Tibetan
ང་བ་འགའ་ཞིག་པི་ཝཾ་རེ་ཙམ་མ་གཏོགས་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་མེད་ པས་ཤིན་ཏུ་འཕོངས་པའང་ཡོད། དེ་དག་གིས་ལྷ་གཞན་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་མཐོང་བ་ ན། རང་གི་བསོད་ནམས་ལ་ཡི་ཆད་པའི་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད། ཁྱད་ པར་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིགས་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་གནས་ན་ལྷ་མ་ཡིན་དང་འཐབ་ པའི་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་ཆེ། འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་འཆི་འཕོ་བ་དང་ ལྟུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་ལྷ་རྣམས་འཆི་བའི་སྔོན་རོལ་ཞག་བདུན་ 18-241 ནས་འཆི་ལྟས་ལྔ་འབྱུང་སྟེ། ལུས་ཀྱི་ཁ་དོག་མི་སྡུག་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཡིད་སྐྱོ་ཞིང་སྟན་ ལ་མི་དགའ་བ་དང་མེ་ཏོག་གི་འཕྲེང་བའི་རྒྱན་རྣམས་རྙིངས་པ་དང་། གོས་ལ་དྲི་མ་ནག་པོ་ ཆགས་པ་དང་ལུས་ལས་རྔུལ་འབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་བྱུང་བ་ན་རང་རང་གི་གཡོག་ དང་གྲོགས་ཕོ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྤངས་ཏེ་ལྷ་གཞན་གྱི་དྲུང་དུ་འགྲོ་ལ། ལྷའི་འདོད་ཡོན་ ལ་ནི་ཆགས་ཀྱང་དབང་མེད་དུ་འབྲལ་བར་ཤེས། ཟློག་ཐབས་ནི་མེད། རྔ་མོ་རྔེའུ་སྟོར་བ་ལྟ་ བུ་དང་། ཀླུ་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གིས་ཁྱེར་བ་ལྟ་བུ་དང་། ཉ་བྱེ་ཚན་ལ་བསྒྲེས་པ་ལྟ་བུ་དང་། རྒྱ་ མཚོ་ཆེན་པོའི་དབུས་སུ་གྲུ་ཞིག་པ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་། དུས་རིང་ཐུང་ནི་ལྷའི་ཞག་ བདུན་ཡིན་ན་ཐུང་ཤོས་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱང་མི་ལོ་ཕྱེད་དང་བཞི་བརྒྱ་ ཡིན། དོས་ནི་དྲག་ཡུན་ནི་རིང་ལྟུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་བྱ་བ་ལྷ་རྣམས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ལྷར་སྐྱེ་ བ་ནི་སྲིད་མཐའ་ཙམ། མིར་སྐྱེ་བ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཉུང་། ཕལ་ཆེར་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན། ཇི་ སྐད་དུ། ལྷ་ཡི་འཇིག་རྟེན་དག་ནས་འཕོས་པ་ལ། །གལ་ཏེ་དགེ་བའི་ལྷག་མ་འགའ་མེད་ ན། །དེ་ནས་དབང་མེད་དུད་འགྲོ་ཡི་དྭགས་དང་། །དམྱལ་བར་གནས་པ་གང་ཡང་རུང་བར་ འགྱུར། །ཞེས་གསུངས། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་ཤེས་འོག་ཏུ་འཇུག་པས་འཆི་ཁར་གང་དུ་སྐྱེ་བ་ ལེན་པ་ཤེས་ནས་མིར་སྐྱེ་ནའང་འདོད་ཡོན་གྱི་མིག་མི་ཁེངས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་ཅན་ དུ་མཐོང་། གལ་ཏེ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེས་ན། དེའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་དགོས་པར་ཤེས་ནས་ སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བཟོད་གླགས་མེད་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་ལུས་ ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བས་དེའི་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བ་ཡོད་སྙམ་དུ་བསམ། དམིགས་སྐོར་ ཉེར་བདུན་པའོ། ། འོ་ན་ཁམས་གོང་མའི་ལྷར་སྐྱེས་ན། བདེ་བ་ཡོད་དམ་སྙམ་ན་དེར་ཡང་བདེ་བ་མེད
Chinese
有些天人除了一把琵琶之外，什么用具也没有，所以非常贫穷。他们看到其他富有的天人，便对自己的福报感到灰心，心中有难以估量的痛苦。特别是四大天王种族和三十三天处，与非天战斗的痛苦非常大。欲界的所有天人共同具有死亡和堕落的痛苦。天人在死亡前的七天，会出现五种死亡的预兆：身体的颜色变得难看，心情忧郁，不喜欢自己的座位，花环的装饰变得陈旧，衣服上出现黑色的污垢，身体出汗。这些现象出现时，各自的仆人和朋友，无论男女，也会抛弃他们，到其他天人那里去。对于天人的欲望，虽然贪恋，但也知道无法避免地要分离。没有办法阻止。就像母牦牛丢失了小牦牛，龙被鹏鸟抓走，鱼被沙子覆盖，在大海中央船只沉没一样的痛苦产生。时间长短是天人的七天，即使以最短的四大天王种族来算，也有四百五十年（按人间计算）。最可怕的是，堕落的痛苦是指天人死后，能再次投生为天人的可能性微乎其微，投生为人的可能性也很小，大多数会投生到恶道。正如所说：如果从天界转移，如果没有善的剩余，那么将不由自主地转生为旁生、饿鬼和地狱中的任何一个。天人们因为具有神通，所以在临死时知道自己将要投生到哪里，即使投生为人，也无法满足欲望，看到的是无尽的痛苦。如果投生到三恶道，知道必须承受那里的痛苦，心中便会产生无法忍受的痛苦。我认为三恶道的身体痛苦比不上内心的痛苦。第二十七品。 那么，如果投生到更高界的天人，会有快乐吗？如果这样想，那里也没有快乐。
English
