Tibetan
་པར་ཤེས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་དུ་འདི་ དག་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མའི་དངོས་པོ་ དེ་དང་དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཙམ་དུ་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བརྟེན་ ནས་མངོན་པར་སྨྲ་བ་གང་ལ་འདི་ནི་མིང་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། བརྡ་དང་། གདགས་པ་དང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་གཟུགས་སོ། །ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་དུའོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ སོ། །འདི་ནི་རྣམས་པར་བརྟགས་པའི་ཚོར་བ། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་འདུ་ཤེས། རྣམ་པར་ བརྟགས་པའི་འདུ་བྱེད། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་དུའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འབྱུང་ཡང་རུང་། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་རྣམས་མ་བྱུང་ཡང་རུང་། ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་གནས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་འདི་ 18-134 དག་ནི་གནས་པ་ཉིད་དེ། བརྟགས་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེས་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ གཟུགས་དེ་རྟག་ཅིང་རྟག་པའི་དུས་བརྟན་ཅིང་བརྟན་པའི་དུས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅིང་ཆོས་ བདག་མེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ གཟུགས་སོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ནས་འདི་དག་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་སྐད་ ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་འདི་ སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་འདི་གསུམ་ལས། གཟུགས་གང་རྫས་མ་ མཆིས་པར་ལྟ་བར་བགྱི། གང་རྫས་མཆིས་པ་ལགས། གང་རྫས་མཆིས་པ་ཡང་མ་ལགས། རྫས་མ་མཆིས་པ་ཡང་མ་ལགས་ལ་དོན་དམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཚོར་བ་འདི་གསུམ་དང་། འདུ་ཤེས་འདི་གསུམ་དང་། འདུ་བྱེད་འདི་གསུམ་དང་། རྣམ་པར་ ཤེས་པ་འདི་གསུམ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་འདི་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ གང་རྫས་མ་མཆིས་པར་བལྟ་བར་བགྱི། གང་རྫས་མཆིས་པར་བལྟ་བར་བགྱི། གང་རྫས་མ་ མཆིས་པ་ཡང་མ་ལགས། རྫས་མཆིས་པ་ཡང་མ་ལགས་པར་བལྟ་བར་བགྱི་ཞིང་དོན་དམ་ པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་གཟུགས་གང་ ཡིན་པ་དེ་ནི་རྫས་མེད་པར་བལྟའོ། །རྣམ་པར་བརྟ
Chinese
从识到佛法之间，这些是完全考察的佛法。行相的事物，对于那些事物，仅存在于分别的法性中的分别，依赖于分别而显说，什么是名字，概念，符号，施设和世俗的色。从感觉、概念、行和识到佛法之间，凡是所说的，那是分别的色。这是分别的感觉，分别的概念，分别的行，分别的识，直到分别的佛法之间。如来们出现也好，如来们不出现也好，法性和法的住性之界这些是安住的自性。考察的色是什么，由此，分别的色是常恒且常恒之时，稳固且稳固之时，无自性且无法我，以及什么是真如和真实的边际，这是法性的色。这是法性的感觉、概念、行和识，直到这些是法性的佛法之间。如是宣说之后，菩萨慈氏向薄伽梵如是禀告。薄伽梵，这三种色中，以何种色视为无实事，何者是实事，何者既非实事也非无实事，而是以胜义谛来区分的呢？薄伽梵，这三种感觉，这三种概念，这三种行，这三种识，直到这三种佛法之间，以何种佛法视为无实事，以何者视为实事，以何者视为既非无实事也非实事来观察，而是以胜义谛来区分的呢？如是禀告之后，薄伽梵对菩萨慈氏说：慈氏，完全考察的色是什么，那应视为无实事。分别
English
From consciousness to the Buddhadharma, these are the Buddhadharma that has been completely examined. The objects of conditioned characteristics, for those objects, the distinctions that exist only in the nature of discrimination, relying on discrimination to explicitly state what is name, concept, symbol, designation, and conventional form. From feeling, concept, formation, and consciousness to the Buddhadharma, whatever is said, that is the discriminated form. This is the discriminated feeling, the discriminated concept, the discriminated formation, the discriminated consciousness, up to the discriminated Buddhadharma. Whether the Tathagatas appear or not, the realm of the nature of Dharma and the abiding nature of Dharma, these are the abiding nature. What is the examined form, by which the discriminated form is constant and at the time of constancy, stable and at the time of stability, without self-nature