Tibetan
ན་ འགྲོར་འཕེན་ནུས། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ནི་སེམས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་འདོད་ཁམས་ ཀྱི་དགེ་བ་སྟེ་ཐར་པའི་ལམ་དུ་མ་སོང་བའི་སྦྱིན་པ་དང་། འདོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ པ་སྟེ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་དང་མིའི་རྒྱུ་ཡིན། མི་གཡོ་བའི་ལས་ནི། བསམ་གཏན་བཞིའམ་ གཟུགས་མེད་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལས་དགེ་བ་ཉག་གཅིག་སྟེ། གཟུགས་ཁམས་དང་ གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་འཕེན་ནུས་པའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་པའི་མ་ རིག་པས་བསྒྲིབས། འཁོར་བའི་ཕུང་པོ་ལ་ཞེན་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། བདག་གཅེས་ པར་འཛིན་པས་ཀུན་ནས་བླངས་པས་འཁོར་བའི་རྒྱུར་སོང་བ་ཡིན། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མ་ རིག་པའམ་གཏི་མུག་ནི་རང་རེའི་བློ་ལ་རང་གིས་བརྟགས་དུས་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་དང་ 18-246 འཁོར་བ་གང་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མི་ཤེས། ཐར་བའི་རང་བཞིན་དང་དེ་འཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཇི་ ལྟར་ཡིན་པའང་མི་ཤེས། དེ་དག་དེས་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཀྱང་མི་ཤེས། ཐོས་བསམ་གྱི་གོ་བ་ཙམ་ ཞིག་ཡོད་པ་སྲིད་ནའང་རང་བློའི་འཆར་ཚུལ་ལ་བརྟགས་ན། དེ་དག་གང་ལ་བལྟས་ཀྱང་ཆ་ རྒྱུས་མེད་པའི་ལ་ཕར་རྒྱབ་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སེམས་གཏད་པ་བཞིན། གང་ཡང་མི་ཤེས་པའི་མུན་ སྟོམ་མེ་བའི་རྣམ་རྟོག་གཅིག་འདུག་པ་འདི་ཀ་ཡིན། འདིས་གནས་ཚུལ་མ་ཤེས་པས་བདེན་ པའི་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ། ང་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་ངར་བཟུང་། ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་བྱུང་ སྟེ། ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་གཏི་མུག་གི་རྗེས་འབྲང་ཡིན། ཡང་དེ་ཡོད་པ་དང་། དང་པོར་ རང་གི་ལུས་སེམས་ལ་ཆགས། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བུད་མེད་ཉེ་དུ་འཁོར་གཡོག་སོགས་ནང་ སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་དང་། ཟས་གོས་ལོངས་སྤྱོད་ཁང་ཞིང་ནོར་རྫས་ཡུལ་ཕྱོགས་སོགས་ ཕྱི་ཉེར་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། ད་ལྟ་རང་རེའི་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་དགའ་ལྷང་ངེ་ སེམས་གནས་པ་འདི་ལ་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ཡིན། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ང་རྒྱལ་དང་ སེར་སྣ་དང་ཕྲག་དོག་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། ཡང་རང་ངམ་རང་ཕྱོགས་ལ་གནོད་ན་དེ་ལ་ཞེ་ སྡང་འབྱུང་སྟེ། རང་ངམ་རང་གིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ལ་གནོད་པ་བྱས་སམ་བྱེད་པར་དོགས་ པ་ཡོད་པའི། སེམས་ཅན་དེ་རང་གི་བློ་ཡུལ་དུ་མ་བདེ་ཀར་རེ་འབྱུང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཁོང་ཁྲོའམ་ཞེ་ སྡང་ཡིན། དེར་མ་ཟད་སེམས་མེད་ལ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་འདི་སྐྱེ་སྟེ། དགྲ་བོའི་ཡུལ་མཁར་བློ་ཡུལ་ དུ་མི་བདེ་བ་དང་། རང་གི་ཞིང་ལ་གནོད་པའི་ཆུ་རྒྱུན་ཚུན་ཆད་ལ་ཡང་ཚིག་པ་ཟ་བ་སོགས་ འབྱུང་བས་མཚོན་ནོ། །ཁོང་ཁྲོ་འདི་སྟོབས་ཆེར་རྒྱས་པ་ལས་
Chinese
能引。福业是不平等心，欲界之善，即未入解脱道的布施等，以及欲界的戒律等，是欲界天人和人的因。不动业是四禅或四无色定的等持之业，是唯一的善，能引至色界和无色界。这一切都被未证悟实相的无明所障蔽。由于执着轮回的蕴聚为我，以及珍爱我，所以完全受其支配，成了轮回的因。其中，烦恼无明或愚痴，当我们自己观察自己的心时，既不知道轮回的自性，也不知道轮回从何而来。既不知道解脱的自性，也不知道获得解脱的方法是什么。也不知道这些如何成就。或许只有一些闻思的理解，但如果观察自己心的显现方式，无论看哪个方面，都像把心放在一个不熟悉的遥远地方一样。这就是一种什么都不知道的黑暗无明的分别念。由于它不了解实情，所以对真理产生怀疑。把不存在的“我”执着为我。产生一切邪见。一切邪见都是愚痴的追随者。而且，它存在，首先是对自己的身心产生贪恋。在此基础上，对妇女、亲属、仆人等内在有情产生贪恋，以及对食物、衣服、受用、房屋、田地、财物、物品、地方等外在受用产生贪恋。现在我们自己的身心享受感到非常快乐，心安住于此，这就是烦恼贪欲。依靠这个，产生我慢、吝啬和嫉妒等一切。此外，如果对自己或自己一方造成损害，就会产生嗔恨。对于损害或可能损害自己或自己所拥有之物。那个众生在自己的意识中产生不愉快的感觉，那就是愤怒或嗔恨。不仅如此，对无情物也会产生这种愤怒。例如，敌人的国土城市在意识中令人不快，甚至对损害自己田地的水流也会感到愤怒等等。愤怒由此可见一斑。这种愤怒的力量越来越大。
English
