ་ ཡོང་། ནོར་དང་བུ་སྨད་ཀྱི་ཕྱིར། འདི་འདྲ་བས་བརྒྱ་འགྱུར་སྟོང་འགྱུར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བ་ ཀུན་ལའང་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་འཇུག་གིན་གདའ་བ། བདག་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ ལ་སྔོན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་ཐར་ལ་སློབ་དགོས་ན། ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་བ་འདི་ཙམ་ ཡང་
Chinese
是指通过将众生安置于安乐和各种善法之中来成办利益。 也就是说， 我尽己所能，尽力而为，从现在开始也要尽力将众生安置于利益和安乐之中，这样去修持。 对于遮止恶行，不能拖延时间，听到之后立即断除并制止。 后面的两种可以稍微延后，根据 自己的智慧，现在尽力而为。 现在做不到的，以后放在发愿的范围里就可以了。 总的来说，菩萨如果不做利他之事，那就是最大的过失，需要利益众生的律仪。 为了利益他人，必须成熟自己的相续，因此需要积累善法。 仅仅自己不被罪业染污也是不够的，虽然看起来是这样，但在最初的基础 18-267 上，遮止恶行本身非常重要，因为没有这个，其他的两个也不会如实地到来。 第四十七个引导。 现在讲忍辱度，有三种：对于损害不以为意的忍辱，接受痛苦的忍辱，对法 निश्चित地思考的忍辱，共三种。 其中的 第一个是：别人打我，[说坏话，] 抢夺财物等，做了损害的时候，如果不能忍受，生起嗔恨的表情，因为我要成就佛果，连这点损害都不能忍受怎么行？ 三界 众生变成敌人，从各种不同的方面来做损害，也要能够忍耐。 连这点损害都不能忍受，还期望成佛，还期望成为修行人，我觉得自己错了，这样去修持。 接受痛苦的忍辱是，在修法的时候，生病、寒冷、饥饿、口渴等等痛苦生起，或者道路难行， 或者顺缘不具足，或者疲劳、精疲力尽、日晒雨淋等等，无论发生什么{全部}，我为了佛法，连这点微小的苦行都不能忍受怎么行？ 为了财富和妻儿。 比这还要大百倍千倍的痛苦 都毫不犹豫地去做。 我要成就佛果，就必须学习以前菩萨的传记，为了佛法，连这点苦
English
It refers to accomplishing benefit by placing beings in happiness and various virtues. That is, I will do my best, to the best of my ability, and from now on I will try my best to place beings in benefit and happiness, and cultivate in this way. For preventing misdeeds, there is no time to delay, and upon hearing it, it must be cut off and stopped immediately. The latter two can be delayed a little, and according to your own intelligence, do your best now. Those that cannot be done now can be placed in the scope of aspiration later. In general, if a Bodhisattva does not do things for the benefit of others, that is the biggest mistake, and the discipline of benefiting sentient beings is needed. In order to benefit others, one must mature one's own continuum, so it is necessary to accumulate virtue and Dharma. It seems that it is not enough to just not be contaminated by one's own faults and transgressions, but on the initial basis 18-267 , preventing misdeeds is very important, because without this, the other two will not come as they are. The forty-seventh instruction. Now, there are three perfections of patience: patience that does not mind harm, patience that accepts suffering, and patience that thinks निश्चितly about the Dharma. Of these, the first is: when others beat me, [say bad things,] rob me of wealth, etc., and cause harm, if I cannot bear it and anger arises, because I am going to achieve Buddhahood, how can I not bear this little harm? The three realms beings become enemies and cause harm from all different aspects, but also be able to endure. If I cannot bear even this little harm, and I expect to attain Buddhahood, and I expect to be a practitioner, I think I am wrong, and I cultivate in this way. The patience of accepting suffering is when suffering such as illness, cold, hunger, thirst, etc. arises during Dharma practice, or the road is difficult to travel, or the favorable conditions are not complete, or fatigue, exhaustion, sun, wind, rain, etc., whatever happens {all}, for the sake of the Dharma, how can I not bear even this small asceticism? For the sake of wealth and wife and children. A hundred or a thousand times greater suffering than this I do it without hesitation. I must achieve Buddhahood, so I must learn from the biographies of previous Bodhisattvas, for the sake of the Dharma, even this little suffering