and without Dharma-self, and what is Suchness and the true limit, this is the form of Dharma-nature. This is the feeling of Dharma-nature, concept, formation, and consciousness, up to these are the Buddhadharma of Dharma-nature. After thus speaking, Bodhisattva Maitreya addressed the Bhagavan thus: Bhagavan, among these three forms, which form should be viewed as without substance, which is with substance, which is neither with substance nor without substance, but is distinguished by the ultimate truth? Bhagavan, these three feelings, these three concepts, these three formations, these three consciousnesses, up to these three Buddhadharmas, which Buddhadharma should be viewed as without substance, which should be viewed as with substance, which should be viewed as neither without substance nor with substance, but is distinguished by the ultimate truth? After thus addressing, the Bhagavan said to Bodhisattva Maitreya: Maitreya, what is the completely examined form, that should be viewed as without substance. Discrimination
Tibetan
གས་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྫས་ཡོད་པར་ལྟ་བའི་རང་དབང་དུ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ ནོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྫས་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་རྫས་ཡོད་པ་ཡང་མ་ ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པར་བལྟའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ། གནས་སྐབས་རིགས་ཆད་ཀྱང་ནི་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། ཤཱ་རིའི་ 18-135 བུ་དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་དག་ནི་ཆོས་ལ་སུན་འབྱིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་གང་ ཟག་དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་ནི་ཤིང་རུལ་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་གང་ཟག་དེ་དག་ནི་ ནག་པོའི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། གནས་སྐབས་ཐེག་གསུམ་རང་སྟོང་སྨྲ་བའང་འདོད། །ཅེས་པ་ནི། བྱེ་མདོ་གཉིས་ ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གར་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད། ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཐོགས་མེད་རྗེས་འབྲང་མ་ཡིན་ པའི་དབུ་སེམས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་པ་མང་པོ་ཞིག །གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དབྱེ་བ་མེད་ པར་ཐེག་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་འདོད་མོད། ཐལ་རང་གི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ནི་གནས་སྐབས་ ཐེག་གསུམ་དུ་མི་འདོད་མཁན་མེད་ལ། འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའི་ལེའུ་གཉིས་པ་བརྒྱ་ བྱིན་གྱི་ལེའུ་ལས་གང་དག་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྐལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ ན། དེ་དག་གིས་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ལས་མཚམས་བཅད་པས་དེ་དག་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་ ཞིང་། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྐལ་བ་མེད་དོ་ ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འབུམ་དང་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་དང་ཉི་ཁྲི་རྣམས་སུའང་གསུངས་ཏེ་ཡུལ་ ངེས་པ་དང་ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་མདོ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཞི་བ་བགྲོད་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཤེར་ ཕྱིན་དུའང་གསལ་ལོ། ། བྱམས་ཞུས་ལེའུར་ཡང་ནི་དེ་མཐུན་གསུངས། །ཞེས་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཅི་ལགས། ཉན་ཐོས་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཅིག་པའམ། ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པ་ལ་གནས་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱམས་པ་དེ་མ་ཡིན་ ནོ། །དེའི་ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱམས་པ། འཇིག་རྟེན་པ་འདི་དག་ནི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་པ་ཁམས་དུ་ མ་པ་སྟེ། ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཁམས་དུ་མ་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་དེ་དག་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་ 18-136 དང་། རང་བཞིན་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཡོད་དེ། བྱམས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་རུས་དང་རིགས་དང་པོ་ ནས་བཟང་པོའི་ཁྱད་པར་འདོད་ཅིང་བཟང་པོའི་ཁྱད་པར་ཉི
