Tibetan
་སུ་འགྱུར་རམ་སྙམ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ་སངས་ རྒྱས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་རང་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཅན་དུ་འཆད་ཀྱང་། རང་ཉིད་རང་ལ་མ་སྦས་པར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས། སྙིང་པོའི་དོན་ཁོང་ན་གནས་པ་ དང་སྦས་པ་ལ་བྱས་ན། ཁོང་ན་སྦས་པའི་སྙིང་པོའི་སྒྲ་བཤད་མ་ཚང་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་ བཞིན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་སེམས་ཅན་ལ་གནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རང་གི་ངོས་ནས་མ་མཐོང་བས་ སེམས་ཅན་ལ་སྦས་པའི་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་པས། སྙིང་པོའི་དོན་མི་འགྱུར་བ་ལ་འཆད་པའི་ ཚེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྙིང་པོ་འདི་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་ཅར་ལས་གྲོལ་པས་འདུས་མ་བྱས་དངོས་ དོན་དམ་པའི་འདུས་མ་བྱས་སོ། །དེ་ཡང་གསང་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གནས་ལུགས་ནི། 18-163 སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་ལ་རྩོད་ པ་མེད་ལ། དེ་ཀ་སེམས་ཅན་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་དང་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་གྱི་ རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་ པ་ལ་མི་རིགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེས་ན་འོད་གསལ་བྱས་མིན་དབྱེར་མེད་པར། །འཇུག་ ཅན་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་ནི། །རྡུལ་ལས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་དང་ལྡན་པ་ ཉིད། །ཅེས་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་གསུངས་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ ཅད་དང་ལྡན་པར་གསུངས་པས། དོན་དམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཡོད་དོ། ། དེས་ན་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ལ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཁོ་ནས་ཁྱབ་ལ། ཡེ་ཤེས་གཞན་བཞི་ལ་ གདོད་མ་ནས་གནས་པའི་དོན་དམ་གཙོ་ཆེ་ཡང་། ལམ་བསྒོམས་པས་གསར་ཐོབ་ཀུན་རྫོབ་ ཀྱི་ཆ་ཤས་ཅུང་ཟད་རེ་ཡོད་ཅིང་། སྟོབས་བཅུ་མི་འཇིགས་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་དང་ འདྲ་ཞིང་མཚན་དཔེ་སོགས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་དང་། ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་སོགས་གསུང་གི་ཡོན་ ཏན་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ནི་ཆ་མཉམ་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དོན་དམ་ཁོ་ན་ དང་། ཆོས་སྐུ་དོན་དམ་ཤས་ཆེ་བ་དང་། ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་ལ་དངོས་བཏགས་མ་ཕྱེ་ན་ཆ་ མཉམ་ཞིང་། འཕྲིན་ལས་ཀྱང་གཞན་ངོར་སྣང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། ནུས་མཐུའི་ཡེ་ཤེས་ ནི་དོན་དམ་ཡིན་པས། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་འཕྲིན་ལས་དོན་དམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཐམས་ ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་གདོད་མ་ནས་གནས་པ་ཡིན་ལ། གང་ཟག་གཅིག་ སངས་
Chinese
会改变吗？不会改变，因为佛陀就是如来藏本身，虽然佛陀被解释为具有丈夫意义，但因为自身对自己没有隐藏而显现，如果将心髓的意义理解为存在于内部和隐藏，那么内部隐藏的心髓的解释就不完整。佛陀的如来藏存在于众生心中，但众生自己无法看到，因此对于众生来说，它是具有隐藏意义的心髓。当解释心髓的意义不会改变时，佛陀本身也具有佛陀的心髓。因此，如来藏既不是事物也不是非事物，而是无为法，是胜义谛的无为法。此外，不共的秘密之处在于：18-163 佛陀的法界是佛陀一切功德的本体，这是没有争议的。同样，因为它与众生的法界没有区别，那么众生相续中的如来藏也存在着佛陀一切功德的本体，这有什么不合理的呢？因此，《宝性论》中说：“光明与非光明，无别而存在，具入恒河沙，数超尘佛法，一切皆具足。”因此，它宣说了具备了成为无为法本体的一切功德，因此具备了一切胜义谛的佛陀功德。 因此，法界智慧完全被胜义谛所遍及，而其他四种智慧虽然主要存在着原始的胜义谛，但通过修道，也会新获得少许世俗谛的成分。十力和四无畏等也与之类似，相好等色身的功德和六十支等语的功德，世俗谛和胜义谛是相等的。同样，法身是胜义谛本身，法身胜义谛的成分较多，而报身和化身，如果不区分实有和假有，则是相等的。事业也是，在他人面前显现的是世俗谛，而能力和力量的智慧是胜义谛。因此，色身、智慧、功德和事业，所有被胜义谛所涵盖的一切，都原始地存在于如来藏中。一个众生
English
Will it change? It will not change, because the Buddha is the Tathāgatagarbha itself. Although the Buddha is explained as having the meaning of a husband, because oneself is not hidden from oneself but manifests, if the meaning of the heart essence is understood as existing within and hidden, then the explanation of the heart essence hidden within is incomplete. The Tathāgatagarbha of the Buddha exists in the hearts of sentient beings, but sentient beings themselves cannot see it, therefore, for sentient beings, it is the heart essence with a hidden meaning. When explaining that the