Tibetan
པ་ཅན་ཁོ་ན་འབྱུང་བས་བྱམས་པ་རེ་ལ་སྙིང་རྗེ་རེ་ མཐུད་ཀྱིན་བསྒོམས་པས་ཆོག ཚན་པ་སོ་སོར་མ་བཅད་ཀྱང་རུང་བ་ལགས་སོ། ། ༈ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ། གསུམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ལ། སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་དང་ འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་གཉིས་སོ། ། ༈ སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ། འདི་གཉིས་ལ་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ 18-258 སེམས་དང་། སྦྱོར་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པ་ཞེས་ཟེར་བའང་ཡོད་དོ། །དེའི་དང་པོ་ ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དངོས་ལ་བསླབ་པ། ཕན་ཡོན་དྲན་པ་ལ་བསླབ་པ། བསླབ་བྱ་ལ་དམ་ འཆའ་བ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་གྱི་བྱམས་སྙིང་རྗེ་གཉིས་དང་འབྲེལ་བར་བསྒོམ་སྟེ། མ་འདི་རྣམས་བདེ་དགོས་པར་འདུག སྐྱིད་དགོས་པར་འདུག་པ་ལ། མི་བདེ་མི་སྐྱིད་སྡུག་ བསྔལ་བར་འདུག་པ་སྙིང་རེ་རྗེ། བདག་གིས་འདི་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མི་སེལ་བའི་ཐབས་ མེད། འདི་རྣམས་བདེ་བ་ལ་མི་འགོད་པའི་ཐབས་མེད་དེ། འོན་ཀྱང་དེའི་ནུས་པ་བདག་ལ་ མི་འདུག དེར་མ་ཟད་ཚངས་པ་བརྒྱ་བྱིན་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་རྒྱལ་རྣམས་ལའང་མེད། འོ་ན་ སུ་ལ་ཡོད་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་དེ་བསྒྲུབས་ ན་ཐོབ་ཡོང་བ་ཡིན་པས་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ། ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་འཁོར་ བ་ལས་འདྲེན་པར་བྱ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་དགོས་པ་ འདུག་སྙམ་པ་ཡང་ཡང་བྱ། དམིགས་སྐོར་བཞི་བཅུ་པའོ། ། གོང་དུ་དམིགས་སྐོར་སོ་བཞི་པ་བསམ་པའི་འཇུག་སྒོ་ལ་བསླབ་པའི་སྐབས་སུ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཤེས། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་རྫོགས་བྱང་དོན་ གཉེར་ཙམ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པར་མི་ འགྱུར་ཞིང་། འདིར་གཞན་དོན་ཁོ་ནར་རྫོགས་བྱང་དོན་གཉེར་གྱི་བསམ་པ་བསྒོམས་པས་ སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཚང་བར་འགྱུར་རོ། །གོང་དུའང་གཞན་དོན་བསམ་ པ་ཙམ་ཡོད་མོད། བྱམས་སྙིང་རྗེ་མཐར་མ་ཕྱིན་པས་གཞན་དོན་དུ་གཙོ་བོར་དམིགས་པ་ མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་གཉིས་པ་ཕན་ཡོན་བསམ་པ་ལ་བསླབ་པ་ནི། རང་གི་དོན་ཐམས་ ཅད་སྒྲུབ་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། མདོ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ ཅད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ས་བོན་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས། གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཕན་ཡོན་ 18-259 ནི། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་དཀར་པོ་འཕེལ་བས་ཞིང་ས་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སོ། །ཉེས་པ་ཐམས་ ཅད་སེལ་བའི་ཕན་ཡོན་ནི། ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པས་སའི་འོག་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་ སོ། །ཡོན་ཏན་ཐོབ་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འདུ་བས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུའོ། ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཕན་ཡོན་བཞི་སྟེ། ད་ལྟ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ཉིད་ནས་རང་རྒྱུད་ ཀྱི་ཐར་པའི་ས་བོན་གསོས་ཐེབས་ཤིང་དགེ་བས་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་སད། བསམ་པ་ བཟང་པོ་དེས་དངོས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་བྱེད་ཅིང་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་ཡང་རྙེད་ འོང་། འདི་བསྒོམ་ཙམ་ཉིད་ནས་སྡིག་པ་མང་པོ་འདག་ཅིང་ཆགས་སྡང་ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་ སོགས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་དབལ་འཇོམས། རྒྱུད་འཇམ་པོར་སོང་བས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ ཞིང་། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པར་དམ་བཅས་ཕྱིན། ཡོན་ཏན་གཞན་མང་པོ་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ ཅིག་ཀྱང་ཤུགས་ལ་འོང་། དེ་ནས་མཐར་ཐུག་གི་བར་དུ་རང་དོན་རྟོགས་པ་དང་། གཞན་ དོན་འཕྲིན་ལས་དང་། སྤང་བྱ་སྤོང་བ་དང་། ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་འདིར་བྱེད་པ་ཡིན། མདོར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཙམ་ཡོད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ ལའང་ཡོད་པ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ལ་ཅི་ཙམ་རི་བ་འདི་ལའང་རི་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ ལ་སྤྲོ་སིང་ངེ་བ་བསྐྱེད་ལ་སླར་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྔར་བཞིན་བསྒོམ། དེ་ཀ་ཡང་ཡང་ བསྐྱར། ཐུན་མཚམས་སུ་སེམས་བསྐྱེད་རང་གིས་ལེན་པའི་ཆོ་གས་ཀྱང་ཡང་ཡང་ལེན་པའི་ དམིགས་པ་སྦྱོང་། ཡང་སྔར་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐོབ་ན་རྒྱུན་བཤགས་ཀྱི་འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་ སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག་ཅེས་འབྱུང་བ་དེ་ཁ་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་པས་ཡན་ལག་བདུན་པ་ ཡང་ཡང་བྱ། དམིགས་སྐོར་ཞེ་གཅིག་པའོ། ། གསུམ་པ་བསླབ་བྱ་ལ་དམ་འཆའ་བ་ནི། བསླབ་བྱ་དང་པོ་སེམས་ཅན་བློས་མི་སྤང་པ་ ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ། སེམས་ཅན་བློས་སྤོང་བ་ལ་གཉིས་ཡོད། ཁྱུ་རིལ་དུ་བློས་སྤོང་བ་དང་ 18-260 སྒོ་ཐད་དུ་བློས་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་བློ་ལོག་པ་སྟེ་ངས་རང་དོན་གཞན་ དོན་གང་ཡང་མི་ཡོང་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་བྱ་སྙམ་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་ལ་བློ་ལོག་པ་སྟེ་སེམས་ ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས་བདག་ཉན་རང་གི་ཐེག་པར་སེམས་བསྐྱེད་དགོས་སྙམ་པ་ལྟ་ བུ་ཡིན། སྒོ་ཐད་དུ་བློས་སྤངས་པ་ནི། རང་དང་འགལ་བ་ཁ་ཅིག་ལ་ཁྱོད་ལ་ཕན་ཐོགས་པའི་ དུས་བྱུང་ཀྱང་གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་གང་ལ་ལྟོས་ཀྱང་། ཕན་མི་འདོགས་སྙམ་དུ་སྙིང་ བརྩེ་ལྷན་གྱིས་བྲལ་བ་དེ་ཡིན། དེ་ལྟར་ཁྱུ་རིལ་གྱི་བློས་སྤངས་སམ
Chinese
仅仅生起慈爱，就以慈爱接续悲心来修习即可。不分章节也可以。 ༈ 修习菩提心。 第三，修习菩提心，分为愿菩提心修习和行菩提心修习两种。 ༈ 愿菩提心修习。 这两种也叫做思惟菩提心和修习行持波罗蜜多。其中第一个是修习真实的菩提心，修习忆念利益，以及在所学之处立誓，共有三种。第一个是与之前的慈悲二者相关联而修习，即：这些母亲必须安乐，必须快乐，但她们却不安乐不快乐，处于痛苦之中，真是可怜。我没有办法消除她们的痛苦，没有办法让她们获得安乐。然而，我却没有那样的能力。不仅如此，梵天、帝释天、转轮王等也没有。那么谁有呢？只有圆满的佛陀才有。既然如此，只要努力就能获得佛陀，所以我一定要成佛。成佛之后，将众生从轮回中救度出来。为了利益一切众生，必须成佛，要反复这样想。这是四十种所缘境。 之前在第三十四种所缘境，修习进入思惟之门时，是通过了解佛陀的功德，了解大小乘的区别来仅仅修习追求圆满菩提，仅仅那样并不能圆满菩提心的体性。而这里仅仅为了他人的利益，修习追求圆满菩提的思惟，因此能圆满愿菩提心的体性。之前也有为他人的利益而思惟，但因为慈悲没有达到究竟，所以不会主要缘于他人的利益。之后第二个是修习思惟利益，即成办自己一切利益的利益是，经中说：菩提心是生起一切佛法的种子。成办他人利益的利益是：能使众生的善法增长，如同田地。
English
Just by generating love, it is sufficient to cultivate it by connecting compassion to love. It is also acceptable not to divide it into sections. ༈ Cultivating Bodhicitta. Third, cultivating bodhicitta is divided into two types: cultivating aspirational bodhicitta and cultivating engaging bodhicitta. ༈ Cultivating Aspirational Bodhicitta. These two are also called thinking about bodhicitta and practicing the perfections. The first of these is cultivating the actual bodhicitta, cultivating the remembrance of benefits, and vowing to what is to be learned, totaling three. The first is to cultivate in connection with the previous two, love and compassion, that is: These mothers must be happy, must be joyful, but they are not happy or joyful, they are in suffering, how pitiful. I have no way to eliminate their suffering, no way to bring them to happiness. However, I do not have that ability. Moreover, Brahma, Indra, the Wheel-Turning King, etc., do not have it either. So who has it? Only the perfect Buddha has it. Since this is the case, as long as I strive, I will attain Buddhahood, so I must attain Buddhahood. After attaining Buddhahood, I will liberate sentient beings from samsara. For the benefit of all sentient beings, I must attain Buddhahood, I must think this repeatedly. This is the forty objects of focus. Previously, in the thirty-fourth object of focus, when cultivating entering the door of thought, it was only cultivating the pursuit of perfect enlightenment by understanding the qualities of the Buddha and understanding the differences between the Greater and Lesser Vehicles. Just that alone does not perfect the nature of bodhicitta. But here, only for the benefit of others, cultivating the thought of pursuing perfect enlightenment, therefore it perfects the nature of aspirational bodhicitta. Previously, there was also thinking for the benefit of others, but because love and compassion did not reach the ultimate, it would not primarily focus on the benefit of others. Then the second is cultivating thinking about the benefits, that is, the benefit of accomplishing all one's own benefits is, as the sutra says: Bodhicitta is like a seed for generating all the Buddha's teachings. The benefit of accomplishing the benefit of others is: it can increase the white dharma of sentient beings, like a field.
