Tibetan
སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་། རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཡིན་མི་དགོས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་རང་ལས་གཞན་ གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྤྲོས་པའམ་གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པས་སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། ། དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས། གཞན་དབང་། ཡོངས་གྲུབ་སྟེ། མཚན་ཉིད་གསུམ་ལས་ཀུན་བརྟགས་ ནི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་དངོས་མེད་ཐམས་ཅད་དང་། རྣམ་རྟོག་ལ་ཤར་བའི་གཟུགས་ སོགས་ཡུལ་གྱི་སྣང་ཆ་རྣམས་དང་། མིང་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པ་དང་དོན་ལ་མིང་དུ་འཁྲུལ་བའི་ མིང་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་དང་། ཕྱི་ནང་མཐའ་དབུས་ཆེ་ཆུང་བཟང་ངན་ཕྱོགས་དུས་སོགས་བློས་ སྒྲོ་བཏགས་ཀྱིས་གཟུང་བྱ་ཐམས་ཅད་དོ། །གཞན་དབང་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་དངོས་པོར་སྣང་ བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་སྟེ། མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པས་སྣང་བ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་གྲུབ་ནི་རང་རིག་རང་གསལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་དབྱིངས་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། དོན་དམ་བདེན་པ་རྣམས་ མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེ་ལ་གཞན་དབང་དང་ཀུན་བརྟགས་གཉིས་བདེན་པར་མེད་མཉམ་ དང་། འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་མཉམ་དང་། ཀུན་རྫོབ་དང་རྫུན་པ་ཡིན་མཉམ་ཡིན་ཀྱང་། མཚན་ ཉིད་སོ་སོར་དབྱེ་དགོས་པ་ནི། ཀུན་བརྟགས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད། གཞན་དབང་ཀུན་རྫོབ་ ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང་། ཡོངས་གྲུབ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་ལ་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པས་བདེན་པར་ ཡོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་བརྟགས་ནི་བཏགས་པས་ཡོད་པ་དང་། གཞན་དབང་ནི་རྫས་ སུ་ཡོད་པ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ནི་དེ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་མིན་ཡང་སྤྲོས་མེད་དུ་ཡོད་པའོ། །ཀུན་ བརྟགས་ནི་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད། གཞན་དབང་ནི་ཡོད་པའི་སྟོང་ཉིད། ཡོངས་གྲུབ་ནི་དོན་ དམ་སྟོང་ཉིད་དོ། །རྗེ་བཙུན་གྱིས། མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཤེས་ཤིང་། །དེ་བཞིན་ཡོད་པའི་ 18-161 སྟོང་ཉིད་དང་། །རང་བཞིན་སྟོང་བ་ཉིད་ཤེས་ན། །སྟོང་ཉིད་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཀུན་ བརྟགས་ནི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། གཞན་དབང་ནི་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། ཡོངས་ གྲུབ་ནི་དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་གྱི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རྣམ་ གསུམ་ལ། །བརྟེན་ནས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། ། འདིའི་ལུགས་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ ཁྱབ་ལ། དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་མེད་པར་ཁས་ ལེན་པ་གཞན་སྟོང་ལུགས་ཡིན་གྱི། རང་སྟོང་
Chinese
虽然是空性，但不必以自性为空，因为智慧自身空于其他具有特征的戏论或能取所取，所以称为空性。 其中有遍计所执、依他起、圆成实三种自性，遍计所执是指虚空等一切无实之物，以及显现在分别念中的色等境的显现部分，以及执著名为义、错乱义为名的名义关系，以及内外边中、大小好坏、方时等以分别念增益的所取一切。 依他起是指显现为能取所取之实法的识，因为成为无明习气的依他起，所以才显现。 圆成实是指自知自明、远离一切戏论，也就是法性、法界、真如、胜义谛等，都是名称的异名。 其中依他起和遍计所执二者，在无实相同、是错乱显现相同、是世俗和虚假相同，但是必须区分各自的特征，遍计所执在世俗中也不存在，依他起在世俗中存在，圆成实在世俗中不存在但在胜义中存在，所以是真实存在的。 同样，遍计所执是假立而存在，依他起是实有而存在，圆成实不是以那二者而存在，而是以无戏论而存在。 遍计所执是无的空性，依他起是有的空性，圆成实是胜义空性。 至尊说：了知无的空性，同样了知有的空性，了知自性空性，就称为了知空性。 遍计所执是相无自性，依他起是生无自性，圆成实是胜义无自性。自性是三种的，依靠三种无自性，一切诸法都显示为无自性。 此宗认为一切所知都遍及空性，并且遍及无自性，因此承认一切法是空性和一切法不是空性，是他空宗，而不是自空。
English