meaning of the heart essence does not change, the Buddha himself also possesses the heart essence of the Buddha. Therefore, this Tathāgatagarbha is neither a thing nor a non-thing, but is unconditioned dharma, the unconditioned dharma of the ultimate truth. Furthermore, the uncommon secret place is: 18-163 There is no dispute that the Dharmadhātu of the Buddha is the essence of all the Buddha's qualities. Similarly, because it is no different from the Dharmadhātu of sentient beings, what is unreasonable about the fact that the Tathāgatagarbha in the continuum of sentient beings also possesses the essence of all the Buddha's qualities? Therefore, the *Uttaratantra* says: "Light and non-light, exist without distinction, possessing the sands of the Ganges, surpassing the dust of the Buddha's dharmas, all are complete." Therefore, it proclaims that it possesses all the qualities that have become the essence of the unconditioned. Therefore, all the Buddha's qualities of the ultimate truth exist. Therefore, the wisdom of the Dharmadhātu is completely pervaded by the ultimate truth, while the other four wisdoms, although mainly possessing the original ultimate truth, through the path of cultivation, will also newly acquire a small portion of the conventional truth. The ten powers and four fearlessnesses, etc., are similar to this, and the qualities of the form body such as the major and minor marks, and the qualities of speech such as the sixty branches, the conventional truth and the ultimate truth are equal. Similarly, the Svābhāvikakāya is the ultimate truth itself, the Dharmakāya has more of the ultimate truth component, and the Saṃbhogakāya and Nirmāṇakāya, if the real and the imputed are not distinguished, are equal. Activities are also, what appears to others is the conventional truth, while the wisdom of ability and power is the ultimate truth. Therefore, the form body, wisdom, qualities, and activities, all that is encompassed by the ultimate truth, exist primordially in the Tathāgatagarbha. One sentient being
Tibetan
རྒྱས་པའི་ཚེ་དེ་གསར་ཐོབ་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་བྲལ་བ་ཙམ་ཡིན་མོད། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་རྣམས་ནི་གསར་དུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་མ་འོངས་ པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་དེ་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་རྣམས་ ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ཕན་ཆད་ནས་ནི་རང་བཞིན་ལ་དབྱེ་བ་མེད་ལ། ཐོབ་མཚམས་ནི་ 18-164 ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་མི་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་ལམ་བསྒོམས་པས་ བསྐྱེད་རྒྱུ་འབྲས་བུ་གསར་ཐོབ་རྣམས་ནི་སྐྱེད་འབྲས་ཡིན་པས་བདེན་པར་མེད་ལ། གདོད་ ནས་གནས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་ལམ་བསྒོམས་པའི་སངས་རྒྱས་དེའི་སྒྲིབ་གཡོགས་བྲལ་བ་ ཙམ་ཡིན་པས་བྲལ་འབྲས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། ལམ་ཡང་དེའི་བྲལ་རྒྱུ་ཞེས་རྒྱུ་འབྲས་བཏགས་པ་ ཙམ་ཡིན་གྱི་དངོས་མ་ཡིན་ནོ། །བྲལ་འབྲས་འདི་ཡང་མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི། བྲལ་བ་བློ་ ཡིས་ཟད་པའོ། །ཞེས་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་མ་ཡིན་གྱི། གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་ པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། གདོད་ནས་ཟད་པས་དེ་ཕྱིར་ཟད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ དོན་དམ་པའི་བྲལ་འབྲས་དང་འགོག་བདེན་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་མཐུས་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ པས་བློས་ཟད་པ་དང་དོན་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། སྒྲིབ་པ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ངོས་ནས་ སྤངས་པ་མ་ཡིན་གྱི། གང་ཟག་གི་ངོས་ནས་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱ་མཁན་གྱི་ གང་ཟག་དེ་ཉིད་ལ་བློས་ཟད་པའི་བྲལ་བ་ཐོབ་བོ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་། ཆོས་དབྱིངས་ ལ་གདོད་མ་ནས་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་བློ་ཡིས་གསར་དུ་ཟད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཁྱབ་པའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དོན་དམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཡང་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་འདི་ཉིད་འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞིང་། འདི་ཁོ་ན་ཕྱིན་ ཅི་མ་ལོག་པའི་གནས་ལུགས་དང་། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བའི་མྱོང་བྱ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་བདེན་པར་གྲུབ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་གོ །བདེ་གཤེགས་ སྙིང་པོ་མཚན་དཔེ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་བཞུགས་པ་འདི་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་མཐའ་ དག་ལས་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་གསུངས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཅེས་ཀྱང་བྱ་གཟུང་འཛིན་ཞེས་ཀྱང་ བྱ། འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མདོར་ན་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་གང་གིས་ཀྱང་ཡོངས་གྲུབ་དེ་ 18-165 ལ་མ་གོས་ཤིང་། མ
Chinese
广大的时候，它不是新获得的，仅仅是去除了遮蔽它的污垢而已。 世俗的那些是新获得的。过去佛和未来佛的胜义谛的那些本体是一样的。世俗的那些，从成佛之后，自性上也没有差别。获得的界限是不同的，因此不能说是既一又异。因此，修习道所产生的因和新获得的果，因为是生果，所以不是真实的。本来就存在的佛，仅仅是修道之佛的遮蔽被去除而已，所以称为离果。道也是它的离因，只是假立因果，不是真实的。这个离果也不是经论中所说的“断灭由智尽”的个别观察断灭，而是如《陀罗尼自在王请问经》中所说：“从始至终尽，故名为尽。”一样，是胜义谛的离果和灭谛。如果认为通过道的力量去除障碍，与由智尽灭意义相同，那么，障碍不是从法界角度去除的，而是从补特伽罗的角度去除的。因此，仅仅是成佛者的补特伽罗获得了由智尽灭的断灭的名称，但因为法界本来就没有被污垢污染，所以不是由智新尽的。因此，与法性平等性周遍的无二智慧，如来藏，以一切胜义佛功德庄严，远离一切戏论，却又具足一切智慧之相的这个，是无变的圆成大，只有这个是不颠倒的实相，是圣者智慧不迷乱的体验对象，因此是真实成立的，因为没有变化，所以是常恒坚固的。如来藏安住于具有相好等功德之中，这在一切密宗经典中以多种方式宣说。也称为世俗，也称为能取所取，也称为错乱的显现，总之，任何显现声音的法都不能沾染圆成实，而且
English
In vastness, it is not newly attained, but merely the removal of the obscuring stains. Those of conventional truth are newly attained. The ultimate truth of past and future Buddhas is of the same essence. Those of conventional truth, from the attainment of Buddhahood onwards, have no difference in nature. The boundaries of attainment are different, therefore it cannot be said to be either one or different. Therefore, the newly attained fruits of cultivation of the path are produced fruits and are not truly existent. The Buddha who has always existed is merely the removal of the obscurations of the Buddha who has cultivated the path, and is therefore called the fruit of separation. The path is also called the cause of separation, and is merely a designation of cause and effect, not real. This fruit of separation is not the individual analytical cessation described in the Abhidharma as "cessation is exhausted by wisdom," but as stated in the Sutra Requested by the King of Dharani Power, "From the beginning to the end, therefore it is called exhaustion," it is the ultimate fruit of separation and the truth of cessation. If one thinks that the obscurations are removed by the power of the path, and that it is the same as exhaustion by wisdom, then the obscurations are not removed from the perspective of the Dharmadhatu, but from the perspective of the individual. Therefore, the individual who is about to become a Buddha merely obtains the name of separation by exhaustion by wisdom, but because the Dharmadhatu has never been stained by defilements, it is not newly exhausted by wisdom. Therefore, this non-dual wisdom that pervades the equality of Dharmata, the Tathagatagarbha, adorned with all ultimate Buddha qualities, free from all elaborations, yet possessing all aspects of wisdom, is the unchanging great perfection. This alone is the undeluded reality, the unerring object of experience of the wisdom of the noble ones, therefore it is truly established, and because it is unchanging, it is constant, stable, and enduring. This Tathagatagarbha abiding with qualities such as marks and signs is taught in various ways in all the tantric scriptures. It is also called conventional, also called grasping and apprehended, also called deluded appearance. In short, no phenomenon of appearance and sound can stain the perfectly established reality, and