Some devas are very poor, having nothing but a lute. When they see other wealthy devas, they become disheartened with their own merit and experience immeasurable mental suffering. In particular, the suffering of fighting with the asuras is very great in the realms of the Four Great Kings and the Thirty-three. All the devas of the desire realm share the suffering of death and falling. For them, seven days before death, five signs of death appear: the color of the body becomes unsightly, the mind becomes depressed and dislikes the seat, the garlands of flowers become old, black stains appear on the clothes, and sweat comes from the body. When these appear, their servants and friends, both male and female, abandon them and go to other devas. They know that they will inevitably be separated from the pleasures of the devas, even though they are attached to them. There is no way to prevent it. Suffering arises like a yak cow losing its calf, a naga being carried away by a garuda, a fish being covered with sand, or a ship sinking in the middle of the great ocean. The duration is seven days for the devas, but even if we consider the shortest lifespan of the Four Great Kings, it is four hundred and fifty years (in human years). The most terrible thing is that the suffering of falling means that after the devas die, the possibility of being reborn as a deva is very rare, and the possibility of being reborn as a human is also very small. Most are born in the lower realms. As it is said: If one transmigrates from the world of the gods, if there is no remainder of virtue, then one will involuntarily be born as an animal, a hungry ghost, or in any of the hells. Because the devas have clairvoyance, they know where they will be born at the time of death. Even if they are born as humans, they are not satisfied with desires and see endless suffering. If they are born in the three lower realms, knowing that they must endure the suffering there, unbearable mental suffering arises in their hearts. I think that the mental suffering is greater than the physical suffering of the three lower realms. The twenty-seventh chapter. Then, if one is born as a deva in a higher realm, is there happiness? If you think so, there is no happiness there either.
Tibetan
་ དེ། ཁམས་གོང་མ་དེ་དག་ན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་བལྟས་ན་སྡུག་བསྔལ་མངོན་འགྱུར་བ་མེད་ 18-242 ཀྱང་འཕགས་པས་གཟིགས་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པ་ དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མྱོས་པ་ལྟར་གྱུར་པས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཡོན་ཏན་གོང་དུ་འགྲོ་བ་ མེད་ཅིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོ་མྱང་བས་རོ་མྱང་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་འབྲལ་མི་ཕོད་ཅིང་ དེས་རང་རང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་ནས་འཆི་བར་འགྱུར་བའང་ཡོད། སྒོས་སུ་དེ་ན་གནས་ པའི་འགྲོ་བ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་འཕེན་པ་ཟད་པ་ན། སླར་ཡང་འདོད་ པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་ལེན་ཏེ། སྔོན་མིའི་རྟེན་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པའི་ སྐབས་དང་། སྐབས་དེར་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཉམས་བདེ་བདེ་ འདྲ་བ། སོས་དལ་དལ་འདྲ་བར་འདུག་ཀྱང་ཡིད་བརྟན་ཅི་ཡང་མ་བྱུང་བར་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པར་ མ་ཉམས་ཏེ། ཉོན་མོངས་དྲག་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བར་སོང་བ་དེ་འདྲ་བ་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཞིག་ ཡོད་སྙམ་དུ་བསམ། དམིགས་སྐོར་ཉེར་བརྒྱད་པའོ། ། གཉིས་པ་འཁོར་བ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསམ་པ་ནི། སྔོན་འགྲོ་སོགས་སྔར་ བཞིན་ལས་དམྱལ་བའི་གནས་ན་ནི་སྡུག་བསྔལ་དེ་འདྲ་སྙམ་པ་ནས། ཡི་དྭགས་དང་དུད་ འགྲོ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་དང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ ལྷའི་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་དེ་འདྲ་ན། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་འདི་ཀུན་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ མམ་དྲུག་གམ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ ཁོང་འཚངས་ཅན་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཀུན་ཏུ་བསྐོར་བ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་མེ་ལྟར་འབར། ཆུ་ལྟར་འཁྲུག རླུང་ལྟར་གཡེངས། རི་ལྟར་ནོན་པ་ཡིན། གནས་གང་དུ་གནས་ཀྱང་སྡུག་ བསྔལ་གྱི་གནས། ལུས་ཅི་འདྲ་བླངས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལུས། གྲོགས་སུ་དང་འགྲོགས་ ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གྲོགས། ལོངས་སྤྱོད་ཅི་ལ་ལོངས་སྤྱད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ ཡིན། སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ། ཚ་ 18-243 གྲང་ནད་ལ་སོགས་པ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཡིན། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་ བ། ཚེ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ཐ་ན་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཚུན་ཆད་དེ་ཚོར་བ་བདེ་ བ་ཐམས་ཅད་ཡིན། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་སྡུག་བསྔལ་དེ་གཉིས་ཀའི་གཞི་ འདུ་བྱེད་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཙམ་འདི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་
Chinese
彼等，在上界之中，凡夫所见虽无明显之苦， 18-242 然圣者观之，亦未离行苦之自性，如醉于禅定，凡夫众生无有功德增上，耽于禅定之味，不忍舍离此有味之禅定，因此各自禅定退失而死者亦有之。尤为甚者，居于彼处之众生凡夫，昔日业力耗尽，复于欲界受生，昔日于人身之上修习世间禅定之时，以及彼时修习无色界禅定，似觉安乐，似觉闲适，然未生起任何信心，未退转为凡夫，反因烦恼炽盛而倍受痛苦，如是之行又有何意义？如是思之。第二十八观想竟。 第二，思轮回一切皆苦，前行等如前，从地狱处如是之苦念及，饿鬼与旁生与人与非天与欲界之天，以及色界与无色界之天亦如是之苦，三界轮回一切皆是三苦或六苦或八苦等，乃是痛苦之自性，痛苦之充满，痛苦之围绕。痛苦如火燃烧，如水翻腾，如风飘荡，如山压迫。无论居于何处皆是痛苦之处，无论受何身皆是痛苦之身，无论与何为友皆是痛苦之友，无论享受何物皆是痛苦之享受。痛苦亦有三种，名为苦苦，即冷热疾病等一切感受之痛苦。名为坏苦，即寿命与受用等，乃至禅定之乐亦是，一切感受之乐。名为行苦，即此二苦之基，取受行之蕴聚，此乃一切痛苦。
English
Those, in the upper realms, although ordinary beings do not see obvious suffering, 18-242 But when seen by the noble ones, it is not beyond the nature of the suffering of conditioning, like being drunk with samadhi, ordinary beings have no increase in merit, indulging in the taste of samadhi, they cannot bear to abandon this flavorful samadhi, and therefore some die from the loss of their respective samadhis. Especially, all the ordinary beings living there, when the karma of their past actions is exhausted, they are reborn in the desire realm again. In the past, when they practiced worldly samadhi on the human body, and at that time, practicing formless samadhi, it seemed comfortable and leisurely, but without any confidence, they did not degenerate into ordinary people, but instead suffered greatly from the intensity of their afflictions. What is the point of such actions? So I thought. The twenty-eighth contemplation is complete. Second, thinking that all of samsara is suffering, the preliminaries are the same as before, starting from the suffering in the hell realm, and thinking of the suffering of hungry ghosts, animals, humans, asuras, gods of the desire realm, and gods of the form and formless realms, all the three realms of samsara are three sufferings, six sufferings, or eight sufferings, etc., which are the nature of suffering, the fullness of suffering, and the surrounding of suffering. Suffering burns like fire, churns like water, wanders like wind, and presses like a mountain. Wherever one dwells is a place of suffering, whatever body one takes is a body of suffering, whoever one befriends is a friend of suffering, and whatever one enjoys is an enjoyment of suffering. Suffering also has three aspects, called the suffering of suffering, which is all the suffering of feelings such as heat, cold, and disease. Called the suffering of change, which is all the happiness of feelings, such as life and enjoyment, even the happiness of meditation. Called the suffering of conditioning, which is the basis of these two sufferings, the aggregate of taking and receiving conditioning, this is all suffering.