Although it is emptiness, it does not necessarily have to be empty of its own nature. It is called emptiness because wisdom itself is empty of all elaborations or grasping and being grasped that have characteristics other than itself. Among these, there are three natures: the completely imputed, the dependent, and the thoroughly established. The completely imputed refers to all unreal things such as space, the appearances of objects such as forms that appear in conceptual thought, the relationship between name and meaning where names are clung to as meanings and meanings are mistaken for names, and all objects of grasping that are fabricated by the mind, such as inner and outer, ends and middles, large and small, good and bad, directions and times. The dependent refers to mere consciousness that appears as the reality of grasping and being grasped. It appears because it has become dependent on the habitual tendencies of ignorance. The thoroughly established refers to that which is self-aware, self-luminous, and free from all elaborations. That is, the nature of phenomena, the realm of phenomena, suchness, and ultimate truth are all synonyms. Among these, the dependent and the completely imputed are the same in being unreal, the same in being mistaken appearances, and the same in being conventional and false. However, their individual characteristics must be distinguished. The completely imputed does not exist even conventionally, the dependent exists conventionally, and the thoroughly established does not exist conventionally but exists ultimately, so it exists truly. Similarly, the completely imputed exists by imputation, the dependent exists substantially, and the thoroughly established does not exist as either of those two, but exists as non-elaboration. The completely imputed is the emptiness of non-existence, the dependent is the emptiness of existence, and the thoroughly established is ultimate emptiness. The Lord said: Knowing the emptiness of non-existence, likewise knowing the emptiness of existence, knowing the emptiness of self-nature, it is called knowing emptiness. The completely imputed is the absence of inherent existence of characteristics, the dependent is the absence of inherent existence of arising, and the thoroughly established is the absence of inherent existence of ultimate truth. Self-nature is of three kinds. Relying on the three absences of inherent existence, all phenomena are shown to be without self-nature. According to this system, all knowable things are pervaded by emptiness and pervaded by the absence of inherent existence. Therefore, asserting that all phenomena are empty and that all phenomena are not empty is the other-emptiness school, not self-emptiness.
Tibetan
པར་གྲགས་པའི་ལུགས་ལ་ནང་འགལ་ཡོད་དོ། ། དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་རང་སྟོང་རྣམ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་རང་སྟོང་དུ་གནས་ པ་འདི་ཡིན་ཞིང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡང་གསུམ་པོ་འདི་ཡིན་པས་རང་སྟོང་མ་ནོར་བར་སྨྲ་ བ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་བ་ཡིན་ངེས་ནི་གཞན་སྟོང་སྨྲ་བ་རྣམས་ཡིན་ལ། ལེགས་ལྡན་ དང་། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་སོགས་རང་སྟོང་སྨྲ་བ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་བར་གྲགས་པ་ནི་ འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་ལ་གྲགས་པ་གཙོ་བོར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་གྲུབ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་ ན་དེ་ལ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ། འགྲོ་འོང་འགྱུར་ལྡོག་ཕྱོགས་དུས་གཅིག་དང་དུ་མ་སོགས་ ཡོད་དམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཡོད་ན་བདེན་མེད་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཅིང་། འདི་ནི་སྐྱེ་མེད་ འགག་མེད་གནས་མེད། འགྲོ་མེད་འོང་མེད། གཅིག་མིན་དུ་མ་མ་ཡིན། རྒྱུ་མིན་འབྲས་མིན། རང་གི་ངོ་བོས་མཚན་མཚོན་གཞི་གསུམ་སྤངས་པ། ཕྱོགས་དུས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། རང་གི་ངོ་བོས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང་མ་འབྲེལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དུམ་བུ་ཐ་དད་དབྱེ་རྒྱུ་ མེད་པའི་ཕྱིར་ཆ་མེད་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་འགྲོ་དང་ཀུན་ཁྱབ་ ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དོན་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཐམས་ 18-162 ཅད་ལ། ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་དག་གྱུར་པ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ཉིད་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འགྲོ་ཀུན་ དེ་ཡི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང་དེ་ཉིད་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་རྣམས་དོན་གཅིག་ཅིང་། དེ་ཉིད་ སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་སོགས་ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བཞུགས་ཀྱང་། སེམས་ ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་པོའི་ཚུལ་གྱིས་བཞུགས་ཤིང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ ཚུལ་དུ་བཞུགས་པས། དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་དབུས་ ན་སྙིང་པོར་ཡོད་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྙིང་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་ཞིང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་དང་། སེམས་ ཅན་གྱི་དེ་ལ་རང་བཞིན་གནས་རིགས་དང་ཁམས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ལ་ དེ་བཞིན་ཉིད་སྙིང་པོའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། སེམས་ཅན་གྱི་དེ་སྙིང་པོའི་ཚུལ་ དུ་བཞུགས་པ་ཡིན་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་གཉིས
Chinese
在所谓的名声说法中，存在着内在的矛盾。 因此，佛陀所说的清净自空，就是安住于世俗自空的这个。无自性也是这三者，所以说自空不错谬，并且说无自性者，必定是说他空者。像列丹和佛护等被称为说自空和说无自性，主要是依据世间俗人的说法。如果圆成实有真实成立，那么它有生、住、灭三者，有去、来、变异，有方、时的一和多等吗？回答说没有，如果那些存在，就遍及非真实。这个是无生、无灭、无住，无去、无来，非一非多，非因非果，以自己的体性舍弃了名、相、所依三者，远离一切方时，以自己的体性与世俗的法性无关。 因为它没有可以分割成不同部分的，所以是无分。因为是法性的法性，所以是遍行和遍布。 第二，不共之义。《经庄严论》中说：“如来藏于一切，虽无差别然清净，是故如来之自体，一切有情具佛性。”意思是说，如来藏和如来本体是一，并且那个就是如来藏的精华。如来藏、善逝藏和佛陀藏这些名称意义相同。虽然它以平等性安住于佛陀和有情等法性中，但它以精华的方式安住于有情中，以显现的方式安住于佛陀中。因此，真正的佛陀本身就像精华一样存在于有情心续的中央。所以，一切有情被称为具有如来藏。那个善逝藏也存在于有情中，有情的那个也被称为自性住种性和界。因此，如来藏不是以精华的方式安住于佛陀中，而是以精华的方式安住于有情中，所以有两种如来藏。
English
In the so-called system of fame, there is an internal contradiction. Therefore, the pure self-emptiness taught by the Buddha is this that abides in conventional self-emptiness. The absence of inherent existence is also these three, so those who speak of self-emptiness without error, and those who speak of the absence of inherent existence, are definitely those who speak of other-emptiness. Like Lekden and Buddhapālita, who are known as speaking of self-emptiness and the absence of inherent existence, this is mainly based on the speech of ordinary worldly people. If the perfectly established were truly established, would it have the three: arising, abiding, and ceasing? Would it have going, coming, change, one and many in direction and time, etc.? The answer is no, for if those existed, it would pervade non-truth. This is without arising, without ceasing, without abiding; without going, without coming; not one, not many; not cause, not effect; having abandoned the three: name, sign, and basis, by its own nature; being separate from all directions and times; being unrelated to the nature of conventional phenomena by its own nature. Because it has no parts that can be divided into different pieces, it is partless. Because it is the nature of nature, it is all-pervading and all-encompassing. Second, the uncommon meaning. The Ornament of the Sutras says: "The Suchness is in all, Though without difference, it is pure. Therefore, the Thus-gone One's own nature, All beings possess its essence." This means that the Suchness and the Thus-gone One are of one essence, and that itself is the essence of the Thus-gone One. The terms Thus-gone One's essence, Sugata-essence, and Buddha-essence have the same meaning. Although it abides in the nature of phenomena such as Buddhas and sentient beings with equality, it abides in sentient beings in the manner of an essence, and it abides in Buddhas in the manner of manifestation. Therefore, the ultimate Buddha himself is like an essence in the center of the mindstream of sentient beings. Therefore, all sentient beings are called possessors of the Thus-gone One's essence. That Sugata-essence also exists in sentient beings, and that of sentient beings is also called the naturally abiding lineage and element. Therefore, the Suchness does not abide in Buddhas in the manner of an essence, but it abides in sentient beings in the manner of an essence, so there are two Suchnesses.