Able to project. Meritorious actions are unequal minds, the goodness of the desire realm, that is, giving that has not entered the path of liberation, and the precepts of the desire realm, etc., are the cause of gods and humans in the desire realm. Immovable karma is the karma of samadhi of the four dhyanas or the four formless absorptions, which is the only good, and can lead to the form realm and the formless realm. All of this is obscured by ignorance that has not realized the true nature. Because of clinging to the aggregates of samsara as self, and cherishing self, it is completely dominated by it and becomes the cause of samsara. Among them, afflictive ignorance or delusion, when we observe our own mind, we do not know the nature of samsara, nor do we know where samsara comes from. We do not know the nature of liberation, nor do we know what the method of obtaining liberation is. Nor do we know how these are accomplished. Perhaps there is only some understanding of hearing and thinking, but if we observe the way our own mind manifests, no matter which aspect we look at, it is like putting our mind in an unfamiliar and distant place. This is a kind of dark and ignorant conceptualization that knows nothing. Because it does not understand the facts, it doubts the truth. It clings to the non-existent "I" as self. All wrong views arise. All wrong views are followers of delusion. Moreover, it exists, first of all, attachment to one's own body and mind. Based on this, attachment arises to inner sentient beings such as women, relatives, servants, etc., and attachment arises to external objects of use such as food, clothing, enjoyment, houses, fields, wealth, goods, places, etc. Now we feel very happy with our own body and mind enjoyment, and the mind abides in this, this is afflictive desire. Relying on this, pride, stinginess, and jealousy, etc., all arise. In addition, if harm is done to oneself or one's own side, anger arises towards it. For harming or possibly harming oneself or what one possesses. That sentient being produces an unpleasant feeling in one's own consciousness, that is anger or hatred. Moreover, this anger also arises towards inanimate objects. For example, the enemy's country and city are unpleasant in consciousness, and even anger arises towards the flow of water that harms one's own fields, etc. Anger can be seen from this. The power of this anger is growing stronger and stronger.
Tibetan
གནོད་སེམས་རགས་པ་དང་། ཁྲོ་བ་དང་། འཚིག་པ་དང་། འཁོན་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེ་སྡང་གི་རྣམ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་ པ་འབྱུང་ངོ་། །དུག་གསུམ་པོ་འདི་རྣམས་བདག་དང་སེམས་ཅན་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཐམས་ ཅད་འཁོར་བར་འཁྱམས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས། ད་རེས་འདི་ཅིས་ཀྱང་སྤོང་ཐུབ་ 18-247 པ་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་སྟེ་རང་གི་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་བཀལ་གྱིན་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཉོན་མོངས་དང་། དེས་ཀུན་ནས་སླངས་པའི་ལས་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ཀྱིན་བསྒོམ་དགོས་སོ། །དམིགས་སྐོར་སོ་ གཉིས་པའོ། །འདི་དག་གི་སྐབས་སུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ ཤེས་ན་བོགས་ཆེ་བར་ཡོང་ངོ་། ། ༈ ཐར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ། གཉིས་པ་ཐར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ་ནི། ཡང་བདག་འཁོར་བ་སྤངས་ནས་ཐར་བ་ འཐོབ་དགོས་པར་ནི་འདུག་ན། ཐར་བ་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་དཔྱོད་དེ། ཐར་བ་ཞེས་ བྱ་བ་ཡུལ་ཕྱོགས་གཞན་ཞིག་ཏུ་བྲོས་ཏེ་འགྲོ་ས་ཡོད་པ་མ་ཡིན། རང་གི་རིག་པའི་སྟེང་གི་ ཉོན་མོངས་རྣམས་ས་བོན་རྩ་བ་ནས་སྤངས། ཕྱིན་ཆད་གཏན་ཏུ་མི་སྐྱེ་ཞིང་དབྱིངས་སུ་དག དེ་དག་པས་ལས་རྣམས་ཀྱང་ཆེད་དུ་སྤང་མ་དགོས་པར་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ནུས་པ་མེད་ དེ། དོན་ལ་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བ་ཡིན། སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཆོས་སྐད་ལྟར་ན་འགའ་ཞིག་ས་བོན་སྤངས། འགའ་ཞིག་འབྲས་བུ་འབྱིན་མི་ནུས་པར་བྱས་པ་ཡིན། ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་ འཁོར་བ་གསར་བ་ནི་མི་སྐྱེད། རྙིང་པའི་འཕྲོས་རྣམས་མྱུར་དུ་དེངས་པར་འགྱུར། ཁམས་ གསུམ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་མཐའ་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གནས་ པ་ལ་ཐར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤངས་པ་སླར་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལན་གཅིག་ཐར་བ་ཐོབ་ནས་ སླར་གོ་འཕང་ཉམས་པ་མི་སྲིད་པ་ཡིན། ཐར་པ་དེ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ བདག་མེད་ལ་སོགས་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་ཐོབ་པ་ཡིན། དེའི་ རྒྱུར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དགོས། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཐོབ་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ རྣམ་པར་དག་པ་དགོས། ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡང་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། བདག་མེད་ཀྱི་ལྟ་བས་ཟིན་ན་ཐར་བའི་རྒྱུ་གྲུང་པོ་ཡིན། ད་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བའི་ཕྱིར་ ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བར་བྱ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པར་བྱ། སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་ནས། 18-248 མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་པ་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་བསམ། དམིགས་སྐོར་སོ་གསུམ་པའོ། །
Chinese
粗重的害心， 愤怒、怨恨、怀恨在心等等，会产生各种各样的嗔恨情绪。 这三种毒药是使所有众生，无论是我还是其他众生，在轮回中漂泊的主要原因。 因此，现在一定要努力戒除这些毒药，要将此铭记于心，认识到自己内心中产生的烦恼， 以及由烦恼所引发的行为，并进行禅修。这是第三十二个修心法门。 在这种情况下，如果能了解业和烦恼的分类，将会大有裨益。 思维解脱的因果 第二，思维解脱的因果：再者，我既然必须脱离轮回并获得解脱， 那么，解脱的本质是什么呢？所谓解脱，并非逃往其他地方。 而是将自己心识上的烦恼从根源上断除，使其永远不再生起，并融入法界。 如此一来，即使不特意断除业，业也失去了产生果报的能力， 实际上是融入了法界。按照经藏的说法，有些是断除了种子， 有些是使其无法产生果报。断除了业和烦恼， 就不会产生新的轮回。旧的业报也会迅速清净。三界 轮回的所有痛苦都止息，清净无染的智慧安住的状态，就叫做解脱。 所谓断除后不再退转，是指一旦获得解脱， 就不可能再失去果位。获得解脱的原因是，通过无漏的智慧 证悟无我等真理，并断除障碍。而获得智慧的原因是，需要心不散乱的禅定。获得心不散乱的禅定，需要戒律 清净。而戒律也需要以出离心和 无我见的摄持，才能成为解脱的有力之因。现在为了从轮回中解脱， 应当守护戒律，应当修习禅定，生起修所成的智慧， 18-248 反复思维无常、痛苦、空性、无我的道理。这是第三十三个修心法门。
English
Gross malice, Anger, resentment, holding grudges, and so on, give rise to various forms of hatred. These three poisons are the main cause of wandering in samsara for all beings, whether it is me or other beings. Therefore, now we must try to abandon these poisons. Thinking this, we should apply it to our own minds, recognize the afflictions that arise in our own minds, and the actions that are motivated by them, and meditate on them. This is the thirty-second mind-training practice. In these cases, it will be very beneficial if you know how to classify karma and afflictions. Thinking about the cause and effect of liberation Second, thinking about the cause and effect of liberation: Furthermore, since I must escape from samsara and attain liberation, what is the nature of that liberation? Liberation is not about running away to another place. It is about abandoning the afflictions on one's own mind from the root, so that they never arise again, and dissolving into the dharmadhatu. In this way, even if you don't intentionally abandon karma, it loses its ability to produce results, and in reality, it dissolves into the dharmadhatu. According to the sutra pitaka, some are abandoned from the seed, and some are made unable to produce results. By abandoning karma and afflictions, new samsara will not arise. The remnants of the old karma will quickly be purified. The end of all the sufferings of the three realms of samsara, the state of pure and undefiled wisdom abiding, is called liberation. So-called abandoning without returning means that once liberation is attained, it is impossible to lose the fruit. The cause of attaining liberation is that through uncontaminated wisdom, one realizes the truth of selflessness and abandons obscurations. The cause of that is that one needs single-pointed concentration. To obtain single-pointed concentration, one needs pure morality. That morality also needs to be accompanied by a pure thought of renunciation and the view of selflessness in order to be a strong cause of liberation. Now, in order to be liberated from samsara, one should keep morality, one should meditate on samadhi, generate wisdom from meditation, 18-248 and repeatedly think about the meaning of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. This is the thirty-third mind-training practice.