Chinese
。如是。消除一切罪过的利益是：一切恶行都已穷尽，犹如地底一般。如是。获得功德的利益是：一切功德汇聚，犹如大海一般。如是所说，有四种利益。现在仅从修持菩提心，就能滋养自相续中解脱的种子，善业唤醒一切习气。善良的发心能真实利益众生，也能获得利益和帮助的能力。仅仅修持此法，就能消除许多罪业，平息贪嗔痴慢嫉等烦恼的火焰。相续变得柔和，一切功德生起。发誓要成就佛果。其他许多需要修持的功德也会自然而然地到来。从那时起到最终成佛之间，证悟自利，成办利他事业，断除应断之法，修持一切功德，都是在此修持。总之，如遍知佛陀具有多少功德，菩提心也具有同样的功德。如同佛陀有多么伟大，菩提心也有多么伟大，如此对菩提心生起欢喜心，然后再次如前修持菩提心。一遍又一遍地重复。在座间休息时，通过自己受持菩提心的仪轨，也反复练习受持的观想。或者，如果以前没有获得菩提心，为了利益常忏悔的行者，念诵“愿我成就佛果”等语句，这就是口头上的发心，所以要反复进行七支供。这是四十一种观想引导。 第三是立誓受持学处：首先要学习不舍弃众生，舍弃众生有两种：整体上舍弃和直接舍弃。第一种是退失对佛法的信心，心想我什么自利利他都不做了，做一个世俗凡夫吧。还有退失对大乘的信心，心想我没有能力成办众生的利益，还是发心修持自声闻缘觉的乘吧。直接舍弃是指：对于一些与自己作对的人，即使有能利益你的机会，无论从暂时还是究竟的角度来看，也不想给予帮助，内心完全失去了慈悲。像这样，是整体上舍弃了，还是
English
So it is. The benefit of eliminating all faults is: all misdeeds are exhausted, like the bottom of the earth. So it is. The benefit of obtaining qualities is: all qualities gather, like the great ocean. As it is said, there are four benefits. Now, just from cultivating the mind of enlightenment, the seed of liberation in one's own mindstream is nourished, and all habitual tendencies are awakened by virtue. This good intention actually benefits sentient beings and also gains the power to benefit and help. Just by cultivating this, many sins are purified, and the flames of afflictions such as attachment, hatred, pride, jealousy, etc., are extinguished. The mindstream becomes gentle, and all qualities arise. Having vowed to attain Buddhahood, many other qualities that need to be cultivated will also naturally come about. From then until the ultimate goal, realizing one's own benefit, accomplishing the activities for the benefit of others, abandoning what should be abandoned, and cultivating all qualities are all done here. In short, the mind of enlightenment has as many qualities as the All-Knowing One. Just as the Buddha is great, so is this, generating joy in the mind of enlightenment, and then cultivating the mind of enlightenment as before. Repeat it again and again. During the breaks between sessions, also practice the visualization of taking the vow again and again through the ritual of taking the mind of enlightenment oneself. Or, if you have not received the mind of enlightenment before, for the benefit of those who constantly confess, reciting "May I attain Buddhahood," etc., is the verbal generation of the mind, so the seven-branch practice should be done repeatedly. This is the forty-one-fold guidance on visualization. Third is to vow to uphold the precepts: The first precept is to learn not to abandon sentient beings. There are two ways to abandon sentient beings: abandoning them as a group and abandoning them directly. The first is to lose faith in the Dharma, thinking, "I will not do anything for my own benefit or the benefit of others, I will just be an ordinary worldly person." There is also losing faith in the Great Vehicle, thinking, "I am not capable of accomplishing the benefit of sentient beings, so I should generate the mind to practice the Vehicle of the Hearers and Solitary Realizers." Abandoning directly means: for some who oppose you, even if there is an opportunity to benefit you, whether from a temporary or ultimate perspective, you do not want to give help, and your heart is completely devoid of compassion. Like this, have you abandoned them as a group, or