Chinese
凡是破灭之色，由于有分别念作为实有之物，因此不能随意执着于认为实有。凡是法性的色，既非无实有，亦非实有，应视其为以胜义谛加以区分。如是说。 关于“暂时断绝种姓”之际，《八千颂》中说：舍利子，应当了知，像那样的人是对佛法的诽谤者。舍利子，像那样的人如同朽木一般。舍利子，应当了知，像那样的人是黑色的自性。如是说。 “暂时亦许三乘自空说”是指：声明和经部二者都认为三乘是究竟。许多非龙树和无著随行的大乘中观和唯识宗，不分暂时和究竟，认为只有一个乘。然而，自续和应成的论师们没有不承认暂时有三乘的。圣《八千颂》第二品百施品中说：凡是进入真正确定之境者，他们没有发起无上圆满菩提心的份。为何如此？因为他们已经断绝了轮回的延续，他们将一次又一次地轮回，没有发起无上圆满菩提心的份。如是说。在《十万颂》、《二万五千颂》和《八千颂》中也有提及，即是关于“境确定”之际的经文。因此，趋向寂灭的片面之见在般若经中也很明显。 《慈氏请问品》中也说了类似的话。即彼经中说：世尊，是何缘故？一切声闻都是片面的，或者安住于寂灭涅槃之中？世尊回答说：慈氏，并非如此。为何如此呢？慈氏，这些世间人有各种各样的根器，有多种根器。对于这些根器各异的世间人来说，众生的种姓和自性非常之多。慈氏，众生的种姓和血统从一开始就追求好的差别，并且好的差别本身
English
Whatever is the form of destruction, since it has discrimination as an existing substance, it is not permissible to arbitrarily cling to it as existing. Whatever is the form of the nature of reality, it is neither non-existent nor existent, but should be regarded as being distinguished by ultimate truth. Thus it is said. Regarding the occasion of "temporarily severing the lineage," the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra states: Shariputra, it should be known that such individuals are slanderers of the Dharma. Shariputra, such individuals are like rotten wood. Shariputra, it should be known that such individuals are of a black nature. Thus it is said. "Temporarily, it is also permissible to speak of the self-emptiness of the three vehicles," which means that both the Vaibhashika and Sautrantika schools consider the three vehicles to be ultimate. Many Mahayana Madhyamikas and Yogacaras who are not followers of Nagarjuna and Asanga, without distinguishing between temporary and ultimate, believe that there is only one vehicle. However, the Svatantrika and Prasangika teachers do not deny that there are temporarily three vehicles. The second chapter, the Hundredfold Giving Chapter, of the Holy Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra states: Those who have entered into the truly certain state do not have the fortune to generate the unsurpassed perfect Bodhicitta. Why is that? Because they have cut off the continuity of samsara, they will repeatedly transmigrate and do not have the fortune to generate the unsurpassed perfect Bodhicitta. Thus it is said. It is also mentioned in the Hundred Thousand Verse, Twenty-five Thousand Verse, and Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutras, which is the sutra concerning the occasion of "determining the object." Therefore, the one-sided view of tending towards peace is also clear in the Prajnaparamita Sutra. Similar words are also spoken in the Maitreya Inquiry Chapter. That is, in that sutra it says: Lord, what is the reason? Are all the Shravakas one-sided, or do they abide in peaceful Nirvana? The Lord replied: Maitreya, it is not so. Why is that? Maitreya, these worldly beings have various faculties, they have many faculties. For these worldly beings with different faculties, there are very many species and natures of sentient beings. Maitreya, the species and lineage of sentient beings from the beginning seek good distinctions, and the good distinctions themselves